يرمياه 44 FHB Father's Heart Bible™

44 ¹اهو ڪلام جيڪو يرمياه کي مصر ۾ رهندڙ انهن سڀني يهودين بابت مليو، جيڪي مگدول، تحفنحيس، ممفس ۽ فتروس ۾ رهن ٿا:

²آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو اسان وارو پيءُ، فرمائي ٿو تہ اوهان اها سڄي آفت ڏٺي جيڪا مون يروشلم ۽ يهوداه جي هر شهر تي آندي. اڄ اهي کنڊر ٿي پيا آهن، جتي ڪوبہ رهندڙ ناهي، ³ان بديءَ سبب جيڪا هنن مون کي ڪاوڙائڻ لاءِ ڪئي، يعني اهڙن ٻين معبودن لاءِ قربانيون ساڙڻ ۽ سندن خدمت ڪرڻ، جن کي نہ هنن، نہ اوهان ۽ نہ اوهان جي ابن ڏاڏن ڄاتو. ⁴تڏهن بہ مون پنهنجا سڀ خادم نبي بار بار اوهان ڏانهن موڪليا ۽ چوايم تہ ’اهو نفرت جوڳو ڪم نہ ڪريو جنهن کان مون کي نفرت آهي! ⁵پر هنن نہ ٻڌو ۽ نہ پنهنجي بديءَ کان، يعني ٻين معبودن لاءِ ڌوڻي ڏيڻ کان، باز آيا. ⁶سو منهنجو غضب ۽ ڪاوڙ ڦهلجي پيا ۽ يهوداه جي شهرن ۽ يروشلم جي گهٽين ۾ ٻرڻ لڳا؛ تنهنڪري اهي ويران ۽ برباد ٿي ويا، جهڙا اڄ بہ آهن.

⁷آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو اسان وارو پيءُ، فرمائي ٿو تہ اوهان پنهنجو ايترو وڏو نقصان ڇو ٿا ڪريو، جو يهوداه مان مرد، عورت، ٻار ۽ کير پياڪ کي ڪٽي ڇڏيو ٿا ۽ پاڻ لاءِ ڪو بچيل نہ ٿا ڇڏيو؟

⁸”اوهان پنهنجن هٿن جي ڪمن سان مون کي ڪاوڙايو ٿا، مصر ۾، جتي اوهان رهڻ آيا آهيو، ٻين معبودن لاءِ قربانيون ساڙيو ٿا— پاڻ کي ڪٽائي، ڌرتيءَ جي سڀني قومن ۾ لعنت ۽ شرمندگيءَ جو سبب ٿي پيا آهيو. ⁹ڇا اوهان پنهنجن ابن ڏاڏن جون برايون وساري ڇڏيون آهن— يهوداه جي بادشاهن جون ۽ سندن زالن جون، اوهان جون پنهنجيون ۽ اوهان جي زالن جون— جيڪي يهوداه جي ملڪ ۽ يروشلم جي گهٽين ۾ ڪيون ويون؟ ¹⁰اڄ تائين اهي عاجز نہ ٿيا آهن، نہ ڊڄن ٿا ۽ نہ منهنجي شريعت ۽ قاعدن تي هلن ٿا، جيڪي مون اوهان ۽ اوهان جي ابن ڏاڏن جي اڳيان رکيا.“

¹¹آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو اسان وارو پيءُ، فرمائي ٿو تہ مون پنهنجو منهن اوهان جي خلاف نقصان لاءِ ڪيو آهي، تہ سڄي يهوداه کي ڪٽي ڇڏيان. ¹²”مان يهوداه جي انهن بچيل ماڻهن کي وٺندس جن مصر ۾ وڃي رهڻ جو پڪو ارادو ڪيو آهي: اهي سڀ هلاڪ ٿي ويندا، اتي ئي تلوار ۽ ڏڪار سان ڪرندا، ننڍي کان وڏي تائين تلوار ۽ ڏڪار سان مرندا، ۽ لعنت، دهشت، ذلت ۽ ٺٺولي جو سبب بڻجندا. ¹³جيئن مون يروشلم کي تلوار، ڏڪار ۽ وبا سان سزا ڏني، تيئن مصر ۾ رهندڙن کي بہ سزا ڏيندس. ¹⁴يهوداه جي انهن بچيل ماڻهن مان، جيڪي مصر ۾ رهڻ آيا آهن، ڪوبہ نہ بچندو ۽ نہ ڪو زنده رهندو جو يهوداه ڏانهن موٽي، جتي اهي وري رهڻ جي تمنا ڪن ٿا؛ ڪجهہ بچيل ماڻهن کانسواءِ ڪوبہ نہ موٽندو.“

¹⁵تڏهن اهي سڀ مرد جيڪي ڄاڻندا هئا تہ سندن زالون ٻين معبودن لاءِ قربانيون ساڙين ٿيون، ۽ اتي بيٺل سڀ عورتون— هڪ وڏو انبوه— ۽ مصر ۾، فتروس ۾، رهندڙ سڀ ماڻهو يرمياه کي وراڻيو تہ ¹⁶”جيڪو ڪلام تو اسان کي اسان جي پيءُ جي نالي تي ٻڌايو، تنهن جي اسان نہ ٻڌنداسين. ¹⁷نہ، اسان جيڪي نذر مڃيا آهن، سي سڀ ضرور پورا ڪنداسين: آسمان جي راڻيءَ لاءِ قربانيون ساڙينداسين ۽ ان لاءِ پيئڻ جون نذرانيون ڍارينداسين، جيئن اسان ڪندا هئاسين— اسان، اسان جي ابن ڏاڏن، اسان جي بادشاهن ۽ اسان جي اميرن— يهوداه جي شهرن ۽ يروشلم جي گهٽين ۾. تڏهن اسان وٽ ماني گهڻي هئي، اسان خوشحال هئاسين ۽ ڪابہ آفت نہ ڏٺيسين. ^a a v17 آسمان جي راڻي قديم ويجهي اوڀر جي هڪ مشهور زرخيزيءَ جي ديوي هئي، غالباً عشتاروت يا اشتر، جنهن جي يهوداه ۾ وڏي پيماني تي پوڄا ٿيندي هئي. ¹⁸پر جڏهن کان اسان آسمان جي راڻيءَ لاءِ ڌوڻي ڏيڻ ۽ پيئڻ جون نذرانيون ڍارڻ ڇڏيون آهن، تڏهن کان اسان کي هر شيءِ جي کوٽ رهي آهي ۽ اسان تلوار ۽ ڏڪار سان ختم ٿي رهيا آهيون.“

¹⁹عورتن وڌيڪ چيو تہ ”جڏهن اسان آسمان جي راڻيءَ لاءِ قربانيون ساڙيون ۽ ان لاءِ پيئڻ جون نذرانيون ڍاريون، تڏهن ڇا اسان پنهنجن مڙسن جي ڄاڻ کانسواءِ ان جي شڪل جهڙيون ٽڪيون ٺاهيون ۽ ان لاءِ پيئڻ جون نذرانيون ڍاريون؟“

²⁰تڏهن يرمياه انهن سڀني ماڻهن، مردن ۽ عورتن کي، جن کيس اهڙو جواب ڏنو هو، چيو. ²¹”جيڪي قربانيون اوهان يهوداه جي شهرن ۽ يروشلم جي گهٽين ۾ ساڙيون— اوهان، اوهان جي ابن ڏاڏن، اوهان جي بادشاهن، اوهان جي اميرن ۽ ملڪ جي ماڻهن— ڇا اسان جي پيءُ انهن کي ياد نہ ڪيو؟ ڇا اهي سندس ذهن ۾ نہ آيون؟ ²²تنهنڪري اسان جي پيءُ کان اوهان جا بڇڙا ڪم ۽ نفرت جوڳيون ڳالهيون وڌيڪ برداشت نہ ٿي سگهيون؛ اوهان جو ملڪ کنڊر، دهشت ۽ لعنت بڻجي ويو، غير آباد ٿي ويو، جيئن اڄ آهي. ²³ڇاڪاڻ تہ اوهان قربانيون ساڙيون، اسان جي پيءُ جي خلاف گناهه ڪيو، سندس آواز جي فرمانبرداري نہ ڪئي ۽ نہ سندس شريعت، قاعدن ۽ شاهدين تي هليا، تنهنڪري اها آفت اوهان تي آئي، جيئن اڄ آهي.“

²⁴يرمياه سڀني ماڻهن ۽ سڀني عورتن کي چيو تہ ”مصر جي ملڪ ۾ رهندڙ يهوداه جا سڀ ماڻهو، اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌو.

²⁵آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو خدا، فرمائي ٿو تہ اوهان ۽ اوهان جي زالن پنهنجي وات سان اها ڳالهه چئي ۽ پنهنجن هٿن سان ان تي عمل ڪيو تہ ’اسان جيڪي نذر مڃيا آهن، سي ضرور پورا ڪنداسين— آسمان جي راڻيءَ لاءِ ڌوڻي ڏينداسين ۽ ان لاءِ پيئڻ جون نذرانيون ڍارينداسين.‘ تہ پوءِ پنهنجا نذر قائم رکو! انهن کي پورو ڪريو!“

²⁶”مصر جي ملڪ ۾ رهندڙ يهوداه جا سڀ ماڻهو، اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌو: ڏسو، مون پنهنجي وڏي نالي جو قسم کنيو آهي، هو فرمائي ٿو، تہ مصر جي سڄي ملڪ ۾ يهوداه جو ڪوبہ ماڻهو وري منهنجو نالو وٺي ڪڏهن بہ نہ چوندو تہ ’جيئن حاڪم پيءُ جيئرو آهي. ²⁷ڏسو، مان انهن جي نگهباني نقصان لاءِ ڪريان ٿو، ڀلائي لاءِ نہ. مصر ۾ يهوداه جا سڀ مرد تلوار ۽ ڏڪار سان مرندا، جيستائين ڪوبہ باقي نہ بچي. ²⁸جڏهن تلوار کان بچيل ٿورا ماڻهو مصر مان يهوداه ڏانهن موٽندا، تڏهن يهوداه جا اهي سڀ بچيل ماڻهو جيڪي مصر ۾ رهڻ لاءِ ويا هئا، ڄاڻندا تہ ڪنهن جو ڪلام قائم رهي ٿو— منهنجو يا سندن.“

²⁹اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ اوهان لاءِ نشاني هيءَ آهي: مان اوهان کي هن جاءِ تي سزا ڏيندس، تہ جيئن اوهان ڄاڻو تہ اوهان جي خلاف منهنجيون ڳالهيون ضرور پوريون ٿينديون— نقصان لاءِ. ³⁰اسان جو پيءُ هيئن فرمائي ٿو تہ جيئن مون يهوداه جي بادشاهه صدقياه کي بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر جي حوالي ڪيو، جيڪو سندس دشمن هو ۽ سندس جان وٺڻ گهرندو هو، تيئن مان مصر جي بادشاهه فرعون حفرع کي سندس انهن دشمنن جي حوالي ڪريان ٿو جيڪي سندس جان وٺڻ ٿا گهرن.‘