باروڪ لاءِ سنڀال جو ڪلام
باروڪ لاءِ هڪ مختصر نجي ڪلام، جيڪو لکندي لکندي ٿڪجي پيو آهي ۽ کيس آرام نٿو ملي. کيس اهو نٿو چيو وڃي تہ سندس غم ننڍو آهي. کيس چيو وڃي ٿو تہ اسان جو پيءُ جيڪو پوکيو هو اهو پاڙئون پٽي رهيو آهي، تنهنڪري باروڪ وڏيون شيون نہ ڳولي؛ سندس جان ئي آهي جيڪا هو بچائيندو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 3–5
45 1يهوداه جي بادشاهه يوسياه جي پٽ يهوياقيم جي چوٿين سال ۾ جڏهن باروڪ يرمياه جي ٻڌائڻ تي اهي ڪلام هڪ ورق تي لکيا، تڏهن يرمياه نبيءَ نيرياه جي پٽ باروڪ کي هي ڪلام چيو تہ 2اي باروڪ، اسرائيل وارو اسان جو پيءُ تو کي هيئن ٿو فرمائي تہ
3تو چيو تہ ’افسوس مون تي! ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ منهنجي درد تي ڏک وڌايو آهي؛ آءٌ ڪرڪندي ٿڪجي پيو آهيان ۽ مون کي ڪو آرام نٿو ملي.‘
4کيس چؤ تہ اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ جيڪو مون اڏيو آهي سو آءٌ ڊاهي ٿو ڇڏيان، ۽ جيڪو مون پوکيو آهي سو آءٌ پٽي ٿو ڇڏيان، سڄي ملڪ ۾. 5پر تون پنهنجي لاءِ وڏيون شيون ٿو ڳوليين؟ نہ ڳولج. ڇاڪاڻ تہ آءٌ سڀني بشر تي آفت ٿو آڻيان، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، پر تون جتي بہ وڃيندين، اتي تو کي تنهنجي جان لٽ جي مال طور ڏيندس. a a v5 ”جان لٽ جي مال طور“ جنگ جي ميدان جي چوڻي هئي، يعني اچڻ واري تباهيءَ ۾ باروڪ پنهنجي جان کانسواءِ ڪجهه بہ کڻي نہ بچندو، ۽ اهو ئي اهو تحفو هو جنهن کي سلامت رکڻ جو اسان جي پيءُ واعدو ڪيو هو.
