Słowo troski dla Barucha
Krótkie osobiste słowo dla Barucha, wyczerpanego pisaniem i niemogącego znaleźć odpoczynku. Nie słyszy, że jego smutek jest mały. Słyszy, że nasz Ojciec wyrywa to, co zasadził, więc Baruch nie powinien szukać wielkich rzeczy; jego życie jest tym, co zachowa.
45 1Słowo, które prorok Jeremiasz wypowiedział do Barucha, syna Neriasza, gdy ten spisywał te słowa na zwoju pod dyktando Jeremiasza, w czwartym roku panowania Jojakima, syna Jozjasza, króla Judy: 2Tak mówi do ciebie, Baruchu, nasz Ojciec Izraela:
3Powiedziałeś: „Biada mi! Bo nasz Ojciec dodał smutek do mojego bólu; jestem wyczerpany od jęków i nie znajduję odpoczynku”.
4Powiedz mu: Tak mówi nasz Ojciec: Co zbudowałem, to burzę, a co zasadziłem, to wyrywam — w całej tej ziemi. 5A ty — czy szukasz dla siebie rzeczy wielkich? Nie szukaj. Sprowadzam nieszczęście na wszelkie ciało — mówi nasz Ojciec — lecz dokądkolwiek pójdziesz, dam ci twoje życie jako zdobycz. a a v5 „Twoje życie jako zdobycz” to powiedzenie z pola bitwy: w nadchodzącej zagładzie Baruch miał ujść z niczym prócz własnego życia — a właśnie to było darem, który nasz Ojciec obiecał zachować.
