Pangandika Pangrimat kanggo Barukh
Pangandika cendhak kang pribadi kanggo Barukh, kang kesel amarga nulis lan ora nemu katentreman. Dheweke ora diarani yen susahe iku sepele. Dheweke dikandhani yen Rama kita lagi nyabut apa kang wis ditandur dening Panjenengane, mulane Barukh aja ngupaya prakara-prakara gedhe; nyawane kang bakal tetep dadi duweke.
45 1Pangandika kang diucapake Nabi Yeremia marang Barukh anake Neria, nalika Barukh nulis tembung-tembung iki ing gulungan kitab miturut kang diucapake Yeremia, ing taun kaping papat jumenenge Prabu Yoyakim anake Yosia, raja ing Yehuda: 2Mangkene pangandikane Rama kita, Ramane Israel, marang kowe, Barukh:
3Kowe wis kandha: ‘Cilaka aku! Awit Rama kita wis maringi kasusahan ing sandhuwuring laraku; aku kesel marga saka pasambatku lan ora oleh ngaso.’
4Kandhanana wong iku: Mangkene pangandikane Rama kita: Apa kang wis Dakyasa, iku Dakbubrah, lan apa kang wis Daktandur, iku Dakbedhol—ngliputi satanah iki kabeh. 5Lan kowe—apa kowe ngupaya prakara kang gedhe tumrap awakmu dhewe? Aja. Aku arep nekakake bilai marang sakabehing daging, mangkono pangandikane Rama kita, nanging menyang ngendi bae paranmu, nyawamu bakal Dakparingake marang kowe minangka jarahan. a a v5 “Nyawamu minangka jarahan” iku unen-unen ing paprangan: ing karusakan kang bakal teka, Barukh bakal oncat tanpa nggawa apa-apa kajaba mung nyawane—lan iku dhewe minangka peparing kang diprasetyakake dening Rama kita bakal karimat.