Yêremya 44 FHB Father's Heart Bible™

44 ¹Peyva ku li ser hemû Cihûyên ku li Misrê — li Migdolê, li Tahpanhesê, li Memfîsê û li Patrosê — dijîn, ji Yeremya re hat:

²Bavê artêşên ezmanan, Bavê me yê Îsraêl, weha dibêje: We hemû wê belayê ku min bi ser Orşelîmê û hemû bajarên Cihûstanê de anî dît. Îro ew wêran in, kes tê de najî, ³ji ber wê xerabiya ku wan kir da ku min hêrs bikin — goriyan dişewitandin, ji xwedayên din ên ku ne wan, ne we, ne jî bav û kalên we nas dikirin re xizmet dikirin. ⁴Lê dîsa jî min hemû xizmetkarên xwe, pêxember, car û caran ji we re şandin, û got: “Vî tiştê gemar ê ku ez jê nefret dikim, nekin!” ⁵Lê wan guh neda û ew ji xerabiya xwe, ji şewitandina bixûrê ji xwedayên din re, venegeriyan. ⁶Loma hêrs û xezeba min rijiya û di bajarên Cihûstanê û kolanên Orşelîmê de geş bû; ew bûn wêranî û kavil ên ku îro jî wisa mane.

⁷Bavê artêşên ezmanan, Bavê me yê Îsraêl, weha dibêje: Çima hûn vî qasî zirarê didin xwe, mêr, jin, zarok û pitikan ji Cihûstanê qut dikin, ji xwe re tu paşmayî nahêlin?

⁸“Hûn bi kirinên destên xwe min hêrs dikin, li Misrê, cihê ku hûn hatin lê rûniştin, ji bo xwedayên din goriyan dişewitînin — xwe qut dikin û di nav hemû miletên ser rûyê erdê de dibin nifir û riswayî. ⁹Ma we xerabiyên bav û kalên xwe, yên padîşahên Cihûstanê, yên jinên wan, yên xwe û yên jinên xwe — ku li welatê Cihûstanê û li kolanên Orşelîmê hatine kirin — ji bîr kirine? ¹⁰Heta îro ew xwe nizm nekirine, netirsîne, û li pey qanûn û rêzikên min ên ku min li ber we û bav û kalên we danîne, neçûne.”

¹¹Ji ber vê yekê Bavê artêşên ezmanan, Bavê me yê Îsraêl, weha dibêje: Ez rûyê xwe li dijî we digerînim ji bo xerabiyê, da ku hemû Cihûstanê qut bikim. ¹²“Ezê paşmayiya Cihûstanê ya ku biryar daye here Misrê û lê rûne bigirim: ew hemû wê helak bibin, li wir bi şûr û birçîbûnê wê bikevin, ji biçûk heta mezin, wê bi şûr û birçîbûnê bimirin û bibin nifir, tirs, riswayî û henek. ¹³Ezê wan ên ku li Misrê dijîn ceza bikim, çawa ku min Orşelîm ceza kir — bi şûr, birçîbûn û belayê. ¹⁴Tu kesek ji paşmayiya Cihûstanê ya ku hat Misrê lê rûne, wê xilas nebe an jî saxlem nemîne ku vegere Cihûstanê, cihê ku dixwazin dîsa lê bijîn — ji bilî çend reviyan, kes wê venegere.”

¹⁵Dûre hemû mêrên ku dizanîn jinên wan ji bo xwedayên din gorî pêşkêş dikirin, û hemû jinên ku li wir rawestabûn — elaleteke mezin — û hemû gelê ku li Misrê, li Patrosê dijiyan, bersiva Yeremya dan û gotin: ¹⁶“Ew peyva ku te bi navê Bavê me ji me re got — emê guh nedin te. ¹⁷Na — emê bê guman her tiştê ku me soz daye bikin: ji bo şahbanûya ezmanan goriyan pêşkêş bikin û pêşkêşiyên vexwarinê jê re birijînin, çawa ku me kir — me, bav û kalên me, padîşahên me û karbidestên me — li bajarên Cihûstanê û li kolanên Orşelîmê. Hingê nanê me pir bû, me geş bû û me tu bela nedît. ^a a v17 Şahbanûya Ezmanan xwedawendeke bereketê ya kevnar a Rojhilata Navîn a navdar bû, dibe ku Astarte an Îştar be, ku li Cihûstanê bi berfirehî dihat perizîn. ¹⁸Lê ji wê demê ve ku me dev ji şewitandina bixûrê û rijandina pêşkêşiyên vexwarinê ji bo şahbanûya ezmanan berda, her tiştê me kêm bû û em bi şûr û birçîbûnê hatin xwarin.”

¹⁹Jinan zêde kir û gotin: “Gava ku me ji bo şahbanûya ezmanan gorî pêşkêş dikir û pêşkêşiyên vexwarinê jê re dirijand, ma me bê zanîna mêrên xwe kulîçeyên bi şiklê wê çêdikirin û pêşkêşiyên vexwarinê dirijandin?”

²⁰Hingê Yeremya ji hemû gelî, ji mêr û jinan, ên ku bi vî awayî bersiva wî dabûn re got: ²¹“Ma Bavê me ew goriyên ku we li bajarên Cihûstanê û li kolanên Orşelîmê şewitandin — we, bavên we, padîşahên we, karbidestên we û gelê welêt — bîr neanîn? Ma ew nehate bîra wî? ²²Loma Bavê me êdî nikaribû kirinên we yên xerab û tiştên we yên gemar ragire; welatê we bû wêranî, tirs, nifir û bêrûniştevan, çawa ku îro ye. ²³Ji ber ku we gorî şewitandin, li hember Bavê me guneh kir, û guh neda dengê wî û di qanûn, rêzik û şahidiyên wî de nemeşiyan, ev bela bi serê we de hat, çawa ku îro ye.”

²⁴Yeremya ji hemû gelî û ji hemû jinan re got: “Guh bidin peyva Bavê me, hûn hemû Cihûstanî yên li welatê Misrê.

²⁵Bavê artêşên ezmanan, Xwedayê Îsraêl, weha dibêje: We û jinên we bi devê xwe got û bi destên xwe kir: ‘Emê sozên ku me dane bînin cih — ji bo şahbanûya ezmanan bixûrê bişewitînin û pêşkêşiyên vexwarinê jê re birijînin.’ Ser çavan, sozên xwe bînin cih! Wan pêk bînin!”

²⁶“Guh bidin peyva Bavê me, hûn hemû Cihûstanî yên ku li welatê Misrê dijîn: Va ye, min bi navê xwe yê mezin sond xwariye, ew dibêje, ku êdî tu mirovek ji Cihûstanê li tevahiya welatê Misrê navê min bang neke û nebêje, ‘Bi saxiya Bavê Serdest.’ ²⁷Va ye, ez li ser wan dinihêrim ji bo xerabiyê, ne ji bo qenciyê. Hemû mêrên Cihûstanê yên li Misrê wê bi şûr û birçîbûnê bimirin, heta ku tu kes nemîne. ²⁸Çend ji xilasbûyên şûr wê ji Misrê vegerin Cihûstanê; hingê hemû paşmayiya Cihûstanê ya ku çû Misrê da ku lê bijî, wê bizanin ka peyva kê diraweste — ya min an ya wan.”

²⁹Bavê me diyar dike: Ev nîşana we ye: Ezê li vî cihî we ceza bikim, da ku hûn bizanin peyvên min ên li dijî we wê bê guman bên cih — ji bo xerabiyê. ³⁰Bavê me weha dibêje: Ez Fîrewn Hofra, padîşahê Misrê, radestî dijminên wî dikim ên ku mirina wî dixwazin, çawa ku min Sedekiya, padîşahê Cihûstanê, radestî Nebûkadnezar, padîşahê Babîlê, dijminê wî yê ku mirina wî dixwest, kir.