Efa vita pirinty

Deoteronomia 1 FHB Father's Heart Bible™

Fihenam-bidy 15% amin’ny kaomandinao voalohany →
Boky

Mosesy miteny amin’ny Israely

Ny toriteny fanaovam-veloma nataon'i Mosa teo an-tsisin'ny Tany nampanantenaina, manavao ny fanekena amin'ny taranaka vaovao. Imbetsaka izy no manantitrantitra sary iray: Jehovah dia tsy mpanome lalàna lavitra, fa Ray.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 6–8, 35–40, 42

Toko 1.

Ireto no teny nataon’i Mosesy tamin’ny Israely rehetra tany an-dafin’ny Jordana, tany an-efitra, tany amin’ny Araba tandrifin’i Sofa, teo anelanelan’i Parana sy Tofela sy Labana sy Hazerota ary Dizahaba. Lalana iray ambin’ny folo andro no hatrany Horeba mankany Kadesy-barnea, amin’ny lalan’ny tendrombohitra Seira. Tamin’ny taona fahefa-polo, tamin’ny andro voalohan’ny volana fahiraika ambin’ny folo, dia nilaza tamin’ny Israely i Mosesy ny zavatra rehetra nandidian’i Raintsika azy ho an’ireo, rehefa avy nandresy an’i Sihona mpanjakan’ny Amorita, izay nonina tao Hesbona, sy an’i Oga mpanjakan’i Basana, izay nonina tao Astarota sy Edrei, izy. Tany an-dafin’ny Jordana, tany amin’ny tanin’i Moaba, no nanomboka nanazava izao fampianarana izao i Mosesy ka nanao hoe:

Niteny tamintsika tany Horeba Raintsika hoe: «Ela loatra ny fitoetranareo teto amin’ity tendrombohitra ity.

Mihodina ka mandehana mankany amin’ny tendrombohitr’ireo Amorita sy ny mpiara-monina aminy rehetra—ny Araba, ny tendrombohitra, ny tany lemaka, ny Negeba, ny moron-dranomasina—ny tanin’ny Kananita sy Libanona, hatrany amin’ny ony lehibe Eofrata. Jereo, napetrako eo anoloanareo ny tany. Mandehana ka mandovà ny tany izay nianiranako homena ny razanareo—Abrahama, Isaka ary Jakoba—sy ny taranany taorian’izy ireo.»

Soroka iombonana

Tamin’izany fotoana izany dia hoy aho taminareo: «Tsy vitako irery ny mitondra anareo. Nampitomboin’ny Rainareo ianareo, ka androany dia be dia be toy ny kintana any an-danitra. Enga anie ka hampitombo anareo in-arivo Raintsika ary hitahy anareo, araka ny nampanantenainy anareo! Ahoana no hahafahako mitondra irery ny lanjanareo sy ny entanareo ary ny fifandirananareo? Misafidiana ho an’ny fokonareo lehilahy hendry, manan-tsaina ary za-draharaha, dia hotendreko ho lohanareo izy ireo.»

Dia namaly ahy ianareo hoe: «Tsara ny zavatra nolazainao ka tokony hataonay.» Dia naka ny lohan’ny fokonareo aho, lehilahy hendry sy za-draharaha, ka nanendry azy ireo ho mpitarika anareo: mpifehy ny arivo, ny zato, ny dimam-polo ary ny folo, ary mpiadidy ho an’ny fokonareo. Tamin’izany fotoana izany dia nandidy ny mpitsara anareo aho hoe: «Henoy ny raharaha eo amin’ny rahalahinareo, ary mitsarà araka ny rariny eo amin’ny olona sy ny rahalahiny na ny vahiny miara-monina aminy. Aza mizaha tavan’olona amin’ny fitsarana; henoy tahaka ny ihany ny kely sy ny lehibe. Aza matahotra olona, fa an’i Raintsika ny fitsarana. Ento amiko ny raharaha sarotra loatra aminareo, dia hhenoiko izany.» Ary tamin’izany fotoana izany dia nandidiako anareo ny zavatra rehetra tokony hataonareo.

Lehilahy roa ambin’ny folo nankany amin’ny tany

Niala tany Horeba isika ka namaky izay efitra lehibe sady mampatahotra rehetra izay hitanareo, nankany amin’ny tany havoanan’ny Amorita, araka ny nandidian’i Raintsika antsika, dia tonga tao Kadesy-barnea. Hoy aho taminareo: Tonga tany amin’ny tany havoanan’ny Amorita ianareo, izay omen’i Raintsika antsika. Jereo, napetrak’ny Rainareo teo anoloanareo ny tany. Miakara, alao izany, araka ny nampanantenain’i Raintsika. Aza matahotra na ketraka.

Dia nanatona ahy ianareo rehetra ka nanao hoe: «Handefa lehilahy handeha mialoha isika hisafo ny tany ho antsika ary hitondra vaovao ny lalana tokony alehantsika sy ny tanàna ho tratrantsika.»

Sitrako ny hevitra, ka naka lehilahy roa ambin’ny folo tamin’ianareo aho, iray isaky ny foko. Dia nihodina izy ireo ka niakatra tany amin’ny tany havoana, ary tonga tao amin’ny Lohasaha Eskola ka nikaroka azy. Naka tamin’ny voan’ny tany izy ireo ka nitondra izany tamin’ny tanany, ary nidina nentiny teo amintsika sady nitatitra hoe: «Tsara ny tany omen’i Raintsika antsika.»

Ny fandavan’ny Israely

Nefa tsy nety niakatra ianareo, fa nikomy tamin’ny didin’ny Rainareo. Ary nimenomenona tao amin’ny lainareo ianareo ka nanao hoe: «Satria halan’Andriamanitra isika, dia nitondra antsika nivoaka avy tamin’ny tanin’i Egypta Izy mba hanolotra antsika eo an-tanan’ny Amorita, hamotika antsika. a a v27 Eto dia ampangain’ny vahoaka ho mifanohitra tanteraka amin’ny fony Raintsika — ilay lainga taloha fa tsy tia ny zanany ny Ray, nefa raha ny marina dia nitondra azy ireo Izy nandritra ny lalana manontolo. Aiza no hiakarantsika? Nanalefaka ny fontsika ny rahalahintsika, nanao hoe: “Olona lehibe sy lava noho isika; tanàna goavana mimanda hatramin’ny lanitra; ary nahita zanak’i Anakima koa izahay tany.”» b b v28 Ny Anakita dia foko mpiady avo lenta izay atahorana manerana an’i Kanana.

Dia hoy aho taminareo: «Aza raiki-tahotra na matahotra azy ireo. Ny Rainareo, izay mandroso eo alohanareo, no hiady ho anareo Izy Tenany, tahaka ny nataony ho anareo tany Egypta teo imasonareo, ary tany an-efitra, izay nahitanareo ny Rainareo nitondra anareo, tahaka ny fitondran’ny ray ny zanany lahy, mandritra ny lalana rehetra nalehanareo mandra-pahatonganareo teto amin’ity toerana ity.»

Nefa na dia teo aza izany teny izany dia tsy nino ny Rainareo ianareo, Izay nandeha teo alohanareo teny an-dalana hizaha ny toerana hitobiananareo—afo nandritra ny alina, rahona nandritra ny andro—mba hampiseho anareo ny lalana halehanareo.

Ary nhenon’i Raintsika ny teny nolazainareo, ka tezitra Izy ary nianiana hoe:

«Tsy hisy hahita ny tany tsara izay nianiranako homena ny razanareo, na dia iray aza amin’ireo lehilahy ireo, izao taranaka ratsy izao, afa-tsy Kaleba zanak’i Jefone. Izy no hahita izany, ary homeko azy sy ny zanany ny tany izay nandehanany, satria nanaraka tanteraka an’i Raintsika izy.

«Tezitra tamiko koa Raintsika noho ianareo ka nanao hoe: “Ianao koa tsy hiditra any.” Josoa zanak’i Nona, izay mitsangana eo anoloanao, no hiditra any. Hamafiso ho matanjaka izy, fa izy no hampandova ny Israely ny lovany. Ny zazakelinareo, izay nolazainareo fa ho babo, ary ny zanakareo, izay tsy mahafantatra ny tsara sy ny ratsy androany—izy ireo no hiditra any. Homeko azy ireo izany; handova azy izy ireo. Fa ianareo kosa—mihodina ary mandehana any an-efitra amin’ny lalana mankany amin’ny Ranomasina Mena.»

Dia namaly ahy ianareo hoe: «Nanota tamin’i Raintsika izahay. Hiakatra izahay ka hiady, araka ny nandidian’i Raintsika anay.» Nanao ny fiadiany ny tsirairay aminareo ka nihevitra fa mora ny miakatra any amin’ny tany havoana.

Hoy Raintsika tamiko: «Lazao azy ireo hoe: “Aza miakatra na miady, fa tsy ao aminareo Aho, fandrao ho resy eo anoloan’ny fahavalonareo ianareo.”»

Niteny taminareo aho, nefa tsy nihaino ianareo. Nikomy tamin’ny didin’i Raintsika ianareo, nanao zavatra amin’ny fiavonavonana, ary niakatra tany amin’ny tany havoana. Dia nivoaka hamely anareo ny Amorita izay monina tany amin’izany tany havoana izany, nanenjika anareo tahaka ny tantely, ary nandrava anareo tao Seira hatrany Horma. Niverina ianareo ary nitomany teo anatrehan’i Raintsika, nefa tsy nihaino ny feonareo Raintsika ary tsy nanome sofina anareo. Ka nitoetra tany Kadesy ela ianareo, ireo andro maro nitoetrananareo tany.