တရားဟော 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹မောရှေသည် ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်ကမ်း၊ တောကန္တာရ၊ သုဖမြို့တစ်ဖက်ရှိ အာရပါလွင်ပြင်၌၊ ပါရန်မြို့နှင့် တောဖေလမြို့၊ လာဗန်မြို့၊ ဟာဇရုတ်မြို့၊ ဒိဇဟတ်မြို့တို့စပ်ကြားတွင် ဤစကားတို့ကို ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့အား မြွက်ဆို၏။ ²ဟောရပ်တောင်မှ စိရတောင်လမ်းဖြင့် ကာဒေရှဗာနာမြို့သို့ ခရီးတစ်ဆယ့်တစ်ရက်ကြာ၏။ ³လေးဆယ်မြောက်သောနှစ်၊ ဆယ့်တစ်လမြောက်လ၏ ပထမနေ့ရက်၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်က ဣသရေလအမျိုးသားတို့အတွက် မိမိအား မှာထားတော်မူသမျှကို မောရှေသည် သူတို့အား ပြောကြား၏၊ ⁴ဟေရှဘုန်မြို့၌နေထိုင်သော အာမောရိတို့၏ဘုရင် ရှိဟုန်မင်းနှင့် အာရှတရုတ်မြို့နှင့် ဧဒြိမြို့၌နေထိုင်သော ဗာရှန်ဘုရင် ဩဃမင်းတို့ကို နှိမ်နင်းအောင်မြင်ပြီးနောက် ဖြစ်သတည်း။ ⁵ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်၊ မောဘပြည်၌ မောရှေသည် ဤတရားတော်ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြစပြု၍ ဤသို့ မြွက်ဆို၏။

⁶ငါတို့၏ခမည်းတော်က ဟောရပ်တောင်၌ ငါတို့အား “သင်တို့သည် ဤတောင်၌ ကြာမြင့်စွာ နေခဲ့ကြပြီ။

⁷လှည့်၍ အာမောရိတောင်ပေါ်ဒေသနှင့် ယင်း၏အိမ်နီးချင်းဒေသအားလုံး—အာရပါလွင်ပြင်၊ တောင်ပေါ်ဒေသ၊ မြေနိမ့်ပိုင်း၊ တောင်ဘက်နေဂက်ဗ်ဒေသ၊ ပင်လယ်ကမ်းခြေ—ခါနာန်ပြည်၊ လေဗနုန်တောင်မှ ဥဖရတ်မြစ်ကြီးတိုင်အောင် ခရီးသွားကြလော့။ ⁸ကြည့်လော့၊ ထိုပြည်ကို သင်တို့ရှေ့၌ ငါချထားပြီ။ သင်တို့၏ဘိုးဘေးများဖြစ်သော အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်၊ ယာကုပ်တို့အားလည်းကောင်း၊ သူတို့နောက်မှ သူတို့၏အဆက်အနွယ်များအားလည်းကောင်း ပေးမည်ဟု ငါကျိန်ဆိုခဲ့သော ထိုပြည်ကို ဝင်၍ သိမ်းပိုက်ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ထမ်းပိုးဝေမျှခြင်း

⁹ထိုအခါ ငါသည် သင်တို့အား “ငါတစ်ဦးတည်း သင်တို့ကို ထမ်းရွက်ရန် မစွမ်းနိုင်။ ¹⁰သင်တို့၏ခမည်းတော်သည် သင်တို့ကို များပြားစေတော်မူသဖြင့် ယနေ့ သင်တို့သည် ကောင်းကင်ကြယ်များကဲ့သို့ များပြားကြ၏။ ¹¹ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်တို့အား ဂတိထားတော်မူသည့်အတိုင်း သင်တို့ကို အဆတစ်ထောင် တိုးပွားများပြားစေ၍ ကောင်းချီးပေးတော်မူပါစေသော။ ¹²သင်တို့၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှင့် သင်တို့၏အငြင်းအခုံတို့ကို ငါတစ်ဦးတည်း အဘယ်သို့ ထမ်းရွက်နိုင်မည်နည်း။ ¹³သင်တို့အမျိုးအနွယ်များအတွက် ပညာရှိ၍ အသိဉာဏ်ကောင်းပြီး အတွေ့အကြုံရှိသောသူတို့ကို ရွေးချယ်ကြလော့။ ထိုသူတို့ကို သင်တို့၏ခေါင်းဆောင်များအဖြစ် ငါခန့်အပ်မည်” ဟု ဆို၏။

¹⁴သင်တို့က ငါ့အား “သင်မြွက်ဆိုသောအရာသည် ငါတို့ပြုလုပ်ရန် ကောင်းပါ၏” ဟု ပြန်ဖြေကြ၏။ ¹⁵သို့ဖြစ်၍ ငါသည် ပညာရှိ၍ အတွေ့အကြုံရှိသောသူများဖြစ်သည့် သင်တို့အမျိုးအနွယ်များ၏ ခေါင်းဆောင်တို့ကို ခေါ်ယူ၍ သင်တို့အပေါ် ခေါင်းဆောင်များအဖြစ် ခန့်ထား၏။ လူတစ်ထောင်အုပ်၊ တစ်ရာအုပ်၊ ငါးဆယ်အုပ်၊ တစ်ဆယ်အုပ်တို့နှင့် သင်တို့အမျိုးအနွယ်များအတွက် အရာရှိများ ဖြစ်စေ၏။ ¹⁶ထိုအခါ ငါသည် သင်တို့၏တရားသူကြီးတို့အား “သင်တို့ညီအစ်ကိုချင်း အမှုအခင်းတို့ကို နားထောင်၍ လူတစ်ဦးနှင့် သူ့ညီအစ်ကို သို့မဟုတ် သူနှင့်အတူရှိသော တစ်ပါးအမျိုးသားတို့အကြား တရားမျှတစွာ စီရင်ဆုံးဖြတ်ကြလော့။ ¹⁷စီရင်ရာ၌ မျက်နှာမလိုက်ကြနှင့်။ ငယ်သူကြီးသူ တူညီစွာ နားထောင်ကြလော့။ စီရင်ခြင်းသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်နှင့် ဆိုင်သောကြောင့် မည်သူ့ကိုမျှ မကြောက်ကြနှင့်။ သင်တို့အတွက် ခက်ခဲလွန်းသော အမှုအခင်းရှိလျှင် ငါ့ထံသို့ ယူဆောင်လာကြလော့။ ငါကြားနာမည်” ဟု မှာကြား၏။ ¹⁸ထိုအခါ သင်တို့ပြုသင့်သမျှသော အမှုအရာတို့ကို ငါသည် သင်တို့အား မှာထား၏။

လူတစ်ဆယ့်နှစ်ဦး ပြည်တော်သို့

¹⁹ငါတို့၏ခမည်းတော်က ငါတို့အား မိန့်မှာတော်မူသည့်အတိုင်း ငါတို့သည် ဟောရပ်တောင်မှ ထွက်ခွာ၍ သင်တို့မြင်ခဲ့သော ထိုကျယ်ပြန့်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တောကန္တာရတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းလျက် အာမောရိတောင်ပေါ်ဒေသသို့ ခရီးပြု၍ ကာဒေရှဗာနာမြို့သို့ ရောက်ကြ၏။ ²⁰ငါသည် သင်တို့အား ဤသို့ဆို၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော် ငါတို့အား ပေးတော်မူသော အာမောရိတို့၏ တောင်ပေါ်ဒေသသို့ သင်တို့ ရောက်ရှိကြပြီ။ ²¹ကြည့်လော့၊ သင်တို့၏ခမည်းတော်သည် ထိုပြည်ကို သင်တို့ရှေ့၌ ချထားတော်မူပြီ။ ငါတို့၏ခမည်းတော် ဂတိထားတော်မူသည့်အတိုင်း တက်သွား၍ သိမ်းယူကြလော့။ မကြောက်ကြနှင့်၊ စိတ်မပျက်ကြနှင့်။

²²သင်တို့အားလုံးသည် ငါ့ထံသို့ လာ၍ “ငါတို့အတွက် ထိုပြည်ကို ထောက်လှမ်းစေရန်နှင့် ငါတို့သွားရမည့်လမ်းနှင့် ရောက်ရှိမည့်မြို့များအကြောင်း သတင်းပြန်ယူလာစေရန် လူတို့ကို ရှေ့သို့ စေလွှတ်ကြစို့” ဟု ပြောဆိုကြ၏။

²³ထိုအကြံသည် ငါ့အမြင်၌ ကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်သဖြင့် ငါသည် အမျိုးအနွယ်တစ်ခုစီမှ တစ်ဦးစီ၊ သင်တို့ထဲမှ လူတစ်ဆယ့်နှစ်ဦးကို ရွေးယူ၏။ ²⁴ထိုသူတို့သည် လှည့်၍ တောင်ပေါ်ဒေသသို့ တက်သွားကာ ဧရှကောလချိုင့်ဝှမ်းသို့ ရောက်ရှိ၍ ထိုအရပ်ကို ထောက်လှမ်းကြ၏။ ²⁵ထိုသူတို့သည် ထိုပြည်၏ အသီးအချို့ကို လက်ဖြင့်ယူ၍ ငါတို့ထံသို့ ယူဆောင်လာပြီးလျှင် “ငါတို့၏ခမည်းတော် ငါတို့အား ပေးတော်မူသော ပြည်သည် ကောင်း၏” ဟု သတင်းပြန်ကြားကြ၏။

ဣသရေလ၏ ငြင်းဆန်ခြင်း

²⁶သို့ရာတွင် သင်တို့သည် တက်သွားရန် ငြင်းဆန်ကြ၍ သင်တို့၏ခမည်းတော်၏ အမိန့်တော်ကို ပုန်ကန်ကြ၏။ ²⁷သင်တို့သည် မိမိတို့တဲများ၌ ညည်းညူကြ၍ “ဘုရားသခင်သည် ငါတို့ကို မုန်းတီးသောကြောင့် ငါတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် အာမောရိတို့လက်သို့ အပ်နှံရန်အလို့ငှာ အီဂျစ်ပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ခဲ့ပြီ။ ^a a v27 ဤနေရာတွင် လူတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှလုံးသားတော်နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်သော အရာကို စွပ်စွဲကြ၏။ ခမည်းတော်သည် မိမိသားသမီးတို့ကို မချစ်ဟူသော ရှေးဟောင်းမုသားစကားဖြစ်သော်လည်း အမှန်မှာ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ထမ်းပိုးပို့ဆောင်တော်မူလျက် ရှိခဲ့၏။ ²⁸ငါတို့သည် အဘယ်အရပ်သို့ တက်သွားကြမည်နည်း။ ငါတို့၏ညီအစ်ကိုများက ‘ထိုလူမျိုးသည် ငါတို့ထက် ကြီးမား၍ အရပ်မြင့်၏။ မြို့တို့သည် မိုးထိအောင် မြို့ရိုးခတ်ထားသော ကြီးမားသည့်မြို့များဖြစ်၏။ ထိုအရပ်၌ အာနကအမျိုးသားတို့ကိုလည်း ငါတို့မြင်ခဲ့ကြ၏’ ဟု ဆို၍ ငါတို့၏စိတ်နှလုံးကို အရည်ပျော်စေကြ၏” ဟု ပြောဆိုကြ၏။ ^b b v28 အာနကအမျိုးသားတို့သည် ခါနာန်ပြည်တစ်လျှောက်လုံး၌ ကြောက်ရွံ့ခြင်းခံရသော အရပ်မြင့်မားသည့် စစ်သူရဲတို့၏ အနွယ်ဖြစ်၏။

²⁹ထိုအခါ ငါသည် သင်တို့အား “ထိုသူတို့ကို မထိတ်လန့်ကြနှင့်၊ မကြောက်ကြနှင့်။ ³⁰သင်တို့ရှေ့မှ ကြွသွားတော်မူသော သင်တို့၏ခမည်းတော်သည် အီဂျစ်ပြည်၌ သင်တို့မျက်မှောက်တွင် သင်တို့အတွက် ပြုတော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း သင်တို့အဖို့ ကိုယ်တော်တိုင် စစ်တိုက်တော်မူလိမ့်မည်။ ³¹တောကန္တာရ၌လည်း အဖသည် မိမိသားကို ထမ်းသကဲ့သို့ သင်တို့၏ခမည်းတော်သည် သင်တို့ကို ထမ်းပိုးတော်မူသည်ကို သင်တို့ ဤအရပ်သို့ မရောက်မီ ခရီးတစ်လျှောက်လုံး၌ သင်တို့ မြင်ခဲ့ကြ၏” ဟု ဆို၏။

³²ဤသို့သောစကားကို ကြားခဲ့သော်လည်း သင်တို့သည် သင်တို့၏ခမည်းတော်ကို မယုံကြည်ကြချေ။ ³³ကိုယ်တော်သည် သင်တို့ စခန်းချရာအရပ်ကို ရှာဖွေရန် လမ်းခရီး၌ သင်တို့ရှေ့မှ ကြွသွားတော်မူ၍ ညအခါ မီးဖြင့်လည်းကောင်း၊ နေ့အခါ မိုးတိမ်ဖြင့်လည်းကောင်း သင်တို့သွားရမည့်လမ်းကို ပြတော်မူ၏။

³⁴ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်တို့ပြောဆိုသောစကားကို ကြားတော်မူသောအခါ အမျက်ထွက်တော်မူ၍ ဤသို့ ကျိန်ဆိုတော်မူ၏။

³⁵“ဤဆိုးညစ်သောလူဆက်ဖြစ်သည့် ဤလူတို့တွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သင်တို့၏ဘိုးဘေးတို့အား ပေးမည်ဟု ငါကျိန်ဆိုခဲ့သော ကောင်းသည့်ပြည်ကို မြင်ရလိမ့်မည်မဟုတ်။ ³⁶ယေဖုန္နာ၏သား ကာလက်မှတစ်ပါး။ ထိုသူသည် ထိုပြည်ကို မြင်ရလိမ့်မည်။ သူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်နောက်သို့ အကြွင်းမဲ့ လိုက်လျှောက်ခဲ့သောကြောင့် သူနင်းခဲ့သောပြည်ကို သူနှင့်တကွ သူ၏သားသမီးတို့အား ငါပေးမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³⁷“သင်တို့ကြောင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါ့ကိုလည်း အမျက်ထွက်တော်မူ၍ ‘သင်သည်လည်း ထိုအရပ်သို့ မဝင်ရ’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ³⁸သင်တို့ရှေ့၌ ရပ်နေသော နုန်၏သား ယောရှုသည် ထိုအရပ်သို့ ဝင်ရလိမ့်မည်။ သူ့ကို အားပေးလော့။ သူသည် ဣသရေလအမျိုးအား အမွေခံစေလိမ့်မည်။ ³⁹သင်တို့က လက်ရပစ္စည်းဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဆိုခဲ့သော သင်တို့၏ကလေးသူငယ်များနှင့် ယနေ့ အကောင်းအဆိုးကို မခွဲခြားတတ်သေးသော သင်တို့၏သားသမီးတို့သည် ထိုပြည်သို့ ဝင်ရကြလိမ့်မည်။ ထိုပြည်ကို သူတို့အား ငါပေးမည်။ သူတို့သည် သိမ်းပိုက်ကြလိမ့်မည်။ ⁴⁰သို့ရာတွင် သင်တို့မူကား လှည့်၍ ပင်လယ်နီသို့ သွားသောလမ်းဖြင့် တောကန္တာရသို့ ထွက်ခွာကြလော့” ဟု ဆို၏။

⁴¹ထိုအခါ သင်တို့က ငါ့အား “ငါတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ပြစ်မှားမိကြပြီ။ ငါတို့၏ခမည်းတော်က မိန့်မှာတော်မူသည့်အတိုင်း ငါတို့ တက်သွား၍ စစ်တိုက်ကြမည်” ဟု ပြန်ပြောကြ၏။ သင်တို့အသီးသီးသည် တောင်ပေါ်ဒေသသို့ တက်သွားရန် လွယ်ကူသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ မိမိတို့လက်နက်များကို ချည်နှောင်တပ်ဆင်ကြ၏။

⁴²ငါတို့၏ခမည်းတော်က ငါ့အား “‘ငါသည် သင်တို့အလယ်၌ မရှိသောကြောင့် သင်တို့ မတက်ကြနှင့်၊ မတိုက်ခိုက်ကြနှင့်။ သို့မဟုတ်လျှင် သင်တို့သည် ရန်သူများရှေ့၌ ရှုံးနိမ့်ကြလိမ့်မည်’ ဟု ထိုသူတို့အား ပြောကြားလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁴³ငါသည် သင်တို့အား ပြောကြားသော်လည်း သင်တို့ နားမထောင်ကြချေ။ သင်တို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ အမိန့်တော်ကို ပုန်ကန်ကြ၍ မာနထောင်လွှားစွာ ပြုမူကာ တောင်ပေါ်ဒေသသို့ တက်သွားကြ၏။ ⁴⁴ထိုတောင်ပေါ်ဒေသ၌နေသော အာမောရိတို့သည် သင်တို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ထွက်လာ၍ ပျားများကဲ့သို့ သင်တို့ကို လိုက်လံကာ စိရအရပ်မှ ဟော်မာမြို့တိုင်အောင် သင်တို့ကို ချေမှုန်းကြ၏။ ⁴⁵သင်တို့သည် ပြန်လာ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော်၌ ငိုကြွေးကြသော်လည်း ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်တို့၏အသံကို နားညောင်းတော်မမူ၊ သင်တို့စကားကိုလည်း နားမထောင်တော်မူချေ။ ⁴⁶သို့ဖြစ်၍ သင်တို့သည် ကာဒေရှမြို့၌ များစွာသောနေ့ရက်တို့ ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ကြ၏။