တရားဟော 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹ထို့နောက် ငါတို့၏ခမည်းတော် ငါ့အား မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း ငါတို့သည် လှည့်၍ ပင်လယ်နီလမ်းဖြင့် တောကန္တာရဘက်သို့ ခရီးပြုကြ၍ စိရတောင်ကို ရက်ပေါင်းများစွာ ပတ်၍သွားကြ၏။

²ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်က ငါ့အား မိန့်တော်မူသည်ကား၊

³“သင်တို့သည် ဤတောင်ပေါ်ဒေသကို ကာလကြာမြင့်စွာ ပတ်၍သွားခဲ့ကြပြီ။ မြောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြလော့။ ⁴လူတို့အား ဤသို့ မှာထားလော့။ သင်တို့သည် စိရ၌နေထိုင်သော သင်တို့၏ညီအစ်ကို ဧသော၏အမျိုးအနွယ်တို့၏ နယ်မြေကို ဖြတ်သန်းရကြမည်။ သူတို့သည် သင်တို့ကို ကြောက်ကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် အလွန်သတိပြုကြလော့။ ⁵သူတို့ကို မလှုံ့ဆော်ကြနှင့်။ ငါသည် စိရတောင်ကို ဧသောအား အပိုင်ပေးပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူတို့၏ပြည်မြေကို ခြေတစ်လှမ်းစာမျှပင် သင်တို့အား ငါမပေး။ ⁶သူတို့ထံမှ ငွေဖြင့် အစားအစာကို ဝယ်၍ စားကြလော့။ ထို့အပြင် ငွေဖြင့် ရေကိုလည်း ဝယ်၍ သောက်ကြလော့။

⁷“သင်တို့၏ခမည်းတော်သည် သင်တို့၏လက်ဖြင့် ပြုသမျှသော အလုပ်တို့၌ သင်တို့ကို ကောင်းချီးပေးတော်မူပြီ။ ဤကျယ်ဝန်းသော တောကန္တာရကို ဖြတ်သန်းသွားသော သင်တို့၏ခရီးကို ကိုယ်တော် သိတော်မူ၏။ ဤအနှစ်လေးဆယ်ပတ်လုံး သင်တို့၏ခမည်းတော်သည် သင်တို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏။ သင်တို့သည် တစ်စုံတစ်ခုမျှ မချို့တဲ့ကြ။”

⁸ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် စိရ၌နေထိုင်သော ငါတို့၏ညီအစ်ကို ဧသော၏အမျိုးအနွယ်တို့အနားမှ ဧလတ်မြို့နှင့် ဧဇယုန်ဂါဗာမြို့မှ တက်လာသော အာရဗလမ်းကို ရှောင်၍ ဖြတ်သွားကြ၏။ ထို့နောက် လှည့်၍ မောဘတောကန္တာရဘက်သို့ ဆက်လက်ခရီးပြုကြ၏။

⁹ငါတို့၏ခမည်းတော်က ငါ့အား “မောဘကို မနှောင့်ယှက်ကြနှင့်။ စစ်တိုက်ရန်လည်း မလှုံ့ဆော်ကြနှင့်။ ငါသည် အာရမြို့ကို လောတ၏အမျိုးအနွယ်တို့အား အပိုင်ပေးပြီးဖြစ်၍ သူတို့၏ပြည်မြေကို သင်တို့အား အပိုင်မပေး” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁰(အထက်က ဧမိမ်လူမျိုးတို့သည် ထိုအရပ်၌ နေထိုင်ခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် အာနကိမ်လူမျိုးကဲ့သို့ အရပ်မြင့်၍ ကြီးမားခွန်အားကြီးသော လူမျိုးဖြစ်ကြ၏။ ¹¹အာနကိမ်လူမျိုးကဲ့သို့ သူတို့ကိုလည်း ရေဖိမ်လူမျိုးဟု သတ်မှတ်ကြ၏။ သို့ရာတွင် မောဘအမျိုးသားတို့က သူတို့ကို ဧမိမ်ဟု ခေါ်ကြ၏။ ¹²ဟောရိလူမျိုးတို့သည် အခါတစ်ပါးက စိရ၌ နေထိုင်ခဲ့ကြ၏။ သို့ရာတွင် ဧသော၏အမျိုးအနွယ်တို့သည် သူတို့ကို နှင်ထုတ်၍ ဖျက်ဆီးပြီးလျှင် သူတို့နေရာ၌ နေထိုင်ကြ၏။ ဤသည်ကား ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော် ပေးသနားတော်မူသော ပြည်၌ ပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်သတည်း။)

¹³“ယခု ထကြ၍ ဇေရက်ချောင်းကို ကူးကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် ဇေရက်ချောင်းကို ကူးကြ၏။

¹⁴ကာဒေရှဗာနာမှ ဇေရက်ချောင်းကို ကူးသည့်အချိန်အထိ အနှစ်သုံးဆယ့်ရှစ်နှစ် ကြာမြင့်၍ ထိုကာလအတွင်း ငါတို့၏ခမည်းတော် သူတို့အား ကျိန်ဆိုတော်မူသည့်အတိုင်း စစ်သည်တော်မျိုးဆက်တစ်ခုလုံး စခန်းထဲမှ သေကျေပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။ ¹⁵အမှန်စင်စစ် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လက်တော်သည် သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြု၍ သူတို့ပျက်စီးသည်အထိ စခန်းထဲမှ နှုတ်ပယ်တော်မူ၏။ ¹⁶ထိုသို့ စစ်သည်တော်အားလုံး လူတို့အထဲမှ နောက်ဆုံး သေကျေပျက်စီးကုန်ပြီးသောအခါ၊ ¹⁷ငါတို့၏ခမည်းတော်က ငါ့အား မိန့်တော်မူသည်ကား၊

¹⁸“ယနေ့ သင်တို့သည် အာရမြို့တွင် မောဘနယ်စပ်ကို ဖြတ်ကူးရကြမည်။ ¹⁹သင်တို့သည် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့အနီးသို့ ရောက်သောအခါ သူတို့ကို မတိုက်ခိုက်ကြနှင့်။ မလှုံ့ဆော်ကြနှင့်။ ငါသည် ထိုပြည်ကို လောတ၏အမျိုးအနွယ်တို့အား အပိုင်ပေးခဲ့ပြီဖြစ်၍ သူတို့၏ပြည်မြေကို သင်တို့အား အပိုင်မပေး။”

²⁰(ထိုပြည်ကိုလည်း ရေဖိမ်လူမျိုးပြည်ဟု သတ်မှတ်ကြ၏။ အထက်က ရေဖိမ်လူမျိုးတို့သည် ထိုအရပ်၌ နေထိုင်ခဲ့ကြ၏။ သို့ရာတွင် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့က သူတို့ကို ဇံဇုမ္မိမ်ဟု ခေါ်ကြ၏။ ²¹သူတို့သည် အာနကိမ်လူမျိုးကဲ့သို့ အရပ်မြင့်၍ ကြီးမားခွန်အားကြီးသော လူမျိုးဖြစ်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့ရှေ့၌ သူတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသဖြင့် အမ္မုန်တို့သည် သူတို့ကို နှင်ထုတ်၍ သူတို့နေရာ၌ နေထိုင်ကြ၏။ ²²ဤသည်ကား စိရ၌နေထိုင်သော ဧသော၏အမျိုးအနွယ်တို့အတွက် ကိုယ်တော် ပြုတော်မူသကဲ့သို့တည်း။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ရှေ့၌ ဟောရိလူမျိုးတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသောအခါ ဧသောအမျိုးသားတို့သည် သူတို့ကို နှင်ထုတ်၍ သူတို့နေရာ၌ ယနေ့တိုင်အောင် နေထိုင်ကြ၏။ ²³အာဝိမ်လူမျိုးတို့သည် ဂါဇမြို့တိုင်အောင် ရွာများ၌ နေထိုင်ကြ၏။ ကတ္တောပြည်မှ လာသော ကတ္တောရိမ်လူမျိုးတို့သည် သူတို့ကို ဖျက်ဆီး၍ သူတို့နေရာ၌ နေထိုင်ကြ၏။) ^a a v23 ကတ္တောသည် ကရေတေကျွန်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဲဂျင်ဒေသ၏ ရှေးခေတ်အမည်ဖြစ်၏။ ကတ္တောရိမ်လူမျိုးတို့သည် ပင်လယ်ကူးသင်္ဘောသမားများဖြစ်၍ ဂါဇမြို့အနီး ကမ်းခြေတစ်လျှောက်တွင် အခြေချနေထိုင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြ၏။

²⁴“ထ၍ အာနုန်ချောင်းကို ကူးကြလော့။ ကြည့်လော့၊ ဟေရှဘုန်ဘုရင် အာမောရိအမျိုးသား ရှိဟုန်နှင့် သူ၏ပြည်ကို သင်တို့၏လက်သို့ ငါ အပ်ပေးပြီ။ သိမ်းပိုက်ရန် စတင်ကြလော့။ သူနှင့် စစ်တိုက်ကြလော့။ ²⁵ယနေ့ ငါသည် ကောင်းကင်အောက်ရှိ လူမျိုးတိုင်းအပေါ် သင်တို့ကို ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့စေခြင်းကို စတင်သက်ရောက်စေမည်။ သူတို့သည် သင်တို့၏သတင်းကို ကြားရသောအခါ သင်တို့ကြောင့် တုန်လှုပ်၍ ပြင်းစွာ ဝေဒနာခံစားကြလိမ့်မည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

မောရှေ ရှိဟုန်ထံ ငြိမ်းချမ်းရေး ကမ်းလှမ်းခြင်း

²⁶ငါသည် ကေဒမုတ်တောကန္တာရမှ ဟေရှဘုန်ဘုရင် ရှိဟုန်ထံသို့ ငြိမ်းချမ်းရေးစကားနှင့်တကွ စေတမန်များကို စေလွှတ်၍ ဤသို့ လျှောက်ထားစေ၏၊ ²⁷“အကျွန်ုပ်အား အရှင်၏ပြည်ကို ဖြတ်သန်းခွင့်ပြုပါ။ အကျွန်ုပ်သည် လမ်းမပေါ်၌သာ သွား၍ လက်ျာဘက်သော်လည်းကောင်း၊ လက်ဝဲဘက်သော်လည်းကောင်း မလွှဲမရှောင်ပါ။ ²⁸စားရန်အတွက် ငွေဖြင့် အစားအစာကို အကျွန်ုပ်အား ရောင်းပါ။ သောက်ရန်အတွက် ငွေဖြင့် ရေကိုလည်း ပေးပါ။ အကျွန်ုပ်အား ခြေလျင်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားခွင့်ကိုသာ ပြုပါ။ ²⁹စိရ၌နေထိုင်သော ဧသော၏အမျိုးအနွယ်တို့နှင့် အာရမြို့၌နေထိုင်သော မောဘအမျိုးသားတို့သည် အကျွန်ုပ်အတွက် ပြုခဲ့ကြသကဲ့သို့ ပြုပါ။ ထိုသို့ဖြင့် အကျွန်ုပ်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော် ပေးသနားတော်မူသော ပြည်သို့ ယော်ဒန်မြစ်ကို ကူး၍ ဝင်ရောက်ရပါမည်။” ³⁰သို့ရာတွင် ဟေရှဘုန်ဘုရင် ရှိဟုန်သည် ငါတို့ကို ဖြတ်သန်းခွင့် မပြုဘဲ ငြင်းဆန်၏။ အကြောင်းမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ရှိဟုန်ကို သင်တို့၏လက်သို့ အပ်ပေးတော်မူရန် သူ၏စိတ်ကို ခိုင်မာစေ၍ သူ၏နှလုံးကို မာကျောစေတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ယနေ့ ဖြစ်ပျက်သည့်အတိုင်းပင်တည်း။

³¹ငါတို့၏ခမည်းတော်က ငါ့အား “ကြည့်လော့၊ ရှိဟုန်နှင့် သူ၏ပြည်ကို သင်တို့အား ငါ စတင်အပ်ပေးပြီ။ ယခု သိမ်းပိုက်ရန် စတင်ကြလော့။ သူ၏ပြည်ကို သိမ်းယူကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³²ထိုအခါ ရှိဟုန်သည် သူ၏လူအပေါင်းနှင့်တကွ ယာဟတ်အရပ်၌ စစ်တိုက်ရန် ငါတို့ကို ဆီးကြို၍ ထွက်လာ၏။ ³³ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူ့ကို ငါတို့လက်သို့ အပ်ပေးတော်မူသဖြင့် ငါတို့သည် သူနှင့်တကွ သူ၏သားများနှင့် သူ၏လူအပေါင်းတို့ကို လုပ်ကြံကြ၏။ ³⁴ထိုအခါ ငါတို့သည် သူ၏မြို့အားလုံးကို သိမ်းယူ၍ မြို့တိုင်းရှိ ယောက်ျား၊ မိန်းမနှင့် ကလေးသူငယ်တို့ကို တစ်ယောက်မျှ မကျန်စေဘဲ အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးသုတ်သင်ကြ၏။ ³⁵ငါတို့သည် သိမ်းယူသော မြို့များမှ လက်ရပစ္စည်းများနှင့် တိရစ္ဆာန်များကိုသာ ကိုယ်တိုင်အတွက် သိမ်းယူကြ၏။ ³⁶အာနုန်ချောင်းကမ်းပေါ်ရှိ အာရော်မြို့မှစ၍ ချိုင့်ဝှမ်းထဲရှိ မြို့မှသည် ဂိလဒ်ပြည်တိုင်အောင် ငါတို့အတွက် ခိုင်ခံ့လွန်းသော မြို့တစ်မြို့မျှ မရှိ။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ထိုမြို့အားလုံးကို ငါတို့အား အပ်ပေးတော်မူ၏။ ³⁷သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော် ငါတို့အား မိန့်မှာတော်မူသည့်အတိုင်း သင်တို့သည် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့၏ပြည်၊ ယဗ္ဗုတ်ချောင်းတစ်လျှောက်ရှိ ဒေသနှင့် တောင်ပေါ်ဒေသရှိ မြို့များအနီးသို့ မချဉ်းကပ်ခဲ့ကြ။