ዘዳግም 2

2 ¹አባታችን እንደ ነገረኝ ዞረን በቀይ ባሕር መንገድ ወደ ምድረ በዳ ተጓዝን፤ የሴይርንም ተራራ ብዙ ቀን ዞርን።

²ከዚያም አባታችን እንዲህ አለኝ፤

³“ይህን ተራራማ አገር ዞራችሁ በቅቷችኋል፤ ወደ ሰሜን ዙሩ። ⁴ሕዝቡን እንዲህ ብለህ እዘዝ፤ በሴይር የሚኖሩትን የወንድሞቻችሁን፣ የኤሳውን ዝርያ ድንበር ልታልፉ ነው። እነርሱ ይፈሩአችኋል፤ እጅግ ተጠንቀቁ። ⁵አትጋጩአቸው፤ ከምድራቸው አንዲት የእግር ጫማ ስፍራ እንኳ አልሰጣችሁም፤ ሴይርን ተራራ ለኤሳው ርስት አድርጌ ሰጥቼዋለሁና። ⁶የምትበሉትን ምግብ በብር ከእነርሱ ግዙ፤ የምትጠጡትንም ውሃ ደግሞ በብር ከእነርሱ ግዙ።

⁷“አባታችሁ በእጃችሁ ሥራ ሁሉ ባርኮአችኋልና። በዚህ ታላቅ ምድረ በዳ ጒዞአችሁን ዐውቆአል። ባለፉት አርባ ዓመታት አባታችሁ ከእናንተ ጋራ ነበረ፤ ምንም አልጎደለባችሁም።”

⁸ስለዚህ በሴይር የሚኖሩትን ወንድሞቻችንን፣ የኤሳውን ዝርያ ዐለፍን፤ ከኤላትና ከዔጽዮን ጋብር ከሚወጣው ከዓረባ መንገድ ፈቀቅ ብለን ዐለፍን። ከዚያም ዞረን ወደ ሞዓብ ምድረ በዳ ገሰገስን።

⁹አባታችንም እንዲህ አለኝ፤ “ሞዓብን አታስቸግር ወይም ለጦርነት አትገፋፋቸው፤ ከምድራቸው ርስት አድርጌ ምንም አልሰጥህምና፤ ዓርን ለሎጥ ዝርያ ርስት አድርጌ ሰጥቻለሁና።”

¹⁰(ኤማውያን ቀድሞ በዚያ ይኖሩ ነበር፤ እንደ ዔናቃውያንም ረዣዥም የሆኑ ታላቅና ኀያል ሕዝብ ነበሩ። ¹¹እንደ ዔናቃውያን እነርሱም ረፋይም ተብለው ይቈጠራሉ፤ ሞዓባውያን ግን ኤማውያን ብለው ይጠሩአቸዋል። ¹²ኮሬያውያን ቀድሞ በሴይር ይኖሩ ነበር፤ የኤሳው ዝርያ ግን አባረሯቸው አጠፏቸውም፤ በስፍራቸውም ሰፈሩ፤ እስራኤል አባታችን በሰጣቸው ምድር እንዳደረገው ሁሉ።)።

¹³“አሁን ተነሥታችሁ የዛሬድን ወንዝ ተሻገሩ።” ስለዚህ የዛሬድን ወንዝ ተሻገርን።

¹⁴ከቃዴስ በርኔ ጀምሮ የዛሬድን ወንዝ እስክንሻገር ድረስ ሠላሳ ስምንት ዓመት ሆነ፤ አባታችን እንደ ማለላቸው የጦረኞች ትውልድ ሁሉ ከሰፈሩ እስኪጠፋ ድረስ። ¹⁵በርግጥም እስኪጠፉ ድረስ ከሰፈሩ ያጠፋቸው ዘንድ የአባታችን እጅ በእነርሱ ላይ ነበረ። ¹⁶የጦረኞችም ሁሉ ከሕዝቡ መካከል ተጨርሰው ከሞቱ በኋላ፣ ¹⁷አባታችን እንዲህ አለኝ፤

¹⁸“ዛሬ የሞዓብን ድንበር በዓር ታልፋለህ። ¹⁹ወደ አሞናውያን በቀረብህ ጊዜ አታጥቃቸው ወይም አትገፋፋቸው፤ ከምድራቸው ርስት አድርጌ ምንም አልሰጥህምና፤ ለሎጥ ዝርያ ርስት አድርጌ ሰጥቻቸዋለሁ።”

²⁰(ያም ደግሞ የረፋይም ምድር ተብሎ ይቈጠራል፤ ረፋይም ቀድሞ በዚያ ይኖሩ ነበር፤ አሞናውያን ግን ዛምዙማውያን ብለው ይጠሩአቸዋል፤ ²¹እንደ ዔናቃውያን ረዣዥም የሆኑ ታላቅና ኀያል ሕዝብ ነበሩ። አባታችን ግን በአሞናውያን ፊት አጠፋቸው፤ እነርሱም አባረሯቸው በስፍራቸውም ሰፈሩ፤ ²²በሴይር ለሚኖሩት ለኤሳው ዝርያ እንዳደረገው ሁሉ፤ ኮሬያውያንን በፊታቸው ባጠፋ ጊዜ፤ አባረሯቸው በስፍራቸውም ሰፈሩ፤ እስከ ዛሬም ድረስ ይኖራሉ። ²³ዓዋውያን እስከ ጋዛ ድረስ በመንደሮች ይኖሩ ነበር፤ ከካፍቶር የመጡት ካፍቶራውያን ግን አጠፏቸው በስፍራቸውም ሰፈሩ።)። ^a a v23 ካፍቶር ለቀርጤስና በዙሪያው ላለው የኤጂያን አካባቢ የተሰጠ ጥንታዊ ስም ነው፤ ካፍቶራውያን በባሕር የሚጓዙ ሕዝብ የነበሩ ሲሆን፣ ጋዛ አጠገብ ባለው የባሕር ዳርቻ ሰፈሩ።

²⁴“ተነሡ የአርኖንን ወንዝ ተሻገሩ። እነሆ፣ የሐሳቦንን ንጉሥ አሞራዊውን ሲሆንን ምድሩንም በእጅህ ሰጥቻለሁ። መውረስ ጀምር፤ በጦርነት ተዋጋው። ²⁵ዛሬ ከሰማይ በታች ባሉት ሕዝቦች ሁሉ ላይ ፍርሃትህንና መደንገጥህን ማሳደር እጀምራለሁ። ወሬህን ይሰማሉ፤ ይንቀጠቀጣሉ፤ ስለ አንተም በጭንቀት ይብረከረካሉ።”

ሙሴ ለሲሆን ሰላም አቀረበ

²⁶ከቄዴሞት ምድረ በዳ ወደ ሐሳቦን ንጉሥ ወደ ሲሆን በሰላም ቃል መልእክተኞችን ልኬ እንዲህ አልሁ፤ ²⁷“በምድርህ በኩል ላለፍ፤ በመንገዱ ብቻ እጓዛለሁ፤ ወደ ቀኝም ሆነ ወደ ግራ አልታጠፍም። ²⁸የምበላውን ምግብ በገንዘብ ሽጥልኝ፤ የምጠጣውንም ውሃ በገንዘብ ስጠኝ፤ በእግሬ ልለፍ ብቻ፤ ²⁹በሴይር የሚኖሩት የኤሳው ዝርያና በዓር የሚኖሩት ሞዓባውያን እንዳደረጉልኝ ሁሉ፤ አባታችን ወደሚሰጠን ምድር ዮርዳኖስን እስክሻገር ድረስ።” ³⁰የሐሳቦን ንጉሥ ሲሆን ግን እንድናልፍ እምቢ አለ፤ አባታችን እንደ ዛሬው በእጅህ አሳልፎ ሊሰጠው መንፈሱን አደንድኗልና ልቡንም አጽንቷልና።

³¹አባታችንም እንዲህ አለኝ፤ “እነሆ፣ ሲሆንንና ምድሩን ለአንተ መስጠት ጀምሬአለሁ። አሁን መውረስ ጀምር፤ ምድሩን ውረስ።”

³²ከዚያም ሲሆን እርሱና ሕዝቡ ሁሉ በያሃጽ ሊዋጉን ወጡ። ³³አባታችንም አሳልፎ ሰጠን፤ እርሱንም ልጆቹንም ሕዝቡንም ሁሉ መታን። ³⁴በዚያን ጊዜ ከተሞቹን ሁሉ ያዝን፤ ወንዶችን፣ ሴቶችን፣ ሕፃናትን ከእያንዳንዷ ከተማ ፈጽመን አጠፋን፤ አንድም የተረፈ አልተውንም። ³⁵እንስሳቱን ብቻ ለራሳችን ዘረፍን፤ ከያዝናቸው ከተሞችም ምርኮ ወሰድን። ³⁶በአርኖን ወንዝ ዳር ካለችው ከአሮዔር ጀምሮ፣ በሸለቆው ውስጥ ካለችው ከተማ አንሥቶ እስከ ገለዓድ ድረስ፣ የማይበረታብን ከተማ አልነበረም፤ አባታችን ሁሉንም አሳልፎ ሰጠን። ³⁷ነገር ግን አባታችን እንዳዘዘን፣ ወደ አሞናውያን ምድር፣ ወደ ያቦቅ ወንዝ ዳርቻ ሁሉና ወደ ተራራማው አገር ከተሞች አልቀረብህም።