ګردان 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹نو مونږ راوګرځېدو او د سور سمندر په لار بيابان طرف ته روان شو، لکه څنګه چې زمونږ پلار ما ته فرمائيلى وُو، او ډېرې ورځې مو د سعير غر ته چاپېره وګرځېدل.

²نو زمونږ پلار ما ته وفرمائيل چې،

³”تاسو د دې غرنۍ سيمې چاپېره ډېر وخت وګرځېدئ، بس دے. اوس د شمال طرف ته مخ کړئ. ⁴خلقو ته حُکم ورکړه چې، تاسو د خپلو وروڼو د علاقې نه تېرېږئ، چې د عيسو اولاد دى او په سعير کښې اوسيږى. هغوئ به ستاسو نه ووېرېږى، نو ډېر احتياط کوئ. ⁵هغوئ مۀ راپاروئ، ځکه چې زۀ به تاسو ته د هغوئ د زمکې نه هيڅ درنۀ کړم، حتىٰ د يو قدم په اندازه هم نه، ځکه چې ما د سعير غر عيسو ته د هغۀ د ميراث په توګه ورکړے دے. ⁶د هغوئ نه د چاندۍ په بدل کښې خوراک واخلئ چې وئې خورئ، او همدارنګه د هغوئ نه د چاندۍ په بدل کښې اوبۀ واخلئ چې وئې څښئ.

⁷”ځکه چې ستاسو پلار ستاسو د لاسونو په ټولو کارونو کښې برکت درکړے دے. هغۀ ستاسو د دې لوئ بيابان له لارې د سفر خيال ساتلے دے. په دغو څلويښتو کالونو کښې ستاسو پلار له تاسو سره دے، تاسو ته هيڅ شى کم شوے نۀ دے.“

⁸نو مونږ د خپلو وروڼو د څنګ نه تېر شو، چې د عيسو اولاد دى او په سعير کښې اوسيږى، د عربې د هغې لارې نه لرې چې د ايلات او عصيون جابر نه پورته راځى. بيا مونږ راوګرځېدو او د موآب بيابان طرف ته روان شو.

⁹نو زمونږ پلار ما ته وفرمائيل چې، ”موآب مۀ ځوروه او جنګ ته يې مۀ راپاروه، ځکه چې زۀ به د هغوئ د زمکې نه تاسو ته هيڅ د ميراث په توګه درنۀ کړم، ځکه چې ما عار د لوط اولاد ته د ميراث په توګه ورکړے دے.“

¹⁰(پخوا پکښې اميم اوسېدل، يو لوئ او طاقتور قوم، چې د عناقيم په شان جګ وُو. ¹¹د عناقيم په شان، هغوئ هم د رفائيم نه شمارلے کيږى، خو موآبيان هغوئ ته اميم وائى. ¹²پخوا په سعير کښې حوريان اوسېدل، خو د عيسو اولاد هغوئ وشړل او هلاک کړل، او د هغوئ په ځائ کښې مېشت شول، لکه څنګه چې اِسرائيل په هغه زمکه کښې وکړل چې زمونږ پلار هغوئ ته ورکړې وه.)

¹³”اوس پاڅئ او د زارد نهر نه پورې وختئ.“ نو مونږ د زارد نهر نه پورې ووتو.

¹⁴د قادس برنيع نه تر هغه وخته چې مونږ د زارد نهر نه پورې ووتو، اته دېرش کاله تېر شول، تر دې چې د جنګيالو ټوله پيړۍ د لښکر ګاه نه ختمه شوه، لکه څنګه چې زمونږ پلار هغوئ ته قسم خوړلے وو. ¹⁵په حقيقت کښې د زمونږ پلار لاس د هغوئ خلاف وو، چې هغوئ يې د لښکر ګاه نه وشړل، تر دې چې هغوئ هلاک شول. ¹⁶نو کله چې ټول جنګيالى د خلقو له منځه بالکل هلاک او مړۀ شول، ¹⁷نو زمونږ پلار ما ته وفرمائيل چې،

¹⁸”نن به تاسو د موآب سرحد د عار له لارې پورې وځئ. ¹⁹کله چې تاسو عمونيانو ته نزدې شئ، نو په هغوئ حمله مۀ کوئ او مۀ يې راپاروئ، ځکه چې زۀ به د هغوئ د زمکې نه تاسو ته هيڅ د ميراث په توګه درنۀ کړم، ما هغه د لوط اولاد ته د هغوئ د ميراث په توګه ورکړې ده.“

²⁰(هغه هم د رفائيم زمکه شمارلے کيږى، پخوا پکښې رفائيم اوسېدل، اګر چې عمونيان هغوئ ته زمزميم وائى، ²¹يو لوئ او طاقتور قوم، چې د عناقيم په شان جګ وُو. خو زمونږ پلار هغوئ د عمونيانو په مخکښې هلاک کړل، نو هغوئ يې وشړل او د هغوئ په ځائ کښې مېشت شول، ²²لکه څنګه چې هغۀ د عيسو د اولاد دپاره وکړل چې په سعير کښې اوسېدل، کله چې يې حوريان د هغوئ په مخکښې هلاک کړل، نو هغوئ يې وشړل او د هغوئ په ځائ کښې مېشت شول، چې تر نن ورځې پاتې دى. ²³عويان په کليو کښې تر غزې پورې اوسېدل، خو کفتوريانو، چې د کفتور نه راغلى وُو، هغوئ هلاک کړل او د هغوئ په ځائ کښې مېشت شول.) ^a a v23 کفتور د کريټ او د هغې د چاپېر د ايجين سيمې پخوانے نوم دے؛ کفتوريان د سمندر خلق وُو چې د غزې نزدې د سمندر غاړې غاړې مېشت شول.

²⁴”پاڅئ او د ارنون نهر نه پورې وځئ. ګورئ، ما سيحون اموري، د حسبون بادشاه، او د هغۀ زمکه ستاسو په لاس کښې درکړل. قبضه کول شروع کړئ، او له هغۀ سره جنګ وکړئ. ²⁵نن به زۀ ستاسو وېره او خوف د آسمان لاندې په هر قوم باندې اچول شروع کړم. هغوئ به ستاسو خبر واورى، نو به ولړزيږى او ستاسو په سبب به په کړاؤ کښې وتپيږى.“

موسىٰ سيحون ته د سلامتۍ وړانديز کوى

²⁶ما د قديموت د بيابان نه د حسبون بادشاه سيحون ته د سلامتۍ د پيغام سره قاصدان ولېږل، او وئې وئيل چې، ²⁷”ما پرېږده چې ستا د مُلک نه تېر شم. زۀ به يواځې په لار روان يم، نۀ ښى طرف ته او نۀ کيڼ طرف ته اوړم. ²⁸خوراک راباندې د پېسو په بدل کښې خرڅ کړه چې وئې خورم، او اوبۀ راته د پېسو په بدل کښې راکړه چې وئې څښم، يواځې ما پرېږده چې په پښو تېر شم، ²⁹لکه څنګه چې د عيسو اولاد چې په سعير کښې اوسيږى او موآبيانو چې په عار کښې اوسيږى زما دپاره وکړل، تر دې چې زۀ د يردن نه پورې وځم او هغه مُلک ته ورسيږم چې زمونږ پلار يې مونږ ته راکوى.“ ³⁰خو د حسبون بادشاه سيحون د مونږ تېرېدو ته اِنکار وکړو، ځکه چې زمونږ پلار د هغۀ روح سخت کړو او د هغۀ زړۀ يې کلک کړو، دې دپاره چې هغه ستاسو په لاس کښې ورکړى، لکه څنګه چې نن ورځ يې کړى دى.

³¹نو زمونږ پلار ما ته وفرمائيل چې، ”ګوره، ما سيحون او د هغۀ زمکه تا ته درکول شروع کړل. اوس قبضه کول شروع کړه، او د هغۀ زمکه په قبضه کړه.“

³²نو سيحون زمونږ مقابلې ته راووتو، هغه او د هغۀ ټول قوم، چې په ياحض کښې جنګ وکړى. ³³نو زمونږ پلار هغه مونږ ته راکړو، او مونږ هغه، د هغۀ زامن او د هغۀ ټول قوم ووژل. ³⁴په هغه وخت کښې مونږ د هغۀ ټول ښارونه ونيول او هر ښار مو بالکل تباه کړو، سړى، ښځې او ماشومان، او هيڅوک مو ژوندى پرېنښودو. ³⁵مونږ يواځې مواشى د ځان دپاره لوټ کړل، او د هغو ښارونو مال چې مونږ نيولى وُو. ³⁶د عروعير نه چې د ارنون نهر په غاړه دے، او د هغه ښار نه چې په دره کښې دے، تر جلعاد پورې، هيڅ ښار زمونږ دپاره دومره مضبوط نۀ وو. زمونږ پلار هغه ټول مونږ ته راکړل. ³⁷خو تاسو د عمونيانو زمکې ته نزدې نۀ شوئ، نۀ د يبوق نهر غاړو ته او نۀ د غرنۍ سيمې ښارونو ته، لکه څنګه چې زمونږ پلار مونږ ته حُکم کړے وو.