Deuteronomium 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Toe het ons omgedraai en na die woestyn getrek in die rigting van die Rietsee, soos ons Vader my gesê het, en ons het baie dae lank om die berg Seir getrek.

²Toe het ons Vader vir my gesê:

³“Julle het lank genoeg om hierdie bergland getrek. Draai noord toe. ⁴Beveel die volk: Julle gaan deur die gebied van julle broers trek, die nakomelinge van Esau, wat in Seir woon. Hulle sal vir julle bang wees—wees baie versigtig. ⁵Moenie hulle uittart nie; Ek sal julle niks van hulle land gee nie, nie eers ’n voetbreedte daarvan nie, want Ek het die berg Seir aan Esau as sy besitting gegee. ⁶Koop kos by hulle met silwer om te eet, en koop ook water by hulle met silwer om te drink.

⁷“Want julle Vader het julle geseën in al die werk van julle hande. Hy het julle tog deur hierdie groot woestyn geken. Hierdie veertig jaar was julle Vader by julle; julle het niks kortgekom nie.”

⁸So het ons verbygetrek by ons broers, die nakomelinge van Esau wat in Seir woon, weg van die Arabapad af wat van Elat en Esion-Geber af opkom. Toe het ons omgedraai en verder getrek na die woestyn van Moab toe.

⁹En ons Vader het vir my gesê: “Moenie Moab teister of hulle tot die stryd uittart nie, want Ek sal julle niks van hulle land as besitting gee nie, omdat Ek Ar aan die nakomelinge van Lot as besitting gegee het.”

¹⁰(Die Emiete het vroeër daar gewoon, ’n groot en magtige volk, so lank soos die Enakiete. ¹¹Soos die Enakiete word hulle ook as Refaïete gereken, maar die Moabiete noem hulle Emiete. ¹²Die Horiete het vroeër in Seir gewoon, maar die nakomelinge van Esau het hulle verdryf en uitgewis en in hulle plek gaan woon—net soos Israel gedoen het in die land wat ons Vader aan hulle gegee het.).

¹³“Trek nou op en gaan deur die spruit Sered.” So het ons deur die spruit Sered getrek.

¹⁴Van Kades-Barnea af tot ons deur die spruit Sered getrek het, het dit agt-en-dertig jaar geduur, totdat die hele geslag vegbare manne uit die kamp uitgesterf het, soos ons Vader vir hulle gesweer het. ¹⁵Ja, die hand van ons Vader was teen hulle om hulle uit die kamp uit te roei totdat hulle omgekom het. ¹⁶Toe al die vegbare manne uiteindelik onder die volk omgekom en gesterf het, ¹⁷het ons Vader vir my gesê:

¹⁸“Vandag moet julle by Ar oor die grens van Moab trek. ¹⁹Wanneer julle naby die Ammoniete kom, moenie hulle aanval of uittart nie, want Ek sal julle niks van hulle land as besitting gee nie—Ek het dit aan die nakomelinge van Lot as hulle besitting gegee.”

²⁰(Ook dit word as Refaïeteland gereken—Refaïete het vroeër daar gewoon, hoewel die Ammoniete hulle Samsummiete noem, ²¹’n groot en magtige volk, so lank soos die Enakiete. Maar ons Vader het hulle voor die Ammoniete uit verdelg, en hulle het hulle verdryf en in hulle plek gaan woon, ²²net soos hy gedoen het vir die nakomelinge van Esau wat in Seir woon, toe hy die Horiete voor hulle uit verdelg het; hulle het hulle verdryf en in hulle plek gaan woon, en hulle woon daar tot vandag toe. ²³Die Awiete het in dorpe gewoon tot by Gasa; die Kaftoriete, wat van Kaftor af gekom het, het hulle verdelg en in hulle plek gaan woon.). ^a a v23 Kaftor is die ou naam vir Kreta en die omliggende Egeïese streek; die Kaftoriete was ’n seevarende volk wat langs die kus naby Gasa gaan woon het.

²⁴“Trek op en gaan deur die spruit Arnon. Kyk, Ek het Sihon die Amoriet, die koning van Gesbon, en sy land in jou hand gegee. Begin om dit in besit te neem—veg teen hom. ²⁵Vandag sal Ek begin om die skrik en vrees vir jou op al die volke onder die hemel te lê. Hulle sal die berig oor jou hoor, en hulle sal bewe en ineenkrimp van angs oor jou.”

Moses bied Sihon vrede aan

²⁶Ek het boodskappers uit die woestyn Kedemot gestuur na Sihon, die koning van Gesbon, met woorde van vrede, en gesê: ²⁷“Laat my deur jou land trek. Ek sal net op die pad bly, en nie regs of links wegdraai nie. ²⁸Verkoop vir my kos vir geld om te eet, en gee my water vir geld om te drink—laat my net te voet deurtrek, ²⁹soos die nakomelinge van Esau wat in Seir woon en die Moabiete wat in Ar woon vir my gedoen het, totdat ek deur die Jordaan trek na die land toe wat ons Vader vir ons gee.” ³⁰Maar Sihon, die koning van Gesbon, wou ons nie laat deurtrek nie, want ons Vader het sy gees verhard en sy hart verstok om hom aan jou oor te gee, soos dit vandag die geval is.

³¹En ons Vader het vir my gesê: “Kyk, Ek het begin om Sihon en sy land aan jou te gee. Begin nou om dit in besit te neem—neem sy land in besit.”

³²Toe het Sihon teen ons uitgetrek, hy en sy hele volk, om by Jahas te veg. ³³En ons Vader het hom aan ons oorgegee, en ons het hom verslaan, sy seuns en sy hele volk. ³⁴In daardie tyd het ons al sy stede ingeneem en elke stad heeltemal uitgewis—mans, vroue en kinders—en niemand laat oorbly nie. ³⁵Net die vee het ons vir onsself as buit gevat, saam met die buit van die stede wat ons ingeneem het. ³⁶Van Aroër af op die rand van die spruit Arnon, en van die stad in die dal af, tot by Gilead, was daar geen stad te sterk vir ons nie; ons Vader het hulle almal aan ons oorgegee. ³⁷Maar julle het nie naby die land van die Ammoniete gekom nie, al langs die oewers van die spruit Jabbok en die stede van die bergland, net soos ons Vader ons beveel het.