Deuteronomium 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹Ons het omgedraai en die pad na Basan toe geneem, en Og, die koning van Basan, het met al sy mense uitgetrek om ons by Edrei te beveg.

²En ons Vader het vir my gesê: “Moenie vir hom bang wees nie, want ek het hom, al sy mense en sy land aan jou gegee; doen met hom soos jy met Sihon, die koning van die Amoriete, gedoen het, wat in Hesbon gewoon het.”

³So het ons Vader ook vir Og, die koning van Basan, en al sy mense aan ons gegee, en ons het hulle verslaan en geen oorlewende het oorgebly nie. ⁴In daardie tyd het ons al sy stede ingeneem—al sestig, nie een onverower nie—die hele streek van Argob, die koninkryk van Og in Basan. ⁵Al hierdie was stede wat met hoë mure en gegrendelde poorte versterk was, benewens baie dorpe sonder mure. ⁶Ons het hulle aan die verwoesting gewy, soos met Sihon, die koning van Hesbon, en elke stad aan die verwoesting gewy—sy mans, vroue en kinders. ⁷Maar al die vee en die buit van die stede het ons vir onsself as roof geneem. ⁸So het ons in daardie tyd die land van hierdie twee Amoritiese konings oorkant die Jordaan geneem, van die Arnonkloof tot by die berg Hermon. ⁹(die Sidoniërs noem Hermon Sirjon, terwyl die Amoriete dit Senir noem), ¹⁰al die stede van die hoogland, die hele Gilead, die hele Basan tot by Saleka en Edrei—die stede van Og se koninkryk in Basan. ¹¹(Net Og, die koning van Basan, het van die oorblyfsel van die Refaïete oorgebly. Sy bed was ’n ysterbed; is dit nie in Rabba van die Ammoniete nie? Dit was omtrent dertien en ’n half voet lank en ses voet wyd.). ^a a v11 Die Refaïete was ’n legendariese geslag reusekrygers wat eens in Kanaän gewoon het.

Die land oos van die Jordaan verdeel

¹²Hierdie land het ons toe geneem: van Aroër aan die rand van die Arnonkloof, en die helfte van die bergland van Gilead met sy stede, het ek aan die Rubeniete en die Gadiete gegee. ¹³Die res van Gilead en die hele Basan—die koninkryk van Og—het ek aan die halwe stam van Manasse gegee: die hele streek van Argob. (Daardie hele deel van Basan is die land van die Refaïete genoem. ¹⁴Jaïr, die seun van Manasse, het die hele streek van Argob tot by die grens van die Gesuriete en die Maägatiete geneem, en het Basan na homself genoem, Havvot-Jaïr, tot vandag toe.). ¹⁵En aan Magir het ek Gilead gegee. ¹⁶Aan die Rubeniete en die Gadiete het ek gegee van Gilead tot by die Arnonkloof—die middel daarvan is die grens—tot by die Jabbokrivier, die grens van die Ammoniete. ¹⁷Ook die Arabavlakte, met die Jordaan as sy grens, van Kinneret tot by die See van die Araba (die Dooie See), onderkant die hange van Pisga, na die ooste.

¹⁸In daardie tyd het ek julle beveel: “Julle Vader het hierdie land aan julle gegee om in besit te neem; al julle vegsmanne moet gewapend voor julle broers, die Israeliete, oortrek. ¹⁹Net julle vroue, kinders en vee—ek weet julle het baie vee—moet in die stede bly wat ek aan julle gegee het, ²⁰totdat ons Vader aan julle broers rus gee soos aan julle, en hulle ook die land in besit neem wat julle Vader oorkant die Jordaan aan hulle gee. Dan keer elkeen van julle terug na die besitting wat ek aan julle gegee het.”

²¹Ek het Josua toe beveel: “Jou eie oë het alles gesien wat jou Vader met hierdie twee konings gedoen het. Jou Vader sal so doen met al die koninkryke waarheen jy oortrek.

Moenie bang wees nie — hy veg vir julle

²²Moenie vir hulle bang wees nie, want jou Vader self veg vir jou.”

²³En ek het in daardie tyd by ons Vader gesmeek en gesê: ²⁴“My Soewereine Vader, u het begin om u grootheid en u sterk hand aan u dienskneg te wys. Watter god in die hemel of op die aarde kan dade en magtige werke soos u s’n doen? ²⁵Laat my tog oortrek en die goeie land oorkant die Jordaan sien, hierdie goeie bergland, en die Libanon.”

²⁶Maar ons Vader was kwaad vir my oor julle en wou nie na my luister nie; ons Vader het vir my gesê: “Genoeg! Moenie weer hieroor met my praat nie. ²⁷Klim op na die top van Pisga, lig jou oë op na die weste, die noorde, die suide en die ooste, en kyk met jou eie oë, want jy sal nie oor hierdie Jordaan trek nie. ²⁸Maar stel Josua aan, bemoedig en versterk hom, want hy sal voor hierdie volk oortrek en aan hulle die land gee wat jy sal sien, as hulle erfdeel.”

²⁹So het ons in die laagte teenoor Bet-Peor gebly.