شريعت جو دور 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹اسان موٽي بسن جي رستي تي هلياسين، تڏهن بسن جو بادشاهه عوج پنهنجي سڀني ماڻهن سان گڏ ادرعي ۾ اسان سان وڙهڻ لاءِ نڪري آيو.

²پوءِ اسان جي پيءُ مون کي فرمايو تہ ”هن کان نہ ڊڄ، ڇاڪاڻ تہ مون هن کي، سندس سڀني ماڻهن کي ۽ سندس ملڪ کي تنهنجي هٿ ۾ ڏنو آهي؛ هن سان ائين ڪر جيئن تو اموريءَ جي بادشاهه سيحون سان ڪيو، جيڪو حسبون ۾ رهندو هو.“

³تنهنڪري اسان جي پيءُ بسن جي بادشاهه عوج کي ۽ سندس سڀني ماڻهن کي بہ اسان جي هٿ ۾ ڏنائين، ۽ اسان کين ماري وڌو ۽ ڪوبہ بچيل نہ ڇڏيوسين. ⁴انهيءَ وقت اسان سندس سڀ شهر قبضي ۾ ڪيا—سڀ سٺ، هڪ بہ شهر بنا قبضي جي نہ رهيو—ارگوب جو سڄو علائقو، بسن ۾ عوج جي بادشاهي. ⁵اهي سڀ شهر اوچين ديوارن ۽ بندڪيل دروازن وارا مضبوط شهر هئا، ان کان سواءِ ڏاڍا گھڻا بنا ديوار وارا ڳوٺ. ⁶جيئن اسان حسبون جي بادشاهه سيحون سان ڪيو هو، تيئن هر شهر کي—سندس مردن، عورتن ۽ ٻارن سميت—مڪمل تباهيءَ جي حوالي ڪيوسين. ⁷پر سڀ چوپايا مال ۽ شهرن جو لُٽيل مال اسان پنهنجي لاءِ غنيمت ڪري کڻي ورتوسين. ⁸سو انهيءَ وقت اسان يردن جي هن پار انهن ٻن اموري بادشاهن کان ملڪ کسي ورتو، ارنون جي واديءَ کان وٺي حرمون جبل تائين. ⁹(صيدا وارا حرمون کي سريون سڏين ٿا، جڏهن تہ اموري ان کي سنير سڏين ٿا،) ¹⁰سڀ ميدان وارا شهر، سڄو جلعاد، سلڪہ ۽ ادرعي تائين سڄو بسن—بسن ۾ عوج جي بادشاهيءَ جا شهر. ¹¹(رفائيم جي بچيل ماڻهن مان فقط بسن جو بادشاهه عوج رهيل هو. سندس پلنگ لوهه جو هو؛ ڇا اهو عمونين جي ربہ ۾ ناهي؟ اهو ڊگھائيءَ ۾ اٽڪل ساڍا تيرهن فوٽ ۽ ويڪر ۾ ڇهه فوٽ هو.). ^a a v11 رفائيم ڏاڍن ڊگھن قد وارن جنگجوئن جو هڪ روايتي قوم هو، جيڪو ڪنهن زماني ۾ ڪنعان ۾ رهندو هو.

يردن جي اوڀر وارو ورهايل ملڪ

¹²هي ملڪ اسان انهيءَ وقت قبضي ۾ ورتو: ارنون واديءَ جي ڪناري تي عروعير کان وٺي، ان سان گڏ جلعاد جي پهاڙي ملڪ جو اڌ ۽ ان جا شهر، مون روبنين ۽ جدين کي ڏنا. ¹³جلعاد جو باقي حصو ۽ سڄو بسن—عوج جي بادشاهي—مون منسيءَ جي اڌ قبيلي کي ڏنو: ارگوب جو سڄو علائقو. (بسن جو اهو سڀ حصو رفائيم جو ملڪ سڏبو هو. ¹⁴منسيءَ جي پٽ يائير ارگوب جو سڄو علائقو جسورين ۽ معڪاتين جي سرحد تائين کڻي ورتو، ۽ بسن کي پنهنجي نالي پٺيان حووت-يائير نالو ڏنائين، جيڪو اڄ تائين سڏجي ٿو.). ¹⁵ماڪير کي مون جلعاد ڏنو. ¹⁶روبنين ۽ جدين کي مون جلعاد کان وٺي ارنون واديءَ تائين—جنهن جو وچ سرحد هو—ڏنو، ۽ يبوق ندي تائين، جيڪا عمونين جي سرحد آهي. ¹⁷ان سان گڏ عربہ، جنهن جي سرحد يردن آهي، ڪنرت کان وٺي عربہ جي سمنڊ (مئل سمنڊ) تائين، پسگہ جي لاهن جي هيٺان، اوڀر طرف.

¹⁸انهيءَ وقت مون اوهان کي حڪم ڏنو تہ ”اوهان جي پيءُ اوهان کي هي ملڪ قبضو ڪرڻ لاءِ ڏنو آهي؛ اوهان جا سڀ جنگي مرد هٿيار کڻي پنهنجن ڀائرن بني اسرائيل کان اڳ پار وڃن. ¹⁹رڳو اوهان جون زالون، ٻار ۽ چوپايا مال—مون کي خبر آهي تہ اوهان وٽ گھڻا چوپايا آهن—انهن شهرن ۾ رهن جيڪي مون اوهان کي ڏنا آهن، ²⁰جيستائين اسان جو پيءُ اوهان جي ڀائرن کي آرام نہ ڏئي، جيئن هن اوهان کي ڏنو آهي، ۽ اهي بہ يردن جي پار اهو ملڪ قبضي ۾ نہ وٺن جيڪو اوهان جو پيءُ کين ڏئي ٿو. تڏهن اوهان مان هر هڪ پنهنجي انهيءَ ملڪيت ڏانهن موٽندو جيڪا مون اوهان کي ڏني آهي.“

²¹ان وقت مون يشوع کي حڪم ڏنو تہ ”اوهان جي پيءُ انهن ٻن بادشاهن سان جيڪي ڪجهه ڪيو، سو اوهان پنهنجين اکين سان ڏٺو آهي. اوهان جو پيءُ انهن سڀني ملڪن سان بہ ائين ڪندو جن ڏانهن اوهان پار وڃي رهيا آهيو.

ڊڄو نہ — هو اوهان لاءِ وڙهي ٿو

²²انهن کان نہ ڊڄو، ڇاڪاڻ تہ اوهان جو پيءُ پاڻ اوهان لاءِ وڙهي ٿو.“

²³انهيءَ وقت مون اسان جي پيءُ کي منٿ ڪندي چيو تہ ²⁴”اي منهنجا مالڪ بابا، تو پنهنجي ٻانهي کي پنهنجي وڏائي ۽ زورآور هٿ ڏيکارڻ شروع ڪيو آهي. آسمان يا زمين ۾ اهڙو ڪهڙو خدا آهي جيڪو تو جهڙا ڪم ۽ زورآور ڪارناما ڪري سگھي؟ ²⁵مهرباني ڪري مون کي پار وڃڻ ڏي تہ يردن جي ٻئي پاسي جو سٺو ملڪ، هي سٺو جبلي علائقو ۽ لبنان ڏسان.“

²⁶پر اسان جو پيءُ اوهان جي ڪري مون تي ناراض ٿيو ۽ مون ڏانهن ڌيان نہ ڏنائين؛ اسان جي پيءُ مون کي فرمايو تہ ”بس ڪر! هن ڳالھ بابت مون سان وري نہ ڳالهاءِ. ²⁷پسگہ جي چوٽيءَ تي چڙهي وڃ، اکيون کڻي اولهه، اتر، ڏکڻ ۽ اوڀر ڏس، ۽ پنهنجين اکين سان ڏس، ڇاڪاڻ تہ تون هن يردن کي پار نہ ڪندين. ²⁸پر يشوع کي مقرر ڪر، کيس همٿ ڏي ۽ مضبوط ڪر، ڇاڪاڻ تہ اهو هن قوم کان اڳ پار ويندو ۽ انهن کي اهو ملڪ ورثي ۾ ڏياريندو جيڪو تون ڏسندين.“

²⁹سو اسان بيت-فعور جي سامهون واري واديءَ ۾ رهياسين.