Pangandharing Toret 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹Kita banjur menggok lan ngambah dalan menyang Basan, lan Og raja ing Basan, karo sakehe rakyate, metu arep merangi kita ing Edrei.

²Rama kita banjur ngandika marang aku: “Aja wedi marang dheweke, awit dheweke, sakehe rakyate, lan tanahe wis Dakparingake marang kowe; tumindaka marang dheweke kaya kang wis koktindakake marang Sihon raja wong Amori, kang manggon ing Hesbon.”

³Dadine Rama kita uga maringake Og raja ing Basan lan sakehe rakyate marang kita, banjur padha kita gempur, nganti ora ana siji-sijia kang kari urip. ⁴Ing wektu iku kita ngrebut sakehe kuthane—kabeh swidak, ora ana siji kang ora karebut—yaiku tlatah Argob kabeh, karajane Og ing Basan. ⁵Iku kabeh kutha-kutha kang dibentengi nganggo tembok dhuwur lan gapura kang diseloti, kejaba isih akeh banget desa kang ora ana temboke. ⁶Iku kabeh padha kita tumpes nganti sirna, kaya kang wis kita tindakake marang Sihon raja ing Hesbon, saben kutha kita tumpes sirna—wong lanang, wong wadon, lan bocah-bocahe. ⁷Nanging sakehe raja-kaya lan jarahan saka kutha-kutha mau padha kita jupuk dadi rayahan kanggo awake dhewe. ⁸Dadine ing wektu iku kita ngrebut tanah saka raja wong Amori loro mau ing sabrange Kali Yarden, wiwit saka Lebak Arnon nganti tekan Gunung Hermon. ⁹(wong Sidon ngarani Hermon iku Sirion, dene wong Amori ngarani Senir), ¹⁰sakehe kutha ing dhataran dhuwur, Gilead kabeh, lan Basan kabeh nganti tekan Saleka lan Edrei—kutha-kuthaning karajane Og ing Basan. ¹¹(Mung Og raja ing Basan kang isih kari saka tilas-tilase wong Refaim. Paturone iku paturon wesi; apa ora isih ana ing Raba kuthaning bani Amon? Dawane kira-kira telulas setengah kaki lan ambane nem kaki.). ^a a v11 Wong Refaim iku sawijining bangsa prajurit buta kang kondhang ing dongeng, kang ing jaman biyen manggon ing tanah Kanaan.

Pandumane Tanah ing Sawetane Kali Yarden

¹²Tanah kang kita rebut ing wektu iku yaiku: wiwit saka Aroer ing pinggir Lebak Arnon, sarta separo tanah pagunungan Gilead lan kutha-kuthane, dakwenehake marang wong Ruben lan wong Gad. ¹³Dene Gilead kang isih kari lan Basan kabeh—karajane Og—dakwenehake marang saperangan taler Manasye: yaiku tlatah Argob kabeh. (Saperangan Basan kabeh mau diarani tanahe wong Refaim. ¹⁴Yair anake Manasye ngrebut tlatah Argob kabeh nganti tekan watese wong Gesur lan wong Maakha, banjur Basan mau dijenengake miturut jenenge dhewe, yaiku Hawot-Yair, nganti saprene.). ¹⁵Lan marang Makhir dakwenehake Gilead. ¹⁶Marang wong Ruben lan wong Gad dakwenehake tanah wiwit saka Gilead nganti tekan Lebak Arnon—tengahing lebak mau dadi watese—nganti tekan Kali Yabok, yaiku watese bani Amon. ¹⁷Uga tanah Araba, Kali Yarden dadi watese, wiwit saka Kineret nganti tekan Segara Araba (yaiku Segara Mati), ing sangisore ereng-erenge Gunung Pisga, ngarah menyang sisih wetan.

¹⁸Ing wektu iku aku aweh prentah marang kowe kabeh: “Ramamu wis maringi tanah iki marang kowe dadi darbekmu; sakehe prajuritmu kang bisa perang kudu nyabrang kanthi sikep gegaman, ndhisiki para sadulurmu, yaiku wong Israel. ¹⁹Mung somahmu, anak-anakmu, lan raja-kayamu—aku ngerti kowe duwe raja-kaya akeh—padha karia ing kutha-kutha kang wis dakwenehake marang kowe, ²⁰nganti Rama kita maringi katentreman marang para sadulurmu kaya anggone maringi marang kowe, lan para sadulurmu uga wis ngrebut tanah kang diparingake dening Ramamu marang wong-wong mau ing sabrange Kali Yarden. Sawise iku kowe kabeh bali, saben wong menyang darbeke kang wis dakwenehake marang kowe.”

²¹Ing wektu iku aku aweh prentah marang Yusak: “Mripatmu dhewe wis ndeleng sakabehe kang ditindakake dening Ramamu marang raja loro mau. Ramamu bakal tumindak mangkono uga marang sakehe karajan kang bakal kokparani.

Aja Wedi — Panjenengane Kang Merangi Kanggo Kowe

²²Aja wedi marang wong-wong mau, awit Ramamu piyambak kang merangi kanggo kowe.”

²³Ing wektu iku aku banget anggonku nyenyuwun marang Rama kita, ature: ²⁴“Dhuh Rama, Pangeran kawula, Paduka sampun wiwit ngatingalake kaagungan saha asta Paduka ingkang santosa dhateng abdi Paduka. Allah pundi ing langit utawi ing bumi ingkang saged nindakaken pakaryan saha prakawis ingkang ageng kados ingkang Paduka tindakaken? ²⁵Mugi kawula keparenga nyabrang saha ningali tanah ingkang sae ing sabrangipun Kali Yarden, tanah pareden ingkang sae punika, saha Libanon.”

²⁶Nanging Rama kita duka marang aku marga saka kowe, lan ora karsa miyarsakake panyuwunku; Rama kita ngandika marang aku: “Wis cukup! Aja ngucap bab iki maneh marang Aku. ²⁷Munggaha menyang pucuke Gunung Pisga, tumengaa mangulon, mangalor, mangidul, lan mangetan, lan delengen nganggo mripatmu dhewe, awit kowe ora bakal nyabrang Kali Yarden iki. ²⁸Nanging wenehana tugas marang Yusak, kuwatna lan santosakna atine, awit dheweke kang bakal nyabrang ndhisiki bangsa iki lan bakal maringake tanah kang bakal kokdeleng iku marang wong-wong mau dadi warisane.”

²⁹Dadine kita padha manggon ing lebak ngarepe Bet-Peor.