Pangandharing Toret 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Saiki, he Israel, rungokna katetepan lan pranatan kang dakwulangake marang kowe supaya padha koklakoni, supaya kowe padha urip lan bisa lumebu ngejegi tanah peparinge Ramamu, Allahe para leluhurmu, marang kowe. ²Aja kokwuwuhi apa kang dakdhawuhake marang kowe, lan aja koksudha, supaya kowe padha netepi pepakone Ramamu kang dakdhawuhake marang kowe. ³Mripatmu dhewe wis ndeleng apa kang wis katindakake dening Ramamu ana ing Baal-peor: Panjenengane numpes saben wong ing antaramu kang ngetut-buri marang Baal-peor. ⁴Nanging kowe kabeh kang padha rumaket marang Ramamu, Sang Yehuwah, ing dina iki isih padha urip. ⁵Delengen, aku wis mulangake katetepan lan pranatan marang kowe, kaya kang didhawuhake dening Ramamu marang aku, supaya padha koklakoni ana ing tanah kang bakal kokleboni lan kokejegi. ⁶Padha tetepana lan lakonana; iki kawicaksanan lan kapinteranmu ana ing ngarsane para bangsa, kang bakal padha krungu sakehing katetepan iki banjur ngucap, ‘Bangsa kang gedhe iki nyata umat kang wicaksana lan pinter.’ ⁷Bangsa gedhe endi kang duwe allah kang cedhak kaya Ramamu tumrap kita, saben kita padha sesambat marang Panjenengane? ⁸Bangsa gedhe endi kang duwe katetepan lan pranatan kang adil kaya sakehing angger-angger kang dakwedharake ana ing ngarepmu ing dina iki?

⁹Mung wae padha ngati-atia lan jaganen awakmu kanthi tliti, supaya kowe ora lali marang apa kang wis dideleng ing mripatmu, lan supaya iku ora ilang saka atimu ing sajrone umurmu. Iku warahna marang anak-anakmu lan putu-putumu.

¹⁰Elinga marang dina nalika kowe padha ngadeg ing ngarsane Ramamu ana ing Horeb, nalika Panjenengane dhawuh marang aku: “Klumpukna umat iku marang ngarsaKu, supaya padha krungu pangandikaKu, satemah padha sinau wedi-asih marang Aku ing sadina-dina sasuwene urip ana ing bumi, sarta mulang marang anak-anake.”

¹¹Kowe padha nyedhak lan ngadeg ing sikiling gunung, nalika gunung iku murub dening geni tekan satengahing langit—kabungkus ing pepeteng, mendhung, lan petenging ndhedhet. ¹²Ramamu ngandika marang kowe saka ing satengahing geni. Kowe padha krungu swarane tembung-tembung, nanging ora ndeleng wujud apa-apa—mung swara thok. ¹³Panjenengane ngandikakake prajanjiane marang kowe, sarta dhawuh supaya kowe padha netepi—yaiku Dhawuh Sepuluh—banjur katulis dening Panjenengane ana ing papan watu loro. ¹⁴Lan nalika iku Ramamu dhawuh marang aku supaya mulangake katetepan lan pranatan marang kowe, kang kudu padha koklakoni ana ing tanah kang bakal koksabrangi lan kokejegi.

Ora Ana Reca Kang Bisa Nggambarake Ramamu

¹⁵Mulane padha jaganen awakmu kanthi banget ngati-ati, awit kowe padha ora ndeleng wujud apa-apa ing dina nalika Ramamu ngandika marang kowe ana ing Horeb saka satengahing geni, ¹⁶padha ngati-atia supaya aja nganti nindakake piala kanthi gawe reca tatahan kanggo awakmu dhewe, awujud rupa apa wae, kang madha rupa wong lanang utawa wong wadon, ¹⁷kang madha rupa kewan apa wae ing bumi, kang madha rupa manuk kang asuwiwi kang mabur ing awang-awang, ¹⁸kang madha rupa samubarang kang gumremet ana ing lemah, utawa iwak apa wae ing banyu sangisoring bumi. ¹⁹Lan aja nganti kowe ndengengek marang langit, banjur bareng ndeleng srengenge, rembulan, lan lintang-lintang—yaiku sakehing wadyabalaning langit—kaajak nyembah lan ngabekti marang iku, kang wis kaedum dening Ramamu marang sakehing bangsa sangisoring saindenging langit. ²⁰Ramamu wis mundhut kowe lan ngirid kowe metu saka ing tanah Mesir, pawon wesi iku, supaya kowe dadi umat kagungane Panjenengane dhewe, dadi pusakane, kaya kowe ing dina iki. ^a a v20 Tembung “pawon wesi” iku nggambarake prapen kang panas mulad-mulad kanggo nglebur wesi — pasemon saka Nabi Musa tumrap kasangsaran kang nindhes lan nyucekake sajrone dadi batur-tukon ana ing Mesir. ²¹Anadene Ramamu duka marang aku marga saka kowe, sarta supaos yen aku ora bakal nyabrang Kali Yarden utawa lumebu ing tanah kang becik kang diparingake dening Ramamu marang kowe dadi pusaka. ²²Aku kudu mati ana ing tanah iki; aku ora bakal nyabrang Kali Yarden. Nanging kowe padha bakal nyabrang lan ngejegi tanah kang becik iku. ²³Padha ngati-atia aja nganti lali marang prajanjian kang wis digawe dening Ramamu karo kowe, lan aja gawe reca tatahan awujud apa wae kang wis dilarang dening Ramamu marang kowe. ²⁴Awit Ramamu iku geni kang mangsa, Rama kang cumburu. ²⁵Samangsa kowe wis duwe anak lan putu sarta wis padha tuwa ana ing tanah kono, yen kowe padha tumindak ala kanthi gawe reca tatahan awujud apa wae, lan nglakoni apa kang ala ing paningale Ramamu, satemah njalari dukane, ²⁶ing dina iki aku nyeksekake langit lan bumi kanggo nglawan marang kowe: kowe bakal enggal tumpes babar pisan saka ing tanah kang koksabrangi Kali Yarden kanggo ngejegi. Umurmu ana ing kono bakal mung sadhela; kowe bakal disirnakake babar pisan. ²⁷Ramamu bakal mbuyarake kowe ana ing antarane para bangsa, lan kowe bakal kari sathithik cacahe ana ing antarane bangsa-bangsa, ing papan kang kokparani marga katundhung dening Ramamu. ²⁸Ana ing kono kowe bakal padha ngabekti marang allah-allah kang kagawe saka kayu lan watu, yaiku gaweaning tangane manungsa, kang ora bisa ndeleng, krungu, mangan, utawa ngambu. ²⁹Nanging saka ing kono kowe bakal ngupaya Ramamu lan bakal manggihake Panjenengane, manawa kowe ngupaya Panjenengane kanthi gumolonging ati lan nyawamu. ³⁰Samangsa kowe nandhang kasusahan lan sakehing prakara iki tumiba marang kowe ing dina tembe, kowe bakal bali marang Ramamu lan mituhu marang pangandikane. ³¹Ramamu iku Rama kang kebak sih-piwelas; Panjenengane ora bakal negakake kowe, numpes kowe, utawa nglalekake prajanjian kang wis disupaosake marang para leluhurmu.

Mung Rama Kita Piyambak Kang Jumeneng Allah

³²Padha nolehana jaman kang wis kepungkur, wiwit Rama kita nitahake manungsa ana ing bumi, lan takokna saka pungkasaning langit kang siji tekan sijine: apa tau ana prakara kang gedhe kaya mangkene kang kelakon utawa krungu? ³³Apa tau ana bangsa kang krungu swaraning allah ngandika saka satengahing geni, kaya kang wis kokrungu, lan isih urip? ³⁴Utawa apa tau ana allah kang wani mundhut sawijining bangsa saka satengahing bangsa liya dadi duweke dhewe, kanthi pacoban, pratandha, kaelokan, peperangan, tangan kang rosa, lengen kang kaacungake, sarta pagiris kang nggegirisi, cundhuk karo sakabehe kang wis katindakake dening Ramamu tumrap kowe ana ing Mesir, kang kokdeleng dhewe karo mripatmu? ³⁵Iki wis dituduhake marang kowe, supaya kowe padha ngreti yen Rama kita iku Sang Rama; ora ana liyane kajaba Panjenengane. ^b b v35 Nalika Nabi Musa martakake yen ora ana Allah kajaba Sang Rama, panjenengane nyebut Allah kang siji, kang diwedharake dening Gusti Yesus minangka Sang Rama — kamanunggalan kang nyawijekake Sang Rama, Sang Putra, lan Sang Roh dadi Allah kang siji. ³⁶Saka ing swarga Panjenengane ngrungokake swarane marang kowe kanggo mituturi kowe; ana ing bumi Panjenengane nedahake genine kang gedhe marang kowe, lan kowe krungu pangandikane saka satengahing geni. ³⁷Marga Panjenengane ngasihi para leluhurmu lan milih turune sawise iku, mula Panjenengane piyambak ngirid kowe metu saka ing Mesir, srana panguwasane kang gedhe, ³⁸nundhung para bangsa kang luwih gedhe lan luwih rosa tinimbang kowe saka ngarepmu, supaya kowe kalebokake lan diparingi tanahe dadi pusaka, kaya ing dina iki. ³⁹Padha weruha ing dina iki, lan gatekna ing atimu, yen Rama kita iku Sang Rama ing swarga ndhuwur lan ing bumi ngisor; ora ana liyane. ⁴⁰Tetepana katetepan lan pepakone, kang dakdhawuhake marang kowe ing dina iki, supaya kowe lan anak-anakmu sawise kowe padha nemu kabegjan, lan supaya kowe padha dawa umure ana ing tanah kang diparingake dening Ramamu marang kowe ing salawas-lawase.

Nabi Musa Netepake Kutha-kutha Pangungsen

⁴¹Nalika iku Nabi Musa banjur milihake kutha telu ana ing tlatah sabrange Kali Yarden kang mangetan, ⁴²supaya saben wong kang mateni pepadhane kanthi ora dijarag, tanpa sengit marang dheweke ing sadurunge, bisa ngungsi menyang salah sawijining kutha mau lan tetep urip: ⁴³yaiku Bezer ing ara-ara samun ing dhataran dhuwur kanggo wong Ruben, Ramot ing Gilead kanggo wong Gad, lan Golan ing Basan kanggo wong Manasye.

Angger-angger Kang Diwedharake Nabi Musa marang Israel

⁴⁴Iki angger-angger kang kawedharake dening Nabi Musa marang bangsa Israel. ⁴⁵Iki pepeling, katetepan, lan pranatan kang kadhawuhake dening Nabi Musa marang bangsa Israel nalika padha metu saka ing Mesir. ⁴⁶Ana ing sawetane Kali Yarden, ing lebak ngarepe Bet-peor, ing tanahe Prabu Sihon raja wong Amori kang manggon ing Hesbon, kang dikalahake dening Nabi Musa lan wong Israel sawise padha metu saka ing Mesir. ⁴⁷Wong-wong mau padha ngejegi tanahe lan tanahe Prabu Og raja ing Basan, yaiku raja Amori loro kang manggon ing sabrange Kali Yarden kang mangetan, ⁴⁸wiwit saka Aroer ing pinggiring lebak Arnon tekan Gunung Sion (yaiku Gunung Hermon), ⁴⁹dalah sakehing tanah Araba ing sabrange Kali Yarden sisih wetan, tekan Sagara Araba, ing sangisore ereng-erenging Gunung Pisga.