Ayeuna parantos aya citakanana

Pamindo 4 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Gumati ka Rama Maraneh Supaya Hirup

Musa neken hiji hal: aranjeun ngadenge hiji sora di Horeb tapi teu ningali wujud naon-naon, ku kituna ulah nyieun gambar tina naon bae. Lamun aranjeun poho sarta paburencay, aranjeun bakal tetep manggihan Mantenna lamun aranjeun neangan ku sapinuh hate, sabab Rama aranjeun welas asih sarta moal mopohokeun perjangjian-Na.

Pasal 4.

Ayeuna, eh Israil, darengekeun katetepan jeung aturan anu diwurukkeun ku kami ka maraneh sangkan dilakonan, supaya maraneh harirup sarta bisa asup ngancik ka tanah anu dipaparinkeun ku Rama maraneh, Allah karuhun maraneh, ka maraneh. Ulah nambahan kana parentah anu dipapatahkeun ku kami ka maraneh, ulah oge ngurangan, supaya maraneh nurut kana parentah-parentah Rama maraneh anu diparentahkeun ku kami ka maraneh. Maraneh geus nyaksian ku panon sorangan naon anu geus dipidamel ku Rama maraneh di Baal-peor: Mantenna geus numpes ti antara maraneh unggal jalma anu nuturkeun Baal di Peor. Tapi maraneh anu pengkuh gumantung ka Rama maraneh, PANGERAN, nepi ka kiwari kabeh harirup keneh. Tuh tenjo, kami geus ngawurukkeun katetepan jeung aturan ka maraneh, sakumaha anu diparentahkeun ku Rama maraneh ka kami, supaya dilakonan di tanah anu rek dilebetan tur diancik ku maraneh. Masing-masing estokeun jeung lakonan; ieu teh kabijaksanaan jeung pangarti maraneh di payuneun bangsa-bangsa, anu bakal ngadenge sagala katetepan ieu tuluy ngaromong, “Ieu bangsa anu gede teh estuning jelema anu bijaksana tur palinter.” Bangsa gede mana anu boga allah anu sakitu deukeutna ka maranehna, saperti Rama urang anu salawasna deukeut ka urang unggal urang sasambat ka Mantenna? Bangsa gede mana anu boga katetepan jeung aturan anu sakitu adilna saperti sakabeh hukum anu ku kami dipaparkeun ka hareupeun maraneh poe ieu?

Ngan maraneh kudu ati-ati sarta ngajaga diri kalawan taliti, supaya ulah poho kana naon anu geus katenjo ku panon maraneh, sarta eta ulah nepi ka ngejat tina hate maraneh salila hirup. Wurukkeun ka anak-anak maraneh jeung ka incu-incu maraneh.

Sing inget kana poe nalika maraneh ngadeg di payuneun Rama maraneh di Horeb, nalika Mantenna ngandika ka kami, “Kumpulkeun jelema-jelema ka Kami, Kami rek nepikeun pangandika Kami ka maranehna, supaya maranehna diajar ajrih ka Kami salila harirup di bumi, sarta supaya ngawurukkeun eta ka anak-anakna.”

Maraneh tuluy maju sarta narangtung di suku gunung, waktu gunung teh hurung ku seuneu nepi ka tengahing langit—kalimpudan ku poek, mega, jeung angkeub nu kandel. Rama maraneh ngandika ka maraneh ti jero seuneu. Maraneh ngadenge sora pangandika tapi teu nenjo rupa naon-naon—ngan saukur sora. Mantenna ngedalkeun perjangjian-Na ka maraneh, sarta marentah sangkan dilakonan—nya eta Sapuluh Pangandika—tuluy dituliskeun dina dua papan batu. Harita Rama maraneh marentah ka kami sangkan ngawurukkeun katetepan jeung aturan ka maraneh, supaya dilakonan di tanah anu rek disorang tur diancik ku maraneh.

Teu Aya Arca anu Bisa Ngagambarkeun Rama Maraneh

Ku sabab eta masing-masing kacida ati-ati ngajaga diri, lantaran maraneh henteu nenjo rupa naon-naon dina poe nalika Rama maraneh ngandika ka maraneh di Horeb ti jero seuneu, sing ati-ati ulah nepi ka migawe anu goreng ku jalan nyieun arca pikeun maraneh sorangan, dina rupa naon bae, boh ngarupakeun lalaki boh awewe, ngarupakeun sato naon bae anu aya di bumi, ngarupakeun manuk naon bae anu jangjangan anu hiber di langit, ngarupakeun sagala anu ngarayap di taneuh, atawa lauk naon bae anu aya di jero cai handapeun bumi. Jeung ulah numanggahkeun panon ka langit tuluy, nalika nenjo panonpoe, bulan, jeung bentang-bentang—sakabeh balad langit—kagendam nepi ka sujud ka dinya sarta ngabakti ka dinya, anu ku Rama maraneh geus dibagikeun ka sakabeh bangsa di handapeun saantero langit. Rama maraneh geus nyandak maraneh sarta ngaluarkeun maraneh ti Mesir, tina hawu beusi, supaya jadi umat kagungan Mantenna, pusaka Mantenna, sakumaha ayeuna ieu. a a v20 Sesebutan “hawu beusi” teh ngagambarkeun tungku tukang ngalebur beusi anu panasna ngagolak — gambaran ti Musa pikeun kasangsaraan anu nindes tur nyucikeun, nya eta waktu jadi badega di Mesir. Ari Rama maraneh bendu ka kami ku lantaran maraneh, sarta Mantenna geus sumpah yen kami moal meunang meuntas Walungan Yordan atawa asup ka tanah anu hade anu rek dipaparinkeun ku Rama maraneh ka maraneh pikeun jadi pusaka. Kami kudu maot di ieu tanah; kami moal meuntas Walungan Yordan. Tapi maraneh mah bakal meuntas pikeun ngancik eta tanah anu hade. Sing ati-ati ulah nepi ka poho kana perjangjian anu geus didamel ku Rama maraneh jeung maraneh, sarta ulah nyieun arca dina rupa naon bae anu geus dicaram ku Rama maraneh ka maraneh. Sabab Rama maraneh teh ibarat seuneu anu ngalebur, Rama anu timburuan. Lamun maraneh geus boga anak jeung incu sarta geus kolot di eta tanah, tuluy maraneh migawe anu jahat ku jalan nyieun arca dina rupa naon bae, sarta migawe anu goreng dina pandangan Rama maraneh, nepi ka ngahudang bebendu-Na, poe ieu kami nyaksikeun langit jeung bumi pikeun jadi saksi ngalawan maraneh: moal lila deui maraneh bakal tumpur ludes ti eta tanah anu rek diancik ku maraneh sanggeus meuntas Walungan Yordan. Umur maraneh di dinya bakal pondok; maraneh bakal ditumpes nepi ka beresih. Rama maraneh bakal nyebarkeun maraneh ka tengah-tengah bangsa-bangsa, sarta maraneh bakal nyesa saeutik di antara bangsa-bangsa ka mana Rama maraneh ngusir maraneh. Di dinya maraneh bakal ngabakti ka allah-allah tina kai jeung batu, beunang jijieunan leungeun manusa, anu teu bisa nenjo, teu bisa ngadenge, teu bisa dahar, atawa ngambeu. Tapi ti dinya maraneh bakal neangan Rama maraneh sarta bakal mendak Mantenna, lamun maraneh neangan Mantenna kalawan sapinuhing hate jeung jiwa. Nalika maraneh keur sangsara sarta sagala perkara ieu tumiba ka maraneh dina jaman anu bakal datang, maraneh bakal mulang deui ka Rama maraneh sarta ngestokeun timbalan-Na. Rama maraneh teh Rama anu welas asih; Mantenna moal ngantunkeun maraneh, moal numpes maraneh, atawa mopohokeun perjangjian anu geus disumpahkeun ka karuhun maraneh.

Ngan Rama Urang anu Jumeneng Allah

Pek lenyepan jaman anu geus kaliwat, ti barang Rama urang nyiptakeun manusa di bumi, sarta tanyakeun ti tungtung langit nu hiji nepi ka tungtung anu sejenna: naha kungsi aya perkara anu sakitu agungna anu kajadian atawa anu kadenge? Naha aya bangsa anu kungsi ngadenge sora allah anu ngandika ti jero seuneu, saperti anu kaalaman ku maraneh, tuluy angger hirup? Atawa naha aya allah anu wani nyokot hiji bangsa ti jero bangsa sejen pikeun dirina, ku cobaan, tanda-tanda, mujijat, perang, panangan anu rosa, leungeun anu direntangkeun, sarta kajadian-kajadian anu pikasieuneun, sakumaha sagala anu geus dipidamel ku Rama maraneh pikeun maraneh di Mesir di hareupeun panon maraneh? Eta ditembongkeun ka maraneh, supaya maraneh nyaho yen Rama urang teh Rama; taya deui anu sejen salian ti Mantenna. b b v35 Nalika Musa ngedalkeun yen taya Allah anu sejen salian ti Rama, Anjeunna nyebatkeun Allah anu Esa anu ku Yesus diwedarkeun minangka Rama — kaesaan anu ngahijikeun Rama, Putra, jeung Roh, jadi hiji Allah. Ti sawarga Mantenna ngersakeun maraneh ngadenge sora-Na pikeun ngadidik maraneh; di bumi Mantenna nembongkeun seuneu-Na anu rohaka, sarta maraneh ngadenge pangandika-Na ti jero seuneu. Ku lantaran Mantenna mikaasih karuhun maraneh sarta milih turunanana sapandeur maranehna, Mantenna nyalira ngaluarkeun maraneh ti Mesir, ku kakawasaan-Na anu rohaka, ngusir ti hareupeun maraneh bangsa-bangsa anu leuwih gede jeung leuwih kuat ti batan maraneh, pikeun ngasupkeun maraneh sarta maparin tanahna ka maraneh jadi pusaka, sakumaha ayeuna ieu. Sing nyaho poe ieu, sarta cangreudkeun dina hate, yen Rama urang teh Rama di sawarga di luhur sarta di bumi di handap; taya deui anu sejen. Estokeun katetepan jeung parentah-parentah Mantenna, anu diparentahkeun ku kami ka maraneh poe ieu, supaya maraneh jeung anak-anak maraneh sapandeur maraneh harade, sarta supaya maraneh panjang umur di tanah anu dipaparinkeun ku Rama maraneh ka maraneh salalanggengna.

Musa Nangtukeun Kota-kota Pangungsen

Tuluy Musa nangtukeun tilu kota di wewengkon peuntaseun Walungan Yordan beulah wetan, supaya sing saha anu maehan baturna kalawan teu dihaja, tur henteu mikageuleuh ka manehna ti saacanna, bisa lumpat ka salah sahiji ti kota-kota ieu sarta salamet hirupna: nya eta Beser di gurun keusik di dataran luhur pikeun urang Rubin, Ramot di Gilad pikeun urang Gad, jeung Golan di Basan pikeun urang Menase.

Hukum anu Dipaparkeun ku Musa ka Urang Israil

Ieu hukum anu dipaparkeun ku Musa ka hareupeun urang Israil. Ieu pangbukti, katetepan, jeung aturan anu ditepikeun ku Musa ka Israil nalika maranehna geus budal ti Mesir. Di beulah wetaneun Walungan Yordan, di lebak anu aya di hareupeun Bet-peor, di tanah Sihon raja urang Emori anu matuh di Hesbon, anu geus dielehkeun ku Musa jeung urang Israil sanggeus budal ti Mesir. Maranehna ngancik tanahna sarta tanah Og raja Basan, dua raja urang Emori anu matuh di peuntaseun Walungan Yordan beulah wetan, ti Aroer di sisi Lebak Arnon nepi ka Gunung Sion (nya eta Hermon), katut sakabeh Araba di peuntaseun Walungan Yordan beulah wetan, nepi ka Laut Araba, di handapeun lamping Gunung Pisga.