Og Kaluar rek Merangan

Og raja Basan jeung genep puluh kota anu dikuliling ku tembokna eleh sakumaha Sihon, sarta tanah anu dipasihkeun ku Rama urang dibagi ka Ruben, Gad jeung satengah Manasye, anu prajurit-prajuritna kudu tetep meuntas pakarang lengkep di hareupeun dulur-dulurna. Musa menta sangkan bisa ningali eta tanah, sarta anjeunna dititah naek ka Pisga.

Pasal 3.

Tuluy urang malik nyokot jalan muru ka Basan, tuluy Og raja Basan jeung sakabeh baladna kaluar rek merangan urang di Edrei.

Harita Rama urang ngandika ka kaula, “Ulah sieun ku manehna, sabab manehna, sakabeh baladna, jeung tanahna ku Kami geus diselehkeun ka maneh; pigawe ka manehna sakumaha anu geus dipigawe ku maneh ka Sihon raja urang Emori, anu matuh di Hesbon.”

Nya kitu deui Rama urang maparinkeun Og raja Basan jeung sakabeh baladna ka urang, tuluy ku urang ditumpes nepi ka taya anu nyesa hirup. Harita urang ngarebut sakabeh kotana — jumlahna genep puluh, taya anu kaliwat — nya eta sakuliah wewengkon Argob, karajaan Og di Basan. Eta kabeh teh kota-kota anu dibenteng ku kuta anu luhur jeung gapura anu make palang, acan kaitung desa anu teu make kuta, anu kacida lobana. Eta kabeh ku urang ditumpes, cara ka Sihon raja Hesbon, ditumpes unggal kota — lalakina, awewena, jeung barudakna. Tapi sakabeh ingon-ingon jeung barang rampasan ti kota-kota mah ku urang dicokot pikeun urang sorangan. Jadi harita urang ngarebut tanah ti dua raja urang Emori di peuntaseun Yordan, ti lebak Arnon nepi ka Gunung Hermon. (Gunung Hermon teh ku urang Sidon disebut Sirion, ari ku urang Emori disebut Senir), sakabeh kota di dataran luhur, sakuliah Gilad, jeung sakuliah Basan nepi ka Saleka jeung Edrei — nya eta kota-kota karajaan Og di Basan. (Ngan Og raja Basan hiji-hijina anu kari ti sesa-sesa bangsa Refaim. Ranjangna teh ranjang beusi; lin eta aya di Raba kota urang Amon? Panjangna kira-kira opat meter satengah, rubakna kira-kira dua meter.). ^a

Tanah nu Dibagikeun di Wetaneun Yordan

Tanah anu harita direbut ku urang teh nya eta: ti Aroer di sisi lebak Arnon, katut satengah tanah pagunungan Gilad jeung kota-kotana, ku kaula dibikeun ka urang Ruben jeung urang Gad. Sesa tanah Gilad jeung sakuliah Basan — karajaan Og — ku kaula dibikeun ka satengah kaom Menase: nya eta sakuliah wewengkon Argob. (Sakumna wewengkon Basan eta disebutna tanah urang Refaim. Yair bin Menase ngarebut sakuliah wewengkon Argob nepi ka wates urang Gesur jeung urang Maaka, tuluy Basan teh dingaranan ku ngaran manehna sorangan, Hawot-yair, nepi ka ayeuna.). Ari ka Makir, ku kaula dibikeun tanah Gilad. Ka urang Ruben jeung urang Gad, ku kaula dibikeun ti Gilad nepi ka lebak Arnon — satengahing lebak jadi wates — nepi ka walungan Yabok, nya eta wates urang Amon. Kitu deui dataran Araba, anu watesna walungan Yordan, ti Kineret nepi ka Laut Araba (nya eta Laut Asin), di handapeun lamping Gunung Pisga, beulah wetan.

Harita kaula marentah ka maraneh, kieu, “Rama maraneh geus maparinkeun ieu tanah ka maraneh sina dicangking; sakabeh prajurit maraneh anu sayaga perang kudu meuntas bari nyandang pakarang, ti hareupeun dulur-dulur maraneh, urang Israil. Ngan pamajikan, barudak, jeung ingon-ingon maraneh — kaula nyaho maraneh boga ingon-ingon loba — sina tetep cicing di kota-kota anu ku kaula geus dibikeun ka maraneh, nepi ka Rama urang maparin katengtreman ka dulur-dulur maraneh cara ka maraneh, sarta maranehna oge geus narima tanah paparin Rama maraneh di peuntaseun Yordan. Geus kitu, maraneh masing-masing kudu balik deui ka tanah milik anu ku kaula geus dibikeun ka maraneh.”

Harita kaula marentah ka Yosua, kieu, “Panon anjeun sorangan geus narenjo sagala rupa anu dipidamel ku Rama anjeun ka dua raja tea. Kitu deui bakal dipidamel ku Rama anjeun ka sakabeh karajaan anu bakal diasupan ku anjeun.

Ulah Sieun — Mantenna nu Baris Merangan Pikeun Maraneh

Ulah sieun ku maranehna, sabab Rama anjeun nyalira anu baris merangan pikeun anjeun.”

Harita kaula neneda ka Rama urang bari sasambat, kieu, “Nun Ama, Gusti abdi, Ama parantos ngawitan nembongkeun ka abdi, abdi Ama, kaagungan sareng panangan Ama anu kiat. Aya allah naon di sawarga atanapi di bumi anu tiasa midamel padamelan sareng pangawasa anu agung sapertos kagungan Ama? Mugi abdi diwidian meuntas, sina ningali eta tanah anu sae di peuntaseun Yordan, pagunungan anu sae ieu, sareng Libanon.”

Tapi Rama urang bendu ka kaula ku karana maraneh, sarta teu kersa ngadangukeun paneda kaula; Rama urang ngandika ka kaula, “Geus cukup! Ulah nyebut-nyebut deui perkara ieu ka Kami. Unggah ka puncak Gunung Pisga, tanggahkeun panon maneh ka beulah kulon, kaler, kidul, jeung wetan, tuluy tenjo ku panon maneh sorangan, sabab maneh moal meuntas ieu Walungan Yordan. Sabalikna, angkat Yosua jadi gaganti, teguhkeun jeung kuatkeun manehna, sabab manehna anu bakal meuntas ti hareupeun ieu bangsa, sarta anu bakal maparinkeun ka maranehna tanah anu rek ditenjo ku maneh teh jadi milikna.”

Ti dinya urang caricing di hiji lebak anu ayana hareupeun Bet-peor.