တရားဟော 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹ငါတို့သည်လှည့်၍ ဗာရှန်ပြည်သို့သွားရာလမ်းသို့လိုက်ကြ၏။ ဗာရှန်ဘုရင်ဩဃသည် မိမိ၏လူအပေါင်းနှင့်အတူ ဧဒြိမြို့၌ ငါတို့ကိုတိုက်ခိုက်ရန်ထွက်လာ၏။

²ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်က “သူ့ကိုမကြောက်နှင့်။ အကြောင်းမူကား သူနှင့်သူ၏လူအပေါင်း၊ သူ၏ပြည်ကို သင့်အားငါအပ်ပေးပြီ။ ဟေရှဘုန်မြို့၌နေထိုင်သော အာမောရိဘုရင်ရှိဟုန်ကို သင်ပြုသကဲ့သို့ သူ့ကိုပြုလော့” ဟု ငါ့အားမိန့်တော်မူ၏။

³ထို့ကြောင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဗာရှန်ဘုရင်ဩဃနှင့် သူ၏လူအပေါင်းကိုလည်း ငါတို့လက်သို့အပ်တော်မူသဖြင့် ငါတို့သည် တစ်ဦးမျှမကျန်စေဘဲ လုပ်ကြံကြ၏။ ⁴ထိုအခါ ငါတို့သည် သူ၏မြို့အပေါင်းကိုသိမ်းယူကြ၏။ ဗာရှန်ပြည်ရှိ ဩဃ၏နိုင်ငံတော်ဖြစ်သော အာဂေါဘနယ်တစ်ခုလုံးတွင် မြို့ပေါင်းခြောက်ဆယ်ရှိရာ မသိမ်းဘဲကျန်သည့်မြို့တစ်မြို့မျှမရှိ။ ⁵ဤမြို့အားလုံးသည် မြင့်သောမြို့ရိုးများနှင့် ကန့်လန့်ကျင်ခတ်သောတံခါးများဖြင့် ခိုင်ခံ့စွာတည်ဆောက်ထားသောမြို့များဖြစ်၏။ ထို့ပြင် မြို့ရိုးမဲ့ရွာအများအပြားလည်းရှိ၏။ ⁶ဟေရှဘုန်ဘုရင်ရှိဟုန်ကိုပြုသကဲ့သို့ ငါတို့သည် ထိုသူတို့ကို ရှင်းလင်းဖျက်ဆီးကြ၏။ မြို့တိုင်းရှိ ယောက်ျား၊ မိန်းမနှင့် ကလေးသူငယ်တို့ကို တစ်ယောက်မကျန် ဖျက်ဆီးကြ၏။ ⁷သို့ရာတွင် တိရစ္ဆာန်အပေါင်းနှင့် မြို့များမှ လက်ရပစ္စည်းတို့ကိုမူ ငါတို့ကိုယ်တိုင်အတွက် သိမ်းယူကြ၏။ ⁸ထိုအခါ ငါတို့သည် ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ အာမောရိဘုရင်နှစ်ပါးထံမှ အာနုန်ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဟေရမုန်တောင်တိုင်အောင် ပြည်ကိုသိမ်းယူကြ၏။ ⁹(ဇိဒုန်အမျိုးသားတို့သည် ဟေရမုန်တောင်ကို စိရုန်ဟုခေါ်၍ အာမောရိအမျိုးသားတို့သည် စနိရဟုခေါ်ကြ၏)၊ ¹⁰ကုန်းပြင်မြင့်ရှိမြို့အားလုံး၊ ဂိလဒ်ပြည်တစ်ခုလုံး၊ ဗာရှန်ပြည်ရှိ ဩဃ၏နိုင်ငံတော်မြို့များဖြစ်သော သာလကမြို့နှင့် ဧဒြိမြို့တိုင်အောင် ဗာရှန်ပြည်တစ်ခုလုံးတို့ဖြစ်၏။ ¹¹(ဗာရှန်ဘုရင်ဩဃသည် ရေဖိမ်အမျိုးအနွယ်၏ အကြွင်းအကျန်ဖြစ်၏။ သူ၏ခုတင်မှာ သံခုတင်ဖြစ်၏။ ထိုခုတင်သည် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့၏ ရဗ္ဗာမြို့၌ ရှိသည်မဟုတ်လော။ ထိုခုတင်သည် အလျားဆယ့်သုံးပေခွဲ၊ အနံခြောက်ပေခန့်ရှိ၏)။ ^a a v11 ရေဖိမ်အမျိုးသားတို့သည် ရှေးအခါက ခါနာန်ပြည်၌နေထိုင်ခဲ့သော ထွားကြိုင်းသောစစ်သည်ကြီးများ၏ ဒဏ္ဍာရီလာအမျိုးအနွယ်ဖြစ်ကြ၏။

ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက် ပြည်ကိုခွဲဝေခြင်း

¹²ထိုအခါ ငါတို့သိမ်းယူသောပြည်ကား အာနုန်ချိုင့်ဝှမ်းအနားရှိ အာရော်မြို့မှစ၍ ဂိလဒ်တောင်ကုန်းဒေသ၏ထက်ဝက်နှင့် ထိုဒေသရှိမြို့များတည်း။ ထိုပြည်ကို ရုဗင်အမျိုးသားနှင့် ဂဒ်အမျိုးသားတို့အား ငါပေး၏။ ¹³ဂိလဒ်ပြည်၏ကျန်ရှိသောအပိုင်းနှင့် ဩဃ၏နိုင်ငံတော်ဖြစ်သော ဗာရှန်ပြည်တစ်ခုလုံး၊ အာဂေါဘနယ်တစ်ခုလုံးကို မနာရှေအနွယ်ဝက်အား ငါပေး၏။ (ထိုဗာရှန်ပြည်တစ်ခုလုံးကို ရေဖိမ်ပြည်ဟုခေါ်တွင်၏။ ¹⁴မနာရှေ၏သား ယာဣရသည် ဂေရှုရိနှင့် မာခါသိ ပြည်နယ်စပ်တိုင်အောင် အာဂေါဘနယ်တစ်ခုလုံးကိုသိမ်းယူ၍ ဗာရှန်ပြည်ကို မိမိ၏အမည်အတိုင်း ဟာဝုတ်ယာဣရဟု မှည့်ခေါ်ရာ ယနေ့တိုင်အောင်ဖြစ်သတည်း)။ ¹⁵မာခိရအား ဂိလဒ်ပြည်ကို ငါပေး၏။ ¹⁶ရုဗင်အမျိုးသားနှင့် ဂဒ်အမျိုးသားတို့အား ဂိလဒ်ပြည်မှ အာနုန်ချိုင့်ဝှမ်းအထိ (ချိုင့်ဝှမ်းအလယ်သည် နယ်စပ်ဖြစ်၏) အမ္မုန်အမျိုးသားတို့၏နယ်စပ်ဖြစ်သော ယဗ္ဗုတ်မြစ်တိုင်အောင် ငါပေး၏။ ¹⁷ထို့ပြင် အာရဗာလွင်ပြင်ကိုလည်းကောင်း၊ ယော်ဒန်မြစ်ကိုနယ်စပ်ပြု၍ ခိန္နရက်မြို့မှ အာရဗာပင်လယ် (ပင်လယ်သေ) တိုင်အောင်၊ ပိသဂါတောင်စောင်းအောက်ဘက်၊ အရှေ့ဘက်တွင်ရှိသောဒေသကိုလည်းကောင်း ငါပေး၏။

¹⁸ထိုအခါ ငါသည် သင်တို့အား “သင်တို့၏ခမည်းတော်သည် ဤပြည်ကို သင်တို့ပိုင်ဆိုင်စေရန် ပေးတော်မူပြီ။ သင်တို့၏ညီအစ်ကိုဖြစ်သော ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ရှေ့မှ သင်တို့၏စစ်သည်အပေါင်းတို့သည် လက်နက်ကိုင်ဆောင်လျက် ကူးသွားကြရမည်။ ¹⁹သင်တို့၏မယားများ၊ ကလေးသူငယ်များနှင့် တိရစ္ဆာန်များကိုသာ—သင်တို့တွင် တိရစ္ဆာန်များစွာရှိသည်ကို ငါသိ၏—ငါပေးသောမြို့များ၌ ကျန်ရစ်ကြစေ၊ ²⁰ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်တို့အား ချမ်းသာပေးတော်မူသကဲ့သို့ သင်တို့၏ညီအစ်ကိုတို့အားလည်း ချမ်းသာပေးတော်မူ၍ ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ သင်တို့၏ခမည်းတော်ပေးတော်မူသောပြည်ကို သူတို့ပါ သိမ်းပိုက်ကြသည့်တိုင်အောင် ထိုသို့ကျန်ရစ်ကြစေ။ ထိုနောက် သင်တို့အသီးသီးသည် ငါပေးသောပိုင်နက်သို့ ပြန်ကြလော့” ဟု ငါအမိန့်ပေး၏။

²¹ထိုအခါ ငါသည် ယောရှုအား “ဤဘုရင်နှစ်ပါးကို သင်၏ခမည်းတော်ပြုတော်မူသမျှကို သင်ကိုယ်တိုင် မျက်စိဖြင့်မြင်ခဲ့ပြီ။ သင်ကူးဝင်မည့်နိုင်ငံအပေါင်းကိုလည်း သင်၏ခမည်းတော်သည် ထိုနည်းတူပြုတော်မူလိမ့်မည်။

မကြောက်ကြနှင့် — ကိုယ်တော်သည်သင်တို့အတွက်တိုက်ခိုက်တော်မူ၏

²²သူတို့ကိုမကြောက်နှင့်။ အကြောင်းမူကား သင်၏ခမည်းတော်ကိုယ်တော်တိုင် သင့်အတွက်တိုက်ခိုက်တော်မူမည်” ဟု အမိန့်ပေး၏။

²³ထိုအခါ ငါသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ ဤသို့လျှောက်ထားတောင်းပန်၏။ ²⁴“အို အကျွန်ုပ်၏အရှင် အဖခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ကျွန်အား ကြီးမြတ်တော်မူခြင်းနှင့် တန်ခိုးကြီးသောလက်တော်ကို ပြတော်မူစပြုပါပြီ။ ကောင်းကင်၌ဖြစ်စေ မြေကြီးပေါ်၌ဖြစ်စေ ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသကဲ့သို့သော အမှုတော်များနှင့် တန်ခိုးကြီးသောအမှုတို့ကို အဘယ်ဘုရားသည် ပြုနိုင်ပါသနည်း။ ²⁵အကျွန်ုပ်အား ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ကောင်းမွန်သောပြည်၊ ဤကောင်းမွန်သောတောင်ကုန်းဒေသနှင့် လေဗနုန်တောင်ကို ကူး၍မြင်ရသောအခွင့်ကို ပေးတော်မူပါ” ဟု တောင်းလျှောက်၏။

²⁶သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်တို့အကြောင်းကြောင့် ငါ့ကိုအမျက်ထွက်တော်မူ၍ ငါ၏စကားကို နားညောင်းတော်မမူ။ ငါတို့၏ခမည်းတော်က ငါ့အား “တော်လောက်ပြီ။ ဤအမှုအကြောင်းကို ငါ့အား နောက်တစ်ဖန်မပြောနှင့်။ ²⁷ပိသဂါတောင်ထိပ်သို့တက်၍ အနောက်၊ မြောက်၊ တောင်၊ အရှေ့ဘက်သို့ မျှော်ကြည့်လော့။ သင်၏မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရှုလော့။ အကြောင်းမူကား သင်သည် ဤယော်ဒန်မြစ်ကို ကူးရလိမ့်မည်မဟုတ်။ ²⁸သို့ရာတွင် ယောရှုကို တာဝန်ပေးအပ်လော့။ သူ့ကိုအားပေး၍ ခွန်အားဖြည့်ပေးလော့။ အကြောင်းမူကား သူသည် ဤလူမျိုးရှေ့မှ ကူးသွား၍ သင်မြင်ရမည့်ပြည်ကို သူတို့အား အမွေခံစေလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁹ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် ဗက်ပေဩရမြို့တစ်ဖက်ရှိ ချိုင့်ဝှမ်း၌ နေထိုင်ကြ၏။