ګردان 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹بيا مونږ وګرځېدو او د باشان په لور لاړو، او د باشان بادشاه عوج د خپلو ټولو خلقو سره په ادرعى کښې زمونږ سره د جنګ دپاره راووتو.

²او زمونږ پلار ماته وفرمائيل چې، ”د هغۀ نه مۀ يرېږه، ځکه چې ما هغه، د هغۀ ټول خلق او د هغۀ ملک تا ته درکړل؛ لکه څنګه چې تا د اموريانو له بادشاه سيحون سره وکړل چې په حسبون کښې اوسېدو، هم هغه شان ورسره وکړه.“

³نو زمونږ پلار د باشان بادشاه عوج او د هغۀ ټول خلق هم مونږ ته راکړل، او مونږ هغوئ ووژل، چې يو تن هم ژوندے پاتې نۀ شو. ⁴په هغه وخت کښې مونږ د هغۀ ټول ښارونه ونيول — ټول شپېته، چې يو هم پاتې نۀ شو — د ارجوب ټوله علاقه، چې په باشان کښې د عوج بادشاهى وه. ⁵دا ټول هغه ښارونه وُو چې په لوړو دېوالونو او د بندونو دروازو مضبوط کړې شوى وُو، او د دې نه علاوه ډېر ګڼ کلى وُو چې دېوالونه يې نۀ درلودل. ⁶مونږ هغوئ په بشپړه توګه تباه کړل، لکه څنګه چې د حسبون له بادشاه سيحون سره مو وکړل، هر ښار مو په بشپړه توګه تباه کړو — د هغۀ سړى، ښځې او بچى. ⁷خو ټول مواشى او د ښارونو مال مو د ځان دپاره د لُوټ په توګه واخستل. ⁸نو په هغه وخت کښې مونږ د يردن په هغه طرف د دې دوو اموري بادشاهانو نه هغه ملک واخستو، د ارنون د دَرې نه تر حرمون غرۀ پورې. ⁹(صيدونيان حرمون ته سِريون وائى، او اموريان ورته سنير وائى)، ¹⁰د هوارې ټول ښارونه، ټول جلعاد، او ټول باشان تر سلکه او ادرعى پورې — چې په باشان کښې د عوج د بادشاهۍ ښارونه وُو. ¹¹(يواځې د باشان بادشاه عوج د رفائيمو د پاتې شوو نه باقى وو. د هغۀ کټ د اوسپنې کټ وو؛ آيا هغه د عمونيانو په ربه کښې نۀ دے؟ هغه نژدې ديارلس او نيم فوټه اوږد او شپږ فوټه پلن وو.). ^a a v11 رفائيم د ستر قد جنګياليانو يو مشهور نسل وو چې يو وخت په کنعان کښې اوسېدل.

د يردن د ختيځ طرف ملک وېشلے شو

¹²دا هغه ملک وو چې مونږ هغه وخت ونيولو: د ارنون د دَرې په غاړه د عروعير نه، او د جلعاد د غرنۍ سيمې نيمائى او د هغې ښارونه، ما روبينيانو او جديانو ته ورکړل. ¹³د جلعاد پاتې برخه او ټول باشان — د عوج بادشاهى — ما د منسى نيم قبيلې ته ورکړل: د ارجوب ټوله علاقه. (د باشان هغه ټوله برخه د رفائيمو ملک بلله کېدله. ¹⁴د منسى زوئ يائير د ارجوب ټوله علاقه تر جشوريانو او معکتيانو د پولې پورې ونيوله، او باشان يې په خپل نوم ونوماوۀ، حووت يائير، چې تر نن ورځې پورې دے.). ¹⁵او ما مکير ته جلعاد ورکړو. ¹⁶روبينيانو او جديانو ته ما د جلعاد نه تر ارنون د دَرې پورې ورکړل — چې د هغې منځ پوله وه — تر يبوق سيند پورې، چې د عمونيانو پوله وه. ¹⁷همدغه راز عربه هم، چې يردن د هغې پوله وه، د کنيرت نه تر عربه سمندر (مُردار سمندر) پورې، د پِسجه د غرۀ تر لمنو لاندې، د ختيځ په طرف.

¹⁸په هغه وخت کښې ما تاسو ته حُکم وکړو چې، ”ستاسو پلار دا ملک تاسو ته درکړو چې د هغې مالکان شئ؛ ستاسو ټول جنګى سړى دې د خپلو وروڼو، اِسرائيليانو، نه مخکښې وسله وال پورې وځى. ¹⁹يواځې ستاسو ښځې، بچى او مواشى — زۀ پوهېږم چې تاسو ډېر مواشى لرئ — په هغو ښارونو کښې دې پاتې شى چې ما تاسو ته درکړى دى، ²⁰ترڅو چې زمونږ پلار ستاسو وروڼو ته هم آرام ورکړى لکه څنګه چې يې تاسو ته درکړے دے، او هغوئ هم هغه ملک واخلى چې ستاسو پلار يې هغوئ ته د يردن په هغه طرف ورکوى. بيا به تاسو هر يو خپل هغه ملک ته ستانه شئ چې ما درکړے دے.“

²¹په هغه وخت کښې ما يشوع ته حُکم وکړو چې، ”ستا خپلو سترګو هغه ټول وليدل چې ستا پلار له دې دوو بادشاهانو سره وکړل. ستا پلار به د ټولو هغو بادشاهيو سره هم هغه شان وکړى چې تۀ ورننوځې.

مۀ يرېږئ — هغه ستاسو دپاره جنګ کوى

²²د هغوئ نه مۀ يرېږه، ځکه چې ستا پلار پخپله ستا دپاره جنګ کوى.“

²³او په هغه وخت کښې ما زمونږ پلار ته زارى وکړه چې، ²⁴”اے زما مالِکه پلاره، تا خپل بنده ته خپله لويوالى او قوى لاس ښودل شروع کړى دى. په آسمان او زمکه کښې کوم خُدائ شته چې ستا په شان کارونه او قدرت ناک کارونه وکړى شى؟ ²⁵مهربانى وکړه، ما ته اِجازت راکړه چې پورې وځم او هغه ښۀ ملک وګورم چې د يردن په هغه طرف دے، دا ښۀ غرنۍ سيمه، او لبنان.“

²⁶خو زمونږ پلار ستاسو په سبب په ما غصه شو او زما خبره يې وا نۀ ورېدله؛ زمونږ پلار ماته وفرمائيل چې، ”بس دے! بيا د دې خبرې په حقله ماته خبرې مۀ کوه. ²⁷د پِسجه څوکې ته وخېژه، خپلې سترګې لوېديځ، شمال، جنوب او ختيځ ته پورته کړه، او په خپلو سترګو وګوره، ځکه چې تۀ به د دې يردن نه پورې نۀ وځې. ²⁸خو يشوع ته ذمه وارى ورکړه، او هغه زړۀ ور او مضبوط کړه، ځکه چې هغه به د دې قوم نه مخکښې پورې وځى او هغه ملک به هغوئ ته د هغوئ د ميراث په توګه ورکړى چې تۀ به يې وينې.“

²⁹نو مونږ د بيت فغور په مقابل کښې په دَره کښې پاتې شو.