ګردان 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹دا خبرې موسىٰ د يردن په پورې غاړه، په بيابان کښې، په عربه کښې چې د سُوف مخامخ ده، د فاران او توفل، لابان، حضيروت او ذيزاهاب په مينځ کښې، ټولو اِسرائيليانو ته وکړې. ²د حورب نه د کوه سعير په لار د قادِس برنيع پورې د يوولسو ورځو سفر دے. ³په څلوېښتم کال کښې، د يوولسمې مياشتې په اوله ورځ، موسىٰ اِسرائيليانو ته هغه ټول حُکمونه وکړل چې زمونږ پلار ورته د هغوئ دپاره ورکړى وُو، ⁴دا د هغه وخت نه پس وو چې هغۀ د اموريانو بادشاه سيحون چې په حسبون کښې اوسېدو، او د بشن بادشاه عوج چې په عستاروت او اِدرعى کښې اوسېدو، ته ماتې ورکړې وه. ⁵د يردن پورې غاړه، د موآب په ملک کښې، موسىٰ دا شريعت بيانول شروع کړل او وې وئيل چې:

⁶زمونږ پلار په حورب کښې مونږ ته وفرمائيل چې، ”تاسو دې غرۀ باندې کافى موده تېره کړه.

⁷واوړئ او د اموريانو غرونو او د هغوئ ټولو ګاونډيانو ته سفر وکړئ — عربه، غرونه، ميدان، نجب، د سمندر غاړه — د کنعان ملک، لبنان، د فُرات تر لوئ سيند پورې. ⁸ګورئ، ما دا ملک ستاسو مخې ته ايښے دے. لاړ شئ او هغه ملک قبضه کړئ چې ما ستاسو د پلرونو — اِبراهيم، اِسحاق او يعقوب — او د هغوئ د اولاد سره قسم خوړلے وو چې هغوئ له به يې ورکوم.“

شريکې اوږې

⁹په هغه وخت کښې ما تاسو ته ووئيل چې، ”زۀ په يوازې ځان تاسو نۀ شم پورته کولے. ¹⁰ستاسو پلار تاسو ډېر کړئ يئ، او نن تاسو د آسمان د ستورو په شان ډېر يئ. ¹¹زمونږ پلار دې تاسو زر ځله ډېر کړى او برکت درکړى، لکه چې هغۀ تاسو سره وعده کړې وه. ¹²زۀ څنګه په يوازې ځان ستاسو بوج او بار او ستاسو جګړې برداشت کولے شم؟ ¹³د خپلو قبيلو دپاره هوښيار، پوه او تجربه کار سړى وټاکئ، او زۀ به هغوئ ستاسو مشران مقرر کړم.“

¹⁴نو تاسو ما ته جواب راکړو چې، ”دا خبره چې تا کړې ده زمونږ د کولو دپاره ښه ده.“ ¹⁵نو ما ستاسو د قبيلو مشران — هوښيار او تجربه کار سړى — واخستل او ستاسو مشران مې کړل: د زرو، سلو، پنځوسو او لسو سالاران، او ستاسو د قبيلو دپاره عُهدېداران. ¹⁶په هغه وخت کښې ما ستاسو قاضيانو ته حُکم وکړو چې، ”د خپلو وروڼو په مينځ کښې مقدمې واورئ، او د يو سړى، د هغۀ د ورور، او د هغۀ سره د پردى په مينځ کښې په اِنصاف فيصله وکړئ. ¹⁷په فيصله کښې طرفدارى مۀ کوئ؛ وړوکے او لوئ يو شان واورئ. د هيچا نه مۀ يرېږئ، ځکه چې فيصله د زمونږ پلار ده. هره هغه مقدمه چې ستاسو دپاره ډېره ګرانه وى ما ته راوړئ؛ زۀ به يې واورم.“ ¹⁸او په هغه وخت کښې ما تاسو ته د هغه ټولو کارونو حُکم وکړو چې تاسو له يې کول پکار وُو.

دولس سړى ملک ته

¹⁹مونږ حورب پرېښودو او د هغه ټول پراخ او وېروونکى بيابان نه چې تاسو ليدلے وو، د اموريانو د غرنۍ علاقې په لور تېر شو، لکه چې زمونږ پلار مونږ ته حُکم کړے وو، او قادِس برنيع ته راغلو. ²⁰ما تاسو ته ووئيل: تاسو د اموريانو غرنۍ علاقې ته رسېدلى يئ، چې زمونږ پلار يې مونږ له راکوى. ²¹ګورئ، ستاسو پلار دا ملک ستاسو مخې ته ايښے دے. پورته شئ، هغه ونيسئ، لکه چې زمونږ پلار وعده کړې وه. مۀ يرېږئ او زړۀ مۀ ماتوئ.

²²تاسو ټول ما ته راغلئ او وې وئيل چې، ”راځئ چې مخکښې څو سړى ولېږو چې زمونږ دپاره دا ملک وګورى او راته د هغې لارې چې مونږ به پرې ځو او د هغه ښارونو چې مونږ به ورته رسېږو خبر راوړى.“

²³دا منصوبه ما ته ښه معلومه شوه، نو ما ستاسو دولس سړى، د هرې قبيلې نه يو، واخستل. ²⁴هغوئ واوړېدل او غرنۍ علاقې ته پورته شول، د اشکول درې ته ورسېدل، او هغه يې وپلټله. ²⁵هغوئ د دې ملک څۀ مېوه په خپلو لاسونو کښې واخسته، مونږ له يې راوړه، او خبر يې راکړو چې، ”هغه ملک چې زمونږ پلار يې مونږ له راکوى ښۀ دے.“

د اِسرائيل اِنکار

²⁶خو تاسو پورته کېدل ونۀ منل، او تاسو د خپل پلار د حُکم نه سرکشى وکړه. ²⁷او تاسو په خپلو خېمو کښې شکايت وکړو او وې وئيل چې، ”ځکه چې خُدائ پاک زمونږ نه نفرت کوى، نو هغۀ مونږ د مصر د ملک نه راوويستلو چې مونږ د اموريانو په لاس کښې راکړى، چې مونږ هلاک کړى. ^a a v27 دلته خلق زمونږ پلار باندې د هغۀ د زړۀ د بالکل برعکس اِلزام لګوى — هغه زوړ دروغ چې پلار له خپل اولاد سره مينه نۀ کوى، حالانکې په حقيقت کښې هغۀ دوئ په ټوله لار پورته کول. ²⁸مونږ چرته پورته کېږو؟ زمونږ وروڼو زمونږ زړونه ويلى کړل او وې وئيل چې، ’يو قوم چې زمونږ نه لوئ او اوږد دے؛ لوئ ښارونه چې ديوالونه يې تر آسمانه رسېږى؛ او مونږ هلته د عناقيانو زامن هم وليدل.‘“ ^b b v28 عناقيان د لوړ قد جنګيالو يوه قبيله وه چې په ټول کنعان کښې ترې وېره کېده.

²⁹بيا ما تاسو ته ووئيل چې، ”مۀ وېرېږئ او د هغوئ نه مۀ يرېږئ. ³⁰ستاسو پلار چې ستاسو مخکښې روان دے، هغه به پخپله ستاسو دپاره جنګ وکړى، لکه چې هغۀ په مصر کښې ستاسو دپاره، ستاسو د سترګو په وړاندې وکړو، ³¹او په بيابان کښې، چرته چې تاسو وليدل چې ستاسو پلار تاسو پورته کوئ، لکه څنګه چې پلار خپل زوئ پورته کوى، په ټوله هغه لار چې تاسو پرې سفر وکړو ترڅو چې دې ځائ ته ورسېدئ.“

³²خو د دې خبرې سره سره هم تاسو په خپل پلار ايمان رانۀ وړو، ³³چې ستاسو مخکښې په لار روان وو چې ستاسو د خېمو ځائ وګورى — د شپې اور، د ورځې اوريځ — چې تاسو ته هغه لار وښائى چې تاسو به پرې ځئ.

³⁴او زمونږ پلار هغه واورېدل چې تاسو وې وئيل، او هغه قهر شو، او قسم يې وخوړو چې،

³⁵”د دې سړو نه به هيڅوک، دا بد نسل، هغه ښه ملک ونۀ وينى چې ما ستاسو د پلرونو سره قسم خوړلے وو چې ورکوم به يې، ³⁶مګر د يفُنه زوئ کالب. هغه به يې وينى، او زۀ به هغۀ ته او د هغۀ اولاد ته هغه ملک ورکړم چې هغه پرې ګرځېدلے دے، ځکه چې هغۀ د زمونږ پلار په بشپړه توګه پيروى وکړه.‘

³⁷”زمونږ پلار په ما هم ستاسو په سبب قهر شو او وفرمائيل چې، ’تۀ به هم هلته داخل نۀ شې.‘ ³⁸د نون زوئ يشوع، چې ستاسو مخکښې ولاړ دے، هغه به هلته داخل شى. هغه مضبوط کړئ؛ هغه به اِسرائيل ته د هغۀ ميراث ورکړى. ³⁹ستاسو وړوکى، د چا په حقله چې تاسو وئيل چې لُوټ به شى، او ستاسو بچى، چې نن ښۀ د بد نه نۀ پېژنى — هغوئ به هلته داخل شى. زۀ به يې هغوئ ته ورکړم؛ هغوئ به يې مالِکان شى. ⁴⁰خو تاسو — واوړئ او د بحيرهٔ قُلزم په لار بيابان ته روان شئ.“

⁴¹بيا تاسو ما ته جواب راکړو چې، ”مونږ د زمونږ پلار په خلاف ګناه وکړه. مونږ به پورته شو او جنګ به وکړو، لکه چې زمونږ پلار مونږ ته حُکم کړے وو.“ تاسو هر يو خپل هتيارونه وتړل، او فکر مو کولو چې غرنۍ علاقې ته پورته کېدل آسان دى.

⁴²زمونږ پلار ما ته وفرمائيل چې، ”هغوئ ته ووايه چې: ’مۀ پورته کېږئ او جنګ مۀ کوئ، ځکه چې زۀ ستاسو په مينځ کښې نۀ يم، نه نو تاسو به د خپلو دښمنانو په وړاندې ووهلى شئ.‘“

⁴³ما تاسو ته ووئيل، خو تاسو وانۀ ورېدل. تاسو د زمونږ پلار د حُکم نه سرکشى وکړه، تکبر مو وکړو، او غرنۍ علاقې ته پورته شوئ. ⁴⁴هغه اموريان چې په هغه غرنۍ علاقه کښې اوسېدل ستاسو خلاف راووتل، د مچيو په شان يې تاسو وشړلئ، او په سعير کښې يې تر حُرمه پورې تاسو کُوت کړئ. ⁴⁵تاسو بېرته راغلئ او د زمونږ پلار په وړاندې مو وژړل، خو زمونږ پلار ستاسو آواز وانۀ ورېدو او نه يې غوږ تاسو ته ونيولو. ⁴⁶نو تاسو په قادِس کښې ډېرې ورځې پاتې شوئ، هغه ډېرې ورځې چې تاسو هلته پاتې وئ.