ଦ୍ଵିତୀୟ ବିବରଣ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹ଯର୍ଦ୍ଦନର ସେପାରିରେ, ପ୍ରାନ୍ତରରେ, ସୂଫ ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ଅରାବାରେ, ପାରଣ ଓ ତୋଫଲ, ଲାବନ, ହତ୍ସେରୋତ ଓ ଦୀଷାହବ ମଧ୍ୟରେ ମୋଶା ସମଗ୍ର ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କୁ ଏହିସବୁ ବାକ୍ୟ କହିଲେ। ²ହୋରେବଠାରୁ ସେୟୀର ପର୍ବତ ବାଟ ଦେଇ କାଦେଶ-ବର୍ଣ୍ଣେୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଗାର ଦିନର ଯାତ୍ରା ଅଟେ। ³ଚାଳିଶ ବର୍ଷର ଏକାଦଶ ମାସର ପ୍ରଥମ ଦିନରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଯାହା ଯାହା ମୋଶାଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ, ସେହିସବୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ⁴ହିଷ୍‌ବୋନ ନିବାସୀ ଇମୋରୀୟମାନଙ୍କ ରାଜା ସୀହୋନକୁ ଓ ଅଷ୍ଟାରୋତ ଓ ଇଦ୍ରିଯୀ ନିବାସୀ ବାଶନର ରାଜା ଓଗକୁ ସେ ପରାସ୍ତ କଲା ଉତ୍ତାରେ। ⁵ଯର୍ଦ୍ଦନର ସେପାରିରେ, ମୋୟାବ ଦେଶରେ ମୋଶା ଏହି ଉପଦେଶ ବୁଝାଇ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ,

⁶ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ହୋରେବରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି ପର୍ବତରେ ଯଥେଷ୍ଟ କାଳ ବାସ କରିଅଛ।

⁷ଫେରି ଯାତ୍ରା କରି ଇମୋରୀୟମାନଙ୍କ ପର୍ବତମୟ ଦେଶକୁ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିବାସୀଙ୍କ ନିକଟକୁ, ଅର୍ଥାତ୍‍ ଅରାବା, ପର୍ବତମୟ ଦେଶ, ନିମ୍ନଭୂମି, ଦକ୍ଷିଣାଞ୍ଚଳ ଓ ସମୁଦ୍ରତୀରକୁ, କିଣାନୀୟମାନଙ୍କ ଦେଶ ଓ ଲିବାନୋନ, ମହାନଦୀ ଫରାତ୍‍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଅ। ⁸ଦେଖ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏହି ଦେଶ ରଖିଅଛୁ। ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷ ଅବ୍ରହାମ, ଇସ୍‌ହାକ ଓ ଯାକୁବଙ୍କୁ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଉତ୍ତାରେ ସେମାନଙ୍କ ବଂଶକୁ ଯେଉଁ ଦେଶ ଦେବା ପାଇଁ ଶପଥ କରିଥିଲୁ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାଇ ସେହି ଦେଶ ଅଧିକାର କର।”

ଏକତ୍ର ବହିତ ଭାର

⁹ସେହି ସମୟରେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିଲି, “ମୁଁ ଏକାକୀ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବହନ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ। ¹⁰ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବହୁଗୁଣିତ କରିଅଛନ୍ତି, ଆଉ ଦେଖ, ଆଜି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆକାଶର ତାରାଗଣ ପରି ଅସଂଖ୍ୟ ହୋଇଅଛ। ¹¹ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିବା ପ୍ରକାରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏହାଠାରୁ ସହସ୍ର ଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ। ¹²ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭାର ଓ ବୋଝା ଓ ବିବାଦ ମୁଁ ଏକାକୀ କିପରି ବହନ କରିପାରିବି? ¹³ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ବଂଶାନୁସାରେ ଜ୍ଞାନୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଅଭିଜ୍ଞ ଲୋକ ମନୋନୀତ କର, ପୁଣି ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ କରି ନିଯୁକ୍ତ କରିବି।”

¹⁴ତହିଁରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ଉତ୍ତର ଦେଲ, “ତୁମ୍ଭେ ଯାହା କହିଅଛ, ତାହା କରିବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଉତ୍ତମ।” ¹⁵ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବଂଶର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଅଭିଜ୍ଞ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନେଇ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ନେତା କଲି, ଅର୍ଥାତ୍‍ ସହସ୍ରପତି, ଶତପତି, ପଞ୍ଚାଶତ୍‍ପତି ଓ ଦଶପତି, ପୁଣି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବଂଶ ନିମନ୍ତେ ଅଧିକାରୀଗଣ କଲି। ¹⁶ସେହି ସମୟରେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଚାରକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ କହିଲି, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଭ୍ରାତୃଗଣ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦ ଶୁଣ, ପୁଣି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକ ଓ ତାହାର ଭାଇ ଅବା ତାହା ସଙ୍ଗେ ଥିବା ବିଦେଶୀ ମଧ୍ୟରେ ନ୍ୟାୟ ବିଚାର କର। ¹⁷ବିଚାରରେ କାହାରି ମୁଖାପେକ୍ଷା ନ କରି କ୍ଷୁଦ୍ର ଓ ମହାନ ଉଭୟଙ୍କ କଥା ଶୁଣ। ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହାକୁ ଭୟ କର ନାହିଁ, କାରଣ ବିଚାର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ଅଟେ। ଆଉ ଯେଉଁ କଥା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଅତି କଠିନ, ତାହା ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆଣ, ତହିଁରେ ମୁଁ ତାହା ଶୁଣିବି।” ¹⁸ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଳନୀୟ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟ ମୁଁ ସେହି ସମୟରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲି।

ବାର ଜଣ ଦେଶ ମଧ୍ୟକୁ

¹⁹ଏଥିଉତ୍ତାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେବା ପ୍ରକାରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ହୋରେବରୁ ଯାତ୍ରା କରି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦେଖିଥିବା ସେହି ସମୁଦାୟ ବିସ୍ତୃତ ଓ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାନ୍ତର ଦେଇ ଇମୋରୀୟମାନଙ୍କ ପର୍ବତମୟ ଦେଶ ଆଡ଼କୁ ଯାଇ କାଦେଶ-ବର୍ଣ୍ଣେୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲୁ। ²⁰ସେତେବେଳେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିଲି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯାହା ଦେଉଅଛନ୍ତି, ସେହି ଇମୋରୀୟମାନଙ୍କ ପର୍ବତମୟ ଦେଶରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛ। ²¹ଦେଖ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏହି ଦେଶ ରଖିଅଛନ୍ତି। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିବା ପ୍ରକାରେ ଉଠିଯାଇ ତାହା ଅଧିକାର କର। ଭୟ କର ନାହିଁ କିମ୍ବା ନିରାଶ ହୁଅ ନାହିଁ।

²²ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ସମସ୍ତେ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଆଗେ କେତେକ ଲୋକ ପଠାଉ, ସେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦେଶ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରି, ଆମ୍ଭେମାନେ କେଉଁ ବାଟ ଦେଇ ଯିବୁ ଓ କେଉଁ ନଗରମାନଙ୍କରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବୁ, ସେ ବିଷୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସମାଚାର ଆଣି ଦେବେ।”

²³ତହିଁରେ ସେହି କଥା ମୋʼ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଉତ୍ତମ ବୋଧ ହେଲା, ଏଣୁ ମୁଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବଂଶରୁ ଏକ ଜଣ ଲେଖାଏଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବାର ଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ନେଲି। ²⁴ପୁଣି ସେମାନେ ଫେରି ପର୍ବତମୟ ଦେଶକୁ ଉଠିଯାଇ ଇଷ୍କୋଲ ଉପତ୍ୟକାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ତାହା ଅନୁସନ୍ଧାନ କଲେ। ²⁵ଆଉ ସେମାନେ ଆପଣା ହସ୍ତରେ ସେହି ଦେଶର କିଛି ଫଳ ନେଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣି ସମାଚାର ଦେଇ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଦେଶ ଦେଉଅଛନ୍ତି, ତାହା ଉତ୍ତମ।”

ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ଅସମ୍ମତି

²⁶ତଥାପି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଉଠିଯିବାକୁ ସମ୍ମତ ହେଲ ନାହିଁ, ବରଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କଲ। ²⁷ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ତମ୍ବୁରେ ବଚସା କରି କହିଲ, “ଈଶ୍ଵର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରିବାରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଇମୋରୀୟମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରି ବିନାଶ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମିସର ଦେଶରୁ ବାହାର କରି ଆଣିଅଛନ୍ତି। ^a a v27 ଏଠାରେ ଲୋକମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ହୃଦୟର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିପରୀତ ଅଭିଯୋଗ କରୁଅଛନ୍ତି — ସେହି ପୁରାତନ ମିଥ୍ୟା ଯେ ପିତା ଆପଣା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଅଥଚ ପ୍ରକୃତରେ ସେ ସମଗ୍ର ପଥରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବହନ କରୁଥିଲେ। ²⁸ଆମ୍ଭେମାନେ କେଉଁଠାକୁ ଉଠିଯିବୁ? ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭାଇମାନେ ଏହା କହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ତରଳାଇ ଦେଇଅଛନ୍ତି, ‘ସେହି ଲୋକମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ବଳବାନ ଓ ଉଚ୍ଚତର; ସେମାନଙ୍କ ନଗରସମୂହ ବୃହତ ଓ ଆକାଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରାଚୀରବେଷ୍ଟିତ; ଆହୁରି ଆମ୍ଭେମାନେ ସେଠାରେ ଅନାକୀୟମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନଗଣକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲୁ।’” ^b b v28 ଅନାକୀୟମାନେ ବିରାଟକାୟ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ ଥିଲେ, ସମଗ୍ର କିଣାନ ଦେଶରେ ଯେଉଁମାନେ ଭୟର କାରଣ ଥିଲେ।

²⁹ସେତେବେଳେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିଲି, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ ହୁଅ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଭୟ କର ନାହିଁ। ³⁰ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଆଗେ ଆଗେ ଯାଇ, ମିସରରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ଯେରୂପ କରିଥିଲେ, ସେରୂପ ସ୍ଵୟଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ, ³¹ପୁଣି ପ୍ରାନ୍ତରରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପିତା ଆପଣା ପୁତ୍ରକୁ ଯେପରି ବହନ କରନ୍ତି, ସେପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବହନ କଲେ ବୋଲି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାତ୍ରା କରିଥିବା ସମଗ୍ର ପଥରେ ଦେଖିଅଛ।”

³²ତଥାପି ଏହି ବାକ୍ୟ ସତ୍ତ୍ଵେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କଲ ନାହିଁ, ³³ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଛାଉଣି ସ୍ଥାନ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଆଗେ ଆଗେ ପଥରେ ଯାଉଥିଲେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଗନ୍ତବ୍ୟ ପଥ ଦେଖାଇବା ନିମନ୍ତେ ରାତ୍ରିରେ ଅଗ୍ନିରେ ଓ ଦିନରେ ମେଘରେ ଥିଲେ।

³⁴ଏଉତ୍ତାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କଥାର ସ୍ଵର ଶୁଣି କ୍ରୋଧ କଲେ ଓ ଶପଥ କରି କହିଲେ,

³⁵“ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ଦେଶ ଦେବା ପାଇଁ ଶପଥ କଲୁ, ତାହା ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ବଂଶ ମଧ୍ୟରୁ, କେହି ଦେଖିବ ନାହିଁ, ³⁶କେବଳ ଯିଫୁନ୍ନିର ପୁତ୍ର କାଲେବ ବିନା। ସେ ତାହା ଦେଖିବ, ପୁଣି ସେ ଯେଉଁ ଦେଶରେ ପଦାର୍ପଣ କରିଅଛି, ତାହା ଆମ୍ଭେ ତାହାକୁ ଓ ତାହାର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଦେବା, କାରଣ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଅନୁଗମନ କରିଅଛି।’

³⁷“ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସକାଶୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋʼ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ କ୍ରୋଧ କରି କହିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ ନାହିଁ।’ ³⁸ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ନୂନର ପୁତ୍ର ଯିହୋଶୂୟ ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ। ତାହାକୁ ବଳବାନ କର; ସେ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କୁ ତାହାର ଅଧିକାର ଦେବ। ³⁹ଆଉ ଯେଉଁ ଶିଶୁମାନେ ଲୁଟିତ ବସ୍ତୁ ହେବେ ବୋଲି ତୁମ୍ଭେମାନେ କହିଥିଲ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସେହି ଶିଶୁମାନେ ଓ ଯେଉଁ ସନ୍ତାନମାନେ ଆଜି ଭଲ ମନ୍ଦ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ। ଆମ୍ଭେ ତାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଦେବା, ପୁଣି ସେମାନେ ତାହା ଅଧିକାର କରିବେ। ⁴⁰ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେମାନେ ଫେରି ସୂଫ ସାଗର ପଥ ଦେଇ ପ୍ରାନ୍ତର ଅଭିମୁଖେ ଯାତ୍ରା କର।”

⁴¹ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ କରିଅଛୁ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେବା ପ୍ରକାରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଉଠିଯାଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିବୁ।” ତହିଁରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଆପଣା ଯୁଦ୍ଧାସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି ପର୍ବତମୟ ଦେଶକୁ ଉଠିଯିବା ସହଜ ବୋଲି ମନେ କଲ।

⁴²ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋତେ କହିଲେ, “ସେମାନଙ୍କୁ କୁହ, ‘ତୁମ୍ଭେମାନେ ଉଠିଯାଅ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧ କର ନାହିଁ, କାରଣ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନାହୁଁ, ନୋହିଲେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପରାସ୍ତ ହେବ।’”

⁴³ଏଥିରେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିଲି, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶୁଣିଲ ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କରି ଅହଙ୍କାରରେ ପର୍ବତମୟ ଦେଶକୁ ଉଠିଗଲ। ⁴⁴ତହିଁରେ ସେହି ପର୍ବତମୟ ଦେଶ ନିବାସୀ ଇମୋରୀୟମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବାହାର ହୋଇ ଆସି ମହୁମାଛି ପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ି ସେୟୀରଠାରୁ ହର୍ମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କଲେ। ⁴⁵ତେଣୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଫେରିଆସି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରୋଦନ କଲ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ରବ ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କଥାରେ କର୍ଣ୍ଣପାତ କଲେ ନାହିଁ। ⁴⁶ଏହିରୂପେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କାଦେଶରେ ଅନେକ ଦିନ, ଅର୍ଥାତ୍‍ ଯେତେ ଦିନ ସେଠାରେ ରହିଲ, ସେତେ ଅନେକ ଦିନ ବାସ କଲ।