உபாகமம் 1

1 ¹மோசே இந்த வார்த்தைகளை யோர்தானுக்கு அக்கரையில், வனாந்தரத்தில், சூப்புக்கு எதிரான அரபா சமவெளியில், பாரானுக்கும் தோப்பேலுக்கும் லாபானுக்கும் ஆஸெரோத்துக்கும் திசாகாபுக்கும் நடுவே, இஸ்ரவேலர் அனைவரிடமும் சொன்னார். ²ஓரேபிலிருந்து சேயீர் மலை வழியாய்க் காதேஸ்பர்னேயா வரைக்கும் பதினொரு நாள் பயணம். ³நாற்பதாம் வருடம் பதினோராம் மாதம் முதலாம் தேதியில், எங்கள் பிதா அவர்களுக்காகத் தமக்குக் கட்டளையிட்ட யாவையும் மோசே இஸ்ரவேலருக்குச் சொன்னார், ⁴எஸ்போனில் வாழ்ந்த எமோரியரின் ராஜாவாகிய சீகோனையும், அஸ்தரோத்திலும் எத்ரேயிலும் வாழ்ந்த பாசானின் ராஜாவாகிய ஓகையும் அவர் முறியடித்த பின்பு இது நடந்தது. ⁵யோர்தானுக்கு அக்கரையில், மோவாப் தேசத்தில், மோசே இந்த உபதேசத்தை விளக்கத் தொடங்கி, சொன்னதாவது:

⁶எங்கள் பிதா ஓரேபிலே நம்மோடே பேசி, “இந்த மலையில் நீங்கள் தங்கியிருந்தது போதும்.

⁷திரும்பி, எமோரியரின் மலைநாட்டுக்கும் அதற்கு அடுத்த எல்லா இடங்களுக்கும்—அரபா சமவெளி, மலைகள், பள்ளத்தாக்கு, தெற்கு நாடு, கடற்கரை—கானானியரின் தேசத்திற்கும், லீபனோனுக்கும், ஐபிராத்து என்னும் பெரிய நதிவரைக்கும் பயணம் செய்யுங்கள். ⁸இதோ, அந்த தேசத்தை உங்களுக்கு முன்பாக வைத்திருக்கிறேன். உங்கள் பிதாக்களாகிய ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபுக்கும், அவர்களுக்குப் பின்வரும் அவர்களுடைய சந்ததிக்கும் கொடுப்பேன் என்று நான் ஆணையிட்ட தேசத்திற்குள் போய் அதைச் சொந்தமாக்கிக்கொள்ளுங்கள்.”

பகிர்ந்துகொள்ளப்பட்ட தோள்கள்

⁹அக்காலத்தில் நான் உங்களிடம் சொன்னதாவது: “நான் ஒருவனாய் உங்களைச் சுமக்க முடியாது. ¹⁰உங்கள் பிதா உங்களைப் பெருகச்செய்தார்; இன்று நீங்கள் வானத்தின் நட்சத்திரங்களைப் போல் திரளாய் இருக்கிறீர்கள். ¹¹எங்கள் பிதா தாம் உங்களுக்கு வாக்குப்பண்ணினபடியே, உங்களை ஆயிரமடங்கு பெருகச்செய்து உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக. ¹²உங்களுடைய பாரத்தையும் சுமையையும் உங்கள் வழக்குகளையும் நான் ஒருவனாய் எப்படிச் சுமப்பேன்? ¹³உங்கள் கோத்திரங்களுக்குள்ளே ஞானமும் விவேகமும் அனுபவமுமுள்ள மனிதர்களைத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள்; நான் அவர்களை உங்கள் தலைவர்களாக நியமிப்பேன்.”

¹⁴அப்பொழுது நீங்கள் எனக்குப் பதிலாக, “நீர் சொன்ன காரியத்தைச் செய்வது எங்களுக்கு நல்லது” என்றீர்கள். ¹⁵அப்படியே ஞானமும் அனுபவமுமுள்ள மனிதர்களாகிய உங்கள் கோத்திரத் தலைவர்களை நான் அழைத்து, ஆயிரம் பேருக்கு அதிபதிகளாகவும், நூறு பேருக்கு அதிபதிகளாகவும், ஐம்பது பேருக்கு அதிபதிகளாகவும், பத்து பேருக்கு அதிபதிகளாகவும், உங்கள் கோத்திரங்களுக்கு அதிகாரிகளாகவும் அவர்களை உங்கள்மேல் தலைவர்களாக்கினேன். ¹⁶அக்காலத்தில் நான் உங்கள் நியாயாதிபதிகளுக்குக் கட்டளையிட்டதாவது: “உங்கள் சகோதரருக்குள்ளே வழக்குகளைக் கேட்டு, ஒருவனுக்கும் அவன் சகோதரனுக்கும், அவனோடிருக்கும் அந்நியனுக்கும் நடுவே நீதியாய் நியாயம் தீருங்கள். ¹⁷நியாயத்தில் முகதாட்சிணியம் பாராதிருங்கள்; சிறியவனையும் பெரியவனையும் ஒரேவிதமாய்க் கேளுங்கள். நியாயத்தீர்ப்பு எங்கள் பிதாவினுடையது; ஆகையால் ஒருவனுக்கும் பயப்படாதிருங்கள். உங்களுக்குக் கடினமான எந்த வழக்கையும் என்னிடம் கொண்டுவாருங்கள்; நான் அதைக் கேட்பேன்.” ¹⁸நீங்கள் செய்யவேண்டிய எல்லாக் காரியங்களையும் அக்காலத்தில் நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டேன்.

பன்னிரண்டு பேர் தேசத்திற்குள்

¹⁹எங்கள் பிதா நமக்குக் கட்டளையிட்டபடியே, நாம் ஓரேபைவிட்டுப் புறப்பட்டு, நீங்கள் கண்ட அந்தப் பயங்கரமான பெரிய வனாந்தரம் முழுவதிலும் எமோரியரின் மலைநாட்டை நோக்கிப் பயணம் செய்து, காதேஸ்பர்னேயாவுக்கு வந்தோம். ²⁰அப்பொழுது நான் உங்களிடம் சொன்னதாவது: எங்கள் பிதா நமக்குக் கொடுக்கிற எமோரியரின் மலைநாட்டுக்கு நீங்கள் வந்திருக்கிறீர்கள். ²¹இதோ, உங்கள் பிதா அந்த தேசத்தை உங்களுக்கு முன்பாக வைத்திருக்கிறார். எங்கள் பிதா வாக்குப்பண்ணினபடியே ஏறிப்போய் அதைச் சொந்தமாக்கிக்கொள்ளுங்கள். பயப்படாமலும் கலங்காமலும் இருங்கள்.

²²அப்பொழுது நீங்கள் அனைவரும் என்னிடம் வந்து, “நமக்கு முன்னாக மனிதர்களை அனுப்புவோம்; அவர்கள் நமக்காக அந்த தேசத்தை உளவுபார்த்து, நாம் ஏறிப்போகவேண்டிய வழியையும் நாம் சேரப்போகிற பட்டணங்களையும் குறித்துச் செய்தி கொண்டுவரட்டும்” என்று சொன்னீர்கள்.

²³அந்த யோசனை எனக்கு நல்லதாய்த் தோன்றியது; ஆகையால் உங்களில் பன்னிரண்டு பேரை, ஒவ்வொரு கோத்திரத்திலிருந்து ஒருவரை, தெரிந்துகொண்டேன். ²⁴அவர்கள் திரும்பி, மலைநாட்டுக்கு ஏறிப்போய், எஸ்கோல் பள்ளத்தாக்கு வரைக்கும் சென்று, அதை உளவுபார்த்தார்கள். ²⁵அவர்கள் அந்த தேசத்தின் கனிகளில் சிலவற்றைத் தங்கள் கைகளில் எடுத்துக்கொண்டு, நம்மிடம் கொண்டுவந்து, “எங்கள் பிதா நமக்குக் கொடுக்கிற தேசம் நல்லது” என்று அறிவித்தார்கள்.

இஸ்ரவேலின் மறுப்பு

²⁶ஆனாலும் நீங்கள் ஏறிப்போக மனதில்லாமல், உங்கள் பிதாவின் கட்டளைக்கு விரோதமாய்க் கலகம்பண்ணினீர்கள். ²⁷நீங்கள் உங்கள் கூடாரங்களில் முறுமுறுத்து, “தேவன் நம்மைப் பகைக்கிறபடியால், எமோரியரின் கைகளில் நம்மை ஒப்புக்கொடுத்து அழிக்கும்படி, எகிப்து தேசத்திலிருந்து நம்மைப் புறப்படப்பண்ணினார். ^a a v27 இங்கே ஜனங்கள் எங்கள் பிதாவின் இருதயத்துக்கு நேர்எதிரானதை அவர்மேல் சுமத்துகிறார்கள் — பிதாவானவர் தம் பிள்ளைகளை நேசிக்கவில்லை என்னும் பழைய பொய்; உண்மையிலோ அவர் வழி முழுவதும் அவர்களைச் சுமந்துகொண்டே வந்தார். ²⁸நாம் எங்கே ஏறிப்போவோம்? ‘நம்மைவிடப் பெரிதும் உயரமுமான ஜனங்கள்; வானளாவிய மதில்களையுடைய பெரிய பட்டணங்கள்; அங்கே ஏனாக்கின் புத்திரரையும் கண்டோம்’ என்று நம் சகோதரர் நம் இருதயங்களை உருகப்பண்ணினார்கள்.” ^b b v28 ஏனாக்கியர் என்பவர்கள் கானான் முழுவதிலும் அச்சத்திற்குரிய, உயர்ந்த வீரர்களின் ஒரு வம்சத்தார்.

²⁹அப்பொழுது நான் உங்களிடம், “நீங்கள் அவர்களைக்குறித்துத் திகிலடையாமலும் பயப்படாமலும் இருங்கள். ³⁰உங்கள் பிதா உங்களுக்கு முன்னாகச் சென்று, எகிப்தில் உங்கள் கண்களுக்கு முன்பாக உங்களுக்காகச் செய்ததுபோல, தாமே உங்களுக்காக யுத்தம்பண்ணுவார்; ³¹ஒரு தகப்பன் தன் மகனைச் சுமந்துகொண்டு போவதுபோல, நீங்கள் இந்த இடத்திற்கு வந்துசேரும்வரைக்கும் நடந்த வழி முழுவதிலும், உங்கள் பிதா உங்களைச் சுமந்துவந்ததை நீங்கள் கண்ட வனாந்தரத்திலும் அப்படியே செய்வார்.”

³²இந்த வார்த்தை இருந்தும் நீங்கள் உங்கள் பிதாவை விசுவாசிக்கவில்லை; ³³அவர் உங்கள் பாளயமிறங்கும் இடத்தைத் தேடும்படி வழியில் உங்களுக்கு முன்னாகச் சென்று, இரவில் அக்கினியிலும் பகலில் மேகத்திலும் தோன்றி, நீங்கள் நடக்கவேண்டிய வழியை உங்களுக்குக் காண்பித்தார்.

³⁴நீங்கள் சொன்ன வார்த்தைகளை எங்கள் பிதா கேட்டு, கோபமடைந்து, ஆணையிட்டு:

³⁵“உங்கள் பிதாக்களுக்குக் கொடுப்பேன் என்று நான் ஆணையிட்ட அந்த நல்ல தேசத்தை, இந்தப் பொல்லாத சந்ததியாகிய இந்த மனிதர்களில் ஒருவனாகிலும் காணமாட்டான்; ³⁶எப்புன்னேயின் குமாரனாகிய காலேபைத் தவிர; அவன் அதைக் காண்பான். அவன் எங்கள் பிதாவை உத்தமமாய்ப் பின்பற்றினபடியால், அவன் நடந்த தேசத்தை நான் அவனுக்கும் அவன் பிள்ளைகளுக்கும் கொடுப்பேன்.’

³⁷“உங்கள்நிமித்தம் எங்கள் பிதா என்மேலும் கோபமடைந்து, ‘நீயும் அங்கே பிரவேசிப்பதில்லை’ என்று சொன்னார். ³⁸உனக்கு முன்பாக நிற்கிற நூனின் குமாரனாகிய யோசுவா அங்கே பிரவேசிப்பான்; அவனைப் பலப்படுத்து; அவனே இஸ்ரவேலுக்கு அதைச் சுதந்தரமாகப் பங்கிடுவான். ³⁹கொள்ளையாய்ப் போவார்கள் என்று நீங்கள் சொன்ன உங்கள் குழந்தைகளும், இன்று நன்மை தீமை அறியாத உங்கள் பிள்ளைகளும் அங்கே பிரவேசிப்பார்கள்; அதை நான் அவர்களுக்குக் கொடுப்பேன்; அவர்கள் அதைச் சொந்தமாக்கிக்கொள்வார்கள். ⁴⁰நீங்களோ திரும்பி, சிவந்த சமுத்திரத்தின் வழியாய் வனாந்தரத்திற்குப் புறப்பட்டுப் போங்கள்.”

⁴¹அப்பொழுது நீங்கள் எனக்குப் பதிலாக, “எங்கள் பிதாவுக்கு விரோதமாய்ப் பாவம் செய்தோம்; எங்கள் பிதா எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டபடியே நாங்கள் ஏறிப்போய் யுத்தம்பண்ணுவோம்” என்று சொன்னீர்கள். மலைநாட்டுக்கு ஏறிப்போவது எளிதென்று எண்ணி, உங்களில் ஒவ்வொருவனும் தன் ஆயுதங்களைக் கட்டிக்கொண்டீர்கள்.

⁴²எங்கள் பிதா என்னிடம், “நான் உங்கள் நடுவில் இல்லாதபடியால் நீங்கள் ஏறிப்போகவும் யுத்தம்பண்ணவும் வேண்டாம்; போனால் உங்கள் சத்துருக்களுக்கு முன்பாக முறியடிக்கப்படுவீர்கள் என்று அவர்களுக்குச் சொல்” என்றார்.

⁴³நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன், ஆனாலும் நீங்கள் கேளாமல், எங்கள் பிதாவின் கட்டளைக்கு விரோதமாய்க் கலகம்பண்ணி, அகந்தையாய் நடந்து, மலைநாட்டுக்கு ஏறிப்போனீர்கள். ⁴⁴அந்த மலைநாட்டில் வாழ்ந்த எமோரியர் உங்களுக்கு விரோதமாய்ப் புறப்பட்டு, தேனீக்களைப்போல உங்களைத் துரத்தி, சேயீரில் ஓர்மாமட்டும் உங்களை முறியடித்தார்கள். ⁴⁵நீங்கள் திரும்பிவந்து எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக அழுதீர்கள்; ஆனாலும் எங்கள் பிதா உங்கள் சத்தத்தைக் கேளாமலும் உங்களுக்குச் செவிகொடாமலும் இருந்தார். ⁴⁶அப்படியே நீங்கள் காதேசில் அநேக நாட்கள், அங்கே தங்கியிருந்த அந்த அநேக நாட்கள் தங்கியிருந்தீர்கள்.