Jeremia 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹“As jy wil terugkeer, Israel,” sê ons Vader, “keer dan terug na my toe. As jy jou afskuwelike dinge uit my teenwoordigheid verwyder en nie wankel nie, ²en as jy sweer: ‘So waar as ons Vader leef,’ in waarheid, in reg en in geregtigheid, dan sal die nasies hulle in hom seën, en in hom sal hulle roem.”

³Want so sê ons Vader vir die mense van Juda en vir Jerusalem: Breek julle onbeploegde grond oop, en moenie tussen dorings saai nie. ⁴Besny julle vir ons Vader; verwyder die voorhuid van julle harte, mense van Juda en inwoners van Jerusalem—anders sal my toorn uitbreek soos vuur en brand sonder dat iemand dit kan blus, vanweë die boosheid van julle dade.

Rampspoed kom uit die noorde

⁵“Maak dit bekend in Juda, kondig dit aan in Jerusalem, en sê: ‘Blaas die basuin oor die hele land!’ Roep uit en sê: ‘Kom bymekaar, en laat ons na die versterkte stede vlug!’ ⁶Steek ’n sein op na Sion toe! Vlug na veiligheid, moenie talm nie! Want ek bring rampspoed uit die noorde, ’n groot verwoesting.”

⁷’n Leeu het uit sy ruigte opgekom; ’n verwoester van nasies is op pad. Hy het sy plek verlaat om jou land ’n woesteny te maak; jou stede sal in puin val, sonder dat iemand meer daarin woon. ⁸Trek daarom rouklere aan, treur en weeklaag, want die brandende toorn van ons Vader het nie van ons afgewyk nie.

⁹“In daardie dag,” sê ons Vader, “sal die koning en sy amptenare hulle moed verloor; die priesters sal ontsteld wees, en die profete verstom.”

¹⁰Toe sê ek: “Ag, Soewereine Vader! U het hierdie volk en Jerusalem heeltemal mislei: ‘Julle sal vrede hê’—terwyl die swaard ons keel bereik.”

¹¹“Dan sal daar vir hierdie volk en Jerusalem gesê word: ’n Gloeiende wind van kaal woestynhoogtes waai na die dogter van my volk—nie om te wan nie, nie om te sif nie. ¹²’n Wind te sterk hiervoor kom op my bevel. Nou spreek ek my oordele oor hulle uit.”

¹³Kyk! Die vyand trek op soos die wolke, sy strydwaens soos die warrelwind; sy perde is vinniger as arende. Wee ons—ons is verwoes! ¹⁴Jerusalem, was die kwaad uit jou hart, sodat jy gered kan word. Hoe lank sal jou bose gedagtes in jou bly? ¹⁵Want ’n stem maak dit bekend van Dan af, en kondig rampspoed aan van die heuwels van Efraim af.

¹⁶Waarsku die nasies, maak dit aan Jerusalem bekend: “Beleëraars kom uit ’n ver land; hulle hef hulle oorlogskreet teen die stede van Juda aan. ¹⁷Hulle omsingel haar soos wagte wat ’n veld bewaak, omdat sy teen my in opstand gekom het,” sê ons Vader. ¹⁸Jou weë en jou dade het dit oor jou gebring. Dit is jou ondergang, en hoe bitter is dit, want dit dring deur tot in jou hart.

Die profeet ween oor sy volk

¹⁹My angs, my angs! Ek krimp inmekaar van pyn. Ag, die mure van my hart! My hart bons in my; ek kan nie stilbly nie, want ek het die geluid van die basuin gehoor, die alarm van oorlog. ²⁰Ramp op ramp word aangekondig, want die hele land is verwoes. In ’n oomblik is my tente vernietig, my tentdoeke in ’n oomblik. ²¹Hoe lank moet ek die oorlogsvaandel sien en die geluid van die basuin hoor?

²²“Want my volk is dwaas; hulle ken my nie. Hulle is sinnelose kinders, sonder enige begrip. Hulle is bedrewe daarin om kwaad te doen, maar hulle weet nie hoe om goed te doen nie.”

²³Ek het na die aarde gekyk, en dit was woes en leeg; en na die hemel, en sy lig was weg. ²⁴Ek het na die berge gekyk, en hulle het gebewe; al die heuwels het gewaggel. ²⁵Ek het gekyk, en daar was niemand nie; al die voëls van die hemel het weggevlug. ²⁶Ek het gekyk, en die vrugbare land was ’n woestyn; al sy stede het in puin gelê voor ons Vader, voor sy brandende toorn.

²⁷Want so sê ons Vader: Die hele land sal verlate wees, tog sal ek dit nie heeltemal verwoes nie. ²⁸Hieroor sal die aarde treur en die hemel daarbo donker word, want ek het gespreek, ek het besluit; ek sal nie terugdeins nie, en ek sal nie daarvan terugkeer nie.

²⁹By die geraas van perderuiters en boogskutters vlug elke stad. Hulle vlug die ruigtes in en klim op tussen die rotse; elke stad is verlate, sonder dat iemand daarin woon. ³⁰En jy, verwoeste een, wat doen jy, dat jy jou in skarlaken klee, jou met goue sierade versier, jou oë verf? Tevergeefs maak jy jouself mooi. Jou minnaars verag jou; hulle wil jou doodmaak. ³¹Want ek het ’n geroep gehoor soos van ’n vrou in barensnood, angs soos van een wat haar eerste kind baar—die geroep van die dogter van Sion, wat na haar asem snak, wat haar hande uitstrek: “Wee my! Ek sterf voor die moordenaars.” ^a a v31 Die ‘dogter van Sion’ is ’n digterlike naam vir Jerusalem.