يرمياه 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹زمونږ پلار فرمائى چې، ”اے اِسرائيل، کۀ تۀ راګرځېدل غواړې، نو ما ته راوګرځه. کۀ تۀ خپل نفرت ناک بتان زما د مخې نه لرې کړې او خوځنه ونۀ کړې، ²او کۀ تۀ ’زمونږ پلار په ژوند دے‘ وئيلو سره په رښتيا، په اِنصاف او په صداقت باندې قسم وخورې، نو قومونه به په هغۀ کښې خپل ځان ته برکت غواړى او په هغۀ کښې به فخر کوى.“

³ځکه چې زمونږ پلار د يهوداه خلقو او يروشلم ته داسې فرمائى چې، خپله ناکرلى زمکه وبنډوئ، او په اغزو کښې تخم مۀ شيندئ. ⁴اے د يهوداه خلقو او د يروشلم اوسېدونکو، زمونږ پلار دپاره ختنه وکړئ؛ د خپلو زړونو پوستکى لرې کړئ، ګنې زما غضب به د اور په شان راوبهيږى او داسې به سوزوى چې هيڅوک يې مړ کولے نۀ شى، د ستاسو د کارونو د بدۍ په سبب.

تباهى د شمال نه راځى

⁵”په يهوداه کښې يې اعلان کړئ، په يروشلم کښې يې خپور کړئ، او ووايئ چې، ’په ټول مُلک کښې بيګل وغږوئ!‘ په چغو ووايئ چې، ’سره راجمع شئ، او راځئ چې کلابند ښارونو ته وتښتو!‘ ⁶صيون ته نښه اوچته کړئ! د بچاو دپاره وتښتئ، ځنډ مۀ کوئ! ځکه چې زۀ د شمال نه تباهى راوستلو کښې يم، يوه لويه ورانى.“

⁷يو زمرے د خپلې بيشې نه راختلے دے؛ د قومونو يو تباه کوونکے روان دے. هغۀ خپل ځائ پرېښے دے چې ستا مُلک ويران کړى؛ ستا ښارونه به کنډوالې شى، چې هيڅوک به پکښې اوسېدونکے پاتې نۀ وى. ⁸نو د ماتم جامې واغوندئ، نوحه وکړئ او چغې ووهئ، ځکه چې د زمونږ پلار سخت غضب زمونږ نه نۀ دے اوړېدلے.

⁹زمونږ پلار فرمائى چې، ”په هغه ورځ کښې به بادشاه او د هغۀ اميران زړۀ بائيلى؛ کاهنان به حېران شى، او نبيان به مات شى.“

¹⁰بيا ما ووئيل چې، ”اے مالِکه خُدايه پلاره! تا دې خلقو او يروشلم ته بالکل دوکه ورکړه چې، ’تاسو ته به سلامتى وى‘ حال دا چې تُوره زمونږ ستوني ته رسېدلې ده.“

¹¹”په هغه وخت کښې به دې خلقو او يروشلم ته ووئيلے شى چې، د بيابان د ګنجو لوړو نه يو تود باد زما د خلقو د لور په لور را لګيږى نۀ د چڼلو دپاره، نۀ د پاکولو دپاره. ¹²يو داسې باد چې د دې کارونو دپاره ډېر زورور وى زما په حُکم راځى. اوس زۀ د هغوئ په خلاف خپلې فېصلې اعلانوم.“

¹³وګورئ! دښمن د ورېځو په شان راروان دے، د هغۀ ګاډۍ د ګرداب په شان دى؛ د هغۀ آسونه د عقابانو نه ګړندى دى. مونږ له افسوس دے مونږ تباه شو! ¹⁴اے يروشلمه، د خپل زړۀ نه بدى ومينځه، چې تۀ خلاصى ومومې. ستا بد خيالونه به تر کله پورې ستا په مينځ کښې پاتې وى؟ ¹⁵ځکه چې يو آواز د دان نه اعلان کوى، د اِفرائيم د غرونو نه تباهى خپروى.

¹⁶قومونه خبردار کړئ، يروشلم ته يې اعلان کړئ چې، ”کلابند کوونکى د لرې مُلک نه راځى؛ هغوئ د يهوداه د ښارونو په خلاف خپله د جنګ چغه پورته کوى.“ ¹⁷زمونږ پلار فرمائى چې، ”هغوئ هغه داسې راچاپېره کوى لکه د پټى ساتونکى چوکيداران، ځکه چې هغې زما نافرمانى کړې ده.“ ¹⁸ستا لارو او ستا کارونو دا په تا راوستل. دا ستا سزا ده، او څومره تريخ دے، ځکه چې دا تا د زړۀ تر تله پورې غُوڅوى.

نبى د خپلو خلقو دپاره ژاړى

¹⁹زما د زړۀ تکليف، زما د زړۀ تکليف! زۀ په درد کښې تاويږم. اے، زما د زړۀ دېوالونه! زما زړۀ ما په مينځ کښې ټوپونه وهى؛ زۀ چُپ پاتې کېدلے نۀ شم، ځکه چې ما د بيګل آواز، د جنګ چغه واورېده. ²⁰د تباهۍ پس تباهى اعلانيږى، ځکه چې ټول مُلک ويران شوے دے. په يوه شيبه کښې زما خېمې تباه شوې، زما د خېمو پوښونه په يوه دم کښې. ²¹زۀ به تر کله پورې د جنګ بېرغ ګورم او د بيګل آواز اورم؟

²²”ځکه چې زما خلق کم عقل دى؛ هغوئ ما نۀ پېژنى. هغوئ بې عقله بچى دى، چې هيڅ سوچ نۀ لرى. هغوئ د بدۍ په کولو کښې ماهر دى، خو هغوئ نۀ پوهيږى چې ښۀ څنګه وکړى.“

²³ما زمکې ته وکتل، او هغه بې شکله او خالى وه؛ او آسمانونو ته، او د هغوئ رڼا ختمه وه. ²⁴ما غرونو ته وکتل، او هغه رپېدل؛ ټولې غونډۍ ښورېدلې. ²⁵ما وکتل، او هيڅوک هم نۀ وو؛ د آسمان هر مرغه تښتېدلے وو. ²⁶ما وکتل، او ميوه دارې زمکه بيابان وه؛ د هغې ټول ښارونه د زمونږ پلار په مخکښې، د هغۀ د سخت غضب په مخکښې کنډوالې پراتۀ وُو.

²⁷ځکه چې زمونږ پلار داسې فرمائى چې، ټول مُلک به ويران شى، خو زۀ به هغه بالکل تباه نۀ کړم. ²⁸د دې په سبب به زمکه ماتم کوى او پاسه آسمانونه به تياره شى، ځکه چې ما وفرمائيل، ما فېصله وکړه؛ زۀ به بيرته نۀ ګرځم، او زۀ به د دې نه بيرته نۀ راوړم.

²⁹د آسونو سپرو او د غشى ويشتونکو د شور نه هر ښار تښتى. هغوئ بيشو ته وتښتى او د ګټو په مينځ کښې پورته وخيژى؛ هر ښار پرېښودے شوے دے، چې هيڅوک پکښې اوسېدونکے نۀ وى. ³⁰او اے تباه شوې، تۀ څۀ کوې چې ځان په سور رنګ کښۍ کوې، ځان د سرو زرو په زېورونو ښائسته کوې، سترګې مو رنګوې؟ تۀ ځان بې کاره ښائسته کوې. ستا مينه وال تا سپکوى؛ هغوئ غواړى چې تا مړه کړى. ³¹ځکه چې ما يوه چغه واورېده لکه د زېږون په درد کښې د يوې ښځې، تکليف لکه د هغې چې خپل اول بچے زېږوى د صيون د لور چغه، چې سا پورته کوى، خپل لاسونه غزوى چې، ”ما له افسوس دے! زۀ د وژونکو په مخکښې مرم.“ ^a a v31 ”د صيون لور“ د يروشلم دپاره يو شاعرانه نوم دے.