યર્મિયા 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹“ઓ ઇઝરાયલ, જો તું પાછો ફરે,” એમ આપણા પિતા કહે છે, “તો મારી પાસે પાછો ફર. જો તું તારી ઘૃણાસ્પદ વસ્તુઓ મારી આગળથી દૂર કરે અને ડગમગે નહિ, ²અને જો તું સત્યથી, ન્યાયથી અને નેકીથી, ‘આપણા પિતા જીવે છે તેમ’ એવા સોગન ખાય, તો પ્રજાઓ તેમનામાં આશીર્વાદ પામશે, અને તેમનામાં તેઓ ગૌરવ કરશે.”

³કેમ કે યહૂદાના લોકોને તથા યરુશાલેમને આપણા પિતા આમ કહે છે: તમારી વણખેડેલી જમીન ખેડી નાખો, અને કાંટાઓમાં વાવશો નહિ. ⁴આપણા પિતા માટે તમારી સુન્નત કરાવો; ઓ યહૂદાના લોકો તથા યરુશાલેમના રહેવાસીઓ, તમારા હૃદયની સુન્નત કરો— નહિ તો તમારાં દુષ્ટ કૃત્યોને લીધે મારો કોપ અગ્નિની જેમ ભભૂકી ઊઠશે અને એવો બળશે કે તેને કોઈ હોલવી શકશે નહિ.

ઉત્તરથી વિનાશ આવે છે

⁵“યહૂદામાં એની જાહેરાત કરો, યરુશાલેમમાં એની ઘોષણા કરો, અને કહો: ‘આખા દેશમાં રણશિંગડું વગાડો!’ મોટેથી પોકારીને કહો: ‘ભેગા થાઓ, અને ચાલો આપણે કિલ્લેબંધ નગરોમાં નાસી જઈએ!’ ⁶સિયોન તરફ ધ્વજ ઊભો કરો! સલામતી માટે નાસી જાઓ, વિલંબ કરશો નહિ! કેમ કે હું ઉત્તરથી વિનાશ લાવી રહ્યો છું, મહાન નાશ.”

⁷સિંહ પોતાની ઝાડીમાંથી બહાર નીકળ્યો છે; પ્રજાઓનો વિનાશક ચાલી નીકળ્યો છે. તારો દેશ ઉજ્જડ કરવા તે પોતાની જગ્યાએથી નીકળ્યો છે; તારાં નગરો ખંડેર બની જશે, તેમાં કોઈ વસનાર રહેશે નહિ. ⁸તેથી શોકનાં વસ્ત્રો પહેરો, વિલાપ કરો અને રડો, કેમ કે આપણા પિતાનો ઉગ્ર કોપ આપણાથી પાછો વળ્યો નથી.

⁹“તે દિવસે,” એમ આપણા પિતા કહે છે, “રાજા તથા તેના અમલદારો હિંમત ગુમાવી બેસશે; યાજકો સ્તબ્ધ થઈ જશે, અને પ્રબોધકો આશ્ચર્યચકિત થશે.”

¹⁰ત્યારે મેં કહ્યું, “અરે, હે સાર્વભૌમ પિતા! તમે આ લોકોને તથા યરુશાલેમને સંપૂર્ણપણે છેતર્યા છે: ‘તમને શાંતિ મળશે’—જ્યારે તરવાર આપણા ગળા સુધી પહોંચી છે.”

¹¹“ત્યારે આ લોકોને તથા યરુશાલેમને કહેવામાં આવશે: રણની ઉજ્જડ ટેકરીઓ પરથી એક બળબળતો પવન મારા લોકોની દીકરી તરફ વાય છે—ઊપણવા માટે નહિ, ચાળવા માટે નહિ. ¹²એના કરતાં વધારે જોરદાર પવન મારી આજ્ઞાથી આવે છે. હવે હું તેઓની વિરુદ્ધ મારો ન્યાયચુકાદો ઉચ્ચારું છું.”

¹³જુઓ! શત્રુ વાદળોની જેમ આગળ વધે છે, તેના રથ વંટોળિયા જેવા છે; તેના ઘોડા ગરુડો કરતાં વધારે વેગવાન છે. આપણને અફસોસ—આપણે પાયમાલ થઈ ગયા! ¹⁴ઓ યરુશાલેમ, તારા હૃદયમાંથી દુષ્ટતા ધોઈ નાખ, જેથી તું બચી જાય. તારા દુષ્ટ વિચારો ક્યાં સુધી તારામાં રહેશે? ¹⁵કેમ કે દાનથી એક અવાજ એની જાહેરાત કરે છે, એફ્રાઈમના પહાડોથી વિનાશની ઘોષણા કરે છે.

¹⁶પ્રજાઓને ચેતવણી આપો, યરુશાલેમને એની ખબર આપો: “ઘેરો ઘાલનારા દૂરના દેશથી આવી રહ્યા છે; તેઓ યહૂદાનાં નગરોની વિરુદ્ધ પોતાની લડાઈની ગર્જના કરે છે. ¹⁷ખેતરની રખેવાળી કરનારા ચોકીદારોની જેમ તેઓ તેને ઘેરી વળે છે, કેમ કે તેણે મારી વિરુદ્ધ બળવો કર્યો છે,” એમ આપણા પિતા કહે છે. ¹⁸તારા માર્ગો તથા તારાં કૃત્યોએ આ તારા પર લાવ્યું છે. આ તારી સજા છે, અને તે કેટલી કડવી છે, કેમ કે તે તારા હૃદયના ઊંડાણ સુધી વીંધે છે.

પ્રબોધક પોતાના લોકો માટે રડે છે

¹⁹મારી વેદના, મારી વેદના! હું પીડાથી તરફડું છું. ઓહ, મારા હૃદયની દીવાલો! મારું હૃદય મારામાં ધબકે છે; હું શાંત રહી શકતો નથી, કેમ કે મેં રણશિંગડાનો અવાજ, યુદ્ધની ભયસૂચના સાંભળી છે. ²⁰વિનાશ પર વિનાશની ઘોષણા થાય છે, કેમ કે આખો દેશ ઉજ્જડ થયો છે. એક ક્ષણમાં મારા તંબુઓ નાશ પામ્યા છે, પળવારમાં મારા તંબુના પડદા. ²¹ક્યાં સુધી મારે યુદ્ધનો ધ્વજ જોવો અને રણશિંગડાનો અવાજ સાંભળવો પડશે?

²²“કેમ કે મારા લોકો મૂર્ખ છે; તેઓ મને ઓળખતા નથી. તેઓ અક્કલ વગરનાં બાળકો છે, તેમનામાં કશી સમજ નથી. તેઓ દુષ્ટતા કરવામાં કુશળ છે, પણ ભલું કરતાં તેઓને આવડતું નથી.”

²³મેં પૃથ્વી તરફ જોયું, તો તે અસ્તવ્યસ્ત અને ખાલી હતી; અને આકાશ તરફ જોયું, તો તેમનું અજવાળું જતું રહ્યું હતું. ²⁴મેં પહાડો તરફ જોયું, તો તેઓ ધ્રૂજતા હતા; બધી ટેકરીઓ હાલકડોલક થતી હતી. ²⁵મેં જોયું, તો ત્યાં કોઈ જ નહોતું; આકાશનું દરેક પક્ષી ઊડી ગયું હતું. ²⁶મેં જોયું, તો ફળદ્રુપ ભૂમિ રણ બની ગઈ હતી; આપણા પિતાની આગળ, તેમના ઉગ્ર કોપની આગળ તેનાં બધાં નગરો ખંડેર બની ગયાં હતાં.

²⁷કેમ કે આપણા પિતા આમ કહે છે: આખો દેશ ઉજ્જડ થશે, તોપણ હું તેનો સંપૂર્ણ નાશ કરીશ નહિ. ²⁸આ કારણે પૃથ્વી શોક કરશે અને ઉપરનું આકાશ અંધકારમય થશે, કેમ કે હું બોલ્યો છું, મેં નિર્ણય કર્યો છે; હું પસ્તાઈશ નહિ, અને હું તેથી પાછો વળીશ નહિ.

²⁹ઘોડેસવારો તથા તીરંદાજોના અવાજથી દરેક નગર નાસી જાય છે. તેઓ ઝાડીઓમાં નાસી જાય છે અને ખડકોમાં ચઢી જાય છે; દરેક નગર ત્યજી દેવાયું છે, તેમાં કોઈ વસનાર નથી. ³⁰અને ઓ પાયમાલ થયેલી, તું શું કરે છે, પોતાને કિરમજી વસ્ત્રોથી સજાવે છે, સોનાના ઘરેણાંથી પોતાને શણગારે છે, તારી આંખોમાં આંજણ આંજે છે? તું વ્યર્થ પોતાને સુંદર બનાવે છે. તારા પ્રેમીઓ તને તુચ્છ ગણે છે; તેઓ તને મારી નાખવા ઇચ્છે છે. ³¹કેમ કે મેં પ્રસૂતિની પીડાવાળી સ્ત્રી જેવો પોકાર સાંભળ્યો, પોતાના પ્રથમ બાળકને જન્મ આપનારી સ્ત્રી જેવી વેદના—સિયોનની દીકરીનો પોકાર, જે શ્વાસ માટે હાંફે છે, પોતાના હાથ લંબાવે છે: “મને અફસોસ! હું હત્યારાઓ આગળ મરી રહી છું.” ^a a v31 'સિયોનની દીકરી' એ યરુશાલેમનું કાવ્યાત્મક નામ છે.