యిర్మీయా 4

4 ¹"ఇశ్రాయేలూ, నీవు తిరిగి వచ్చినయెడల," అని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు, "నా యొద్దకు తిరిగి రమ్ము. నా సన్నిధినుండి నీ హేయమైన వస్తువులను తొలగించి, తడబడకుండిన యెడల, ²మరియు నీవు 'మన తండ్రి జీవముతోడు' అని సత్యముతోను, న్యాయముతోను, నీతితోను ప్రమాణము చేసినయెడల, జనములు ఆయనలో తమకు తాము ఆశీర్వాదము పొందుకొందురు, ఆయనలోనే అతిశయపడుదురు."

³యూదా ప్రజలతోను యెరూషలేముతోను మన తండ్రి చెప్పునదేమనగా: మీ దున్నని నేలను దున్నుడి, ముళ్లపొదలలో విత్తనము చల్లకుడి. ⁴యూదా ప్రజలారా, యెరూషలేము నివాసులారా, మన తండ్రికి మిమ్మును మీరు సున్నతి చేసికొనుడి; మీ హృదయముల ముందోలును తొలగించుకొనుడి— లేనియెడల మీ దుష్కార్యముల చెడుతనమునుబట్టి నా కోపము అగ్నివలె బయలుదేరి, ఆర్పువాడు లేక మండును.

ఉత్తరదిక్కునుండి విపత్తు వచ్చుచున్నది

⁵"యూదాలో ప్రకటించుడి, యెరూషలేములో చాటించి యిట్లనుడి: 'దేశమంతట బూర ఊదుడి!' గట్టిగా కేకవేసి యిట్లనుడి: 'కూడిరండి, ప్రాకారములుగల పట్టణములకు పారిపోదము రండి!' ⁶సీయోను వైపు ధ్వజము ఎత్తుడి! భద్రత కొరకు పారిపోవుడి, ఆలస్యము చేయకుడి! ఉత్తరదిక్కునుండి నేను విపత్తును, గొప్ప నాశనమును రప్పించుచున్నాను."

⁷సింహము తన పొదనుండి పైకి వచ్చెను; జనములను నాశనము చేయువాడు కదలివచ్చుచున్నాడు. నీ దేశమును పాడుచేయుటకు అతడు తన స్థలమును విడిచి బయలుదేరెను; నీ పట్టణములు కూలి, వాటిలో నివసించువాడెవడును లేకుండ శిథిలమైపోవును. ⁸కావున గోనెపట్ట కట్టుకొనుడి, ప్రలాపించి రోదించుడి, ఏలయనగా మన తండ్రి కోపాగ్ని మననుండి తొలగిపోలేదు.

⁹"ఆ దినమున," అని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు, "రాజును అతని అధిపతులును ధైర్యము కోల్పోవుదురు; యాజకులు విస్మయమునొందుదురు, ప్రవక్తలు నివ్వెరపోవుదురు."

¹⁰అప్పుడు నేను, "అయ్యో, సర్వాధికారియైన తండ్రీ! ఖడ్గము మా గొంతువరకు తగులుచుండగా, 'మీకు సమాధానము కలుగును' అని చెప్పి ఈ ప్రజలను, యెరూషలేమును నీవు పూర్తిగా మోసపుచ్చితివి" అంటిని.

¹¹"అప్పుడు ఈ ప్రజలతోను యెరూషలేముతోను చెప్పబడును: చెరుగుటకు కాదు, జల్లించుటకు కాదు, ఎడారిలోని బోడికొండలనుండి మాడ్చివేయు గాలి నా ప్రజల కుమార్తెవైపు వీచుచున్నది. ¹²దీనికంటె బలమైన గాలి నా ఆజ్ఞనుబట్టి వచ్చును. ఇప్పుడు నేను వారిమీద నా తీర్పులు ప్రకటించుచున్నాను."

¹³ఇదిగో చూడుడి! శత్రువు మేఘములవలె ముందుకు వచ్చుచున్నాడు, అతని రథములు సుడిగాలివలె ఉన్నవి; అతని గుఱ్ఱములు గరుడపక్షులకంటె వేగముగలవి. మనకు ఎంత కష్టము—మనము నాశనమైతిమి! ¹⁴యెరూషలేమా, నీవు రక్షింపబడునట్లు నీ హృదయములోని చెడుతనమును కడిగివేసికొనుము. నీ దుష్టతలంపులు ఎంతకాలము నీలో నిలిచియుండును? ¹⁵ఏలయనగా దాను నుండి ఒక స్వరము దానిని తెలియజేయుచున్నది, ఎఫ్రాయిము కొండలనుండి విపత్తును చాటించుచున్నది.

¹⁶జనములకు హెచ్చరిక చేయుడి, యెరూషలేముకు ప్రకటించుడి: "ముట్టడివేయువారు దూరదేశమునుండి వచ్చుచున్నారు; వారు యూదా పట్టణములమీద తమ యుద్ధఘోష చేయుచున్నారు. ¹⁷పొలమును కాయు కావలివారివలె వారు దానిచుట్టు ఆవరించియున్నారు, ఏలయనగా అది నామీద తిరుగుబాటు చేసెను," అని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు. ¹⁸నీ మార్గములును నీ క్రియలును దీనిని నీమీదికి తెచ్చినవి. ఇది నీ శిక్ష, ఇది ఎంత చేదైనది, ఏలయనగా అది నీ హృదయమువరకు గుచ్చుకొనుచున్నది.

ప్రవక్త తన ప్రజల కొరకు విలపించుచున్నాడు

¹⁹నా వేదన, నా వేదన! నేను నొప్పితో గిలగిలలాడుచున్నాను. అయ్యో, నా హృదయ గోడలు! నా గుండె నాలో కొట్టుకొనుచున్నది; నేను మౌనముగా ఉండజాలను, ఏలయనగా బూర శబ్దమును, యుద్ధఘోషను నేను వింటిని. ²⁰విపత్తుమీద విపత్తు ప్రకటింపబడుచున్నది, ఏలయనగా దేశమంతయు పాడైపోయెను. క్షణములో నా గుడారములు నాశనమాయెను, ఒక్క నిమిషములో నా గుడారపు తెరలు. ²¹ఎంతకాలము నేను యుద్ధపతాకమును చూచుచు, బూర శబ్దమును వినుచు ఉండవలెను?

²²"నా ప్రజలు మూర్ఖులు; వారు నన్ను ఎరుగరు. వారు తెలివిలేని పిల్లలు, వారికి వివేకము లేదు. కీడు చేయుటలో వారు నేర్పరులు, గాని మేలు చేయుట వారికి తెలియదు."

²³నేను భూమివైపు చూచితిని, అది నిరాకారముగాను శూన్యముగాను ఉండెను; ఆకాశములవైపు చూచితిని, వాటి వెలుగు లేకపోయెను. ²⁴నేను పర్వతములవైపు చూచితిని, అవి కంపించుచుండెను; కొండలన్నియు కదలుచుండెను. ²⁵నేను చూచితిని, ఎవడును లేకపోయెను; ఆకాశపక్షులన్నియు ఎగిరిపోయెను. ²⁶నేను చూచితిని, ఫలవంతమైన భూమి ఎడారిగా ఉండెను; మన తండ్రి యెదుట, ఆయన కోపాగ్ని యెదుట, దాని పట్టణములన్నియు శిథిలములుగా పడియుండెను.

²⁷మన తండ్రి చెప్పునదేమనగా: దేశమంతయు నిర్జనమగును, అయినను నేను దానిని పూర్తిగా నాశనము చేయను. ²⁸దీనినిబట్టి భూమి దుఃఖించును, పైనున్న ఆకాశములు చీకటిపడును, ఏలయనగా నేను మాటలాడితిని, నేను నిర్ణయించితిని; నేను వెనుదీయను, నేను దానినుండి వెనుకకు మళ్లను.

²⁹గుఱ్ఱపురౌతుల, విలుకాండ్ర శబ్దమునకు ప్రతి పట్టణము పారిపోవుచున్నది. వారు పొదలలోనికి పారిపోయి, బండలమధ్యకు ఎక్కుచున్నారు; ప్రతి పట్టణము విడిచిపెట్టబడెను, వాటిలో నివసించువాడెవడును లేడు. ³⁰పాడైపోయినదానా, నీవేమి చేయుచున్నావు, రక్తవర్ణ వస్త్రములు ధరించి, బంగారు నగలతో నిన్ను అలంకరించుకొని, నీ కన్నులకు కాటుక పెట్టుకొనుచున్నావే? నీవు వ్యర్థముగా నిన్ను అందముగా చేసికొనుచున్నావు. నీ విటకాండ్రు నిన్ను తృణీకరించుచున్నారు; వారు నిన్ను చంపగోరుచున్నారు. ³¹ప్రసవవేదనలో ఉన్న స్త్రీవలె ఒక కేకను, తొలిచూలు కనుచున్నదానివలె వేదనను నేను వింటిని—ఊపిరి కొరకు రొప్పుచు, తన చేతులు చాచుచున్న సీయోను కుమార్తె కేకను: "నాకు అయ్యో! చంపువారి యెదుట నేను చనిపోవుచున్నాను." ^a a v31 'సీయోను కుమార్తె' అనునది యెరూషలేముకు కావ్యనామము.