यिर्मया 4

4 ¹ "हे इस्राएला, जर तू परत येशील," असे आमचा पिता म्हणतो, "तर माझ्याकडे परत ये. जर तू आपल्या घृणास्पद वस्तू माझ्या समोरून दूर करशील आणि डळमळणार नाहीस, ² आणि जर तू 'आमचा पिता जिवंत आहे' अशी शपथ घेशील, सत्याने, न्यायाने व नीतिमत्तेने, तर राष्ट्रे त्याच्याद्वारे आपणांस आशीर्वादित म्हणवतील आणि त्याच्यामध्ये अभिमान बाळगतील."

³ कारण यहूदाच्या लोकांना व यरुशलेमेला आमचा पिता असे म्हणतो: "तुमची पडीक जमीन नांगरा, आणि काट्यांमध्ये पेरणी करू नका. ⁴ आमच्या पित्यासाठी आपली सुंता करा; आपल्या हृदयांची अग्रत्वचा काढून टाका, हे यहूदाच्या लोकांनो व यरुशलेमेच्या रहिवाशांनो—नाहीतर माझा क्रोध अग्नीसारखा भडकेल आणि तुमच्या दुष्कर्मांमुळे विझवणारा कोणी नसताना जळत राहील.

उत्तरेकडून अरिष्ट येते

⁵ यहूदात हे जाहीर करा, यरुशलेमेत घोषणा करा आणि म्हणा: "संपूर्ण देशात रणशिंग फुंका!" मोठ्याने ओरडून म्हणा: "एकत्र या, आणि आपण तटबंदीच्या नगरांत पळून जाऊ या!" ⁶ सियोनेकडे निशाण उभारा! सुरक्षिततेसाठी पळा, विलंब करू नका! कारण मी उत्तरेकडून अरिष्ट आणीत आहे, मोठा विध्वंस.

⁷ सिंह आपल्या झाडीतून वर आला आहे; राष्ट्रांचा नाश करणारा निघाला आहे. तो आपल्या ठिकाणाहून निघाला आहे, यासाठी की तुझा देश ओसाड करावा; तुझी नगरे उद्ध्वस्त होतील, त्यांत राहणारा कोणी उरणार नाही. ⁸ म्हणून शोकवस्त्रे परिधान करा, विलाप करा व आक्रोश करा, कारण आमच्या पित्याचा तीव्र क्रोध आमच्यापासून वळला नाही.

⁹ "त्या दिवशी," असे आमचा पिता म्हणतो, "राजा व त्याचे अधिकारी धैर्य गमावतील; याजक स्तंभित होतील आणि संदेष्टे चकित होतील."

¹⁰ तेव्हा मी म्हणालो, "हे सार्वभौम पित्या! 'तुम्हांला शांती लाभेल' असे म्हणून तू या लोकांना व यरुशलेमेला पूर्णपणे फसवलेस—आणि तलवार तर आमच्या गळ्यापर्यंत पोहोचली आहे."

¹¹ तेव्हा या लोकांना व यरुशलेमेला असे सांगण्यात येईल: वाळवंटातील उघड्या टेकड्यांवरून एक तप्त वारा माझ्या लोकांच्या कन्येकडे वाहत आहे—उपणण्यासाठी नव्हे, चाळण्यासाठी नव्हे. ¹² यापेक्षा प्रबळ असा वारा माझ्या आज्ञेने येतो. आता मी त्यांच्याविरुद्ध माझे न्यायदंड जाहीर करतो.

¹³ पाहा! शत्रू ढगांसारखा पुढे येत आहे, त्याचे रथ वावटळीसारखे आहेत; त्याचे घोडे गरुडांहून वेगवान आहेत. आमचे किती वाईट झाले—आमचा नाश झाला! ¹⁴ हे यरुशलेमे, तुझे तारण व्हावे म्हणून तू आपल्या हृदयातील दुष्टता धुऊन टाक. तुझे दुष्ट विचार तुझ्यामध्ये कोठवर राहतील? ¹⁵ कारण दानाहून एक वाणी घोषणा करते, एफ्राइमाच्या डोंगरांवरून अरिष्ट जाहीर करते.

¹⁶ राष्ट्रांना सावध करा, यरुशलेमेला हे कळवा: "दूरच्या देशातून वेढा घालणारे येत आहेत; ते यहूदाच्या नगरांविरुद्ध रणगर्जना करीत आहेत." ¹⁷ शेताचे रक्षण करणाऱ्या राखणदारांसारखे ते तिला वेढा घालतात, कारण तिने माझ्याविरुद्ध बंड केले आहे," असे आमचा पिता म्हणतो. ¹⁸ तुझे मार्ग व तुझी कृत्ये यांनीच हे तुझ्यावर आणले आहे. हाच तुझा सर्वनाश आहे, आणि तो किती कडू आहे, कारण तो तुझ्या अगदी हृदयापर्यंत भोसकतो.

संदेष्टा आपल्या लोकांसाठी रडतो

¹⁹ माझी वेदना, माझी वेदना! मी यातनेने तळमळत आहे. अहो, माझ्या हृदयाच्या भिंती! माझे हृदय माझ्यात धडधडत आहे; मला गप्प राहवत नाही, कारण मी रणशिंगाचा नाद, युद्धाची ललकारी ऐकली आहे. ²⁰ अरिष्टामागून अरिष्ट जाहीर होत आहे, कारण संपूर्ण देश उद्ध्वस्त झाला आहे. क्षणात माझे तंबू नष्ट झाले, एका पळात माझ्या तंबूचे पडदे. ²¹ मला युद्धाचे निशाण कोठवर पाहावे लागेल आणि रणशिंगाचा नाद कोठवर ऐकावा लागेल?

²² "कारण माझे लोक मूर्ख आहेत; ते मला ओळखत नाहीत. ते बुद्धिहीन मुले आहेत, त्यांना समजबुद्धी नाही. ते वाईट करण्यात निपुण आहेत, पण चांगले कसे करावे हे त्यांना कळत नाही."

²³ मी पृथ्वीकडे पाहिले, तर ती निराकार व रिकामी होती; आणि आकाशाकडे पाहिले, तर त्याचे तेज नाहीसे झाले होते. ²⁴ मी पर्वतांकडे पाहिले, तर ते थरथरत होते; सर्व टेकड्या हेलावत होत्या. ²⁵ मी पाहिले, तर तेथे कोणीही नव्हते; आकाशातील प्रत्येक पक्षी उडून गेला होता. ²⁶ मी पाहिले, तर सुपीक भूमी वाळवंट झाली होती; तिची सर्व नगरे आमच्या पित्यासमोर, त्याच्या तीव्र क्रोधासमोर उद्ध्वस्त होऊन पडली होती.

²⁷ कारण आमचा पिता असे म्हणतो: "संपूर्ण देश ओसाड होईल, तरी मी त्याचा पूर्ण नाश करणार नाही." ²⁸ यामुळे पृथ्वी शोक करील आणि वरचे आकाश काळवंडेल, कारण मी बोललो आहे, मी निश्चय केला आहे; मी माघार घेणार नाही, आणि मी त्यापासून मागे फिरणार नाही.

²⁹ घोडेस्वार व धनुर्धाऱ्यांच्या गजरामुळे प्रत्येक नगर पळून जाते. ते झाडीत पळतात आणि खडकांवर चढतात; प्रत्येक नगर ओस पडले आहे, त्यांत राहणारा कोणी नाही. ³⁰ आणि हे उद्ध्वस्त झालेल्या, तू किरमिजी वस्त्रे घालून काय करत आहेस, सोन्याच्या दागिन्यांनी स्वतःला सजवून, डोळ्यांत काजळ घालून? तू व्यर्थच स्वतःला सुंदर करतेस. तुझे प्रेमिक तुझा तिरस्कार करतात; ते तुझा जीव घेऊ पाहतात. ³¹ कारण प्रसूतिवेदना होणाऱ्या स्त्रीच्या आरोळीसारखी आरोळी मी ऐकली, पहिल्यांदा बाळंत होणाऱ्या स्त्रीसारखी वेदना—सियोनकन्येची आरोळी, जी श्वासासाठी धापा टाकत आहे, आपले हात पसरत म्हणते: "माझे किती वाईट झाले! मारेकऱ्यांपुढे माझा जीव जात आहे." ^a a v31 'सियोनकन्या' हे यरुशलेमेचे काव्यात्मक नाव आहे.