ယေရမိ 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹“အို ဣသရေလ၊ သင်ပြန်လာလိုလျှင်” ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူ၏။ “ငါ့ထံသို့ပြန်လာလော့။ ငါ၏မျက်မှောက်မှ သင်၏စက်ဆုပ်ဖွယ်ရာတို့ကို ပယ်ရှား၍ မယိမ်းယိုင်ဘဲ ²သမ္မာတရား၊ တရားမျှတခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြင့် ‘ငါတို့၏ခမည်းတော်အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း’ ဟု သင်ကျိန်ဆိုလျှင်၊ လူမျိုးတို့သည် ကိုယ်တော်၌ ကောင်းချီးခံစားကြ၍ ကိုယ်တော်၌ ဝါကြွားကြလိမ့်မည်။”

³အကြောင်းမူကား ယုဒပြည်သားတို့နှင့် ယေရုရှလင်မြို့သားတို့အား ငါတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်တို့၏ မထွန်ယက်ရသေးသောမြေကို ထွန်ယက်ကြလော့၊ ဆူးပင်များအကြားတွင် မျိုးစေ့မကြဲကြနှင့်။ ⁴ငါတို့၏ခမည်းတော်အဖို့ အရေဖျားလှီးမင်္ဂလာကိုခံကြ၍ သင်တို့၏နှလုံးအရေဖျားကို ပယ်ရှားကြလော့။ အို ယုဒပြည်သားတို့နှင့် ယေရုရှလင်မြို့သားတို့၊ သို့မဟုတ်လျှင် သင်တို့၏ ဆိုးယုတ်သောအပြုအမူကြောင့် ငါ၏အမျက်တော်သည် မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်၍ အဘယ်သူမျှ မငြိမ်းသတ်နိုင်ဘဲ လောင်ကျွမ်းလိမ့်မည်။

မြောက်အရပ်မှ ဘေးအန္တရာယ်ရောက်လာခြင်း

⁵“ယုဒပြည်တွင် ကြွေးကြော်၍ ယေရုရှလင်မြို့တွင် ကြေညာကြလော့၊ ‘တစ်ပြည်လုံးတွင် တံပိုးခရာကိုမှုတ်ကြလော့’ ဟု ဆိုကြလော့။ ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်၍ ‘စုဝေးကြ၍ ခိုင်ခံ့သောမြို့များသို့ ထွက်ပြေးကြစို့’ ဟု ဆိုကြလော့။ ⁶ဇိအုန်တောင်ဘက်သို့ အလံကို မြှောက်ကြလော့။ ဘေးလွတ်ရာသို့ ထွက်ပြေးကြလော့၊ မဆိုင်းမတွကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား ငါသည် မြောက်အရပ်မှ ဘေးအန္တရာယ်ကို၊ ကြီးစွာသောပျက်စီးခြင်းကို ဆောင်ခဲ့မည်။”

⁷ခြင်္သေ့သည် မိမိခြုံဖုတ်မှ ထွက်လာပြီ။ လူမျိုးတို့ကို ဖျက်ဆီးသောသူသည် ထွက်ခွာလာပြီ။ သူသည် သင်၏ပြည်ကို လူဆိတ်ညံရာ ဖြစ်စေရန် မိမိနေရာမှ ထွက်ခွာလာ၏။ သင်၏မြို့များသည် နေထိုင်သူ တစ်ဦးမျှမကျန်ဘဲ ယိုယွင်းပျက်စီးကုန်လိမ့်မည်။ ⁸သို့ဖြစ်၍ လျှော်တေအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ကြ၍ ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြလော့၊ အကြောင်းမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ပြင်းထန်သောအမျက်တော်သည် ငါတို့ထံမှ မလွှဲဖယ်သေးချေ။

⁹“ထိုနေ့၌” ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူ၏။ “ရှင်ဘုရင်နှင့် မှူးမတ်တို့သည် စိတ်ပျက်အားလျော့ကြလိမ့်မည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ထိတ်လန့်ကြ၍ ပရောဖက်တို့သည် အံ့အားသင့်ကြလိမ့်မည်။”

¹⁰ထိုအခါ ငါက “အို အရှင်အဖခမည်းတော်၊ ‘သင်တို့၌ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိလိမ့်မည်’ ဟု မိန့်တော်မူ၍ ကိုယ်တော်သည် ဤလူမျိုးနှင့် ယေရုရှလင်မြို့ကို အကြွင်းမဲ့ လှည့်စားတော်မူပါပြီ။ ယခုမူ ဓားသည် အကျွန်ုပ်တို့၏ လည်ချောင်းသို့ ရောက်လျက်ရှိပါ၏” ဟု လျှောက်၏။

¹¹“ထိုအခါ ဤလူမျိုးနှင့် ယေရုရှလင်မြို့အား ဤသို့ ပြောဆိုခြင်းခံရလိမ့်မည်။ တောကန္တာရ၏ ဟင်းလင်းသောကုန်းမြင့်များမှ ပူလောင်သောလေသည် ငါ၏လူမျိုး သတို့သမီးဘက်သို့ တိုက်ခတ်လာ၏။ ထိုလေသည် ဆန်ခါချရန်မဟုတ်၊ သန့်စင်စေရန်လည်း မဟုတ်။ ¹²ထိုမျှထက် ပြင်းထန်သောလေသည် ငါ၏အမိန့်တော်အတိုင်း တိုက်ခတ်လာ၏။ ယခု ငါသည် သူတို့တစ်ဖက်၌ ငါ၏စီရင်ချက်များကို ထုတ်ဖော်မည်။”

¹³ကြည့်လော့။ ရန်သူသည် မိုးတိမ်ကဲ့သို့ ချီတက်လာ၍ သူ၏ရထားတို့သည် လေဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ သူ၏မြင်းတို့သည် ရွှေလင်းတထက် လျင်မြန်ကြ၏။ ငါတို့အတွက် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပါသည်တကား၊ ငါတို့သည် ပျက်စီးကြပြီ။ ¹⁴အို ယေရုရှလင်မြို့၊ သင်ကယ်တင်ခြင်းခံရစေရန် သင်၏နှလုံးမှ ဒုစရိုက်ကို ဆေးကြောလော့။ သင်၏ ဆိုးညစ်သောအကြံအစည်တို့သည် အဘယ်မျှကာလ သင်၏အတွင်း၌ တည်နေလိမ့်မည်နည်း။ ¹⁵အကြောင်းမူကား ဒန်ပြည်မှ အသံတစ်ခုသည် ကြွေးကြော်လျက်ရှိ၍ ဧဖရိမ်တောင်များမှ ဘေးအန္တရာယ်ကို ကြေညာလျက်ရှိ၏။

¹⁶လူမျိုးတို့အား သတိပေး၍ ယေရုရှလင်မြို့အား ဤသို့ ကြေညာကြလော့။ “ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မည့်သူတို့သည် ဝေးလံသောပြည်မှ ရောက်လာကြ၏။ သူတို့သည် ယုဒမြို့များကို ရန်ဘက်ပြု၍ စစ်တိုက်သံကို ကြွေးကြော်ကြ၏။ ¹⁷လယ်ကွင်းကို စောင့်သော ကင်းစောင့်တို့ကဲ့သို့ သူတို့သည် မြို့ကို ဝိုင်းရံထားကြ၏။ အကြောင်းမူကား သူသည် ငါ့ကို ပုန်ကန်ခဲ့၏” ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူ၏။ ¹⁸သင်၏အကျင့်များနှင့် သင်၏အပြုအမူတို့သည် ဤအမှုကို သင့်အပေါ်သို့ ရောက်စေကြပြီ။ ဤသည်ကား သင်၏ပျက်စီးခြင်းဖြစ်၍ အလွန်ခါးသီးလှပါသည်တကား၊ အကြောင်းမူကား ဤအမှုသည် သင်၏နှလုံးသားအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်၏။

ပရောဖက်သည် မိမိလူမျိုးအတွက် ငိုကြွေးခြင်း

¹⁹ငါ၏ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်း၊ ငါ၏ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းပါတကား၊ ငါသည် ဝေဒနာဖြင့် လှိမ့်လူးလျက်ရှိ၏။ အို ငါ၏နှလုံးနံရံတို့။ ငါ၏နှလုံးသည် ငါ့အတွင်း၌ ပြင်းစွာ ခုန်လျက်ရှိ၏။ ငါသည် ဆိတ်ဆိတ်မနေနိုင်။ အကြောင်းမူကား တံပိုးခရာသံနှင့် စစ်တိုက်သည့် အချက်ပေးသံကို ငါကြားရပြီ။ ²⁰ဘေးအန္တရာယ်အပေါ် ဘေးအန္တရာယ်ဆင့်၍ ကြေညာခြင်းခံရ၏။ အကြောင်းမူကား တစ်ပြည်လုံး ပျက်စီးလေပြီ။ ချက်ချင်းပင် ငါ၏တဲတို့သည် ဖျက်ဆီးခြင်းခံရ၍ ငါ၏တဲကာအဝတ်တို့သည် တစ်ခဏချင်း ပျက်စီးကုန်ပြီ။ ²¹ငါသည် အဘယ်မျှကာလ စစ်အလံကို မြင်၍ တံပိုးခရာသံကို ကြားနေရပါမည်နည်း။

²²“ငါ၏လူမျိုးသည် မိုက်မဲကြ၏။ သူတို့သည် ငါ့ကို မသိကြ။ သူတို့သည် အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့သော သားသမီးများ ဖြစ်ကြ၍ နားလည်မှုမရှိကြ။ သူတို့သည် ဒုစရိုက်ပြုရာ၌ ကျွမ်းကျင်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ကောင်းသောအမှုကို ပြုတတ်ရန် မသိကြ။”

²³ငါသည် မြေကြီးကို ကြည့်သောအခါ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့၍ လွတ်လပ်ဟင်းလင်း ဖြစ်နေ၏။ မိုးကောင်းကင်ကို ကြည့်သောအခါ ၎င်း၏အလင်းသည် ကွယ်ပျောက်လျက်ရှိ၏။ ²⁴ငါသည် တောင်များကို ကြည့်သောအခါ ၎င်းတို့သည် တုန်လှုပ်လျက်ရှိကြ၍ ကုန်းမြင့်အပေါင်းတို့သည် တိမ်းယိမ်းလျက်ရှိကြ၏။ ²⁵ငါကြည့်သောအခါ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိ။ မိုးကောင်းကင်ရှိ ငှက်အပေါင်းတို့သည် ပျံထွက်ပြေးကုန်ပြီ။ ²⁶ငါကြည့်သောအခါ အသီးအနှံဖြစ်ထွန်းသောပြည်သည် တောကန္တာရ ဖြစ်လေ၏။ ၎င်း၏မြို့အပေါင်းတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော် ရှေ့တော်၌၊ ကိုယ်တော်၏ ပြင်းထန်သောအမျက်တော်ရှေ့၌ ယိုယွင်းပျက်စီးလျက်ရှိ၏။

²⁷အကြောင်းမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူသည်ကား၊ တစ်ပြည်လုံး လူဆိတ်ညံရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ငါသည် ထိုပြည်ကို အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးမည်မဟုတ်။ ²⁸ထို့ကြောင့် မြေကြီးသည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းလိမ့်မည်။ အထက်မိုးကောင်းကင်သည် မှောင်မိုက်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ငါပြောပြီ၊ ငါဆုံးဖြတ်ပြီ။ ငါသည် နောင်တမရ၊ ထိုအမှုမှလည်း ပြန်လှည့်မည်မဟုတ်။

²⁹မြင်းစီးသူရဲနှင့် လေးသမားတို့၏ အသံကြောင့် မြို့တိုင်းသည် ထွက်ပြေးကြ၏။ သူတို့သည် ချုံဖုတ်များထဲသို့ ထွက်ပြေး၍ ကျောက်ဆောင်များကြားသို့ တက်ပြေးကြ၏။ မြို့တိုင်းသည် စွန့်ပစ်ခြင်းခံရ၍ ၎င်းတို့တွင် နေထိုင်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိ။ ³⁰အို ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်သောသူ၊ သင်သည် အဘယ်သို့ ပြုနေသနည်း။ သင်သည် ကိုယ်ကို နီမောင်းသောအဝတ်ဖြင့် ဝတ်ဆင်၍ ရွှေတန်ဆာများဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက် မျက်စိကို ဆေးသုတ်နေသနည်း။ သင်သည် ကိုယ်ကို အချည်းနှီး လှပအောင်ပြု၏။ သင်၏ရည်းစားတို့သည် သင့်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြ၍ သူတို့သည် သင့်ကို သတ်လိုကြ၏။ ³¹အကြောင်းမူကား သားဖွားခြင်းဝေဒနာ ခံရသောမိန်းမကဲ့သို့ အော်ဟစ်သံကို ငါကြားရ၏။ သားဦးကို ဖွားသောသူကဲ့သို့ ဝေဒနာခံရ၏။ ဤကား ဇိအုန်သတို့သမီး၏ အော်ဟစ်သံဖြစ်၍ သူသည် အသက်ရှူကျပ်လျက် မိမိလက်တို့ကို ဆန့်တန်းလျက် “ငါ၌ အလွန်အမင်း ဖြစ်ပါသည်တကား၊ ငါသည် သတ်သောသူတို့ရှေ့၌ သေရပါတော့မည်” ဟု ဆို၏။ ^a a v31 ‘ဇိအုန်သတို့သမီး’ ဟူသည် ယေရုရှလင်မြို့ကို ရည်ညွှန်းသော ကဗျာဆန်သောအမည် ဖြစ်၏။