எரேமியா 4

4 ¹“இஸ்ரவேலே, நீ திரும்பிவருவாயானால்,” என்று எங்கள் பிதா சொல்லுகிறார், “என்னிடத்திற்கே திரும்பிவா. நீ உன் அருவருப்புகளை என் சமுகத்தைவிட்டு அகற்றி, அலைந்துபோகாமல் இருந்து, ²‘எங்கள் பிதா ஜீவனுள்ளவர்’ என்று நீ ஆணையிட்டால், சத்தியத்திலும், நியாயத்திலும், நீதியிலும், அப்பொழுது ஜாதிகள் அவரில் தங்களை ஆசீர்வதித்துக்கொள்வார்கள், அவரில் மேன்மைபாராட்டுவார்கள்.”

³யூதாவின் ஜனங்களுக்கும் எருசலேமுக்கும் எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: உழப்படாத உங்கள் நிலத்தை உழுங்கள், முள்ளுகளுக்குள்ளே விதைக்காதேயுங்கள். ⁴எங்கள் பிதாவுக்கென்று உங்களை விருத்தசேதனம்பண்ணி, உங்கள் இருதயத்தின் நுனித்தோலை நீக்கிப்போடுங்கள், யூதாவின் ஜனங்களே, எருசலேமின் குடிகளே—இல்லாவிட்டால் என் கோபம் அக்கினியைப்போல் பற்றியெரிந்து, உங்கள் செய்கைகளின் பொல்லாப்பினிமித்தம் அணைப்பாரில்லாமல் எரியும்.

வடக்கிலிருந்து அழிவு வருகிறது

⁵“யூதாவிலே அறிவியுங்கள், எருசலேமிலே பிரசித்தப்படுத்தி, ‘தேசமெங்கும் எக்காளம் ஊதுங்கள்!’ என்று சொல்லுங்கள். சத்தமிட்டு சொல்லுங்கள்: ‘கூடிவாருங்கள், அரணான பட்டணங்களுக்கு ஓடிப்போவோம்!’ ⁶சீயோனை நோக்கிக் கொடியை உயர்த்துங்கள்! பாதுகாப்புக்கு ஓடுங்கள், தாமதியாதேயுங்கள்! ஏனெனில் நான் வடக்கிலிருந்து அழிவை வரப்பண்ணுகிறேன், பெரிய நாசத்தையே.”

⁷சிங்கம் தன் புதரிலிருந்து எழும்பிவந்தது; ஜாதிகளை அழிக்கிறவன் புறப்பட்டுவந்தான். உன் தேசத்தைப் பாழாக்கும்படி அவன் தன் ஸ்தலத்தைவிட்டு வந்திருக்கிறான்; பாழிடமாகும்படியும், உன் பட்டணங்கள் இடிந்துபோகும்படியும், அவைகளில் ஒருவரும் குடியிராதபடியும். ⁸ஆகையால் இரட்டுடை உடுத்திக்கொண்டு, புலம்பி அலறுங்கள்; ஏனெனில் எங்கள் பிதாவின் உக்கிரமான கோபம் நம்மைவிட்டு விலகவில்லை.

⁹“அந்நாளிலே,” என்று எங்கள் பிதா சொல்லுகிறார், “ராஜாவும் அவனுடைய பிரபுக்களும் தைரியம் இழந்துபோவார்கள்; ஆசாரியர்கள் திகைத்து, தீர்க்கதரிசிகள் பிரமித்துப்போவார்கள்.”

¹⁰அப்பொழுது நான்: “ஐயோ, சர்வவல்லமையுள்ள பிதாவே! ‘உங்களுக்குச் சமாதானம் உண்டாகும்’ என்று சொல்லி, இந்த ஜனத்தையும் எருசலேமையும் நீர் முற்றிலும் வஞ்சித்தீர்—பட்டயமோ எங்கள் ஜீவன்வரைக்கும் எட்டியிருக்கிறது” என்றேன்.

¹¹“அக்காலத்திலே இந்த ஜனத்துக்கும் எருசலேமுக்கும் சொல்லப்படுவது: வனாந்தரத்தின் வெறுமையான உயரங்களிலிருந்து சுள்ளென்ற காற்று என் ஜனமாகிய குமாரத்தியை நோக்கி வீசுகிறது—தூற்றுவதற்கும் அல்ல, சுத்திகரிப்பதற்கும் அல்ல. ¹²இதற்கு மிகவும் பலத்த காற்று என் கட்டளையினால் வருகிறது. இப்பொழுது நான் அவர்களுக்கு விரோதமாய் என் நியாயத்தீர்ப்புகளைச் சொல்லுகிறேன்.”

¹³இதோ! சத்துரு மேகங்களைப்போல் ஏறிவருகிறான், அவனுடைய இரதங்கள் சுழல்காற்றைப்போல் இருக்கிறது; அவனுடைய குதிரைகள் கழுகுகளிலும் வேகமானவைகள். எங்களுக்கு ஐயோ—நாங்கள் பாழாய்ப்போனோம்! ¹⁴எருசலேமே, நீ இரட்சிக்கப்படும்படி உன் இருதயத்திலிருந்து பொல்லாப்பைக் கழுவிப்போடு. உன் துர்எண்ணங்கள் எதுவரைக்கும் உன்னில் தங்கியிருக்கும்? ¹⁵தாணிலிருந்து ஒரு சத்தம் அறிவிக்கிறது, எப்பிராயீமின் மலைகளிலிருந்து அழிவைப் பிரசித்தப்படுத்துகிறது.

¹⁶ஜாதிகளை எச்சரியுங்கள், எருசலேமுக்கு அறிவியுங்கள்: “முற்றுகையிடுகிறவர்கள் தூரதேசத்திலிருந்து வருகிறார்கள்; அவர்கள் யூதாவின் பட்டணங்களுக்கு விரோதமாய் தங்கள் யுத்தசத்தத்தை எழுப்புகிறார்கள். ¹⁷வயலைக் காக்கிற காவற்காரரைப்போல் அவளைச் சூழ்ந்துகொள்ளுகிறார்கள், அவள் எனக்கு விரோதமாய் கலகம்பண்ணினபடியால்,” என்று எங்கள் பிதா சொல்லுகிறார். ¹⁸உன் வழிகளும் உன் செய்கைகளும் இவைகளை உன்மேல் வரப்பண்ணின. இது உன் நாசம், இது எத்தனை கசப்பானது, ஏனெனில் இது உன் இருதயமட்டும் ஊடுருவுகிறது.

தீர்க்கதரிசி தம் ஜனங்களுக்காக அழுகிறார்

¹⁹என் வேதனை, என் வேதனை! நான் வலியால் துடிக்கிறேன். ஓ, என் இருதயத்தின் சுவர்களே! என் இருதயம் எனக்குள் மும்முரமாய்த் துடிக்கிறது; நான் மவுனமாயிருக்கக்கூடாது, ஏனெனில் எக்காளத்தின் சத்தத்தையும், யுத்தத்தின் கூக்குரலையும் நான் கேட்டேன். ²⁰அழிவின்மேல் அழிவு அறிவிக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் தேசம் முழுவதும் பாழாக்கப்படுகிறது. ஒரு நொடியில் என் கூடாரங்கள் அழிக்கப்படுகின்றன, ஒரு கணத்தில் என் கூடார விதானங்கள். ²¹எதுவரைக்கும் நான் யுத்தக்கொடியைக் காணவேண்டும் எக்காளத்தின் சத்தத்தைக் கேட்கவேண்டும்?

²²“என் ஜனங்கள் மூடர்கள்; அவர்கள் என்னை அறியார்கள். அவர்கள் உணர்வில்லாத பிள்ளைகள், அவர்களுக்கு புத்தியில்லை. அவர்கள் தீமைசெய்வதில் திறமையுள்ளவர்கள், நன்மைசெய்யவோ அறியார்கள்.”

²³நான் பூமியைப் பார்த்தேன், அது ஒழுங்கற்றதாயும் வெறுமையாயும் இருந்தது; வானங்களைப் பார்த்தேன், அவைகளின் ஒளி மறைந்திருந்தது. ²⁴நான் மலைகளைப் பார்த்தேன், அவைகள் அதிர்ந்துகொண்டிருந்தன; குன்றுகளெல்லாம் அசைந்துகொண்டிருந்தன. ²⁵நான் பார்த்தேன், ஒருவரும் இல்லை; ஆகாயத்துப் பறவைகளெல்லாம் பறந்துபோயிருந்தன. ²⁶நான் பார்த்தேன், செழிப்பான தேசம் வனாந்தரமாயிருந்தது; அதன் பட்டணங்களெல்லாம் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாகவும், அவருடைய உக்கிரமான கோபத்துக்கு முன்பாகவும் இடிந்துகிடந்தன.

²⁷எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: தேசம் முழுவதும் பாழாய்ப்போகும், ஆனாலும் நான் அதை முற்றிலும் அழித்துவிடமாட்டேன். ²⁸இதினிமித்தம் பூமி துக்கங்கொண்டாடும், மேலே வானங்கள் இருண்டுபோகும், ஏனெனில் நான் பேசினேன், நான் தீர்மானித்தேன்; நான் மனம் மாறமாட்டேன், நான் அதைவிட்டுத் திரும்பவுமாட்டேன்.

²⁹குதிரைவீரரும் வில்வீரரும் எழுப்பும் இரைச்சலினால் பட்டணமெல்லாம் ஓடிப்போகிறது. அவர்கள் புதர்களுக்குள் ஓடி, கன்மலைகள்மேல் ஏறிக்கொள்ளுகிறார்கள்; பட்டணமெல்லாம் கைவிடப்படுகிறது, அவைகளில் ஒருவரும் குடியிராதிருக்கிறார்கள். ³⁰பாழாக்கப்பட்டவளே, நீ இரத்தாம்பரம் உடுத்தி என்ன செய்கிறாய், பொன் ஆபரணங்களால் உன்னை அலங்கரித்து, உன் கண்களுக்கு மையிட்டு? நீ வீணாய் உன்னை அழகுபடுத்திக்கொள்ளுகிறாய். உன் நேசர்கள் உன்னை அற்பமாய் எண்ணுகிறார்கள்; அவர்கள் உன்னைக் கொல்லத் தேடுகிறார்கள். ³¹பிரசவவேதனைப்படுகிற ஸ்திரீயின் சத்தத்தைப்போல ஒரு கூக்குரலை நான் கேட்டேன், முதற்பேறு பெறுகிறவளின் வேதனையைப்போன்ற வேதனையை—மூச்சிழந்து, தன் கைகளை நீட்டுகிற சீயோன் குமாரத்தியின் கூக்குரலே அது, ‘எனக்கு ஐயோ! கொலைபாதகர்களுக்கு முன்பாக நான் மடிந்துபோகிறேன்’ என்று அவள் தன் கைகளை நீட்டுகிறாள். ^a a v31 ‘சீயோன் குமாரத்தி’ என்பது எருசலேமுக்குரிய ஒரு கவிதைநயமான பெயர்.