Yeremya 4

4 ¹«Eğer geri dönersen, ey İsrail,» diyor Babamız, «bana geri dön. İğrenç putlarını gözümün önünden kaldırır ve sağa sola sapmazsan, ²ve ‹Yaşayan Babamız'ın hakkı için› diye doğrulukla, adaletle ve doğrulukla ant içersen, uluslar onda kutsanacak ve onunla övünecekler.»

³Babamız, Yahuda halkına ve Yeruşalim'e şöyle diyor: Nadasa bırakılmış toprağınızı sürün, dikenler arasına ekmeyin. ⁴Babamız için sünnet olun; yüreklerinizin sünnetsizliğini giderin, ey Yahuda halkı ve Yeruşalim'de oturanlar— yoksa yaptıklarınızın kötülüğü yüzünden öfkem ateş gibi patlayacak ve söndürecek kimse olmadan yakacak.

Felaket Kuzeyden Geliyor

⁵«Yahuda'da bildirin, Yeruşalim'de duyurun ve deyin ki: ‹Ülkenin her yanında boru çalın!› Yüksek sesle bağırıp deyin ki: ‹Toplanın, surlu kentlere kaçalım!› ⁶Siyon'a doğru sancak kaldırın! Güvenlik için kaçın, gecikmeyin! Çünkü kuzeyden felaket, büyük bir yıkım getiriyorum.»

⁷Bir aslan çalılığından çıktı; ulusları yok eden yola koyuldu. Ülkenizi viraneye çevirmek için yerinden ayrıldı; kentleriniz yıkıntıya dönecek, içlerinde yaşayan kimse kalmayacak. ⁸Bu yüzden çul kuşanın, dövünüp haykırın, çünkü Babamız'ın kızgın öfkesi bizden dönmedi.

⁹«O gün,» diyor Babamız, «kral ile önderleri cesaretlerini yitirecek; kâhinler dehşete düşecek, peygamberler donakalacak.»

¹⁰O zaman dedim ki: «Ah, Egemen Baba! Bu halkı ve Yeruşalim'i tümüyle aldattın: ‹Esenliğiniz olacak› dedin—oysa kılıç boğazımıza dayandı.»

¹¹«O zaman bu halka ve Yeruşalim'e denecek ki: Çorak çıplak tepelerden kavurucu bir rüzgâr halkımın kızına doğru esiyor—savurmak ya da ayıklamak için değil. ¹²Bundan çok daha güçlü bir rüzgâr benim buyruğumla gelir. Şimdi onlara karşı yargılarımı bildiriyorum.»

¹³Bakın! Düşman bulutlar gibi ilerliyor, savaş arabaları kasırga gibi; atları kartallardan hızlı. Vay başımıza—mahvolduk! ¹⁴Ey Yeruşalim, kurtulman için kötülüğü yüreğinden yıka. Fesat düşüncelerin daha ne kadar içinde kalacak? ¹⁵Çünkü Dan'dan bir ses bildiriyor, Efrayim dağlarından felaketi duyuruyor.

¹⁶Ulusları uyarın, Yeruşalim'e duyurun: «Kuşatanlar uzak bir ülkeden geliyor; Yahuda kentlerine karşı savaş naraları atıyorlar. ¹⁷Bir tarlayı bekleyen bekçiler gibi onu çepeçevre sarıyorlar, çünkü bana başkaldırdı,» diyor Babamız. ¹⁸Kendi yolların ve yaptıkların bunu başına getirdi. İşte cezan bu, ne kadar da acı, çünkü ta yüreğine işliyor.

Peygamber Halkı İçin Ağlıyor

¹⁹Ah, içim, içim! Acıdan kıvranıyorum. Ah, yüreğimin duvarları! Yüreğim çarpıyor içimde; susamıyorum, çünkü boru sesini, savaş narasını duydum. ²⁰Felaket üstüne felaket bildiriliyor, çünkü bütün ülke viraneye çevrildi. Bir anda çadırlarım yıkıldı, çadır perdelerim bir göz açıp kapayana dek. ²¹Daha ne kadar savaş sancağını görüp boru sesini işiteceğim?

²²«Çünkü halkım akılsızdır; beni tanımıyorlar. Onlar anlayışsız çocuklardır, sağduyudan yoksundurlar. Kötülük yapmakta ustadırlar, ama iyilik yapmayı bilmezler.»

²³Yeryüzüne baktım, şekilsiz ve boştu; göklere baktım, ışıkları yoktu. ²⁴Dağlara baktım, sarsılıyorlardı; bütün tepeler sallanıyordu. ²⁵Baktım, hiç kimse yoktu; gökteki bütün kuşlar uçup gitmişti. ²⁶Baktım, verimli topraklar çöle dönmüştü; Babamız'ın önünde, kızgın öfkesinin önünde bütün kentleri yıkıntıya dönmüştü.

²⁷Babamız şöyle diyor: Bütün ülke viran olacak, ama onu büsbütün yok etmeyeceğim. ²⁸Bu yüzden yeryüzü yas tutacak, yukarıda gökler kararacak, çünkü ben söyledim, ben karar verdim; caymayacağım ve bundan geri dönmeyeceğim.

²⁹Atlıların ve okçuların gürültüsünden her kent kaçıyor. Çalılıklara kaçıyor, kayalıklara tırmanıyorlar; her kent terk edilmiş, içlerinde yaşayan kimse kalmamış. ³⁰Ya sen, ey viran olmuş kadın, ne yapıyorsun, kırmızılara bürünüp altın süslerle bezeniyor, gözlerine sürme çekiyorsun? Boş yere güzelleşiyorsun. Oynaşların seni hor görüyor; canını almak istiyorlar. ³¹Çünkü doğuran bir kadınınki gibi bir çığlık, ilk kez doğuran birinin sancısı gibi bir feryat duydum—Siyon kızının çığlığı, soluğu kesilmiş, ellerini uzatarak: «Vay başıma! Katillerin önünde can veriyorum.» ^a a v31 ‹Siyon kızı›, Yeruşalim için kullanılan şiirsel bir addır.