Yeremya 3

3 ¹Şöyle deniyor: Bir adam karısını boşar, kadın da onu bırakıp başka biriyle evlenirse, adam bir daha ona döner mi? Böyle bir ülke büsbütün kirlenmez mi? Sen birçok oynaşla fahişelik ettin—yine de bana mı döneceksin? diyor Babanız.

²Çıplak tepelere gözlerini kaldır da bak: Nerede kirletilmedin ki? Yol kenarlarında oynaşlarını bekleyerek oturdun, çölde konar göçer biri gibi. Ülkeyi fahişeliğin ve kötülüğünle kirlettin. ³Bu yüzden sağanaklar tutuldu, son yağmurları da yağmadı. Yine de bir fahişenin utanmaz yüzüne sahipsin; utanmayı reddediyorsun. ⁴Daha demin bana, «Babam, sen gençliğimin dostusun» diye seslenmedin mi? ⁵«Sonsuza dek öfkeli mi kalacak? Gazabını sonuna dek sürdürecek mi?» İşte böyle konuşuyorsun, ama elinden gelen bütün kötülüğü yapıyorsun.

Babalarını Unutan İki Kız Kardeş

⁶Babamız, Kral Yoşiya'nın günlerinde bana şöyle dedi: «Vefasız İsrail'in ne yaptığını gördün mü? Her yüksek tepeye çıktı, her bol yapraklı ağacın altına gitti ve orada fahişelik etti. ⁷Bütün bunları yaptıktan sonra bana döner diye düşündüm, ama dönmedi; hain kız kardeşi Yahuda da bunu gördü. ⁸Vefasız İsrail'in bütün zinaları yüzünden onu uzaklaştırıp boş kâğıdını verdiğimi gördü. Yine de hain kız kardeşi Yahuda korkmadı; o da gidip fahişelik etti. ⁹Fahişeliğini önemsemediği için ülkeyi kirletti; taşlarla, ağaçlarla zina etti. ¹⁰Bütün bunlara karşın, vefasız kız kardeşi Yahuda bütün yüreğiyle değil, sadece göstermelik olarak bana döndü, diyor Babanız.»

¹¹Babamız bana şöyle dedi: Vefasız İsrail, hain Yahuda'dan daha doğru çıktı.

¹²Git, kuzeye doğru şunu duyur: Dön, ey vefasız İsrail, diyor Babanız. Sana öfkeyle bakmayacağım, çünkü ben merhametliyim, diyor Babanız; sonsuza dek öfkeli kalmayacağım. ¹³Yeter ki suçunu kabul et— Babana başkaldırdığını, her bol yapraklı ağacın altında yabancılara gönlünü cömertçe verdiğini ve sesime kulak vermediğini kabul et, diyor Babanız. ¹⁴Dönün, ey dönek çocuklar, diyor Babanız, çünkü ben sizin kocanızım. Sizi alacağım—bir kentten birini, bir boydan ikisini—ve sizi Siyon'a getireceğim. ¹⁵Size gönlüme göre çobanlar vereceğim; sizi bilgi ve anlayışla besleyecekler.

¹⁶Ülkede çoğalıp arttığınızda, o günlerde, diyor Babanız, kimse artık 'Babamız'ın Antlaşma Sandığı' demeyecek. Akla gelmeyecek, anılmayacak, özlenmeyecek, yenisi de yapılmayacak.

¹⁷«O zaman Yeruşalim'e 'Babamız'ın Tahtı' diyecekler ve bütün uluslar Babamız'ın adını onurlandırmak için orada toplanacak. Artık inatçı, kötü yüreklerinin ardınca gitmeyecekler. ¹⁸O günlerde Yahuda halkı İsrail halkına katılacak ve birlikte kuzey ülkesinden, atalarınıza miras olarak verdiğim ülkeye gelecekler. ¹⁹Ben kendim dedim ki: 'Seni ne büyük sevinçle çocuklarımın arasına koyar, sana güzel bir ülke, ulusların en güzel mirasını verirdim!' Bana 'Babam' diye sesleneceğini ve ardımca gelmekten hiç dönmeyeceğini sandım. ²⁰Ama kocasına ihanet eden bir kadın gibi, sen de bana ihanet ettin, ey İsrail halkı, diyor Babanız.

²¹Çıplak tepelerde bir ses duyuluyor— İsrail çocuklarının ağlayışı ve yalvarışı—çünkü yollarını saptırdılar ve Babalarını unuttular.

²²«Dönün, ey dönek çocuklar; dönekliğinizi iyileştireceğim.» «İşte buradayız, sana geliyoruz, çünkü Babamız sensin. ²³Gerçekten de tepelerdeki ve dağlardaki gürültü bir aldatmacadır; İsrail'in kurtuluşu gerçekten Babamız'dadır. ²⁴Gençliğimizden beri o utanç verici şey, atalarımızın emeğinin ürününü yiyip bitirdi—davarlarını, sığırlarını, oğullarını, kızlarını. ²⁵Utancımızın içinde yatalım, rezilliğimiz bizi örtsün. Çünkü Babamız'a karşı günah işledik—biz ve atalarımız—gençliğimizden bu güne dek, ve Babamız'ın sesine kulak vermedik.»