Θα Γυρίσεις Πίσω σε Μένα;
Ο Ισραήλ και ο Ιούδας παρουσιάζονται ως δύο άπιστες αδελφές, και η Ιούδα είναι η χειρότερη από τις δύο, επειδή έβλεπε και δεν έμαθε τίποτα. Ακόμη κι έτσι ο Πατέρας μας καλεί τους άπιστους πίσω στο σπίτι, ζητώντας μόνο να παραδεχτούν την αλήθεια, και υπόσχεται ποιμένες που πραγματικά θα τους τρέφουν.
3 1Λένε: Αν ένας άντρας χωρίσει τη γυναίκα του κι εκείνη τον αφήσει και παντρευτεί άλλον άντρα, θα ξαναγυρίσει σ’ εκείνη; Δε θα μολυνόταν ολοκληρωτικά εκείνη η γη; Εσύ πορνεύτηκες με πολλούς εραστές — κι όμως θα επέστρεφες σε μένα; λέει ο Πατέρας σου.
2Σήκωσε τα μάτια σου στις γυμνές κορυφές και κοίτα: πού δεν βιάστηκες; Στις άκρες των δρόμων καθόσουν περιμένοντας εραστές, σαν νομάδας στην έρημο. Μόλυνες τη γη με την πορνεία σου και την κακία σου. 3Γι’ αυτό κρατήθηκαν οι βροχές, και οι ανοιξιάτικες βροχές δεν ήρθαν. Κι όμως έχεις το αναιδές πρόσωπο μιας πόρνης· αρνείσαι να ντραπείς. 4Δεν μου φώναξες μόλις τώρα: «Πατέρα μου, εσύ είσαι ο φίλος της νιότης μου»; 5«Θα μένει θυμωμένος για πάντα; Θα κρατάει την οργή του ως το τέλος;» Έτσι μιλάς, αλλά κάνεις όλο το κακό που μπορείς.
Δύο Αδελφές που Ξέχασαν τον Πατέρα τους
6Ο Πατέρας μας μου είπε στις μέρες του βασιλιά Ιωσία: «Είδες τι έκανε ο άπιστος Ισραήλ; Ανέβηκε σε κάθε ψηλό λόφο, κάτω από κάθε φουντωτό δέντρο, και πορνεύτηκε εκεί. 7Σκέφτηκα πως, αφού τα έκανε όλα αυτά, θα επέστρεφε σε μένα, αλλά δεν το έκανε, και η δόλια αδελφή της, ο Ιούδας, το είδε. 8Είδε ότι, για όλες τις μοιχείες του άπιστου Ισραήλ, τον έδιωξα και του έδωσα διαζύγιο. Κι όμως η δόλια αδελφή της ο Ιούδας δε φοβήθηκε· πήγε κι εκείνη και πορνεύτηκε. 9Επειδή η πορνεία της σήμαινε τόσο λίγο, μόλυνε τη γη, μοιχεύοντας με πέτρες και δέντρα. 10Παρ’ όλα αυτά, η άπιστη αδελφή της ο Ιούδας δεν επέστρεψε σε μένα μ’ όλη της την καρδιά, αλλά μόνο προσποιητά, λέει ο Πατέρας σου».
11Ο Πατέρας μας μου είπε: Ο άπιστος Ισραήλ αποδείχθηκε πιο δίκαιος από τον δόλιο Ιούδα.
12Πήγαινε και διακήρυξε προς τον βορρά: Γύρισε πίσω, άπιστε Ισραήλ, λέει ο Πατέρας σου. Δε θα σε κοιτάξω με θυμό, γιατί είμαι σπλαχνικός, λέει ο Πατέρας σου· δε θα μένω θυμωμένος για πάντα. 13Μόνο παραδέξου την ενοχή σου — ότι επαναστάτησες ενάντια στον Πατέρα σου, σκόρπισες τις χάρες σου σε ξένους κάτω από κάθε φουντωτό δέντρο, και δεν υπάκουσες στη φωνή μου, λέει ο Πατέρας σου. 14Γυρίστε πίσω, άπιστα παιδιά, λέει ο Πατέρας σου, γιατί εγώ είμαι ο σύζυγός σας. Θα σας πάρω — έναν από μια πόλη και δύο από μια οικογένεια — και θα σας φέρω στη Σιών. 15Τότε θα σας δώσω ποιμένες σύμφωνα με την καρδιά μου, που θα σας τρέφουν με γνώση και σύνεση.
16Όταν θα έχετε πληθύνει κι αυξηθεί στη γη, εκείνες τις μέρες, λέει ο Πατέρας σου, κανείς δε θα λέει πια: «Η κιβωτός της διαθήκης του Πατέρα μας». Δε θα έρχεται στο μυαλό, ούτε θα τη θυμούνται, ούτε θα τη νοσταλγούν, ούτε θα φτιάξουν άλλη.
17«Τότε θα ονομάσουν την Ιερουσαλήμ Θρόνο του Πατέρα μας, και όλα τα έθνη θα συναχτούν εκεί για να τιμήσουν το όνομα του Πατέρα μας. Δε θα ακολουθούν πια τις πεισματικές, κακές καρδιές τους. 18Εκείνες τις μέρες ο οίκος του Ιούδα θα ενωθεί με τον οίκο του Ισραήλ, και μαζί θα έρθουν από τη βόρεια γη στη γη που έδωσα στους προγόνους σας για κληρονομιά. 19Εγώ ο ίδιος είπα: «Με πόση χαρά θα σε έβαζα ανάμεσα στα παιδιά μου και θα σου έδινα μια ευχάριστη γη, την πιο όμορφη κληρονομιά απ’ όλα τα έθνη!» Και νόμισα πως θα με αποκαλούσες «Πατέρα μου» και ποτέ δε θα απομακρυνόσουν από το να με ακολουθείς. 20Αλλά όπως μια γυναίκα άπιστη στον άντρα της, έτσι κι εσύ στάθηκες άπιστος σε μένα, οίκε του Ισραήλ, λέει ο Πατέρας σου.
21Μια φωνή ακούγεται στις γυμνές κορυφές — το κλάμα και οι ικεσίες των παιδιών του Ισραήλ — επειδή διέστρεψαν τον δρόμο τους και ξέχασαν τον Πατέρα τους.
22«Γυρίστε πίσω, άπιστα παιδιά· θα γιατρέψω την απιστία σας». «Εδώ είμαστε, ερχόμαστε σε σένα, γιατί εσύ είσαι ο Πατέρας μας. 23Αληθινά, ο θόρυβος στους λόφους και στα βουνά είναι απάτη· αληθινά, στον Πατέρα μας βρίσκεται η σωτηρία του Ισραήλ. 24Από τη νιότη μας εκείνο το ντροπιαστικό πράγμα καταβρόχθισε τον καρπό του κόπου των προγόνων μας — τα κοπάδια και τις αγέλες τους, τους γιους και τις κόρες τους. 25Ας ξαπλώσουμε μέσα στην ντροπή μας, και ας μας σκεπάσει η καταισχύνη μας. Γιατί αμαρτήσαμε ενάντια στον Πατέρα μας — εμείς και οι πρόγονοί μας — από τη νιότη μας ως σήμερα, και δεν υπακούσαμε στη φωνή του Πατέρα μας».