آيا تۀ به ما ته راستون شې؟
اسرائيل او يهودا د دوو بې وفا خويندو په توګه انځور شوي، او يهودا له دواړو بدتره ده ځکه هغې ليدل او هیڅ يې زده نه کړل. بيا هم زموږ پلار بې وفا کور ته رابولي، يوازې دا غواړي چې حقيقت ومني، او د داسې شپنو ژمنه کوي چې ريښتيا يې خوړوي.
3 1دوئ وائى چې کۀ څوک خپله ښځه طلاقه کړى او هغه ترې جُدا شى او د بل سړى سره واده وکړى، نو آيا هغه به بيا هغې ته راستون شى؟ آيا هغه مُلک به بالکل ناپاک نۀ شى؟ تا د ډېرو عاشقانو سره زنا کړې ده - او بيا هم به ما ته راستون شې؟ ستا پلار فرمائى.
2خپلې سترګې اوچتې کړه او بنجرو لوړو ځايونو ته وګوره: چرته نۀ يې بېعزته شوې؟ د لارو په غاړو تۀ د عاشقانو په انتظار ناسته وې، لکه په بيابان کښې يو کوچے. تا دا مُلک په خپله زنا او بدکارۍ سره ناپاک کړو. 3نو ځکه بارانونه بند شول، او د سپرلي بارانونه رانۀغلل. خو ستا مخ د کسبۍ غوندې بېشرمه دے؛ تۀ شرمېدل نۀ غواړې. 4آيا تا همدا اوس ما ته آواز نۀ دے کړے چې، ”زما پلاره، تۀ زما د ځوانۍ دوست يې“؟ 5”آيا هغه به تل غصه پاتې شى؟ آيا هغه به خپل قهر تر آخره ساتى؟“ تۀ داسې خبرې کوې، خو هر هغه بدکارى چې کولے يې شې، هغه کوې.
دوه خوېندې چې خپل پلار يې هېر کړو
6د بادشاه يوسياه په زمانه کښې زمونږ پلار ما ته وفرمائيل چې، ”آيا تا وليدل چې بېوفا اِسرائيل څۀ وکړل؟ هغه په هره لوړه غونډۍ وختله، د هرې شنې ونې لاندې، او هلته يې زنا وکړه. 7ما خيال کاوۀ چې د دې ټولو کارونو نه پس به هغه بيا ما ته راشى، خو هغه رانۀغله، او د هغې بېايمانه خور يهوداه دا وليدل. 8هغې وليدل چې ما د بېوفا اِسرائيل د ټولو زناګانو په سبب هغه لرې کړه او د طلاق سند مې هغې ته ورکړو. خو د هغې بېايمانه خور يهوداه ونۀ يرېده؛ هغه هم لاړه او زنا يې وکړه. 9ځکه چې هغې خپله زنا دومره سپکه وګڼله، نو هغې مُلک ناپاک کړو، او د تيږو او ونو سره يې زنا وکړه. 10د دې ټولو سره سره، د هغې بېوفا خور يهوداه په خپل ټول زړۀ سره ما ته راستنه نۀ شوه، بلکې يواځې په ظاهر کښې، ستا پلار فرمائى.“
11زمونږ پلار ما ته وفرمائيل چې، بېوفا اِسرائيل د بېايمانه يهوداه نه زياته صادقه ثابته شوه.
12لاړ شه او د شمال په طرف دا اعلان وکړه چې، اے بېوفا اِسرائيله، راستون شه، ستا پلار فرمائى. زۀ به په غصه سره تا ته ونۀ ګورم، ځکه چې زۀ رحيم يم، ستا پلار فرمائى؛ زۀ به تل غصه پاتې نۀ شم. 13يواځې خپله ګناه ومنه - دا چې تا د خپل پلار سرکشى وکړه، د هرې شنې ونې لاندې دې پردو سره مينه وکړه، او زما آواز دې ونۀ منلو، ستا پلار فرمائى. 14اے بېوفا بچو، راستانه شئ، ستاسو پلار فرمائى، ځکه چې زۀ ستاسو خاوند يم. زۀ به تاسو يوسم - يو له يوه ښار نه او دوه له يوې کورنۍ نه - او تاسو به صيون ته راولم. 15بيا به زۀ تاسو ته داسې شپانۀ درکړم چې زما د زړۀ مطابق وى، هغوئ به تاسو ته د علم او پوهې خوراک درکوى.
16کله چې تاسو په مُلک کښې زيات او ډېر شئ، په هغو ورځو کښې، ستاسو پلار فرمائى، بيا به هيڅوک دا ونۀ وائى چې، ”د زمونږ پلار د لوظ صندوق.“ نۀ به دا په زړۀ راشى، نۀ به ياده شى، او نۀ به ترې افسوس وشى، او نۀ به بل جوړ کړے شى.
17”بيا به هغوئ يروشلم ته د زمونږ پلار تخت ووائى، او ټول قومونه به هلته راټول شى چې د زمونږ پلار د نوم عزت وکړى. نور به هغوئ د خپلو ضدي، بدو زړونو پيروى نۀ کوى. 18په هغو ورځو کښې به د يهوداه کور د اِسرائيل کور سره يوځائ شى، او هغوئ به يوځائ د شمال د مُلک نه هغه زمکې ته راشى چې ما ستاسو پلرونو ته د ميراث په توګه ورکړې وه. 19ما پخپله وفرمائيل چې، ’زۀ به تا په څومره خوشحالۍ سره په خپلو بچو کښې کښېنوم او ښه مُلک به درکړم، چې د هر قوم نه تر ټولو ښکلے ميراث وى!‘ او ما خيال کاوۀ چې تۀ به ما ته ’زما پلاره‘ ووايې او زما د پيروۍ نه به هيچرې مخ وانۀ ړوې. 20خو لکه څنګه چې يوه ښځه خپل خاوند سره بېوفا کيږى، هم هغه شان تاسو ما سره بېوفا شوي يئ، اے د اِسرائيل کوره، ستاسو پلار فرمائى.
21د بنجرو لوړو ځايونو نه يو آواز اورېدے شى - دا د اِسرائيل د بچو ژړا او زارۍ دى - ځکه چې هغوئ خپله لار خرابه کړه او خپل پلار يې هېر کړو.
22”اے بېوفا بچو، راستانه شئ؛ زۀ به ستاسو بېوفايى روغه کړم.“ ”مونږ دلته يُو، مونږ تا ته راځو، ځکه چې تۀ زمونږ پلار يې. 23بېشکه چې په غونډيو او غرونو باندې شور او غوغا دوکه ده؛ بېشکه چې د اِسرائيل خلاصون زمونږ په پلار کښې دے. 24زمونږ د ځوانۍ نه هغه شرمناک شے زمونږ د پلرونو د محنت مېوه خوړلې ده - د هغوئ رمې او ګلې، د هغوئ زامن او لوڼه. 25راځئ چې په خپل شرم کښې پراتۀ شُو، او زمونږ رُسوايى دې مونږ پټ کړى. ځکه چې مونږ د خپل پلار په مقابله کښې ګناه کړې ده - مونږ او زمونږ پلرونو - زمونږ د ځوانۍ نه تر نن ورځې پورې، او مونږ د خپل پلار آواز نۀ دے منلے.“
