Sal jy na my toe terugkeer?
Israel en Juda word uitgebeeld as twee ontroue susters, en Juda is die slegste van die twee omdat sy gekyk en niks geleer het nie. Tog roep ons Vader die troueloses huis toe; hy vra net dat hulle die waarheid erken, en belowe herders wat hulle werklik voed.
3 1Hulle sê: As ’n man van sy vrou skei en sy hom verlaat en met ’n ander man trou, sal hy ooit weer na haar terugkeer? Sal daardie land nie heeltemal verontreinig word nie? Jy het jou met baie minnaars geprostitueer— en tog wil jy na my toe terugkeer? sê jou Vader.
2Slaan jou oë op na die kaal hoogtes en kyk: waar is jy nie onteer nie? Langs die paaie het jy gesit en wag vir minnaars, soos ’n swerwer in die woestyn. Jy het die land verontreinig met jou prostitusie en jou boosheid. 3Daarom is die reënbuie teruggehou, en die lentereëns het nie gekom nie. Tog het jy die skaamtelose voorkoms van ’n prostituut; jy weier om jou te skaam. 4Het jy nie nou net na my geroep nie: “My Vader, u is die vriend van my jeug”? 5“Sal hy vir altyd kwaad bly? Sal hy sy toorn tot die einde behou?” So praat jy, maar jy doen al die kwaad wat jy kan.
Twee susters wat hulle Vader vergeet het
6Ons Vader het in die dae van koning Josia vir my gesê: “Het jy gesien wat ontroue Israel gedoen het? Sy het elke hoë heuwel opgegaan, onder elke lowerryke boom, en haar daar geprostitueer. 7Ek het gedink dat sy, nadat sy dit alles gedoen het, na my toe sou terugkeer, maar sy het nie teruggekeer nie, en haar troulose suster Juda het dit gesien. 8Sy het gesien dat ek ontroue Israel weens al haar owerspel weggestuur en haar ’n skeibrief gegee het. Tog was haar troulose suster Juda nie bang nie; sy het ook gegaan en haar geprostitueer. 9Omdat haar prostitusie so min beteken het, het sy die land onrein gemaak deur owerspel te pleeg met klippe en bome. 10Ten spyte hiervan het haar ontroue suster Juda nie met haar hele hart na my toe teruggekeer nie, maar net in skyn, sê jou Vader.”
11Ons Vader het vir my gesê: Ontroue Israel was regverdiger as die troulose Juda.
12Gaan en verkondig na die noorde toe: Keer terug, ontroue Israel, sê jou Vader. Ek sal nie in toorn na jou kyk nie, want ek is barmhartig, sê jou Vader; ek sal nie vir altyd kwaad bly nie. 13Erken net jou skuld— dat jy teen jou Vader in opstand gekom het, jou gunste op vreemdes uitgestort het onder elke lowerryke boom, en nie my stem gehoorsaam het nie, sê jou Vader. 14Keer terug, julle ontroue kinders, sê julle Vader, want ek is julle man. Ek sal julle neem—een uit ’n stad en twee uit ’n familie— en julle na Sion toe bring. 15Dan sal ek julle herders gee na my eie hart, wat julle sal voed met kennis en insig.
16Wanneer julle vermeerder en toegeneem het in die land, in daardie dae, sê julle Vader, sal niemand ooit weer sê nie: “Die ark van die verbond van ons Vader.” Dit sal nie in die gedagte opkom nie, nie onthou word nie, nie gemis word nie, en daar sal ook nie ’n ander een gemaak word nie.
17“Dan sal hulle Jerusalem die Troon van ons Vader noem, en al die nasies sal daar bymekaarkom om die naam van ons Vader te eer. Hulle sal nie meer hulle koppige, bose harte volg nie. 18In daardie dae sal die huis van Juda by die huis van Israel aansluit, en saam sal hulle uit die noordelike land kom na die land wat ek aan julle voorvaders as erfenis gegee het. 19Ek het self gesê: ‘Hoe graag sou ek jou tussen my kinders plaas en vir jou ’n lieflike land gee, die mooiste erfenis van enige nasie!’ En ek het gedink dat jy my ‘My Vader’ sou noem en nooit van my af sou wegdraai nie. 20Maar soos ’n vrou wat ontrou is aan haar man, so was jy ontrou aan my, huis van Israel, sê jou Vader.
21’n Stem word gehoor op die kaal hoogtes— die geween en gesmeek van Israel se kinders—omdat hulle hulle weg verdraai het en hulle Vader vergeet het.
22“Keer terug, julle ontroue kinders; ek sal julle ontrou genees.” “Hier is ons, ons kom na u toe, want u is ons Vader. 23Waarlik, die rumoer op die heuwels en berge is ’n bedrog; waarlik, in ons Vader is die redding van Israel. 24Van ons jeug af het daardie skandelike ding die vrug van ons voorvaders se arbeid verslind—hulle kleinvee en beeste, hulle seuns en dogters. 25Kom ons gaan lê in ons skande, en laat ons smaad ons toedek. Want ons het teen ons Vader gesondig—ons en ons voorvaders—van ons jeug af tot vandag toe, en ons het nie die stem van ons Vader gehoorsaam nie.”