Menga qaytib kelasanmi?

Isroil va Yahudo ikki xiyonatkor opa-singil sifatida tasvirlanadi, Yahudo esa ikkisining yomonrogʻi, chunki u koʻrib turib hech narsa oʻrganmadi. Shunday boʻlsa ham, Otamiz xiyonatkorlarni uyga chaqiradi, faqat haqiqatni tan olishlarini soʻraydi va ularni chindan ham boqadigan choʻponlar vaʼda qiladi.

3-bob.

Aytishlaricha: Agar bir kishi xotinini taloq qilsa va xotini undan ketib, boshqa bir erkakka tegsa, eri yana uning oldiga qaytib kelarmikan? Oʻsha yurt butunlay harom boʻlib ketmasmidi? Sen koʻplab oshiqlaring bilan fohishalik qilding — shunday boʻlsa-da, Menga qaytmoqchimisan? deb aytmoqda Otang.

Koʻzingni yalangʻoch tepaliklarga koʻtarib qara: qayerda zoʻrlanmagansan? Yoʻl boʻylarida oshiqlarni kutib, choʻldagi koʻchmanchidek oʻtirarding. Fohishaliging va yovuzliging bilan yurtni harom qilding. Shuning uchun jala yomgʻirlari toʻxtatildi, bahorgi yomgʻirlar yogʻmadi. Shunga qaramay, sende fohishaning besharm qiyofasi bor; uyalishni istamaysan. Hozirgina Menga, “Otam, Sen yoshligimning doʻstisan” deb nido qilmadingmi? “U abadiy gʻazablanib turarmikan? Oxirigacha qahrini saqlarmikan?” Sen shunday gapirasan, lekin qoʻlingdan kelgan barcha yovuzlikni qilasan.

Otasini unutgan ikki opa-singil

Yoʻsiyo podshoh kunlarida Otamiz menga dedi: “Vafosiz Isroil nima qilganini koʻrdingmi? U har bir baland tepalikka chiqib, har bir shoxlab ketgan daraxt tagida oʻsha yerda fohishalik qildi. Bularning hammasini qilganidan keyin u Mening oldimga qaytadi deb oʻyladim, lekin qaytmadi, buni uning xoin singlisi Yahudo koʻrdi. Vafosiz Isroilning barcha zinolari uchun Men uni quvib yuborib, unga taloqxat berganimni u koʻrdi. Shunga qaramay, uning xoin singlisi Yahudo qoʻrqmadi; u ham borib fohishalik qildi. Fohishaligi unga shunchalik arzimas tuyulgani uchun, u toshlar va daraxtlar bilan zino qilib, yurtni harom qildi. Shunday boʻlsa-da, uning vafosiz singlisi Yahudo chin yurakdan emas, faqat soxta koʻrinishdagina Mening oldimga qaytdi, deb aytmoqda Otang.”

Otamiz menga dedi: Vafosiz Isroil xoin Yahudodan koʻra solihroq ekani maʼlum boʻldi.

Borib, shimol tomonga qarab eʼlon qil: Qayt, ey vafosiz Isroil, deb aytmoqda Otang. Men senga gʻazab bilan qaramayman, chunki Men rahmdilman, deb aytmoqda Otang; Men abadiy gʻazablanib turmayman. Faqat aybingni tan ol — Otangga qarshi isyon koʻtarganingni, har bir shoxlab ketgan daraxt tagida begonalarga iltifotingni sochganingni va Mening ovozimga quloq solmaganingni, deb aytmoqda Otang. Qaytinglar, ey vafosiz bolalar, deb aytmoqda Otangiz, chunki Men sizlarning eringizman. Men sizlarni olaman — bittasini shahardan, ikkitasini urugʻdan olib, Sionga olib kelaman. Shunda Men sizlarga Oʻz koʻnglimga mos choʻponlarni beraman, ular sizlarni bilim va donolik bilan boqadilar.

Sizlar yurtda koʻpayib, ulgʻayganingizda, oʻsha kunlarda, deb aytmoqda Otangiz, hech kim boshqa, “Otamizning ahd sandigʻi” demaydi. U xayolga kelmaydi, eslanmaydi, qoʻmsalmaydi, boshqasi ham yasalmaydi.

“Oʻshanda ular Quddusni Otamizning Taxti deb ataydilar va barcha xalqlar Otamizning nomini ulugʻlash uchun oʻsha yerga toʻplanadilar. Ular endi oʻzlarining oʻjar, yovuz qalblariga ergashmaydilar. Oʻsha kunlarda Yahudo xonadoni Isroil xonadoniga qoʻshiladi va ular birgalikda shimoliy yurtdan, Men ota-bobolaringizga meros qilib bergan yurtga keladilar. Men Oʻzim dedim: «Seni bolalarim orasiga qoʻyib, senga xush yoqadigan yurtni, barcha xalqlar ichida eng goʻzal merosni qanday mamnuniyat bilan berardim!» Men sen Meni «Otam» deb chaqirasan va Menga ergashishdan hech qachon yuz oʻgirmaysan deb oʻyladim. Lekin eriga vafosizlik qilgan xotindek, sen ham Menga vafosizlik qilding, ey Isroil xonadoni, deb aytmoqda Otang.

Yalangʻoch tepaliklarda bir ovoz eshitiladi — Isroil bolalarining yigʻi-yoʻgʻi va yolvorishi — chunki ular oʻz yoʻlini buzdilar va Otasini unutdilar.

“Qaytinglar, ey vafosiz bolalar; Men vafosizligingizni davolayman.” “Mana bizlar, Sening oldingga kelamiz, chunki Sen bizning Otamizsan. Haqiqatan ham, tepaliklar va togʻlardagi shovqin aldovdir; haqiqatan ham, Isroilning najoti Otamizdadir. Yoshligimizdan beri oʻsha sharmandali narsa ota-bobolarimiz mehnatining mevasini — ularning qoʻy-echkilari va mol-qoralarini, oʻgʻil-qizlarini yeb bitirdi. Keling, uyatimiz ichida yotaylik va sharmandaligimiz bizni qoplasin. Chunki biz Otamizga qarshi gunoh qildik — biz va ota-bobolarimiz — yoshligimizdan bugungi kungacha, va biz Otamizning ovoziga quloq solmadik.”