Ota Oʻz sevganini eslaydi

Otamiz Yahudoga rasmiy ayblov qoʻyadi: U ularni sahro orqali olib oʻtgan, ular esa Uni tashlab, qutqara olmaydigan xudolar ortidan ketishgan. Bu — toʻy kunini unutgan kelin va tirik buloqdan ichish oʻrniga yorilib ketgan hovuzlar qazigan odamlar timsoli.

2-bob.

Menga Otamizdan shunday kalom keldi:

Bor, Quddus qulogʻiga eshittirib, eʼlon qil: Otamiz shunday aytmoqda: Yoshligingdagi sadoqatingni, kelinlik chogʻingdagi sevgingni, sahro boʻylab — ekilmagan yurtda Menga ergashib yurganingni eslayman. ^a Isroil Otamiz uchun muqaddas edi, Uning hosilining ilk mahsuli edi. Uni yutib yuborganlarning bari aybdor topildi; ularning boshiga falokat tushdi, deb aytmoqda Otamiz.

Otamizning kalomini tinglang, ey Yoqub xonadoni va Isroil xonadonining barcha urugʻlari.

Otamiz shunday aytmoqda: Ota-bobolaringiz Mende qanday haqsizlik koʻrdilarki, Mendan yiroqlashib ketdilar, arzimas butlar ortidan quvib, oʻzlari ham arzimas boʻlib qoldilar?

Ular: “Bizni Misr yurtidan olib chiqqan, sahro — sahrolaru chuqurliklar yurti, qurgʻoqchilik va zim-ziyo zulmat yurti, hech kim kesib oʻtmaydigan, hech kim yashamaydigan yurt boʻylab bizni yetaklagan Otamiz qayerda?” deb soʻramadilar. Men sizlarni mahsuldor yurtga, mevasidan va yaxshiligidan yeyishingiz uchun olib keldim. Lekin sizlar kelib, Mening yurtimni harom qildingiz, merosimni jirkanch narsaga aylantirdingiz. Ruhoniylar: “Otamiz qayerda?” deb soʻramadilar. Qonun bilan ish yurituvchilar Meni tanimadilar; choʻponlar Menga qarshi isyon koʻtardilar; paygʻambarlar Baal nomidan bashorat qilib, arzimas narsalar ortidan ergashdilar. Shuning uchun Men hamon sizlar bilan daʼvolashaman, deb aytmoqda Otamiz, bolalaringizning bolalari bilan ham daʼvolashaveraman. Kipr qirgʻoqlariga oʻtib, qarab koʻring; Qedarga odam yuborib, diqqat bilan kuzating; hech qachon bunga oʻxshash narsa boʻlganmi-yoʻqmi, koʻring: Biror xalq oʻz xudolarini almashtirganmi, garchi ular aslo xudo boʻlmasa ham? Lekin Mening xalqim oʻz shon-sharafini arzimas narsaga almashtirdi. Bundan dahshatga tushinglar, ey osmonlar; larzaga keling, butunlay vahimaga tushing, deb aytmoqda Otamiz. Chunki Mening xalqim ikki yovuzlik qildi: ular Meni — tirik suv manbaini — tashlab, oʻzlariga sardobalar — suv saqlay olmaydigan yoriq sardobalar qazib oldilar. ^b

Isroil qulmi? U qaram boʻlib tugʻilganmi? Unda nega oʻljaga aylandi? Yosh sherlar unga qarshi oʻkirdilar; ular qattiq naʼra tortdilar. Ular uning yurtini vayronaga aylantirdilar; shaharlari kuydirilib, odamsiz qoldi. Bundan tashqari, Memfis va Tahfanhes erkaklari boshing tepasini qirib tashladilar. ^c Buni oʻz boshingga oʻzing keltirmadingmi, seni yoʻl boʻylab yetaklab borgan Otangni tark etib? Endi nega Misrga, Nil suvlaridan ichgani borasan? Nega Ossuriyaga, Furot suvlaridan ichgani borasan? Oʻz yovuzliging seni jazolaydi; Mendan yuz oʻgirishing senga tanbeh beradi. Bilib qoʻy va koʻrgin, Otangni tark etish qanchalik yovuz va achchiq ekanligini; Mendan qoʻrqmaysan, deb aytmoqda samoviy qoʻshinlar Otasi. Qadimda Men boʻyinturugʻingni sindirib, kishanlaringni uzib tashladim, lekin sen: “Xizmat qilmayman”, deding. Haqiqatan, har bir baland tepalikda va har bir shox-shabbali daraxt ostida sen fohisha kabi yotding. Men seni asl tok qilib ekkan edim, butunlay ishonchli urugʻdan. Unda qanday qilib Menga qarshi oʻzgarib, buzuq, yovvoyi tokka aylanding? Garchi oʻzingni ishqor bilan yuvsang va koʻp sovun ishlatsang ham, aybing dogʻi hamon Mening oldimda turibdi, deb aytmoqda Hukmron Ota.

Qanday qilib: “Men harom boʻlmadim; Baallar ortidan ergashmadim”, deya olasan? Vodiydagi yoʻlingga qara; nima qilganingni oʻyla — bu yoqdan-u yoqqa chopib yurgan beqaror yosh tuyaday, sahroni oʻziga makon qilgan yovvoyi eshakday, ehtirosi ila shamolni hidlab turgan — kuyikkan chogʻida uni kim ushlab tura oladi? Uni istaganlar oʻzlarini izlab charchashlariga hojat yoʻq; fasli kelganda, uni topadilar. Oyogʻing yalangʻochlanmasdan va tomogʻing qaqrab qolmasdan toʻxta. Lekin sen: “Behuda! Yoʻq, chunki men begonalarni sevaman, ularning ortidan boraman”, deding. Oʻgʻri qoʻlga tushganda qanday uyatga qolsa, Isroil xonadoni ham shunday uyatga qoladi — ularning oʻzlari, podshohlari, amaldorlari, ruhoniylari va paygʻambarlari, Ular yogʻochga: “Sen mening otamsan”, derlar, toshga esa: “Sen meni tugʻding”, deydilar. Zero, ular Menga orqalarini oʻgirdilar, yuzlarini esa Menga qaratmadilar. Lekin kulfatga tushgan paytlarida: “Turib, bizni qutqar!” deb faryod qiladilar. ^d Ammo oʻzingga yasab olgan xudolaring qayerda? Kulfatga tushgan paytingda seni qutqara olsalar, qani, turishsin; chunki, ey Yahudo, shaharlaring qancha boʻlsa, xudolaring ham shunchadir. Nega Menga qarshi daʼvo qilasizlar? Barchangiz Menga qarshi isyon koʻtardingiz, deb aytmoqda Otamiz. Behuda Men bolalaringizni jazoladim; ular tanbehni qabul qilmadilar. Oʻz qilichingiz paygʻambarlaringizni yirtqich sher kabi yeb bitirdi. Ey bu avlod, Otamizning kalomiga quloq soling: Men Isroil uchun sahro boʻldimmi, yoki zim-ziyo zulmat yurti boʻldimmi? Unda nega xalqim: “Biz erkin kezamiz; endi Sening oldingga kelmaymiz”, deydi? Yosh qiz oʻz taqinchoqlarini unuta oladimi, yoki kelin toʻy kamarini? Lekin Mening xalqim Meni son-sanoqsiz kunlar davomida unutdi. Ishq ortidan quvish uchun qanday ustalik bilan fitna tuzasan! Hatto oʻz yoʻllaringni fosiq ayollarga ham oʻrgatding. Etaklaringda begunoh kambagʻallarning qoni topildi — holbuki sen ularni uyingga bostirib kirayotganda tutmagan eding. Shunga qaramay, bularning barchasiga qaramay, sen: “Men begunohman; albatta, Uning gʻazabi mendan qaytdi”, deysan. Lekin “Gunoh qilmadim”, deb aytganing uchun Men seni hukmga tortaman. Yoʻlingni oʻzgartiraverishda qanchalar yengiltaklik qilasan! Ossuriyadan uyatga qolganing kabi, Misrdan ham uyatga qolasan. U yerdan ham qoʻllaringni boshingga qoʻygancha chiqib ketasan, chunki Otamiz sen ishongan kimsalarni rad etdi, ular senga hech qanday foyda keltirmaydilar.