Rama Emut ka Nu Dipikaasih-Na
Rama urang ngajukeun dakwaan resmi ka Yuda: Mantenna mingpin maranéhna ngaliwatan gurun keusik, tapi maranéhna ninggalkeun Mantenna demi déwa-déwa anu teu bisa nyalametkeun. Gambaranana nyaéta pangantén awéwé anu poho kana poé kawinna, sarta jalma-jalma anu ngali sumur cai nu raretak tibatan nginum tina cinyusu nu hirup.
2 1Pangandika Rama urang sumping ka abdi, kieu saur-Na:
2Indit, uarkeun sangkan kadenge ku urang Yerusalem: kieu timbalan Rama urang: Kami emut kana kasatiaan maneh keur ngora, kana kaasih maneh basa jadi panganten, waktu maneh nuturkeun Kami ngaliwatan gurun keusik, hiji tanah anu henteu dipelakan. a a v2 Rama urang kalayan asih ngemutan kaasih Israil anu pangheulana, cara panganten lalaki anu ngemutan tunanganana—asih perjangjian anu sarua, anu kalintang dipiharep ku Mantenna sangkan bisa dipulihkeun deui. 3Israil teh suci pikeun Rama urang, hasil panen nu pangheulana. Sakabeh anu ngahakanan manehna dianggap salah; bahla narajang ka maranehna, kitu timbalan Rama urang.
4Darengekeun pangandika Rama urang, he turunan Yakub, jeung sakabeh kaom ti wangsa Israil.
5Kieu timbalan Rama urang: Naon kasalahan Kami anu kapanggih ku karuhun maraneh, nepi ka maranehna nyingkah jauh ti Kami, ngudag brahala anu taya gunana sarta jadi taya gunana?
6Maranehna henteu naranya, “Di mana Rama urang, anu geus ngaluarkeun urang ti tanah Mesir, anu geus nungtun urang ngaliwatan gurun keusik, ngaliwatan tanah anu gersang jeung pinuh ku liang, tanah anu halabhab sarta poek mongkleng, tanah anu teu kaliwatan ku sasaha sarta teu dicicingan ku jalma?” 7Kami geus mawa maneh ka tanah anu subur sangkan maneh ngadahar bungbuahan jeung kahadeanana. Tapi maneh datang terus ngarereged tanah Kami, sarta ngajadikeun pusaka Kami hal anu pikagiruk. 8Para imam henteu naranya, “Di mana Rama urang?” Anu ngurus Toret henteu wawuh ka Kami; para pangangon barontak ka Kami; para nabi ngaramal demi Baal sarta nuturkeun hal anu taya gunana. 9Ku sabab eta Kami tetep ngagugat maneh, kitu timbalan Rama urang, sarta ka anak incu maneh oge gugatan eta bakal diteruskeun ku Kami. 10Meuntas ka basisir Siprus tuluy tenjo; titah utusan ka Kedar sarta awaskeun bener-bener; tenjo naha kungsi aya kajadian saperti kieu: 11Naha kungsi aya hiji bangsa anu nuker-nukar allah-allahna, sanajan eta kabeh saenyana lain allah pisan? Tapi umat Kami mah geus nuker kamulyaanana ku hal anu taya gunana. 12He langit, sing olohok ku ieu perkara; sing reuwas, sing gimir kacida, kitu timbalan Rama urang. 13Sabab umat Kami geus ngalampahkeun dua kajahatan: maranehna geus naringgalkeun Kami, nya eta sumber cai hirup, sarta geus nyarieun wadah cai sorangan—wadah cai anu bocor anu teu bisa nyekel cai. b b v13 Rama urang nyebat salira-Na sumber cai hirup; engkena Yesus nawiskeun cai hirup anu sarua ieu ka sakur anu datang ka Anjeunna (Yohanes 4:14; 7:38).
14Naha Israil teh badega? Naha manehna dijurukeun jadi gandek? Naha atuh ayeuna manehna jadi barang rampasan? 15Singa-singa ngora geus ngagerem ka manehna; maranehna ngagaur tarik. Tanahna dijadikeun suwung; kota-kotana diduruk sarta kosong taya jalma. 16Komo deui, urang Memfis jeung Tahpanhes geus nyukuran embun-embunan maneh. c c v16 Sirah anu dicukur atawa dilaan buukna teh dina jaman baheula jadi tanda eleh anu mutlak jeung kahinaan. 17Naha lain maneh sorangan anu nyababkeun ieu kabeh tumiba ka maneh ku jalan naringgalkeun Rama maneh, anu keur nungtun maneh di sapanjang jalan? 18Jeung ayeuna, naha maneh indit ka Mesir pikeun nginum cai Walungan Nil? Naha maneh indit ka Asur pikeun nginum cai Walungan Efrat? 19Kajahatan maneh sorangan bakal ngahukum maneh; panyimpangan maneh sorangan bakal nyeukseukan maneh. Ku sabab eta sing nyaho jeung awaskeun, kumaha jahat jeung pait naringgalkeun Rama maneh teh; maneh teu boga rasa sieun ka Kami, kitu timbalan Rama, Panglima balad sawarga. 20Baheula Kami geus megatkeun pasangan maneh sarta ngudaran tali beungkeutan maneh, tapi maneh ngomong, “Kuring embung ngawula.” Enya, dina unggal pasir anu luhur jeung di handapeun unggal tangkal anu rembuyung maneh ngedeng cara awewe palacur. 21Kami geus melak maneh jadi tangkal anggur pinilih, tina binih anu enya-enya alus. Tapi naha maneh malik ngalawan ka Kami nepi ka jadi tangkal anggur liar anu geus ruksak? 22Sanajan maneh ngumbah awak ku soda sarta make loba sabun, noda kasalahan maneh tetep aya di payuneun Kami, kitu timbalan Rama Nu Maha Kawasa.
23Kumaha maneh bisa ngomong, “Kuring henteu rujit; kuring henteu nuturkeun brahala Baal”? Tenjo kalakuan maneh di lebak; pikir naon anu geus dipigawe ku maneh—siga onta ngora anu teu daek repeh, lumpat ka ditu ka dieu, 24siga kalde liar anu betah di gurun keusik, ngambeuan angin bawaning ku kabirahian—saha nu bisa megatkeun manehna waktu keur birahi? Sing saha anu hayangeun ka manehna teu kudu cape-cape neanganana; lamun geus datang usumna, maranehna bakal manggihan manehna. 25Eureun samemeh suku maneh bared jeung tikoro maneh garing. Tapi maneh ngomong, “Taya harepan deui! Henteu, sabab kuring resep ka nu asing, sarta kuring rek nuturkeun maranehna.” 26Lir maling anu kaera basa katewak, nya kitu wangsa Israil bakal kaera—maranehna, raja-rajana, para gegedenna, para imamna, jeung para nabina, 27anu ngomong ka tangkal kai, “Maneh bapa kuring,” sarta ka batu, “Maneh anu ngalahirkeun kuring.” Sabab maranehna geus mungkur ti Kami, lain nyanghareupkeun beungeut ka Kami. Tapi dina waktu keur susah, maranehna sasambat, “Nun Gusti, mugi jengkar sarta salametkeun abdi sadaya!” d d v27 Nyebut tangkal anu diukir ku ‘bapa kuring’ teh tiruan anu matak nalangsa tina hubungan anu sajati—ninggalkeun Rama anu sajati anu ngadamel maranehna, tuluy ngabakti ka barang-barang paeh anu teu mampuh. 28Tapi mana allah-allah anu dijarieun ku maneh keur maneh sorangan? Sina maranehna jarengkar, lamun bisa nyalametkeun maneh dina waktu maneh keur susah; sabab loba allah maneh teh saloba kota-kota maneh, he Yuda. 29Naha maraneh ngagugat ka Kami? Maraneh kabeh geus barontak ngalawan Kami, kitu timbalan Rama urang. 30Taya gunana Kami geus ngahukum anak-anak maneh; tapi maranehna teu daek narima panggeuing. Pedang maneh sorangan geus ngabasmi para nabi maneh lir singa anu rakus. 31He jalma jaman kiwari, lenyepan pangandika Rama urang: Naha Kami teh geus jadi gurun keusik pikeun Israil, atawa tanah anu poek mongkleng? Naha atuh umat Kami ngaromong, “Kami mah bebas ngumbara; kami moal datang deui ka Gusti”? 32Naha mojang bisa poho kana papaesna, atawa panganten awewe poho kana beubeur pangantenna? Tapi umat Kami mah geus poho ka Kami mangpoe-poe anu teu kaitung lilana. 33Kacida pinterna maneh ngatur siasat pikeun ngudag kaasih! Nepi ka kalakuan maneh teh diajarkeun ka awewe-awewe anu jahat. 34Dina tungtung samping maneh kapanggih getih kahirupan jalma miskin anu teu salah—padahal maneh henteu neuak maranehna keur rek maling asup ka imah. Tapi sanajan kitu kabeh, 35maneh ngomong, “Kuring teu salah; tangtu bebendu Mantenna geus leler ti kuring.” Tapi Kami bakal ngahukum maneh di pangadilan lantaran ngomong, “Kuring henteu nyieun dosa.” 36Kacida babarina maneh ganti-ganti jalan! Maneh bakal nandang kaera ku Mesir sakumaha maneh geus nandang kaera ku Asur. 37Ti dinya oge maneh bakal indit kalawan dua leungeun numpang dina sirah, sabab Rama urang geus nampik jalma-jalma anu dipercaya ku maneh, sarta maranehna moal mere mangpaat nanaon ka maneh.