எரேமியா 2

2 ¹எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை எனக்கு உண்டாகி, சொல்லிற்றாவது:

²நீ போய், எருசலேமின் காதுகள் கேட்கும்படி கூறு: எங்கள் பிதா சொல்லுகிறார்: உன் இளவயதின் பக்தியையும், உன் மணமகளின் அன்பையும், விதைக்கப்படாத பூமியாகிய வனாந்தரத்தில் நீ என்னைப் பின்பற்றி வந்ததையும் நான் நினைவுகூருகிறேன். ^a a v2 மணவாளன் தன் மணமகளை நினைவுகூருவதுபோல், எங்கள் பிதா இஸ்ரவேலின் ஆரம்பகால அன்பை பரிவுடன் நினைவுகூருகிறார்—அவர் மீட்டுத்தர ஏங்குகிற அதே உடன்படிக்கையின் பரிவே இது. ³இஸ்ரவேல் எங்கள் பிதாவுக்குப் பரிசுத்தமாயும், அவருடைய அறுவடையின் முதற்பலனாயும் இருந்தது. அவளை விழுங்கின யாவரும் குற்றவாளிகளாக எண்ணப்பட்டார்கள்; அவர்கள்மேல் ஆபத்து வந்தது என்று எங்கள் பிதா சொல்லுகிறார்.

⁴யாக்கோபின் வம்சத்தாரே, இஸ்ரவேல் வம்சத்தின் எல்லாக் குடும்பத்தாரே, எங்கள் பிதாவின் வார்த்தையைக் கேளுங்கள்.

⁵எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: உங்கள் முன்னோர்கள் என்னில் என்ன அநியாயத்தைக் கண்டு, என்னைவிட்டுத் தூரமாய் விலகி, வீணான விக்கிரகங்களைப் பின்தொடர்ந்து, தாங்களும் வீணாய்ப் போனார்கள்?

⁶எங்கள் பிதா எங்கே என்று அவர்கள் கேட்கவில்லை; அவரே எகிப்து தேசத்திலிருந்து எங்களைக் கொண்டுவந்தவர், வனாந்தரத்தின் வழியாக எங்களை நடத்தினவர், வெட்டாந்தரையும் பள்ளங்களுமான தேசத்தின் வழியாக, வறட்சியும் காரிருளுமான தேசத்தின் வழியாக, ஒருவரும் கடந்துபோகாத, ஒருவரும் குடியிராத தேசத்தின் வழியாக நடத்தினவரே. ⁷செழிப்பான தேசத்திற்கு நான் உங்களைக் கொண்டுவந்தேன், அதின் கனியையும் நன்மையையும் புசிக்கும்படியே கொண்டுவந்தேன். ஆனாலும் நீங்கள் வந்து என் தேசத்தைத் தீட்டுப்படுத்தி, என் சுதந்தரத்தை அருவருப்பாக்கினீர்கள். ⁸ஆசாரியர்கள் கேட்கவில்லை, 'எங்கள் பிதா எங்கே?' நியாயப்பிரமாணத்தைக் கையாளுகிறவர்கள் என்னை அறியவில்லை; மேய்ப்பர்கள் எனக்கு விரோதமாய்க் கலகம்பண்ணினார்கள்; தீர்க்கதரிசிகள் பாகாலைக்கொண்டு தீர்க்கதரிசனம் சொல்லி, வீணானவைகளைப் பின்பற்றினார்கள். ⁹ஆகையால் நான் இன்னும் உங்களோடே வழக்காடுவேன் என்று எங்கள் பிதா சொல்லுகிறார், உங்கள் பிள்ளைகளின் பிள்ளைகளோடும் நான் வழக்காடுவேன். ¹⁰சீப்பிரஸின் கடற்கரைகளுக்குக் கடந்துபோய் பாருங்கள்; கேதாருக்கு ஆள் அனுப்பி நன்றாய்க் கவனித்துப் பாருங்கள்; இதைப்போன்றது எப்போதாவது நடந்ததுண்டோ என்று பாருங்கள்: ¹¹எந்த ஜாதியாவது தன் தேவர்களை மாற்றினதுண்டோ? அவைகள் தேவர்களே அல்லவே? ஆனாலும் என் ஜனங்கள் தங்கள் மகிமையை வீணானதற்காக மாற்றிவிட்டார்கள். ¹²வானங்களே, இதைக்குறித்து பிரமியுங்கள்; திடுக்கிட்டு, மிகவும் திகைத்துப்போங்கள் என்று எங்கள் பிதா சொல்லுகிறார். ¹³என் ஜனங்கள் இரண்டு பொல்லாப்புகளைச் செய்தார்கள்: அவர்கள் என்னை விட்டுவிட்டார்கள், ஜீவத்தண்ணீரின் ஊற்றாகிய என்னையே விட்டுவிட்டு, தண்ணீரைப் பிடித்துவைக்கமாட்டாத வெடிப்புள்ள தொட்டிகளாகிய கிணறுகளைத் தங்களுக்கென்று வெட்டிக்கொண்டார்கள். ^b b v13 எங்கள் பிதா தம்மையே ஜீவத்தண்ணீரின் ஊற்று என்று அழைக்கிறார்; பின்பு இயேசு தம்மிடம் வருகிற யாவருக்கும் இந்த அதே ஜீவத்தண்ணீரைக் கொடுத்தார் (யோவான் 4:14; 7:38).

¹⁴இஸ்ரவேல் ஒரு அடிமையோ? அவன் வீட்டில் பிறந்த அடிமையோ? பின்பு ஏன் கொள்ளையாய்ப் போனான்? ¹⁵பாலசிங்கங்கள் கெர்ச்சித்து, அவன்மேல் சத்தமிட்டு அலறின. அவனுடைய தேசத்தைப் பாழாக்கின; அவனுடைய பட்டணங்கள் சுட்டெரிக்கப்பட்டு குடிமக்களில்லாமல் போயின. ¹⁶அன்றியும், மெம்பிஸ் தக்பானேஸ் பட்டணத்து மனுஷர் உன் உச்சந்தலையை மொட்டையடித்தார்கள். ^c c v16 தலையை மொட்டையடிப்பதோ கொள்ளையிடப்படுவதோ பூர்வகாலத்தில் முழுத் தோல்வியையும் அவமானத்தையும் குறிக்கும் அடையாளமாயிருந்தது. ¹⁷நீ இதை உன்மேல் வருவித்துக்கொள்ளவில்லையோ? வழியிலே உன்னை நடத்திவந்த உன் பிதாவை நீ விட்டுவிட்டதினாலேயே அல்லவோ? ¹⁸இப்போதும், எகிப்திற்குப் போவானேன், நைல் நதியின் தண்ணீரைக் குடிக்கவா? அசீரியாவுக்குப் போவானேன், ஐபிராத்து நதியின் தண்ணீரைக் குடிக்கவா? ¹⁹உன் சொந்தப் பொல்லாப்பே உன்னைச் சிட்சிக்கும்; உன் சொந்த வழிவிலகுதலே உன்னைக் கடிந்துகொள்ளும். நீ உன் பிதாவைவிட்டு விலகுவது எத்தனை பொல்லாததும் கசப்புமானது என்பதை அறிந்துகொள்; என்னைப்பற்றிய பயம் உன்னில் இல்லை என்று பரலோக சேனைகளின் பிதா சொல்லுகிறார். ²⁰வெகுகாலத்திற்குமுன் நான் உன் நுகத்தை முறித்து, உன் கட்டுகளை அறுத்தேன்; ஆனாலும் நீ, 'நான் அடிமையாய் இருக்கமாட்டேன்' என்றாய். மெய்யாகவே, உயரமான எல்லா மேட்டின்மேலும், பச்சையான எல்லா மரத்தின்கீழும், நீ வேசியைப்போலப் படுத்துக்கொண்டாய். ²¹நான் உன்னை உத்தம திராட்சச்செடியாக, முற்றிலும் நம்பத்தகுந்த விதையிலிருந்து நாட்டினேன். பின்பு நீ எனக்கு விரோதமாய் மாறி, கெட்டுப்போன காட்டுத் திராட்சச்செடியாய் மாறிப்போனது எப்படி? ²²நீ உன்னை உவர்மண்ணினால் கழுவி, மிகுந்த சவுக்காரத்தைப் பயன்படுத்தினாலும், உன் அக்கிரமத்தின் கறை இன்னும் எனக்கு முன்பாக இருக்கிறது என்று ஆண்டவராகிய பிதா சொல்லுகிறார்.

²³நீ எப்படிச் சொல்லுவாய், 'நான் தீட்டுப்படவில்லை; பாகால்களைப் பின்பற்றிப் போகவில்லை' என்று? பள்ளத்தாக்கிலே நீ நடந்த உன் வழியைப் பார்; நீ செய்ததைச் சிந்தித்துப்பார்—இங்கும் அங்கும் ஓடித்திரிகிற ஒரு நிலையற்ற இளம் ஒட்டகம் நீ, ²⁴வனாந்தரத்தில் பழக்கப்பட்ட காட்டுக்கழுதை நீ, தன் இச்சையினால் காற்றை முகருகிறாள்—அவள் மதவெறிகொண்டிருக்கையில் அவளை யார் தடுக்கமுடியும்? அவளை நாடுகிறவர்கள் தங்களை வருத்திக்கொள்ளாமல் தேடுவார்கள்; பருவம் வரும்போது அவளைக் கண்டடைவார்கள். ²⁵உன் கால்கள் வெறுங்காலாகுமுன்பே நிறுத்து, உன் தொண்டை வறண்டுபோகுமுன்பே நிறுத்து. ஆனாலும் நீ, 'இது வீண்! இல்லை, நான் அந்நியரை நேசிக்கிறேன், அவர்களைப் பின்பற்றியே போவேன்' என்றாய். ²⁶திருடன் பிடிபடும்போது வெட்கப்படுவதுபோல, இஸ்ரவேல் வம்சத்தார் வெட்கப்படுவார்கள்—அவர்களும், அவர்களுடைய ராஜாக்களும், அவர்களுடைய பிரபுக்களும், அவர்களுடைய ஆசாரியர்களும், அவர்களுடைய தீர்க்கதரிசிகளும், ²⁷மரத்தைப் பார்த்து, 'நீ என் தகப்பன்' என்றும், கல்லைப் பார்த்து, 'நீ என்னைப் பெற்றெடுத்தாய்' என்றும் சொல்லுகிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் முதுகை எனக்கு நேராகத் திருப்பினார்களேயன்றி, தங்கள் முகத்தை எனக்கு நேராகத் திருப்பவில்லை. ஆனாலும் தங்கள் ஆபத்துக்காலத்திலோ, 'எழுந்து எங்களை இரட்சியும்!' என்று கூப்பிடுகிறார்கள். ^d d v27 செதுக்கப்பட்ட மரத்தை 'என் தகப்பன்' என்று அழைப்பது உண்மையான உறவின் சோகமான போலிரூபமே—தங்களைப் படைத்த மெய்யான பிதாவைவிட்டு, படைக்கமாட்டாத உயிரற்ற பொருள்களுக்குத் திரும்புவதே இது. ²⁸நீ உனக்கென்று உண்டாக்கின தேவர்கள் எங்கே? உன் ஆபத்துக்காலத்தில் உன்னை இரட்சிக்கக்கூடுமானால் அவர்கள் எழும்பட்டும்; யூதாவே, உன் பட்டணங்கள் எத்தனையோ, அத்தனை தேவர்கள் உனக்கு உண்டு. ²⁹நீங்கள் ஏன் என்னோடே வழக்காடுகிறீர்கள்? நீங்கள் எல்லாரும் எனக்கு விரோதமாய்க் கலகம்பண்ணினீர்கள் என்று எங்கள் பிதா சொல்லுகிறார். ³⁰விருதாவாய் நான் உங்கள் பிள்ளைகளை அடித்தேன்; அவர்கள் புத்தியை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. உங்கள் சொந்த பட்டயம் உங்கள் தீர்க்கதரிசிகளைப் பட்சிக்கிற சிங்கத்தைப்போல விழுங்கிற்று. ³¹இந்தச் சந்ததியே, எங்கள் பிதாவின் வார்த்தையைச் சிந்தித்துப்பாருங்கள்: நான் இஸ்ரவேலுக்கு வனாந்தரமாயிருந்தேனோ, காரிருளுள்ள தேசமாயிருந்தேனோ? பின்பு என் ஜனங்கள் ஏன், 'நாங்கள் சுதந்திரமாய்த் திரிகிறோம்; இனி உம்மிடத்தில் வரமாட்டோம்' என்று சொல்லுகிறார்கள்? ³²ஒரு கன்னிகை தன் ஆபரணங்களை மறப்பாளோ, ஒரு மணமகள் தன் கல்யாணக் கச்சையை மறப்பாளோ? ஆனாலும் என் ஜனங்கள் என்னை எண்ணிறந்த நாட்களாய் மறந்துவிட்டார்கள். ³³நேசத்தைத் தொடர்ந்துபிடிக்க எத்தனை தந்திரமாய்ச் சூழ்ச்சிசெய்கிறாய்! பொல்லாத ஸ்திரீகளுக்குங்கூட உன் வழிகளைக் கற்றுக்கொடுத்தாய். ³⁴குற்றமில்லாத எளியவர்களின் உயிர் இரத்தம் உன் வஸ்திர ஓரங்களில் காணப்படுகிறது—அவர்களை நீ கன்னமிடும்போது பிடிக்கவில்லை. இவையெல்லாம் இருந்தும், ³⁵நீ, 'நான் குற்றமில்லாதவள்; நிச்சயமாய் அவருடைய கோபம் என்னைவிட்டு விலகிற்று' என்கிறாய். ஆனாலும் 'நான் பாவஞ்செய்யவில்லை' என்று நீ சொல்லுகிறதினாலே, நான் உன்னை நியாயந்தீர்ப்புக்குக் கொண்டுவருவேன். ³⁶நீ உன் வழியை மாற்றிமாற்றி எத்தனை அசட்டையாய்ப் போகிறாய்! எகிப்தினாலும் நீ வெட்கப்படுவாய், அசீரியாவினால் நீ வெட்கப்பட்டதுபோலவே. ³⁷அங்கேயிருந்தும் நீ உன் கைகளை உன் தலையின்மேல் வைத்துக்கொண்டு புறப்பட்டுவருவாய்; ஏனெனில் நீ நம்பியிருக்கிறவர்களை எங்கள் பிதா புறக்கணித்துவிட்டார், அவர்களால் உனக்கு ஒரு நன்மையும் உண்டாகாது.