ယေရမိ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် ငါ့ထံသို့ရောက်လာ၍ မိန့်တော်မူသည်ကား—

²သွားလော့၊ ယေရုရှလင်မြို့သားတို့ကြားသိစေရန် ဟစ်ကြွေးကြေညာလော့။ ငါတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူသည်ကား သင်၏ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလ၌ သစ္စာစောင့်သိမှု၊ မင်္ဂလာဆောင်သတို့သမီးကဲ့သို့ သင်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ မျိုးစေ့မကြဲသေးသောပြည်ဖြစ်သည့် တောကန္တာရကို ဖြတ်၍ ငါ့နောက်သို့ သင်လိုက်ခဲ့ခြင်းကို ငါအောက်မေ့သတိရ၏။ ^a a v2 ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မင်္ဂလာဆောင်သတို့သားက မိမိသတို့သမီးကို အောက်မေ့သကဲ့သို့ ဣသရေလ၏အစောပိုင်းချစ်ခြင်းကို ကြင်နာစွာ ပြန်လည်အောက်မေ့တော်မူ၏။ ထိုသည်ကား ကိုယ်တော် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် တမ်းတတော်မူသော ပဋိညာဉ်၏ ကြင်နာမှုပင်ဖြစ်၏။ ³ဣသရေလသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်အဖို့ သန့်ရှင်းသောအရာ၊ ကိုယ်တော်၏ကောက်ရိတ်သိမ်းခြင်း၏ အဦးသီးသောအသီးဖြစ်၏။ သူ့ကို ကိုက်စားသောသူအပေါင်းတို့သည် အပြစ်ရှိသူဟု မှတ်ယူခြင်းခံရ၍ ဘေးဒုက္ခသည် သူတို့အပေါ်သို့ သက်ရောက်၏ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူ၏။

⁴အိုယာကုပ်အမျိုးအနွယ်နှင့် ဣသရေလအမျိုး၏ အဆွေအမျိုးအပေါင်းတို့၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်ကြလော့။

⁵ငါတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူသည်ကား သင်တို့၏ဘိုးဘေးတို့သည် ငါ့ထံမှ ဝေးစွာ လွဲဖယ်သွား၍ အချည်းနှီးသောရုပ်တုတို့နောက်သို့ လိုက်လျက် မိမိတို့ကိုယ်တိုင်လည်း အချည်းနှီးဖြစ်လာကြသည်မှာ ငါ၌ အဘယ်အပြစ်ကို တွေ့ကြသနည်း။

⁶သူတို့က “ငါတို့ကို အီဂျစ်ပြည်မှ ထုတ်ဆောင်တော်မူ၍ တောကန္တာရကိုလည်းကောင်း၊ သဲကန္တာရနှင့် တွင်းများရှိသောပြည်ကိုလည်းကောင်း၊ မိုးခေါင်၍ နက်မှောင်သောပြည်၊ အဘယ်သူမျှ ဖြတ်သန်းမသွား၊ အဘယ်သူမျှ မနေထိုင်သောပြည်ကိုလည်းကောင်း ဖြတ်၍ ပို့ဆောင်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အဘယ်မှာ ရှိတော်မူသနည်း” ဟု မမေးမြန်းကြ။ ⁷ငါသည် သင်တို့ကို အသီးအနှံပေါများသောပြည်သို့ ပို့ဆောင်၍ ထိုပြည်၏အသီးအနှံနှင့် ကောင်းမြတ်သောအရာတို့ကို စားစေ၏။ သို့ရာတွင် သင်တို့သည် ဝင်ရောက်လာ၍ ငါ၏ပြည်ကို ညစ်ညူးစေကြ၏။ ငါ၏အမွေကိုလည်း စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်စေကြ၏။ ⁸ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့က “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အဘယ်မှာ ရှိတော်မူသနည်း” ဟု မမေးမြန်းကြ။ ပညတ်တရားကို ကိုင်တွယ်သောသူတို့သည် ငါ့ကို မသိကြ။ သိုးထိန်းတို့သည် ငါ့ကို ပုန်ကန်ကြ၏။ ပရောဖက်တို့သည် ဗာလဘုရားအားဖြင့် ဟောကြ၍ အချည်းနှီးသောအရာနောက်သို့ လိုက်ကြ၏။ ⁹ထို့ကြောင့် ငါသည် သင်တို့ကို ဆက်လက်၍ စွဲချက်တင်မည်ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူ၏။ သင်တို့၏မြေးမြစ်တို့ကိုလည်း ငါ စွဲချက်တင်မည်။ ¹⁰ကုပရုကျွန်း၏ကမ်းခြေသို့ ကူးသွား၍ ကြည့်ရှုလော့။ ကေဒါပြည်သို့ စေလွှတ်၍ သေချာစွာ ဆင်ခြင်လော့။ ဤသို့သောအမှုမျိုး တစ်ခါမျှ ဖြစ်ဖူးသလောဟု ကြည့်ရှုလော့။ ¹¹အကယ်၍ ဘုရားအစစ်မဟုတ်သော်လည်း အဘယ်လူမျိုးသည် မိမိတို့၏ဘုရားများကို တစ်ခါမျှ လဲလှယ်ဖူးသနည်း။ သို့ရာတွင် ငါ၏လူမျိုးတော်သည် မိမိတို့၏ဘုန်းအသရေကို အချည်းနှီးသောအရာနှင့် လဲလှယ်ကြပြီ။ ¹²အိုကောင်းကင်တို့၊ ဤအမှုကြောင့် ထိတ်လန့်ကြလော့။ တုန်လှုပ်ကြ၍ အလွန့်အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်ကြလော့ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူ၏။ ¹³အကြောင်းမူကား ငါ၏လူမျိုးတော်သည် ဒုစရိုက်နှစ်ပါးကို ပြုမိကြပြီ။ သူတို့သည် အသက်စမ်းရေတွင်းဖြစ်သော ငါ့ကို စွန့်ပယ်ကြ၍ ရေကို မခံနိုင်သော ပေါက်ပြဲသည့်ရေကန်တို့ကို မိမိတို့အဖို့ တူးကြပြီ။ ^b b v13 ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိမိကိုယ်ကို အသက်စမ်းရေတွင်းဟု ခေါ်ဝေါ်တော်မူ၏။ နောင်အခါ ယေရှုသည် ဤအသက်ရေကိုပင် မိမိထံလာသောသူအပေါင်းတို့အား ပေးတော်မူ၏ (ယောဟန် ၄:၁၄၊ ၇:၃၈)။

¹⁴ဣသရေလသည် ကျွန်ဖြစ်သလော။ အစေခံရန် မွေးဖွားခံရသူဖြစ်သလော။ သို့ဖြစ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် လုယက်ရာ ဖြစ်ရသနည်း။ ¹⁵ခြင်္သေ့ပျိုတို့သည် သူ့ကို ဟောက်ကြ၏။ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းကြ၏။ သူ၏ပြည်ကို လွင်တီးခေါင်ဖြစ်စေ၍ သူ၏မြို့တို့ကို မီးရှို့ကာ လူသူကင်းမဲ့စေကြ၏။ ¹⁶ထို့အပြင် မင်ဖိနှင့် တာဖနက်မြို့သားတို့သည် သင်၏ဦးခေါင်းထိပ်ကို ရိတ်ကြပြီ။ ^c c v16 ရှေးခေတ်ကမ္ဘာတွင် ဦးခေါင်းကို ရိတ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် အဝတ်ချွတ်ခံရခြင်းသည် လုံးဝ အရေးရှုံးနိမ့်ခြင်းနှင့် အရှက်ကွဲခြင်း၏ အမှတ်လက္ခဏာဖြစ်၏။ ¹⁷သင့်ကို လမ်းခရီး၌ ပို့ဆောင်လမ်းပြနေတော်မူသော သင်၏ခမည်းတော်ကို စွန့်ပယ်ခြင်းအားဖြင့် သင်ကိုယ်တိုင်သာလျှင် ဤအမှုကို မိမိအပေါ်သို့ ဆောင်ယူခဲ့သည်မဟုတ်လော။ ¹⁸ယခုမူ နိုင်းမြစ်ရေကို သောက်ရန် အီဂျစ်ပြည်သို့ အဘယ်ကြောင့် သွားသနည်း။ ဥဖရတ်မြစ်ရေကို သောက်ရန် အာရှုရိပြည်သို့ အဘယ်ကြောင့် သွားသနည်း။ ¹⁹သင်၏ဒုစရိုက်သည်ပင် သင့်ကို ဆုံးမလိမ့်မည်။ သင်၏ဖောက်ပြန်ခြင်းသည်ပင် သင့်ကို ဆုံးမဩဝါဒပေးလိမ့်မည်။ သင်၏ခမည်းတော်ကို စွန့်ပယ်ခြင်းသည် အဘယ်မျှ ဆိုးယုတ်၍ ခါးသီးသည်ကို သိမြင်လော့။ သင်သည် ငါ့ကို မကြောက်ရွံ့ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူ၏။ ²⁰ရှေးကာလက ငါသည် သင်၏ထမ်းပိုးကို ချိုးပယ်၍ သင်၏ချည်နှောင်ကြိုးတို့ကို ဖြတ်တောက်ခဲ့၏။ သို့ရာတွင် သင်က “ငါ အစေမခံ” ဟု ဆိုခဲ့၏။ အကယ်စင်စစ် မြင့်သောတောင်ကုန်းတိုင်းအပေါ်၌လည်းကောင်း၊ အရိပ်ကောင်းသောသစ်ပင်တိုင်းအောက်၌လည်းကောင်း သင်သည် ပြည့်တန်ဆာမကဲ့သို့ လှဲအိပ်ခဲ့၏။ ²¹ငါသည် သင့်ကို လုံးဝ စိတ်ချယုံကြည်ရသောမျိုးစေ့မှ အကောင်းဆုံးစပျစ်နွယ်အဖြစ် စိုက်ပျိုးခဲ့၏။ သို့ဖြစ်လျက် အဘယ်ကြောင့် သင်သည် ငါ့ကို ဆန့်ကျင်၍ ယိုယွင်းပျက်စီးသော တောရိုင်းစပျစ်နွယ်ဖြစ်လာရသနည်း။ ²²သင်သည် ဆေးရည်ဖြင့် ဆေးကြော၍ ဆပ်ပြာများစွာ သုံးစွဲသော်လည်း သင်၏အပြစ်အစွန်းအထင်းသည် ငါ့ရှေ့၌ ယနေ့တိုင် ကျန်ရှိနေသေး၏ဟု အရှင်ခမည်းတော်မိန့်တော်မူ၏။

²³သင်သည် အဘယ်သို့ “ငါ မညစ်ညူး၊ ဗာလဘုရားတို့နောက်သို့ မလိုက်” ဟု ဆိုနိုင်သနည်း။ ချိုင့်ဝှမ်း၌ သင်၏လမ်းစဉ်ကို ကြည့်ရှုလော့။ သင်ပြုခဲ့သည်ကို ဆင်ခြင်လော့။ သင်သည် ဤမှဟိုမှ ပြေးလွှားနေသော မငြိမ်မသက်ကုလားအုတ်ပျိုတစ်ကောင်ဖြစ်၏။ ²⁴တောကန္တာရ၌ နေကျဖြစ်သော မြည်းရိုင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့တည်း။ တပ်မက်လိုချင်မှုဖြင့် လေကို ရှူရှိုက်လျက်ရှိ၏။ ၎င်းဝ ဆွဲချိန်၌ အဘယ်သူ ထိန်းချုပ်နိုင်သနည်း။ ၎င်းကို အလိုရှိသောသူတို့သည် ရှာဖွေရန် ပင်ပန်းစရာမလို။ အချိန်ကျသောအခါ ၎င်းကို တွေ့ကြလိမ့်မည်။ ²⁵သင်၏ခြေများ ပေါက်ပြဲ၍ လည်ချောင်း ခြောက်သွေ့မသွားမီ ရပ်တန့်လော့။ သို့ရာတွင် သင်က “မျှော်လင့်စရာမရှိ။ မဖြစ်နိုင်။ အကြောင်းမူကား ငါသည် တစ်ကျွန်းတစ်နိုင်ငံသားတို့ကို နှစ်သက်၍ သူတို့နောက်သို့ လိုက်မည်” ဟု ဆိုခဲ့၏။ ²⁶သူခိုးသည် ဖမ်းမိသောအခါ အရှက်ကွဲသကဲ့သို့ ဣသရေလအမျိုးသည် အရှက်ကွဲရ၏။ သူတို့မှစ၍ သူတို့၏ရှင်ဘုရင်များ၊ မှူးမတ်များ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ပရောဖက်များ ပါဝင်ကြ၏။ ²⁷သူတို့သည် သစ်ပင်ကို “သင်သည် ငါ့အဖဖြစ်၏” ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ကျောက်တုံးကို “သင်သည် ငါ့ကို မွေးဖွားခဲ့၏” ဟူ၍လည်းကောင်း ဆိုကြ၏။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ငါ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူမည့်အစား ငါ့ကို ကျောခိုင်းကြ၏။ သို့ရာတွင် ဒုက္ခရောက်သည့်အခါ သူတို့က “ထ၍ အကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်တော်မူပါ” ဟု ဟစ်အော်ကြ၏။ ^d d v27 ထုဆစ်ထားသောသစ်ပင်ကို “ငါ့အဖ” ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသည် စစ်မှန်သောဆက်ဆံရေး၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် အတုအယောင်ဖြစ်၏။ မိမိတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော စစ်မှန်သည့်ခမည်းတော်ထံမှ လှည့်ကာ မဖန်ဆင်းနိုင်သော အသက်မဲ့အရာတို့ထံသို့ ပြောင်းလဲခြင်းပင်တည်း။ ²⁸သို့ရာတွင် သင်ကိုယ်တိုင်အဖို့ လုပ်ထားသောဘုရားတို့သည် အဘယ်မှာ ရှိသနည်း။ သင် ဒုက္ခရောက်သည့်အခါ သူတို့ ကယ်တင်နိုင်လျှင် ထကြစေ။ အိုယုဒပြည်၊ သင်၏မြို့အရေအတွက်နှင့်အမျှ သင်၏ဘုရားတို့သည် များပြားလှ၏။ ²⁹သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို စွဲချက်တင်ကြသနည်း။ သင်တို့အားလုံး ငါ့ကို ပုန်ကန်ကြပြီဟု ငါတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူ၏။ ³⁰ငါသည် သင်၏သားသမီးတို့ကို ရိုက်နှက်သော်လည်း အချည်းနှီးဖြစ်၏။ သူတို့သည် ဆုံးမခြင်းကို လက်မခံကြ။ သင်၏ဓားသည်ပင် သတ်ဖြတ်လိုသောခြင်္သေ့ကဲ့သို့ သင်၏ပရောဖက်တို့ကို ကိုက်စားခဲ့၏။ ³¹အိုယခုခေတ်လူများ၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဆင်ခြင်ကြလော့။ ငါသည် ဣသရေလအဖို့ တောကန္တာရ ဖြစ်ဖူးသလော။ သို့မဟုတ် နက်မှောင်သောပြည် ဖြစ်ဖူးသလော။ သို့ဖြစ်လျှင် ငါ၏လူမျိုးတော်က “ငါတို့သည် လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်နိုင်ပြီ။ ကိုယ်တော်ထံသို့ နောက်တစ်ဖန် မလာတော့ပြီ” ဟု အဘယ်ကြောင့် ဆိုကြသနည်း။ ³²အပျိုကညာသည် မိမိ၏လက်ဝတ်တန်ဆာကို မေ့လျော့နိုင်သလော။ သတို့သမီးသည် မိမိ၏မင်္ဂလာခါးစည်းကို မေ့လျော့နိုင်သလော။ သို့သော်လည်း ငါ၏လူမျိုးတော်သည် မရေမတွက်နိုင်သောနေ့ရက်ပေါင်းများစွာ ငါ့ကို မေ့လျော့ကြပြီ။ ³³သင်သည် မေတ္တာကို လိုက်စားရန် အဘယ်မျှ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ကြံစည်ပါသနည်း။ သင်၏အကျင့်လမ်းစဉ်တို့ကို ဆိုးယုတ်သောမိန်းမတို့အားပင် သင်ကြားပေးခဲ့ပြီ။ ³⁴သင်၏အဝတ်စွန်းတို့၌ အပြစ်မဲ့ဆင်းရဲသားတို့၏ အသက်သွေးကို တွေ့ရ၏။ သို့သော် သူတို့ အိမ်ဖောက်ဝင်နေသည်ကို သင် ဖမ်းမိခဲ့သည်မဟုတ်။ သို့သော်လည်း ဤအမှုအလုံးစုံတို့ ရှိသော်လည်း၊ ³⁵သင်က “ငါ အပြစ်မရှိ။ အမှန်ပင် အမျက်တော်သည် ငါ့ထံမှ လွှဲသွားပြီ” ဟု ဆို၏။ သို့ရာတွင် သင်သည် “ငါ အပြစ်မပြုမိ” ဟု ဆိုသောကြောင့် ငါသည် သင့်ကို တရားစီရင်ခြင်းသို့ ရောက်စေမည်။ ³⁶သင်သည် မိမိ၏လမ်းကြောင်းကို အဘယ်မျှ ပေါ့ပေါ့တန်တန် အဖန်ဖန် ပြောင်းလဲပါသနည်း။ သင်သည် အာရှုရိပြည်ကြောင့် အရှက်ကွဲခဲ့သကဲ့သို့ အီဂျစ်ပြည်ကြောင့်လည်း အရှက်ကွဲရလိမ့်မည်။ ³⁷ထိုအရပ်မှလည်း သင်သည် မိမိ၏လက်တို့ကို ဦးခေါင်းပေါ်တင်လျက် ထွက်ခွာလာရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သင်ကိုးစားသောသူတို့ကို ငါတို့၏ခမည်းတော် ပယ်တော်မူပြီ။ သူတို့သည် သင့်အား အကျိုးမပြုနိုင်ကြ။