Sang Rama Ngengeti Kekasihe

Rama kita nggugat Yehuda kanthi resmi: Panjenengane wis nuntun wong-wong iku ngliwati ara-ara samun, nanging padha ninggal Panjenengane lan ngabekti marang allah-allah kang ora bisa mitulungi. Gambarane kaya penganten wadon kang lali dina palakramane, lan wong kang ndhudhuk sumur kang retak tinimbang ngombe saka sumber kang urip.

Pasal 2.

Pangandikane Rama kita rawuh marang aku, mangkene:

Lungaa, undhangna supaya keprungu dening wong Yerusalem: Mangkene pangandikane Rama kita: Aku isih kelingan marang baktimu nalika nom-nomanmu, katresnanmu kaya penganten anyar, anggonmu ngetutake Aku ngliwati ara-ara samun, ing tanah kang durung ditanduri. ^a Israel iku suci kagem Rama kita, pameton kawitan saka panenane. Sakabehe kang nguntal Israel kaanggep salah; bilai nekani wong-wong mau, mangkono pangandikane Rama kita.

He brayate Yakub, lan sakabehe golongane turune Israel, padha rungokna pangandikane Rama kita.

Mangkene pangandikane Rama kita: Kaluputan apa kang ditemokake dening para leluhurmu ana ing Aku, nganti padha ngedoh saka Aku, mburu brahala kang tanpa guna lan dadi tanpa guna?

Padha ora takon: “Ana ing ngendi Rama kita, kang wis ngentasake kita saka tanah Mesir, kang nuntun kita ngliwati ara-ara samun, ngliwati tanah belantara lan jurang-jurang, tanah kang garing lan peteng ndhedhet, tanah kang ora diambah ing wong lan ora dienggoni sapa-sapa?” Aku wis nggawa kowe menyang tanah kang subur, supaya kowe mangan woh lan kabecikane. Nanging kowe teka lan najisake tanahKu, sarta ndadekake pusakaKu dadi jejember. Para imam padha ora takon: “Ana ing ngendi Rama kita?” Wong-wong kang nyekel Toret ora padha wanuh marang Aku; para pangon padha mbalela marang Aku; para nabi padha medhar wangsit atas asmane Baal lan ngetutake barang kang tanpa guna. Mulane Aku isih nggugat kowe, mangkono pangandikane Rama kita, lan marang anak-putumu Aku bakal nerusake dakwaanKu. Padha nyabranga menyang pesisire Siprus lan ndelenga; kongkonana wong menyang Kedar lan titenana kanthi tliti; delengen apa tau ana prakara kaya mangkene iki: Apa ana bangsa kang tau ngganti allah-allahe, sanadyan iku dudu allah babar pisan? Nanging umatKu wis ngijolake kamulyane karo barang kang tanpa guna. He langit, padha njenger marga prakara iki; padha gumeter lan giris banget, mangkono pangandikane Rama kita. Awit umatKu wis nindakake pialan loro: padha ninggal Aku, tuking banyu urip, lan padha ndhudhuk balong dhewe—balong kang bocor, kang ora bisa nyimpen banyu. ^b

Apa Israel iku batur tukon? Apa dheweke lair dadi abdi? Yagene teka dadi jarahan? Singa-singa nom padha nggero marang dheweke; swarane gumludhug. Padha ndadekake tanahe dadi suwung; kutha-kuthane kobong lan tanpa wong. Kajaba iku, wong Memfis lan Tahpanhes wis nyukur embun-embunanmu. ^c Apa dudu kowe dhewe kang njalari prakara iki, marga kowe ninggal Ramamu, kang nuntun kowe ing dalanmu? Lan saiki, yagene kowe menyang Mesir arep ngombe banyune Kali Nil? Yagene kowe menyang Asyur arep ngombe banyune Kali Efrat? Pialamu dhewe bakal ngukum kowe; anggonmu mbalela bakal nyrengeni kowe. Mulane ngertia lan sumurupa, sapira alane lan paite anggonmu ninggal Ramamu; kowe ora duwe wedi marang Aku, mangkono pangandikane Rama, Gustining balatentara swarga. Wis wiwit biyen Aku ngremuk pasanganmu lan medhot talinimu, nanging kowe ngucap: “Aku ora gelem ngawula.” Malah ing saben punthuk kang dhuwur lan ing sangisore saben wit kang ngrembuyung, kowe turon kaya wong lacur. Aku wis nandur kowe minangka wit anggur pilihan, saka wiji kang pancen becik temenan. Kepriye dene kowe malih nglawan Aku, dadi wit anggur alasan kang rusak? Sanadyan kowe adus nganggo soda lan nganggo sabun akeh, cirining kaluputanmu isih tetep ana ing ngarsaKu, mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa.

Kepriye dene kowe bisa ngucap: “Aku ora najis; aku ora ngetutake para Baal”? Delengen lakumu ing lebak; gatekna apa kang wis koklakoni—kaya unta nom kang kurang tentrem, mlayu mrana-mrene, kaya kuldi alasan kang kulina ana ing ara-ara samun, ngambus angin marga saka kepinginane—sapa kang bisa ngendheg dheweke nalika lagi birahi? Sing sapa kepengin marang dheweke ora usah kesel anggone nggoleki; samangsa wektune teka, mesthi bakal ketemu. Mandhega sadurunge sikilmu nganti mlecet lan gorokanmu garing. Nanging kowe ngucap: “Ora ana pangarep-arep! Ora, awit aku tresna marang wong manca, lan aku bakal ngetutake wong-wong mau.” Kaya maling kang kwirangan nalika kecekel, mangkono uga turune Israel padha kwirangan—wong-wong mau, para rajane, para panggedhene, para imame, lan para nabine, kang padha ngucap marang wit: “Kowe iki bapakku,” lan marang watu: “Kowe kang nglairake aku.” Awit wong-wong mau padha mungkur marang Aku, ora ngadhepake raine marang Aku. Nanging ing wektu karubedane, padha sesambat: “Mugi Paduka jumeneng saha ngluwari kawula!” ^d Nanging ana ing ngendi para allah kang kokgawe kanggo awakmu dhewe? Cikben padha tangi, yen pancen bisa nulungi kowe ing wektu karubedanmu; awit cacahe allahmu padha karo cacahe kuthamu, he Yehuda. Yagene kowe padha nggugat Aku? Kowe kabeh wis padha mbalela marang Aku, mangkono pangandikane Rama kita. Tanpa guna anggonKu ngukum anak-anakmu; padha ora gelem nampa pamerdi. Pedhangmu dhewe wis mangan para nabimu kaya singa kang galak. He para turun, gatekna pangandikane Rama kita: Apa Aku iki dadi ara-ara samun tumrap Israel, utawa tanah kang peteng ndhedhet? Yagene umatKu padha ngucap: “Kawula sami bebas ngumbara; kawula boten badhe sowan dhateng Paduka malih”? Apa prawan bisa lali marang pepaese, utawa penganten wadon lali marang sabuk pangantene? Nanging umatKu wis padha lali marang Aku pirang-pirang dina kang tanpa wilangan. Pinter temen anggonmu ngrancang kanggo mburu katresnan! Malah kowe wis mulangake carane marang wong-wong wadon kang ala. Ing poncote sandanganmu tinemu getihe wong mlarat kang ora salah—mangka kowe ora nyekel wong-wong mau nalika mbabah mlebu. Ewadene, sanadyan ana kabeh prakara iki, kowe ngucap: “Aku ora salah; mesthi bebendune wis sumingkir saka aku.” Nanging Aku bakal ngadili kowe marga kowe ngucap: “Aku ora gawe dosa.” Gampang temen anggonmu tansah ngganti dalan! Kowe bakal digawe wirang dening Mesir, kaya anggonmu digawe wirang dening Asyur. Saka kana uga kowe bakal lunga kanthi tangan tumumpang ing sirahmu, awit Rama kita wis nampik wong-wong kang kokendelake, lan wong-wong mau ora bakal migunani tumrap kowe.

Cathetan sikil

^aYeremia 2:2 — Rama kita kanthi tresna ngengeti katresnan Israel nalika isih wiwitan, kaya penganten lanang kang ngengeti penganten wadone—katresnaning prajanjian kang padha, kang dadi karsane bakal dipulihake maneh.
^bYeremia 2:13 — Rama kita nyebut sarirane piyambak minangka tuking banyu urip; sabanjure Gusti Yesus maringake banyu urip kang padha iku marang sok sapaa kang sowan marang Panjenengane (Yokanan 4:14; 7:38).
^cYeremia 2:16 — Digundhuli utawa dirampas iku ing jaman kuna dadi tandha kekalahan lan kawirangan kang babar pisan.
^dYeremia 2:27 — Nyebut wit kang dipahat minangka 'bapakku' iku tiron kang nggegirisi saka sesambungan kang sejati—mlengos saka Rama kang sejati kang nitahake wong-wong mau, nuju marang barang mati kang ora bisa nindakake apa-apa.