Bav ji Dildara Xwe Tê Bîra Xwe Tîne
Bavê me giliyekî fermî li dijî Cihûdayê tîne: wî ew di nav çolê re birin û wan ew ji bo xwedayên ku nikarin rizgar bikin terikand. Wêne bûkek e ku roja zewaca xwe ji bîr kir, û gelê ku li şûna ku ji kaniya ava zindî vexwe, sarincên qelişî kolan.
Bavê me di ayetan de dipeyive 2–37
2 1Peyva Bavê me ji min re hat û got:
2Here, li ber guhên Orşelîmê bang bike: Bavê me dibêje: Dilsoziya ciwaniya te, hezkirina te ya bûkaniyê, peyketina te ya li pey min di nav çolê de, di welatek neçandî de, tê bîra min. a a v2 Bavê me hezkirina Îsraêlê ya destpêkê bi dilovanî tîne bîra xwe, mîna zavayek ku bûka xwe tîne bîra xwe — ew dilovaniya peymanê ya ku ew dixwaze vegerîne. 3Îsraêl ji Bavê me re pîroz bû, berên ewilî yên dexla wî. Hemû kesên ku ew dadiqurtandin sûcdar hatin hesibandin; belayê ew girtin, Bavê me dibêje.
4Peyva Bavê me bibihîzin, ya mala Aqûb û hemû eşîrên mala Îsraêl.
5Bavê me weha dibêje: Bav û kalên we di min de çi xeletî dîtin, ku ew ji min dûr ketin, li pey pûtên pûç çûn û pûç bûn?
6Wan negot: ‘Bavê me li ku ye, Yê ku em ji welatê Misrê derxistin, Yê ku em di nav çolê re birin, di welatek biyaban û çalan re, welatek hişkesalî û tariya kûr, welatek ku tu kes tê re derbas nabe û tu kes lê najî?’ 7Û min hûn anîn welatek berdar, da ku hûn berê wî û qenciya wî bixwin. Lê hûn hatin û welatê min gemar kirin, û mîrata min kirin tiştek nefret. 8Kahînan negot: ‘Bavê me li ku ye?’ Yên ku bi şerîetê re mijûl dibûn min nas nekirin; şivanan li dijî min serî rakir; pêxemberan bi navê Beal pêxemberî kir û li pey tiştên pûç çûn. 9Loma ezê hê jî giliyê xwe li dijî we bînim, Bavê me dibêje, û li dijî zarokên zarokên we ezê wî bişopînim. 10Derbasî perên Qibrisê bibin û binêrin; bişînin Qedarê û baş bihizirin; bibînin ka tiştek wiha tucaran çêbûye an na: 11Gelo miletek tucaran xwedayên xwe guhertine, her çend ew qet ne xweda ne? Lê belê gelê min rûmeta xwe bi tiştek pûç guhertiye. 12Ji vê yekê sawê rakin, hey ezman; heyirî bibin, bi tevahî bitirsin, Bavê me dibêje. 13Çimkî gelê min du xerabî kirine: ew ji min, ji kaniya avên zindî vegeriyan, û ji xwe re bîr kolan — bîrên şikestî yên ku nikarin avê bigirin. b b v13 Bavê me ji xwe re dibêje kaniya avên zindî; paşê Îsa heman ava zindî pêşkêşî hemû kesên ku tên ba wî kir (Yûhenna 4:14; 7:38).
14Gelo Îsraêl kole ye? Ma ew bûye xulam? Nexwe çima ew bûye tar? 15Şêrên ciwan li ser wî herirîn; ew bi dengekî bilind zûrîn. Welatê wî wêran kirin; bajarên wî şewitîne û ji mirovan vala ne. 16Herwiha mirovên Memfîsê û Tehpenhêsê serê te qurişandine. c c v16 Qurişandin an tazîkirina serê mirovek di dinyaya kevnar de nîşana têkçûn û riswabûna temam bû. 17Ma te ev yek bi serê xwe neanî, bi terikandina Bavê xwe, Yê ku te di rê re dibir? 18Û niha, çima herî Misrê, da ku avên Nîlê vexwî? Çima herî Aşûrê, da ku avên Feratê vexwî? 19Xerabiya te bi xwe wê te terbiye bike; serhildana te bi xwe wê te şermezar bike. Nexwe bizane û bibîne ka terikandina Bavê te çiqas xerab û tal e; tu ji min natirsî, Bavê artêşên ezmanan dibêje. 20Mêj berê min nîrê te şikand û girêdanên te qetand, lê te got: ‘Ez ê xizmetê nekim.’ Bi rastî, li ser her girekî bilind û li bin her darekî pehnbûyî tu mîna qehpekê razayî. 21Min tu mîna rezek hilbijartî çandibû, ji tovek bi tevahî pêbawer. Nexwe çawa tu li dijî min zivirî û bûyî rezek xerab û hov? 22Her çend tu xwe bi sabûnê bişoyî û gelek sabûnê bi kar bînî jî, lekeya sûcê te hê jî li ber min e, Bavê Serwer dibêje.
23Tu çawa dikarî bibêjî: ‘Ez ne gemarî me; ez neçûme pey Bealan’? Li riya xwe ya di newalê de binêre; bihizire ka te çi kiriye — devek ciwan ê bêaram ê ku vir û wir dibeze, 24kerek kovî yê ku di çolê de rehet e, bi daxwaza xwe bayê bîhn dike — kî dikare wê bide sekinandin gava ew li ser gerê ye? Yên ku wê dixwazin ne hewce ye ku xwe di lêgerînê de westînin; gava wext tê, wê wê bibînin. 25Raweste berî ku piyên te tazî bibin û qirika te hişk bibe. Lê te got: ‘Bêhêvî ye! Na, çimkî ez ji biyaniyan hez dikim, û ez ê li pey wan herim.’ 26Çawa ku diz dema digire riswa dibe, wusa mala Îsraêl jî riswa dibe — ew, padîşahên wan, serokên wan, kahînên wan û pêxemberên wan, 27yên ku ji darekî re dibêjin: ‘Tu bavê min î,’ û ji kevirekî re: ‘Te ez welidandim.’ Çimkî wan pişta xwe daye min, ne rûyê xwe bi aliyê min ve. Lê di dema belaya xwe de ew bang dikin: ‘Rabe û me rizgar bike!’ d d v27 Gazîkirina darek neqişandî bi navê ‘bavê min’ texlîtkariya trajîk a têkiliya rastîn e — zivirîn ji Bavê rastîn ê ku ew afirandin ber bi tiştên bêcan ên ku nikarin. 28Lê xwedayên ku te ji xwe re çêkirin li ku ne? Bila ew rabin, heke ew dikarin te di dema belaya te de rizgar bikin; çimkî, ya Cihûda, hejmara xwedayên te bi qasî hejmara bajarên te ye. 29Çima hûn gilî li dijî min tînin? We hemûyan li dijî min serî rakir, Bavê me dibêje. 30Min bêfêde zarokên we lêxist; wan tu terbiye qebûl nekir. Şûrê we bi xwe pêxemberên we daqurtand, mîna şêrek dirrinde. 31Hey nifş, li peyva Bavê me bifikire: Ma ez ji Îsraêlê re bûme çol, an welatek tariya kûr? Nexwe çima gelê min dibêje: ‘Em serbest in ku bigerin; em ê êdî neyên ba te’? 32Ma keçek ciwan dikare xişrên xwe ji bîr bike, an bûkek şalê xwe yê dawetê? Lê belê gelê min ez ji bîr kirime, bi rojên bêhejmar. 33Çiqas bi jîrî tu plan çêdikî da ku li pey evînê bikevî! Te heta riyên xwe hînî jinên xerab kirine. 34Li ser etekên te xwîna jiyana belengazên bêsûc tê dîtin — her çend te ew di diziyê de negirtin jî. Lê belê tevî van hemû tiştan, 35tu dibêjî: ‘Ez bêsûc im; bi rastî hêrsa wî ji min vegeriyaye.’ Lê belê ez ê te bînim ber dadgehê ji bo gotina ‘Min guneh nekiriye.’ 36Çiqas bi hêsanî tu berdewam riya xwe diguherî! Tu yê ji aliyê Misrê ve bêyî şermezarkirin, çawa ku tu ji aliyê Aşûrê ve hatî şermezarkirin. 37Ji wir jî tu yê bi destên xwe li serê xwe derkevî, çimkî Bavê me yên ku tu pê bawer dikî red kirine, û ew ê qet qenciyê ji te re nekin.
