ଯିରିମୀୟ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ମୋʼ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ କହିଲା:

²ଯାଅ, ଯିରୂଶାଲମର କର୍ଣ୍ଣଗୋଚରରେ ଘୋଷଣା କର: ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି: ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ଯୌବନକାଳର ଭକ୍ତି, ତୁମ୍ଭ ବାଗ୍‌ଦତ୍ତ ବଧୂର ପ୍ରେମ, ଅରଣ୍ୟ ମଧ୍ୟଦେଇ, ଅବୁଣା ଦେଶ ମଧ୍ୟଦେଇ ଆମ୍ଭ ପଶ୍ଚାତ୍‌ରେ ତୁମ୍ଭର ଗମନ ସ୍ମରଣ କରୁଅଛୁ। ^a a v2 ବର ଯେପରି ଆପଣା ବଧୂକୁ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେହିପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଇସ୍ରାଏଲର ପ୍ରଥମ ପ୍ରେମକୁ କୋମଳ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି—ସେହି ନିୟମର କୋମଳତା ସେ ପୁନଃ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି। ³ଇସ୍ରାଏଲ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ପବିତ୍ର, ତାହାଙ୍କ ଶସ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଫଳ ଥିଲା। ଯେଉଁମାନେ ତାହାକୁ ଗ୍ରାସ କଲେ, ସେ ସମସ୍ତେ ଦୋଷୀ ଗଣିତ ହେଲେ; ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିପଦ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି।

⁴ହେ ଯାକୁବର ବଂଶ ଓ ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶର ସମସ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ।

⁵ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି: ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷଗଣ ଆମ୍ଭଠାରେ କି ଅନ୍ୟାୟ ଦେଖିଲେ ଯେ ସେମାନେ ଆମ୍ଭଠାରୁ ଦୂରକୁ ବିପଥଗାମୀ ହୋଇ ଅସାର ପ୍ରତିମାଗଣର ପଶ୍ଚାଦ୍‌ଗମନ କରି ଆପେ ଅସାର ହେଲେ?

⁶ସେମାନେ ପଚାରିଲେ ନାହିଁ, ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କାହାନ୍ତି, ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମିସର ଦେଶରୁ ବାହାର କରି ଆଣିଲେ, ଯେ ଅରଣ୍ୟ ମଧ୍ୟଦେଇ, ମରୁଭୂମି ଓ ଗର୍ତ୍ତମୟ ଦେଶ ମଧ୍ୟଦେଇ, ଅନାବୃଷ୍ଟି ଓ ନିବିଡ଼ ଅନ୍ଧକାରମୟ ଦେଶ ମଧ୍ୟଦେଇ, ଯେଉଁ ଦେଶ ଦେଇ କେହି ଗମନ କରେ ନାହିଁ ଓ ଯେଉଁଠାରେ କେହି ବାସ କରେ ନାହିଁ, ସେହି ଦେଶ ମଧ୍ୟଦେଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କଢ଼ାଇ ନେଲେ?’ ⁷ପୁଣି, ଆମ୍ଭେ ଫଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଶର ଫଳ ଓ ଉତ୍ତମ ଦ୍ରବ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସେହି ଦେଶକୁ ଆଣିଲୁ। ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆସି ଆମ୍ଭ ଦେଶକୁ ଅଶୁଚି କଲ ଓ ଆମ୍ଭ ଅଧିକାରକୁ ଘୃଣ୍ୟ କଲ। ⁸ଯାଜକମାନେ ପଚାରିଲେ ନାହିଁ, ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କାହାନ୍ତି?’ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଧାରଣକାରୀମାନେ ଆମ୍ଭକୁ ଜାଣିଲେ ନାହିଁ; ପାଳକମାନେ ଆମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କଲେ; ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବକ୍ତାମାନେ ବାଲ୍‌ ଦ୍ଵାରା ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାକ୍ୟ ପ୍ରଚାର କରି ଅସାର ବସ୍ତୁର ପଶ୍ଚାଦ୍‌ଗମନ କଲେ। ⁹ଏଣୁ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏବେ ହେଁ ଆପଣା ବିବାଦ ଉପସ୍ଥିତ କରୁଅଛୁ, ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି, ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନଗଣର ସନ୍ତାନଗଣ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତାହା ଚଳାଇବା। ¹⁰କୁପ୍ରର ଉପକୂଳକୁ ପାର ହୋଇ ଯାଇ ଦେଖ; କେଦାରକୁ ଲୋକ ପଠାଇ ଭଲ ଭାବରେ ଅନୁଧ୍ୟାନ କର; ଏପରି କିଛି କେବେ ହୋଇଅଛି କି ନାହିଁ, ତାହା ବୁଝ: ¹¹କୌଣସି ଜାତି କି କେବେ ଆପଣା ଦେବତାଗଣକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଅଛି, ଯଦିଓ ସେମାନେ ଆଦୌ ଦେବତା ନୁହନ୍ତି? ତଥାପି ଆମ୍ଭର ଲୋକମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଗୌରବ ବଦଳେ ଅସାର ବସ୍ତୁ ନେଇଅଛନ୍ତି। ¹²ହେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ, ଏଥିରେ ବିସ୍ମୟାପନ୍ନ ହୁଅ; ଭୀତ ହୁଅ, ନିତାନ୍ତ ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ ହୁଅ, ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି। ¹³କାରଣ ଆମ୍ଭର ଲୋକମାନେ ଦୁଇଟି କୁକର୍ମ କରିଅଛନ୍ତି: ସେମାନେ ଜୀବନ୍ତ ଜଳର ନିର୍ଝର ସ୍ଵରୂପ ଆମ୍ଭକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଅଛନ୍ତି ଓ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୁଣ୍ଡ ଖୋଳିଅଛନ୍ତି—ଯେଉଁ ଭଗ୍ନ କୁଣ୍ଡ ଜଳ ଧରି ରଖି ପାରେ ନାହିଁ। ^b b v13 ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣାକୁ ଜୀବନ୍ତ ଜଳର ନିର୍ଝର ବୋଲି କହନ୍ତି; ଯୀଶୁ ପରେ ଆପଣା ନିକଟକୁ ଆସୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏହି ସେହି ଜୀବନ୍ତ ଜଳ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ କଲେ (ଯୋହନ ୪:୧୪; ୭:୩୮)।

¹⁴ଇସ୍ରାଏଲ କʼଣ ଦାସ? ସେ କି କ୍ରୀତଦାସ ହୋଇ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା? ତେବେ ସେ କାହିଁକି ଲୁଟିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ହୋଇଅଛି? ¹⁵ଯୁବା ସିଂହମାନେ ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଗର୍ଜ୍ଜନ କଲେ; ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଵରରେ ହୁଙ୍କାର କଲେ। ସେମାନେ ତାହାର ଦେଶକୁ ଧ୍ଵଂସସ୍ଥାନ କଲେ; ତାହାର ନଗରସବୁ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ ନିବାସୀଶୂନ୍ୟ ହୋଇଅଛି। ¹⁶ଆହୁରି, ନୋଫ ଓ ତହପନ୍‌ହେଷର ଲୋକମାନେ ତୁମ୍ଭ ମସ୍ତକର ତାଳୁ କ୍ଷୌର କରିଅଛନ୍ତି। ^c c v16 ପ୍ରାଚୀନ ଜଗତରେ ମସ୍ତକ କ୍ଷୌର ହେବା ବା ବସ୍ତ୍ରହୀନ ହେବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରାଜୟ ଓ ଅପମାନର ଚିହ୍ନ ଥିଲା। ¹⁷ତୁମ୍ଭର ପିତା ତୁମ୍ଭକୁ ପଥରେ କଢ଼ାଇ ନେଉଥିବା ବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି କʼଣ ଆପଣା ଉପରେ ଏହା ଆଣି ନାହଁ? ¹⁸ପୁଣି ଏବେ, ଶୀୟୋରର ଜଳ ପାନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭର ମିସରର ପଥରେ କʼଣ ଅଛି? ଆଉ ଫରାତ୍‌ ନଦୀର ଜଳ ପାନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭର ଅଶୂରର ପଥରେ କʼଣ ଅଛି? ¹⁹ତୁମ୍ଭର ନିଜ ଦୁଷ୍ଟତା ତୁମ୍ଭକୁ ଶାସନ କରିବ; ତୁମ୍ଭର ନିଜ ବିପଥଗମନ ତୁମ୍ଭକୁ ଅନୁଯୋଗ କରିବ। ଏଣୁ ଜାଣ ଓ ଦେଖ, ତୁମ୍ଭ ପିତାଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବା କେତେ ମନ୍ଦ ଓ ତିକ୍ତ; ତୁମ୍ଭର ଆମ୍ଭ ବିଷୟରେ ଭୟ ନାହିଁ, ଏହା ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀର ପିତା କହନ୍ତି। ²⁰ବହୁ କାଳ ପୂର୍ବେ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ଯୁଆଳି ଭାଙ୍ଗିଲୁ ଓ ତୁମ୍ଭ ବନ୍ଧନସବୁ ଛିଣ୍ଡାଇଲୁ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ କହିଲ, ‘ଆମ୍ଭେ ସେବା କରିବୁ ନାହିଁ।’ ବାସ୍ତବରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତ ଉପରେ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ହରିତ୍‌ ବୃକ୍ଷ ତଳେ ତୁମ୍ଭେ ବେଶ୍ୟା ତୁଲ୍ୟ ଶୟନ କଲ। ²¹ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ଵାସଯୋଗ୍ୟ ବୀଜରୁ ଉତ୍ତମ ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତା ରୂପେ ରୋପଣ କରିଥିଲୁ। ତେବେ ତୁମ୍ଭେ କିପରି ଆମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଫେରି ଭ୍ରଷ୍ଟ ବନ୍ୟ ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତା ହୋଇଗଲ? ²²ଯଦ୍ୟପି ତୁମ୍ଭେ ଯବକ୍ଷାରରେ ଆପଣାକୁ ଧୌତ କର ଓ ବହୁ ସାବୁନ ବ୍ୟବହାର କର, ତଥାପି ତୁମ୍ଭ ଅପରାଧର ଦାଗ ଆମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ରହିଅଛି, ଏହା ପ୍ରଭୁ ପିତା କହନ୍ତି।

²³ତୁମ୍ଭେ କିପରି କହିପାର, ‘ମୁଁ ଅଶୁଚି ହୋଇ ନାହିଁ; ମୁଁ ବାଲ୍‌ଗଣର ପଶ୍ଚାଦ୍‌ଗମନ କରି ନାହିଁ’? ଉପତ୍ୟକାରେ ଆପଣା ପଥ ଦେଖ; ତୁମ୍ଭେ କʼଣ କରିଅଛ, ତାହା ବିବେଚନା କର—ଆପଣା ପଥରେ ଏଣେତେଣେ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଏକ ଅସ୍ଥିର ଯୁବା ଓଟ ତୁଲ୍ୟ, ²⁴ଅରଣ୍ୟରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ଏକ ବନ୍ୟ ଗର୍ଦ୍ଦଭୀ ତୁଲ୍ୟ, ଯେ ଆପଣା ବାସନାରେ ବାୟୁ ଆଘ୍ରାଣ କରେ—ତାହା ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ହେଲେ କିଏ ତାହାକୁ ନିବୃତ୍ତ କରିପାରିବ? ଯେଉଁମାନେ ତାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆପଣାକୁ ଅନ୍ଵେଷଣରେ କ୍ଲାନ୍ତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ; ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ ଆସିଲେ ସେମାନେ ତାହାକୁ ପାଇବେ। ²⁵ତୁମ୍ଭ ଚରଣ ଉଲଗ୍ନ ଓ ତୁମ୍ଭ କଣ୍ଠ ଶୁଷ୍କ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ନିବୃତ୍ତ ହୁଅ। ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ କହିଲ, ‘ନିରାଶ! ନା, କାରଣ ମୁଁ ବିଦେଶୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପଶ୍ଚାତ୍‌ରେ ଯିବି।’ ²⁶ଚୋର ଧରା ପଡ଼ିଲେ ଯେପରି ଲଜ୍ଜିତ ହୁଏ, ସେହିପରି ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶ ଲଜ୍ଜିତ ହୁଅନ୍ତି—ସେମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ରାଜାଗଣ, ସେମାନଙ୍କ ଅଧିପତିଗଣ, ସେମାନଙ୍କ ଯାଜକଗଣ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବକ୍ତାଗଣ, ²⁷ଯେଉଁମାନେ କାଷ୍ଠକୁ କହନ୍ତି, ‘ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ପିତା,’ ଓ ପ୍ରସ୍ତରକୁ କହନ୍ତି, ‘ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ଜନ୍ମ ଦେଲ।’ କାରଣ ସେମାନେ ଆମ୍ଭ ଆଡ଼କୁ ମୁଖ ନ କରି ପିଠି କରିଅଛନ୍ତି। ମାତ୍ର ଆପଣାମାନଙ୍କ ବିପଦ ସମୟରେ ସେମାନେ ଡାକି କହନ୍ତି, ‘ଉଠ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତ୍ରାଣ କର!’ ^d d v27 ଖୋଦିତ କାଷ୍ଠକୁ ‘ମୋହର ପିତା’ ବୋଲି ଡାକିବା ବାସ୍ତବ ସମ୍ପର୍କର ଶୋଚନୀୟ ଜାଲ ସ୍ଵରୂପ—ଯେଉଁ ସତ୍ୟ ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ତାହାଙ୍କଠାରୁ ଫେରି ଯେଉଁମାନେ ତାହା କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେହି ନିର୍ଜୀବ ବସ୍ତୁ ଆଡ଼କୁ ଯିବା। ²⁸ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପାଇଁ ଯେଉଁ ଦେବତାଗଣ ନିର୍ମାଣ କଲ, ସେମାନେ କାହାନ୍ତି? ତୁମ୍ଭ ବିପଦ ସମୟରେ ଯଦି ସେମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ତ୍ରାଣ କରିପାରନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ଉଠନ୍ତୁ; କାରଣ ହେ ଯିହୁଦା, ତୁମ୍ଭର ଯେତେ ନଗର, ତୁମ୍ଭର ସେତେ ଦେବତା। ²⁹ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ଆମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିବାଦ କର? ତୁମ୍ଭେ ସମସ୍ତେ ଆମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କରିଅଛ, ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି। ³⁰ଆମ୍ଭେ ବୃଥାରେ ତୁମ୍ଭ ସନ୍ତାନଗଣକୁ ପ୍ରହାର କଲୁ; ସେମାନେ କୌଣସି ଶାସନ ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭର ନିଜ ଖଡ୍‌ଗ ଗ୍ରାସକାରୀ ସିଂହ ତୁଲ୍ୟ ତୁମ୍ଭ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବକ୍ତାଗଣଙ୍କୁ ଗ୍ରାସ କଲା। ³¹ହେ ବର୍ତ୍ତମାନର ବଂଶ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ବିବେଚନା କର: ଆମ୍ଭେ କʼଣ ଇସ୍ରାଏଲ ପ୍ରତି ଅରଣ୍ୟ ସ୍ଵରୂପ ହୋଇଅଛୁ, ଅବା ନିବିଡ଼ ଅନ୍ଧକାରମୟ ଦେଶ? ତେବେ ଆମ୍ଭର ଲୋକମାନେ କାହିଁକି କହନ୍ତି, ‘ଆମ୍ଭେମାନେ ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦରେ ବିଚରଣ କରୁ; ଆମ୍ଭେମାନେ ଆଉ ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଆସିବୁ ନାହିଁ’? ³²ଯୁବତୀ କʼଣ ଆପଣା ଅଳଙ୍କାର ପାସୋରିପାରେ, ଅବା କନ୍ୟା ଆପଣା ବିବାହ ପଟୁକା? ତଥାପି ଆମ୍ଭର ଲୋକମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ ଦିନ ଯାଏ ଆମ୍ଭକୁ ପାସୋରିଅଛନ୍ତି। ³³ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରେମ ଅନ୍ଵେଷଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ କିପରି ଚତୁରତାର ସହିତ କୌଶଳ କର! ଏପରିକି ତୁମ୍ଭେ ଦୁଷ୍ଟା ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଆପଣା ପଥ ଶିଖାଇଅଛ। ³⁴ତୁମ୍ଭ ବସ୍ତ୍ରର ଅଞ୍ଚଳରେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଦୀନହୀନମାନଙ୍କ ଜୀବନ-ରକ୍ତ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ—ଯଦିଓ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ସିନ୍ଧି କାଟୁଥିବା ବେଳେ ଧରି ନାହଁ। ତଥାପି ଏହିସବୁ ବିଷୟ ସତ୍ତ୍ଵେ, ³⁵ତୁମ୍ଭେ କହୁଅଛ, ‘ମୁଁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ; ନିଶ୍ଚୟ ତାହାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ମୋʼଠାରୁ ଫେରିଅଛି।’ ତଥାପି ‘ମୁଁ ପାପ କରି ନାହିଁ’ ବୋଲି କହିବା ସକାଶୁ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ବିଚାରକୁ ଆଣିବା। ³⁶ତୁମ୍ଭେ କିପରି ଅବହେଳାରେ ଆପଣା ପଥ ବାରମ୍ବାର ପରିବର୍ତ୍ତନ କରୁଅଛ! ତୁମ୍ଭେ ଯେପରି ଅଶୂର ଦ୍ଵାରା ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇଥିଲ, ସେପରି ମିସର ଦ୍ଵାରା ଲଜ୍ଜିତ ହେବ। ³⁷ସେଠାରୁ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ମସ୍ତକ ଉପରେ ହସ୍ତ ଦେଇ ବାହାରି ଆସିବ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଯେଉଁମାନଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କର, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରିଅଛନ୍ତି, ଆଉ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭର କୌଣସି ମଙ୍ଗଳ କରିବେ ନାହିଁ।