Mahatsiaro ny Malalany ny Ray
Raintsika mitondra fiampangana ofisialy an'i Joda: nitarika azy tany an'efitra Izy fa nandao Azy izy ireo ho an'andriamanitra tsy afaka manavotra. Ny sary dia vehivavy nampakarina nanadino ny andron'ny fampakaram-bady, ary olona nihady lavaka rano triatra fa tsy nisotro tamin'ny loharano velona.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 2–37
2 1Ary tonga tamiko ny tenin’i Raintsika, hoe:
2Mandehana, ka mitoria ao an-tsofin’i Jerosalema hoe: Hoy Raintsika: Tsaroako ny fahatokian’ny fahatanoranao, ny fitiavanao fony ianao vady vao hoavina, ny nanarahanao Ahy tany an-efitra, tany tsy nafafy. a a v2 Mahatsiaro tamim-pitiavana malefaka ny fitiavan’i Israely tany am-boalohany Raintsika, toy ny lehilahy mahatsiaro ny vadiny vao hoavina—dia ilay fitiavana malefaka tao amin’ny fanekena ihany no irin’Izy havaozina. 3Masina ho an’i Raintsika Israely, dia ny voaloham-bokatry ny fijinjany. Ny rehetra nihinana azy dia nambara ho meloka; nahazo ireo ny loza, hoy Raintsika.
4Henoy ny tenin’i Raintsika, ry taranak’i Jakoba sy ny foko rehetra amin’ny taranak’i Israely.
5Izao no lazain’i Raintsika: Inona no heloka hitan’ny razanareo tamiko, ka nanalavitra Ahy izy, ary nanaraka ny sampy zava-poana ka tonga zava-poana?
6Tsy nanontany izy hoe: «Aiza Raintsika, izay nitondra antsika niakatra avy tany amin’ny tany Egypta, izay nitarika antsika namaky ny efitra, namaky ny tany efitra sy lavaka, tany ritra sy maizin-dalina, tany tsy lalovan’olona sady tsy onenan’olona?» 7Ary nentiko ianareo hankany amin’ny tany be voa, mba hihinana ny vokany sy ny tsara aminy. Fa tonga ianareo ka nandoto ny taniko, ary nataonareo zava-betaveta ny lovako. 8Tsy nanontany ny mpisorona hoe: «Aiza Raintsika?» Tsy nahalala Ahy izay mikarakara ny lalàna; nikomy tamiko ny mpiandry; naminany tamin’i Baala ny mpaminany ary nanaraka izay tsy misy ilana. 9Koa mbola hiampanga anareo Aho, hoy Raintsika, ary hotohizako hatramin’ny zanaky ny zanakareo ny fiampangana. 10Mita mankany amin’ny morontsirak’i Kitima ka jereo; mandefasa olona mankany Kedara ka diniho tsara; jereo na nisy toy izao taloha: 11Moa nisy firenena nanova ny andriamaniny ve, na dia tsy andriamanitra akory aza ireny? Nefa nanakalo ny voninahiny tamin’ny zava-poana ny oloko. 12Mivarahontsana noho izany, ry lanitra; mangovitra, ary mihorohoro indrindra, hoy Raintsika. 13Fa ratsy roa no nataon’ny oloko: nandao Ahy izy, izay loharanon’ny rano velona, ary nihady fantsakana ho an’ny tenany—fantsakana vaky tsy mahatan-drano. b b v13 Raintsika no manonona ny Tenany ho loharanon’ny rano velona; i Jesosy taty aoriana nanolotra io rano velona io ihany ho an’izay rehetra manatona Azy (Jaona 4:14; 7:38).
14Andevo ve Israely? Teraka ho mpanompo ve izy? Nahoana àry no tonga babo izy? 15Nierona ireo liona tanora taminy; nidradradradra mafy izy ireo. Nataon’izy ireo ho tany lao ny taniny; may sy foana mponina ny tanànany. 16Ary koa, ny lehilahy any Nofa sy Tahpanesa dia nandrovitra ny tampon-dohanao. c c v16 Ny fandrovitana ny loha na ny fanalana ny volony dia mariky ny faharesena tanteraka sy ny fanetren-tena tamin’ny andro fahiny. 17Moa tsy ianao ihany ve no nahatonga izany taminao, tamin’ny fandavanao ny Rainao, izay nitarika anao teny an-dalana? 18Ary ankehitriny, nahoana no mankany Egypta hisotro ny ranon’i Nila? Nahoana no mankany Asyria hisotro ny ranon’ny Eofrata? 19Ny ratsinao ihany no hanitsy anao; ny fivadihanao ihany no hananatra anao. Fantaro àry ka jereo fa ratsy sy mangidihidy ny fandavanao ny Rainao; tsy misy fahatahorana Ahy ao aminao, hoy ny Rain’ny miaramilan’ny lanitra. 20Hatry ny ela dia notapahiko ny zioganao ary noravako ny fatoranao, nefa hoy ianao: «Tsy hanompo aho.» Eny, teo amin’ny havoana avo rehetra sy teo ambanin’ny hazo maitso mivelatra rehetra no nandry ianao toy ny mpijangajanga. 21Efa nambolejiko ho voaloboka voafantina ianao, avy amin’ny voa tena azo itokisana. Ahoana àry no nivadihanao tamiko ka tonga voaloboka ala simba? 22Na dia manasa ny tenanao amin’ny lesiva aza ianao ary mampiasa savony betsaka, dia mbola eo anatrehako ny tasan’ny helokao, hoy ny Ray Tompon’ny rehetra.
23Ahoana no ilazanao hoe: «Tsy voaloto aho; tsy nanaraka ireo Baala aho»? Jereo ny lalanao tao amin’ny lohasaha; diniho izay nataonao—zanaka rameva tsy mitsahatra mihazakazaka eto sy eroa, 24boriky ala zatra any an-efitra, mitsentsitra ny rivotra noho ny filany—iza no mahasakana azy rehefa mangotraka izy? Izay rehetra mitady azy dia tsy mila mandreraka ny tenany mitady; rehefa tonga ny fotoany dia hahita azy izy ireo. 25Mijanòna aloha sao tonta ny tongotrao ka ho maina ny tendanao. Fa hoy ianao: «Tsy misy antenaina! Tsia, fa tia ny vahiny aho, ary izy ireo no hanarahako aho.» 26Toy ny menatra ny mpangalatra rehefa azo, no menatra koa ny taranak’i Israely—izy ireo sy ny mpanjakany sy ny lehibeny sy ny mpisoronany sy ny mpaminaniny, 27izay manao amin’ny hazo hoe: «Ianao no raiko,» ary amin’ny vato hoe: «Ianao no niteraka ahy.» Fa nanodina ny hodimbolony izy tamiko, fa tsy ny tavany no nitodika tamiko. Nefa amin’ny andro fahoriany dia mitaraina izy hoe: «Mitsangàna ka vonjeo izahay!» d d v27 Ny fiantsoana hoe «raiko» ny hazo voasokitra dia sarin-diso mampalahelo ny fifandraisana marina—ny fialana amin’ny Ray marina izay nahary azy ireo mankany amin’ny zavatra tsy misy aina izay tsy mahavita izany. 28Fa aiza ireo andriamanitra nataonao ho anao? Aoka hitsangana izy, raha mahavonjy anao amin’ny andro fahoriananao; fa araka ny isan’ny tanànanao no isan’ny andriamanitrao, ry Joda. 29Nahoana ianareo no miampanga Ahy? Samy nikomy tamiko ianareo rehetra, hoy Raintsika. 30Tamin’ny zava-poana no namelezako ny zanakareo; tsy nanaiky fananarana izy. Ny sabatrareo ihany no nihinana ny mpaminanareo toy ny liona mamono. 31Ry taranaka ô, diniho ny tenin’i Raintsika: Moa efitra ve Aho ho an’i Israely, na tany maizin-dalina? Nahoana àry no ilazan’ny oloko hoe: «Afaka mivezivezy izahay; tsy hankao aminao intsony izahay»? 32Moa hanadino ny haingony ve ny ankizivavy, na ny vehivavy vao hoavina ny fehin-kibony? Nefa nanadino Ahy ny oloko hatramin’ny andro tsy tambo isaina. 33Hendry tokoa ianao mikatsaka ny fitiavana! Hatramin’ny vehivavy ratsy fanahy aza dia nampianarinao ny lalanao. 34Ao amin’ny sisin’akanjonao dia hita ny ran’ny mahantra tsy manan-tsiny—na dia tsy azonao aza izy ireo nanapoaka trano. Nefa na dia eo aza izany rehetra izany, 35dia hoy ianao: «Tsy manan-tsiny aho; azo antoka fa niala tamiko ny fahatezerany.» Nefa hotsaraiko ianao noho ny nilazanao hoe: «Tsy nanota aho.» 36Mora loatra ny fanovanao ny lalanao! Hampahamenatra anao i Egypta, tahaka ny nampahamenatra anao i Asyria. 37Avy any koa dia hivoaka ianao, ny tananao eo an-dohanao, fa nolavin’i Raintsika izay itokianao, ary tsy hahasoa anao izy ireo.