ခမည်းတော် သစ္စာရှိမှုကို ရှာမတွေ့ခြင်း
ယေရုရှလင်တွင် ရိုးသားသူ တစ်ယောက်ကို ရှာကြလော့၊ တွေ့လျှင် မြို့ကို ချမ်းသာပေးမည်ဟု ငါတို့ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ဆင်းရဲသူတို့ထဲ၌လည်းကောင်း၊ ခေါင်းဆောင်တို့ထဲ၌လည်းကောင်း တစ်ယောက်မျှ မတွေ့ရ။ ပရောဖက်တို့ မုသာဟော၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့ မိမိအကျိုးအတွက် အုပ်စိုးကြ၏၊ လူတို့လည်း ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းကို နှစ်သက်ကြ၏။ ဤအခန်းသည် ဖွင့်ထားသော မေးခွန်းဖြင့် အဆုံးသတ်၏။
5 1“ယေရုရှလင်မြို့၏ လမ်းများတွင် လှည့်လည်ကြလော့။ ယခု ကြည့်ရှု၍ မှတ်သားကြလော့။ မြို့ရင်ပြင်များကို ရှာဖွေကြလော့။ တရားမျှတစွာ ပြုကျင့်၍ သစ္စာတရားကို ရှာဖွေသောသူ တစ်ဦးကိုမျှ သင်တို့ တွေ့ရှိနိုင်လျှင် ထိုမြို့ကို ငါ ခွင့်လွှတ်မည်။ 2သူတို့က ‘ငါတို့၏ခမည်းတော် အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း’ ဟု ဆိုသော်လည်း မမှန်မကန် ကျိန်ဆိုကြ၏။”
3အို အဖခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်၏ မျက်စိတော်သည် သစ္စာရှိမှုကို ရှာတော်မမူသလော။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ရိုက်နှက်တော်မူသော်လည်း သူတို့သည် နာကျင်မှုကို မခံစားကြ။ သူတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော်လည်း သူတို့သည် ဆုံးမမှုကို လက်မခံကြ။ မိမိတို့မျက်နှာကို ကျောက်ထက် မာကြောစေ၍ ပြန်လှည့်ရန် ငြင်းဆန်ကြ၏။ 4ထိုအခါ အကျွန်ုပ်က ‘ဤသူတို့သည် ဆင်းရဲသားများသာ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ လမ်းစဉ်တော်ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိတို့ခမည်းတော်၏ တရားမျှတသော လမ်းစဉ်တော်များကိုလည်းကောင်း မသိသောကြောင့် မိုက်မဲကြ၏’ ဟု ဆို၏။ 5အကျွန်ုပ်သည် ကြီးမြတ်သူတို့ထံသို့ သွား၍ သူတို့အား ပြောဆိုမည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ လမ်းစဉ်တော်ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိတို့ခမည်းတော်၏ တရားမျှတသော လမ်းစဉ်တော်များကိုလည်းကောင်း ဧကန်မုချ သိကြ၏’ ဟု ဆို၏။ သို့ရာတွင် ထိုသူအပေါင်းတို့သည်လည်း ထမ်းပိုးကို ချိုးဖျက်ကြ၍ ချည်နှောင်ရာ ကြိုးများကို ဖြတ်တောက်ကြပြီ။ 6ထို့ကြောင့် တောမှ ခြင်္သေ့သည် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်။ သဲကန္တာရမှ ဝံပုလွေသည် သူတို့ကို ကိုက်ဖြတ်လိမ့်မည်။ ကျားသစ်သည် သူတို့၏မြို့များကို စောင့်ကြည့်လျက် ချောင်းမြောင်းနေ၏။ ထိုမြို့များမှ ထွက်သွားသူတိုင်းသည် အပိုင်းပိုင်း ကိုက်ဖြဲခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့၏ ပုန်ကန်မှုများသည် များပြား၍ သူတို့၏ ဖောက်ပြန်မှုများသည် မရေတွက်နိုင်အောင် ရှိ၏။
7“သင့်ကို ငါ အဘယ်ကြောင့် ခွင့်လွှတ်ရမည်နည်း။ သင်၏သားသမီးတို့သည် ငါ့ကို စွန့်ပယ်၍ ဘုရားမဟုတ်သောသူတို့ကို တိုင်တည်လျက် ကျိန်ဆိုကြပြီ။ ငါသည် သူတို့ကို ဝစွာ ကျွေးမွေးသော်လည်း သူတို့သည် သူ့မယားကို ပြစ်မှား၍ ပြည့်တန်ဆာမတို့၏ အိမ်များသို့ အုပ်စုလိုက် သွားကြ၏။ 8သူတို့သည် ဝဖြိုးလျက် ကာမဂုဏ်ကြူးသော မြင်းထီးများကဲ့သို့ ဖြစ်၍ အသီးသီးသည် မိမိ၏ အိမ်နီးချင်း၏မယားကို တောင့်တလျက် ဟီကြ၏။ 9ဤအမှုများအတွက် သူတို့ကို ငါ အပြစ်မပေးဘဲ နေရမည်လော။ ဟု ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးအား ငါ တရားစီရင်ရမည် မဟုတ်လော။ 10ထိုမြို့၏ စပျစ်ဥယျာဉ်တန်းများကို ဖြတ်၍ တက်ပြီးလျှင် ဖျက်ဆီးကြလော့။ သို့ရာတွင် အကုန်အစင် မဖျက်ဆီးကြနှင့်။ အကိုင်းအခက်များကို ခုတ်ပယ်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ထိုအရာတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ဥစ္စာ မဟုတ်။ 11အကြောင်းမူကား ဣသရေလအမျိုးနှင့် ယုဒအမျိုးတို့သည် ငါ့ကို လုံးဝ သစ္စာဖောက်ကြပြီ ဟု ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။”
12သူတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို မမှန်မကန် ပြောဆိုကြ၏။ သူတို့က ‘ကိုယ်တော်သည် အဘယ်အမှုကိုမျှ ပြုတော်မမူ။ ဘေးဒုက္ခသည် ငါတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လိမ့်မည် မဟုတ်။ ငါတို့သည် ဓားဘေးကိုလည်းကောင်း၊ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်းကိုလည်းကောင်း တွေ့ကြရလိမ့်မည် မဟုတ်’ ဟု ဆိုကြ၏။ 13ပရောဖက်တို့သည် လေသက်သက်သာ ဖြစ်ကြ၏။ နှုတ်ကပတ်တော်သည် သူတို့၌ မရှိ။ သို့ဖြစ်၍ သူတို့၌ ထိုသို့ ဖြစ်ပါစေ။
14ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ ခမည်းတော်က ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ သင်သည် ဤစကားကို ပြောဆိုသောကြောင့် သင်၏နှုတ်၌ ငါ့စကားများကို မီးဖြစ်စေ၍ ဤလူမျိုးကို ထင်းဖြစ်စေမည်။ ထိုမီးသည် သူတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေလိမ့်မည်။ 15ကြည့်ကြလော့၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့၊ ငါသည် ဝေးလံသောအရပ်မှ လူမျိုးတစ်မျိုးကို သင်တို့တစ်ဖက်၌ ဆောင်ယူလာမည် ဟု ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ထိုလူမျိုးသည် ခိုင်ခံ့တည်တံ့သော လူမျိုး၊ ရှေးကျသော လူမျိုး၊ သင်တို့ မသိသော ဘာသာစကားကို ပြောသော လူမျိုး၊ သင်တို့ နားမလည်နိုင်သော စကားကို ပြောသော လူမျိုး ဖြစ်၏။ 16“သူတို့၏ မြားတောင့်သည် ဖွင့်ထားသော သင်္ချိုင်းတွင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သူတို့အားလုံးသည် ခွန်အားကြီးသော စစ်သူရဲများ ဖြစ်ကြ၏။ 17သူတို့သည် သင်၏ ကောက်ပဲသီးနှံနှင့် အစားအစာကို စားသုံးကြလိမ့်မည်။ သင်၏ သားသမီးတို့ကို စားသုံးကြလိမ့်မည်။ သင်၏ သိုးအုပ်နှင့် နွားအုပ်တို့ကို စားသုံးကြလိမ့်မည်။ သင်၏ စပျစ်ပင်နှင့် သင်္ဘောသဖန်းပင်တို့ကို စားသုံးကြလိမ့်မည်။ သင် ကိုးစားသော ခံတပ်မြို့တို့ကို ဓားဖြင့် ဖြိုဖျက်ကြလိမ့်မည်။”
18သို့ရာတွင် ထိုကာလ၌ပင် သင်တို့ကို ငါ လုံးဝ သုတ်သင်ပယ်ရှင်းခြင်း မပြုဘဲ နေမည် ဟု ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ 19သူတို့က ‘ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဤအမှုအလုံးစုံကို ငါတို့အား အဘယ်ကြောင့် ပြုတော်မူသနည်း’ ဟု မေးကြသောအခါ၊ ‘သင်တို့သည် ငါ့ကို စွန့်ပယ်၍ သင်တို့ပြည်၌ တကျွန်းတနိုင်ငံ ဘုရားများကို ဝတ်ပြုခဲ့သကဲ့သို့ သင်တို့ဥစ္စာ မဟုတ်သော ပြည်၌ တကျွန်းတနိုင်ငံသားတို့၏ အစေကို ခံရကြလိမ့်မည်’ ဟု သူတို့အား ပြောကြားလော့။
20“ဤအမှုကို ယာကုပ်အမျိုး၌ ကြေညာ၍ ယုဒပြည်၌ ဟောပြောကြလော့။ 21ဤစကားကို၊ အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့၍ မိုက်မဲသော လူမျိုးတို့၊ မျက်စိရှိလျက် မမြင်၊ နားရှိလျက် မကြားသော သူတို့၊ နားထောင်ကြလော့။” 22သင်တို့သည် ငါ့ကို မကြောက်ကြသလော။ ဟု ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ငါ့ရှေ့၌ မတုန်လှုပ်ကြသလော။ ငါသည် သဲကို ပင်လယ်၏ နယ်နိမိတ်အဖြစ် ချထား၍ မကျော်လွန်နိုင်သော ထာဝရ ပညတ်ဖြစ်စေ၏။ လှိုင်းတံပိုးတို့သည် လှုပ်ရှားသော်လည်း နိုင်နင်းခြင်း မရှိ။ ဟုန်းဟုန်းမြည်သော်လည်း ထိုနယ်နိမိတ်ကို မကျော်နိုင်ကြ။ 23သို့ရာတွင် ဤလူမျိုးသည် ခေါင်းမာ၍ ပုန်ကန်တတ်သော စိတ်နှလုံးရှိ၏။ သူတို့သည် လမ်းလွှဲ၍ မိမိတို့ အလိုအတိုင်း သွားကြပြီ။ 24သူတို့သည် မိမိတို့ စိတ်နှလုံးထဲ၌ ‘မိုးရေကို ချပေးတော်မူသော၊ ဆောင်းဦးမိုးနှင့် နွေဦးမိုးကို အချိန်တန်၍ ရွာစေတော်မူသော၊ ကောက်ရိတ်သိမ်းရာ ချိန်းချက်ထားသော သီတင်းပတ်များကို ငါတို့အတွက် ထိန်းသိမ်းတော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ကြောက်ရွံ့ကြကုန်အံ့’ ဟု မဆိုကြ။ 25“သင်တို့၏ ဒုစရိုက်များသည် ဤကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို လွှဲဖယ်ပစ်ကြပြီ။ သင်တို့၏ အပြစ်များသည် ကောင်းသောအရာကို သင်တို့ထံမှ ဆီးတားထားကြ၏။ 26အကြောင်းမူကား ငါ့လူမျိုးအထဲ၌ ဆိုးယုတ်သောသူတို့ကို တွေ့ရှိရ၏။ သူတို့သည် ချောင်းမြောင်း၍ စောင့်နေသော ငှက်ဖမ်းသမားကဲ့သို့ ပုန်းအောင်းနေကြ၏။ ကျော့ကွင်းကို ထောင်၍ လူတို့ကို ဖမ်းယူကြ၏။ 27ငှက်များ ပြည့်နှက်နေသော လှောင်အိမ်ကဲ့သို့ သူတို့၏အိမ်များသည် လှည့်စားမှုဖြင့် ပြည့်နေ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကြီးမြတ်၍ ချမ်းသာကြွယ်ဝလာကြပြီ။ 28သူတို့သည် ဝဖြိုး၍ တောက်ပြောင်လာကြ၏။ ဆိုးညစ်သော အကျင့်များဖြင့် ပြည့်လျှံနေကြ၏။ မိဘမဲ့သူတို့ ကောင်းစားကြစေရန် သူတို့၏ အမှုကို မစောင့်ရှောက်ကြ။ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူတို့၏ အခွင့်အရေးကိုလည်း မထောက်ထားကြ။” 29ဤအမှုများအတွက် သူတို့ကို ငါ အပြစ်မပေးဘဲ နေရမည်လော။ ဟု ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးအား ငါ တရားစီရင်ရမည် မဟုတ်လော။ 30“ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အမှုတစ်ခုသည် ပြည်တော်၌ ဖြစ်ပွားလေပြီ။ 31ပရောဖက်တို့သည် မမှန်မကန် ဟောပြောကြ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် မိမိတို့ အာဏာအလျောက် အုပ်စိုးကြ၏။ ငါ့လူမျိုးသည်လည်း ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းကို နှစ်သက်ကြ၏။ သို့ရာတွင် အဆုံးရောက်သောအခါ သင်တို့သည် အဘယ်သို့ ပြုကြမည်နည်း။”