Die Vader vind geen trou nie

Deursoek Jerusalem vir een eerlike mens, sê ons Vader, en die stad sal gespaar word. Niemand word gevind nie — nie onder die armes nie, nie onder die leiers nie. Profete lieg, priesters regeer vir hulleself, en die volk verkies dit so. Die hoofstuk eindig met 'n vraag wat oop bly.

Hoofstuk 5.

“Swerf deur die strate van Jerusalem, kyk nou en neem kennis! Deursoek haar pleine— as julle een mens kan vind, een wat reg laat geskied en waarheid soek, dan sal ek haar vergewe. Selfs wanneer hulle sê: ‘So waar as ons Vader leef,’ sweer hulle vals.”

Ons Vader, soek u oë nie na trou nie? U het hulle geslaan, maar hulle het geen pyn gevoel nie; u het hulle verteer, maar hulle het geweier om teregwysing te aanvaar. Hulle het hulle gesigte harder as rots gemaak; hulle het geweier om terug te keer. Toe het ek gesê: ‘Dit is net die armes; hulle is dwaas, want hulle ken nie die weg van ons Vader nie, die regverdige weë van hulle Vader.’ Ek sal na die vooraanstaandes gaan en praat met hulle, want hulle ken sekerlik die weg van ons Vader, die regverdige weë van hulle Vader.’ Maar ook hulle, almal van hulle, het die juk gebreek; hulle het die boeie stukkend geruk. Daarom sal ’n leeu uit die woud hulle aanval, ’n wolf uit die woestyn hulle verskeur. ’n Luiperd lê en loer na hulle stede; elkeen wat daaruit gaan, sal verskeur word— want hulle opstande is baie, hulle afvalligheid sonder tal.

“Waarom sou ek jou vergewe? Jou kinders het my verlaat en gesweer by dié wat geen gode is nie. Ek het hulle versadig, tog het hulle egbreuk gepleeg en na die huise van prostitute gestroom. Hulle was soos goed gevoerde, wellustige hingste, elkeen wat runnik na sy naaste se vrou.’ Sou ek hulle nie oor hierdie dinge straf nie? sê ons Vader. Sou ek nie geregtigheid bring oor ’n nasie soos hierdie nie? Klim op deur haar wingerdrye en verwoes, maar moenie ’n volkome einde maak nie; stroop haar takke weg, want hulle behoort nie aan ons Vader nie. Want die huis van Israel en die huis van Juda was heeltemal ontrou aan my, sê ons Vader.”

Hulle het vals gepraat oor ons Vader; hulle het gesê: ‘Hy sal niks doen nie! Geen onheil sal oor ons kom nie; ons sal nie swaard of hongersnood sien nie.’ Die profete is net wind; die woord is nie in hulle nie. Laat dit dan met hulle gebeur!

Daarom, so sê die Vader van die hemelse leërmagte: Omdat julle hierdie woord gespreek het, maak ek my woorde in jou mond ’n vuur, en hierdie volk die hout, en dit sal hulle verteer. Kyk, ek bring teen julle ’n nasie van ver af, o huis van Israel, sê ons Vader—’n blywende nasie, ’n antieke nasie, ’n nasie wie se taal julle nie ken nie, wie se spraak julle nie kan verstaan nie. “Hulle pylkoker is soos ’n oop graf; hulle is almal magtige krygers. Hulle sal jou oes en jou brood verslind; hulle sal jou seuns en jou dogters verslind; hulle sal jou kleinvee en jou beeste verslind; hulle sal jou wingerde en jou vyebome verslind. Met die swaard sal hulle jou versterkte stede waarop jy vertrou, platslaan.”

Tog, selfs in daardie dae, sê ons Vader, sal ek nie ’n volkome einde aan julle maak nie. Wanneer hulle vra: ‘Waarom het ons Vader dit alles aan ons gedoen?’ sê dan vir hulle: ‘Soos julle my verlaat het en vreemde gode in julle land gedien het, so sal julle vreemdelinge dien in ’n land wat nie julle s’n is nie.’

“Kondig dit aan in die huis van Jakob; verkondig dit in Juda: Hoor dit, o dwase en sinnelose volk, wat oë het maar nie sien nie, wat ore het maar nie hoor nie:” Vrees julle my nie? sê ons Vader. Sidder julle nie voor my nie? Ek het die sand as ’n grens vir die see geplaas, ’n ewige verordening wat dit nie kan oorskry nie. Al woel die golwe, hulle kan nie seëvier nie; al dreun hulle, hulle kan dit nie oorsteek nie. Maar hierdie volk het ’n koppige en opstandige hart; hulle het afgewyk en hulle eie pad gegaan. Hulle sê nie in hulle harte nie: ‘Laat ons ons Vader vrees, wat die reën gee—die herfsreën en die lentereën op sy tyd— wat die bestemde weke van die oes vir ons bewaar.’ “Jou oortredinge het hierdie seëninge weggekeer, en jou sondes het die goeie van jou weerhou. Want onder my volk word goddelose manne gevind; hulle loer soos voëlvangers wat lê en wag; hulle stel ’n strik, en dit is mense wat hulle vang. Soos ’n hok vol voëls, so is hulle huise vol bedrog; daarom het hulle groot en ryk geword. Hulle het vet en glad geword; hulle loop oor van bose dade. Hulle verdedig nie die saak van die vaderlose nie, sodat dit met hulle goed kan gaan, en die reg van die behoeftige handhaaf hulle nie.” Sou ek hulle nie oor hierdie dinge straf nie? sê ons Vader. Sou ek nie geregtigheid bring oor ’n nasie soos hierdie nie? “’n Ontstellende en afgryslike ding het in die land gebeur: die profete profeteer vals, en die priesters heers op eie gesag; en my volk het dit so lief. Maar wat sal julle doen wanneer die einde kom?”