Tsy mahita fahatokiana ny Ray

Hamantaro an'i Jerosalema ho hitanao olona marina iray, hoy Raintsika, dia hovonjena ny tanàna. Tsy misy hita — na eo amin'ny mahantra, na eo amin'ny mpitarika. Mandainga ny mpaminany, manapaka ho an'ny tenany ny mpisorona, ary tia izany ny olona. Mifarana amin'ny fanontaniana tsy navaly ny toko.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–2, 7–11, 14–31

Toko 5.

«Mivezivezia any amin’ny lalantsain’i Jerosalema, jereo ankehitriny ary tandremo! Karohy ny kianjany—raha mahita olona iray ianao, iray izay manao ny rariny sy mitady ny marina, dia havelako ny helony. Na dia manao hoe aza izy: “Raha velona Raintsika,” dia mianiana amin’ny lainga ihany.»

Rainay ô, tsy mitady fahatokiana va ny masonao? Nokapohinao izy, nefa tsy nahatsiaro fanaintainana; nofoanao izy, nefa nandà ny hanaiky fananarana. Nahamafy noho ny vato ny tavany; nandà ny hiverina izy. Dia hoy aho: “Mahantra fotsiny ireo; adala izy, satria tsy mahalala ny lalan’i Raintsika, dia ny fitsipika marin’ny Rainy. Hankany amin’ny lehibe aho ka hiteny aminy, fa mahalala tokoa ny lalan’i Raintsika izy, dia ny fitsipika marin’ny Rainy.” Fa izy ireo koa, izy rehetra, dia efa nanapaka ny zioga; efa nanapotsiritra ny gadra. Noho izany dia hamely azy ny liona avy any anaty ala, handrava azy ny amboadia any an-tany foana. Miandry eo anoloan’ny tanànany ny leoparda; ny rehetra mivoaka avy aminy dia ho rovitra—satria be ny fikomiana nataony, tsy hita isa ny fialana nataony.

«Nahoana no havelako ny helokao? Efa nahafoy Ahy ny zanakao ka nianiana tamin’izay tsy andriamanitra. Efa nampian-kanina azy aho, nefa nijangajanga izy ary nirohotra nankany an-tranon’ny mpivaro-tena. Izy ireo dia tahaka ny soavaly lahy voamamy sy mitrena, samy nihiaka noho ny vadin’ny namany avy. Tsy hovaliako ve ireny zavatra ireny? hoy Raintsika. Tsy hanatanteraka rariny amin’ny firenena tahaka izany ve aho? Miakara any amin’ny andalan-boaloboka ka mandrava, fa aza vitaina tanteraka; esory ny sampany, fa tsy an’i Raintsika izy. Fa ny taranak’i Israely sy ny taranak’i Joda dia tsy nahatoky Ahy mihitsy, hoy Raintsika.»

Efa nandainga ny amin’i Raintsika izy ireo ka nanao hoe: “Tsy hanao na inona na inona Izy! Tsy hisy loza ho avy aminay; tsy hahita sabatra na mosary izahay.” Rivotra fotsiny ny mpaminany; tsy ao aminy ny teny. Aoka hatao aminy izany!

Noho izany izao no lazain’ny Rain’ny tafiky ny lanitra: Satria nanao izany teny izany ianao, dia ataoko afo ny teniko ao am-bavanao, ary ataoko kitay ity vahoaka ity, ka handevona azy izany afo izany. Indro, hitondra firenena avy lavitra hamely anareo aho, ry taranak’i Israely, hoy Raintsika—firenena maharitra, firenena fahiny, firenena izay tsy fantatrao ny fiteniny, ary tsy azonao ny lahateniny. «Tahaka ny fasana misokatra ny kitapon’ny zana-tsipìkany; izy rehetra dia mpiady mahery. Hihinana ny vokatrao sy ny mofokao izy; hihinana ny zanakao lahy sy ny zanakao vavy izy; hihinana ny ondrinao sy ny omby fiompinao izy; hihinana ny voalobokao sy ny aviavinao izy. Ny sabatra no handavo ny tanànanao mimanda izay itokianao.»

Nefa na dia amin’izany andro izany aza, hoy Raintsika, dia tsy hataoko lany tamingana ianareo. Rehefa manontany izy ireo hoe: “Nahoana no nanao izany rehetra izany taminay Raintsika?” dia lazao aminy hoe: “Tahaka ny nandaozanareo Ahy sy nanompoanareo andriamani-kafa tao amin’ny taninareo, dia hanompo vahiny ianareo any amin’ny tany tsy anareo.”

«Ambarao ao an-tranon’i Jakoba izao; torio any Joda: Henoy izao, ry vahoaka adala sy tsy misy saina, izay manana maso nefa tsy mahita, izay manana sofina nefa tsy mandre:» Tsy matahotra Ahy ve ianareo? hoy Raintsika. Tsy mangovitra eo anatrehako ve ianareo? Nataoko fetra ho an’ny ranomasina ny fasika, didy mandrakizay tsy azony ihoaranana. Na dia mitselatra aza ny onja, dia tsy mahatohitra; na dia mierona aza, dia tsy afaka mita azy. Fa ity vahoaka ity dia manana fo mafy hatoka sy mpikomy; niala izy ka nandeha tamin’ny lalany manokana. Tsy manao ao am-pony izy hoe: “Aoka isika hatahotra an’i Raintsika, Izay manome ny orana—ny orana voalohany sy ny orana farany amin’ny fotoany—Izay mitahiry ho antsika ny herinandro voatendry amin’ny fijinjana.” «Ny helokao no nampiala ireo fitahiana ireo, ary ny fahotanao no nanakana ny soa taminao. Fa misy lehilahy ratsy hita ao amin’ny oloko; mitokonana izy toy ny mpamandrika vorona miandry; mametraka fandrika izy, ka olona no azony. Tahaka ny tranom-borona feno vorona, feno fitaka ny tranony; noho izany dia lasa lehibe sy manan-karena izy. Lasa matavy sy malama izy; mihoatra ny asa ratsy. Tsy miaro ny raharahan’ny kamboty izy mba hahomby, ary ny zon’ny mahantra dia tsy tohanany.» Tsy hovaliako ve ireny zavatra ireny? hoy Raintsika. Tsy hanatanteraka rariny amin’ny firenena tahaka izany ve aho? «Zava-mahatsiravina sy mahatahotra no nitranga tao amin’ny tany: maminany lainga ny mpaminany, ary mitondra araka ny fahefany ny mpisorona; ary ny oloko dia tia izany toy izany. Fa inona no hataonareo rehefa tonga ny farany?»