Maxxanfameera
Kitaaba

Abbaan Amanamummaa Hin Argu

Yerusaalem keessa nama amanamaa tokko barbaadaa, Abbaan keenya jedha, magaalaan ni hambifamti. Hin argamne — hiyyeeyyii keessatti hin argamne, hoggantoota keessattis hin argamne. Raajonni sobu, ruuhaaniwwan of-ofiif bulchu, namoonnis kana jaallatu. Boqonnaan gaaffii banaa ta'een xumurama.

Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 1–2, 7–11, 14–31

Boqonnaa 5.

«Daandiiwwan Yerusaalem keessa naanna'aa, amma ilaalaa, hubadhaas! Iddoowwan ishee barbaaddaa— yoo nama tokko, nama tokko murtii qajeelaa raawwatu fi dhugaa barbaadu argitan, ani ishiif dhiifama in kenna. Yeroo isaan ‹Abbaan keenya jiraachuu isaatiin› jedhanis, sobaan kakachaa jiru.»

Yaa Abbaa keenya, ija kee amanamummaa hin barbaadduu? Ati isaan rukuttee, garuu isaan hin dhukkubbatne; ati isaan balleessite, garuu isaan akeekkachiisa fudhachuu didan. Fuula isaanii dhagaa caalaa jabeessan; deebi'uu didan. Yommus ani akkana jedhe, «Isaan kun hiyyeeyyii qofa dha; gowwoomaniiru, sababii karaa Abbaa keenyaa, seera qajeelaa Abbaa isaanii hin beekneef.» Ani gara warra gurguddootti dhaqee isaanitti nan dubbadha, sababii isaan karaa Abbaa keenyaa, seera qajeelaa Abbaa isaanii dhugumaan beekaniif. Garuu isaanis hundinuu yokii cabsanii turan; hidhaawwan citsanii turan. Kanaaf leenca bosonaa isaan rukuta, yeeyyii gammoojjii isaan butata. Qeerransi magaalaawwan isaanii eegaa jira; namni isaan keessaa ba'u hundinuu ciccitamee in baddi— sababii fincilli isaanii baay'ee dha, duubatti deebi'uun isaanii lakkoofsa hin qabu.

«Maaliif ani siif dhiifama kennuu qaba? Ijoolleen kee na dhiisanii, waaqayyolii hin taane kakatanii jiru. Ani isaan quubsee, garuu isaan sagaagalan; mana sagaagaltootaatti garee garee ta'anii dhaqan. Isaan akka korbeessa fardeen quufee, fedhii guutuu turan, tokkoon tokkoon isaanii niitii ollaa isaatiif kaachaa ture. Ani waan kanaaf isaan hin adabu moo? jedha Abbaan keenya. Saba akkanaa irratti haqa hin fidu moo? Jirbii wayinii ishee keessa ol ba'aatii balleessaa, garuu guutummaatti hin xumurinaa; dameewwan ishee kaasaa, sababii kan Abbaa keenyaa hin taaneef. Waan mana Israa'elii fi mana Yihudaa guutummaatti naaf amanamummaa dhabaniif, jedha Abbaan keenya.»

Isaan waa'ee Abbaa keenyaa sobanii dubbatan; akkana jedhan, «Inni homaa hin godhu! Badiisni nutti hin dhufu; goraadee yookaan beelaa hin arginu.» Raajonni qilleensa qofa; dubbiin isaan keessa hin jiru. Kanaaf isaan irratti haa ta'u!

Kanaaf Abbaan loltoota waaqaa akkana jedha: Sababii ati dubbii kana dubbatteef, ani dubbii koo afaan kee keessatti ibidda, saba kana immoo qoraattii nan godha, ibiddichis isaan in nyaata. Ilaalaa, yaa mana Israa'el, ani saba fagoo irraa isin irratti fida, jedha Abbaan keenya—saba jabaa, saba durii, saba afaan isaa hin beekne, dubbii isaa hin hubanne. «Qodaan xiyyaa isaanii awwaala banaa fakkaata; hundinuu loltoota jajjaboo dha. Midhaan kee fi buddeena kee in nyaatu; ilmaan kee fi intallan kee in nyaatu; hoolaa kee fi loon kee in nyaatu; wayinii kee fi muka harbuu kee in nyaatu. Goraadeedhaan magaalaawwan dallaa jabaa kee, kanneen ati itti amantu, in diigu.»

Garuu guyyoota sana keessas, jedha Abbaan keenya, ani guutummaatti isin hin xumuru. Yeroo isaan «Abbaan keenya maaliif waan kana hundumaa nutti godhe?» jedhanii gaafatan, isaaniin akkana jedhi, «Akkuma isin na dhiisanii biyya keessan keessatti waaqayyolii ormaa tajaajiltan, akkasuma biyya kan keessan hin taane keessatti warra ormaa in tajaajiltu.»

«Kana mana Yaaqoobitti himaa; Yihudaa keessatti labsaa: Kana dhaggeeffadhaa, yaa saba gowwaa fi hubannaa hin qabne, warra ija qabanii garuu hin argine, warra gurra qabanii garuu hin dhaga'ine:» Isin na hin sodaattanii? jedha Abbaan keenya. Fuula koo duratti hin hollattanii? Ani cirracha galaanaaf daangaa godhee kaa'eera, seera bara baraa kan inni darbuu hin dandeenye. Dambalii yoo dhiibaman iyyuu, injifachuu hin danda'an; yoo bobba'an iyyuu, isa ceenuu hin danda'an. Saba kana garuu onnee mata jabeessaa fi finciltuu qaba; isaan garagalanii karaa mataa isaanii deemaniiru. Isaan onnee isaanii keessatti, «Abbaa keenya isa rooba kennu—rooba duraa fi rooba boodaa yeroo isaatti—isa torban midhaan haammachuu murtaa'e nuuf eegu haa sodaannu» hin jedhan. «Yakkoonni keessan eebba kana deebisaniiru, cubbuun keessanis waan gaarii isin irraa dhorkeera. Sababii saba koo keessatti namoonni hamoon in argamu; akka warra simbirroo qabanii daawwatanii dhoksan in dhokatu; kiyyoo kaa'anii namoota in qabu. Akka kuusaa simbirroon guutame, manni isaanii gowwoomsaan guutameera; kanaaf guddatanii sooromaniiru. Isaan furdatanii bareedaniiru; hojii hamaadhaan guutamaniiru. Dhimma ijoollee abbaa hin qabneef hin falmani, akka isaan badhaadhaniif, mirga rakkattootas hin eegan.» Ani waan kanaaf isaan hin adabu moo? jedha Abbaan keenya. Saba akkanaa irratti haqa hin fidu moo? «Wanti sodaachisaa fi gaddisiisaan biyyattii keessatti raawwatameera: raajonni sobaan raajii dubbatu, luboonni aangoo mataa isaaniitiin bulchu; sabni koos kana akkanatti in jaallata. Garuu yeroo dhumni dhufu isin maal gootu?»