Ο Πατέρας Δεν Βρίσκει Πιστότητα

Ψάξτε την Ιερουσαλήμ για έναν τίμιο άνθρωπο, λέει ο Πατέρας μας, και η πόλη θα γλιτώσει. Κανείς δεν βρίσκεται — ούτε ανάμεσα στους φτωχούς ούτε ανάμεσα στους ηγέτες. Οι προφήτες ψεύδονται, οι ιερείς κυβερνούν για τον εαυτό τους, και ο λαός έτσι το προτιμά. Το κεφάλαιο τελειώνει με μια ερώτηση που μένει ανοιχτή.

Κεφάλαιο 5.

«Τριγυρίστε στους δρόμους της Ιερουσαλήμ, κοιτάξτε τώρα και προσέξτε! Ψάξτε τις πλατείες της — αν μπορείτε να βρείτε έναν άνθρωπο, έναν που κάνει το δίκαιο και αναζητά την αλήθεια, τότε θα τη συγχωρήσω. Ακόμα κι όταν λένε, “Ζει ο Πατέρας μας”, ορκίζονται ψεύτικα».

Πατέρα μας, τα μάτια σου δεν αναζητούν την πιστότητα; Τους χτύπησες, αλλά δεν πόνεσαν· τους αφάνισες, αλλά αρνήθηκαν να δεχτούν διόρθωση. Έκαναν τα πρόσωπά τους πιο σκληρά από βράχο· αρνήθηκαν να επιστρέψουν. Τότε είπα, «Αυτοί είναι μόνο οι φτωχοί· είναι ανόητοι, γιατί δεν γνωρίζουν τον δρόμο του Πατέρα μας, τις δίκαιες οδούς του Πατέρα τους». «Θα πάω στους μεγάλους και θα μιλήσω σ' αυτούς, γιατί σίγουρα γνωρίζουν τον δρόμο του Πατέρα μας, τις δίκαιες οδούς του Πατέρα τους». Όμως κι αυτοί, όλοι τους, είχαν σπάσει τον ζυγό· είχαν κόψει τα δεσμά. Γι' αυτό θα τους χτυπήσει ένα λιοντάρι από το δάσος, θα τους κατασπαράξει ένας λύκος της ερήμου. Μια λεοπάρδαλη παραμονεύει τις πόλεις τους· καθένας που βγαίνει από αυτές θα κομματιαστεί — γιατί οι ανταρσίες τους είναι πολλές, οι αποστασίες τους αμέτρητες.

«Γιατί να σε συγχωρήσω; Τα παιδιά σου με εγκατέλειψαν και ορκίστηκαν σ' εκείνους που δεν είναι θεοί. Τους χόρτασα, κι όμως μοίχευσαν και συνωστίστηκαν στα σπίτια των πορνών. Ήταν σαν καλοθρεμμένα, λάγνα άλογα, καθένα χλιμίντριζε για τη γυναίκα του γείτονά του. Δεν θα τους τιμωρήσω γι' αυτά; λέει ο Πατέρας μας. Δεν θα φέρω δικαιοσύνη σ' ένα έθνος σαν κι αυτό; Ανεβείτε μέσα από τις σειρές των αμπελιών της και καταστρέψτε, αλλά μην κάνετε ολοκληρωτικό τέλος· αφαιρέστε τα κλαδιά της, γιατί δεν ανήκουν στον Πατέρα μας. Γιατί ο οίκος του Ισραήλ και ο οίκος του Ιούδα μου φέρθηκαν εντελώς άπιστα, λέει ο Πατέρας μας».

Μίλησαν ψεύτικα για τον Πατέρα μας· είπαν, «Δεν θα κάνει τίποτα! Καμιά συμφορά δεν θα μας βρει· δεν θα δούμε μαχαίρι ούτε πείνα». Οι προφήτες είναι μόνο άνεμος· ο λόγος δεν είναι μέσα τους. Ας γίνει λοιπόν σ' αυτούς!

Γι' αυτό να τι λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών: Επειδή είπατε αυτόν τον λόγο, κάνω τα λόγια μου στο στόμα σου φωτιά, κι αυτόν τον λαό ξύλα, και θα τους κατακάψει. Δείτε, φέρνω εναντίον σας ένα έθνος από μακριά, οίκε του Ισραήλ, λέει ο Πατέρας μας — ένα έθνος ανθεκτικό, ένα έθνος αρχαίο, ένα έθνος που τη γλώσσα του δεν γνωρίζετε, που τη λαλιά του δεν καταλαβαίνετε. «Η φαρέτρα τους είναι σαν ανοιχτός τάφος· είναι όλοι τους δυνατοί πολεμιστές. Θα καταβροχθίσουν τη σοδειά σας και το ψωμί σας· θα καταβροχθίσουν τους γιους σας και τις κόρες σας· θα καταβροχθίσουν τα κοπάδια σας και τις αγέλες σας· θα καταβροχθίσουν τα αμπέλια σας και τις συκιές σας. Με το μαχαίρι θα γκρεμίσουν τις οχυρωμένες πόλεις σας στις οποίες εμπιστεύεστε».

Όμως ακόμα κι εκείνες τις μέρες, λέει ο Πατέρας μας, δεν θα σας εξολοθρεύσω ολοκληρωτικά. Όταν ρωτήσουν, «Γιατί μας τα έκανε όλα αυτά ο Πατέρας μας;» πες τους: «Όπως με εγκαταλείψατε και υπηρετήσατε ξένους θεούς στη γη σας, έτσι θα υπηρετήσετε ξένους σε μια γη που δεν είναι δική σας».

«Ανακοινώστε το αυτό στον οίκο του Ιακώβ· διακηρύξτε το στον Ιούδα: Ακούστε τούτο, λαέ ανόητε και ασύνετε, που έχετε μάτια αλλά δεν βλέπετε, που έχετε αυτιά αλλά δεν ακούτε:» Δεν φοβάστε εμένα; λέει ο Πατέρας μας. Δεν τρέμετε μπροστά μου; Έβαλα την άμμο όριο για τη θάλασσα, αιώνιο διάταγμα που δεν μπορεί να το περάσει. Αν και τα κύματα μανιάζουν, δεν μπορούν να υπερισχύσουν· αν και βρυχώνται, δεν μπορούν να το διαβούν. Όμως αυτός ο λαός έχει πεισματάρικη και επαναστατική καρδιά· παρεξέκλιναν και τράβηξαν τον δικό τους δρόμο. Δεν λένε μέσα στις καρδιές τους, «Ας φοβηθούμε τον Πατέρα μας, που δίνει τη βροχή — τη φθινοπωρινή και την ανοιξιάτικη βροχή στην εποχή της — που κρατάει για μας τις ορισμένες εβδομάδες του θερισμού». «Τα αδικήματά σας έδιωξαν αυτές τις ευλογίες, και οι αμαρτίες σας σάς στέρησαν το καλό. Γιατί ανάμεσα στον λαό μου βρίσκονται άνθρωποι κακοί· παραμονεύουν σαν κυνηγοί πουλιών που καρτερούν· στήνουν παγίδα, κι ανθρώπους πιάνουν. Σαν κλουβί γεμάτο πουλιά, τα σπίτια τους είναι γεμάτα δόλο· γι' αυτό έγιναν μεγάλοι και πλούσιοι. Πάχυναν και γυάλισαν· ξεχειλίζουν από κακές πράξεις. Δεν υπερασπίζονται την υπόθεση του ορφανού, ώστε να ευημερήσουν, και τα δικαιώματα του φτωχού δεν τα υποστηρίζουν». Δεν θα τους τιμωρήσω γι' αυτά; λέει ο Πατέρας μας. Δεν θα φέρω δικαιοσύνη σ' ένα έθνος σαν κι αυτό; «Κάτι φρικτό και αποτρόπαιο συνέβη στη γη: οι προφήτες προφητεύουν ψεύτικα, και οι ιερείς κυβερνούν με δική τους εξουσία· κι ο λαός μου αγαπάει έτσι τα πράγματα. Όμως τι θα κάνετε όταν έρθει το τέλος;»