Ο Πατέρας προειδοποιεί: Φύγετε από την Ιερουσαλήμ

Ο Ιερεμίας βλέπει την πολιορκία να σφίγγει και ακούει ηγέτες να υπόσχονται ειρήνη πάνω από μια πληγή που δεν έχουν περιποιηθεί. Ο Πατέρας μας προσφέρει μία διέξοδο: σταθείτε στο σταυροδρόμι, ρωτήστε για τον παλιό δρόμο, περπατήστε τον. Ο λαός απαντά ότι δεν θα το κάνει. Τους ονομάζει απορριγμένο ασήμι.

Κεφάλαιο 6.

«Τρέξτε να σωθείτε, παιδιά του Βενιαμίν, φύγετε από την Ιερουσαλήμ! Σαλπίστε με τη σάλπιγγα στη Θεκουέ, και υψώστε σημάδι πάνω από τη Βαιθ-ακκερέμ, γιατί συμφορά προβάλλει από τον βορρά, μια μεγάλη καταστροφή. Την όμορφη και τρυφερή κόρη της Σιών θα την καταστρέψω. Βοσκοί με τα κοπάδια τους θα έρθουν εναντίον της· θα στήσουν τις σκηνές τους γύρω της, καθένας βόσκοντας το δικό του μερίδιο».

Ετοιμαστείτε για πόλεμο εναντίον της! Ελάτε, ας επιτεθούμε το μεσημέρι! Αλλά αλίμονό μας, γιατί η μέρα σβήνει και οι σκιές του βραδιού μακραίνουν. Ελάτε, ας επιτεθούμε τη νύχτα και ας καταστρέψουμε τα οχυρά της!

Γιατί ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων λέει: Κόψτε τα δέντρα της και χτίστε ανάχωμα πολιορκίας εναντίον της Ιερουσαλήμ. Αυτή η πόλη πρέπει να τιμωρηθεί· μέσα της δεν υπάρχει παρά μόνο καταπίεση. «Όπως ένα πηγάδι διατηρεί δροσερό το νερό του, έτσι κι εκείνη διατηρεί φρέσκια την κακία της. Βία και καταστροφή αντηχούν μέσα της· αρρώστιες και πληγές είναι πάντα μπροστά μου. Δέξου την προειδοποίηση, Ιερουσαλήμ, αλλιώς θα απομακρυνθώ από εσένα με αηδία και θα σε κάνω ερημιά, μια γη όπου κανείς δεν κατοικεί».

Ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων λέει: Θα τρυγήσουν ό,τι απέμεινε από τον Ισραήλ τόσο σχολαστικά όσο τρυγιέται ένα αμπέλι. Πέρασε ξανά το χέρι σου πάνω στα κλήματα, σαν κάποιον που μαζεύει σταφύλια.

«Σε ποιον να μιλήσω και να προειδοποιήσω, ώστε να ακούσουν; Τα αυτιά τους είναι κλειστά, γι’ αυτό δεν μπορούν να ακούσουν. Ο λόγος του Πατέρα μας είναι προσβλητικός γι’ αυτούς· δεν βρίσκουν καμιά ευχαρίστηση σ’ αυτόν.

Αλλά εγώ είμαι γεμάτος από την οργή του Πατέρα μας· κουράστηκα να τη συγκρατώ. Ξέχυσέ την πάνω στα παιδιά στον δρόμο, πάνω στους νέους που είναι συγκεντρωμένοι· θα πιαστούν και ο άντρας και η γυναίκα, ο γέρος και ο βαθιά ηλικιωμένος». Τα σπίτια τους θα παραδοθούν σε άλλους, μαζί τα χωράφια και οι γυναίκες τους, γιατί θα απλώσω το χέρι μου εναντίον εκείνων που κατοικούν στη γη, λέει ο Πατέρας μας. Γιατί από τον μικρότερο ως τον μεγαλύτερο, όλοι είναι άπληστοι για άδικο κέρδος· από τον προφήτη ως τον ιερέα, όλοι ασκούν την απάτη. Επιδένουν την πληγή του λαού μου σαν να μην ήταν σοβαρή. «Ειρήνη, ειρήνη», λένε, ενώ δεν υπάρχει ειρήνη. Ντράπηκαν για την απεχθή διαγωγή τους; Όχι, δεν ένιωσαν καμία ντροπή· ούτε καν ήξεραν να κοκκινίζουν από ντροπή. Γι’ αυτό θα πέσουν ανάμεσα σ’ εκείνους που πέφτουν· θα γκρεμιστούν όταν τους τιμωρήσω, λέει ο Πατέρας μας.

Να τι λέει ο Πατέρας μας: Σταθείτε στα σταυροδρόμια και κοιτάξτε· ρωτήστε για τα αρχαία μονοπάτια, πού είναι ο καλός δρόμος, και βαδίστε σ’ αυτόν, και θα βρείτε ανάπαυση για τις ψυχές σας. Εκείνοι όμως είπαν: «Δε θα βαδίσουμε σ’ αυτόν». Όρισα φρουρούς πάνω σας και είπα: «Ακούστε τον ήχο της σάλπιγγας!» Εκείνοι όμως είπαν: «Δε θα ακούσουμε». «Γι’ αυτό ακούστε, έθνη· προσέξτε, μάρτυρες, τι θα τους συμβεί. Άκου, γη: Φέρνω συμφορά πάνω σ’ αυτόν τον λαό, τον καρπό των δικών τους σχεδίων, επειδή δεν άκουσαν τα λόγια μου και απέρριψαν τη διδασκαλία μου. Τι με νοιάζει το λιβάνι από τη Σεβά ή το αρωματικό καλάμι από μακρινή χώρα; Τα ολοκαυτώματά σας δεν είναι ευπρόσδεκτα· οι θυσίες σας δεν μου αρέσουν».

Γι’ αυτό να τι λέει ο Πατέρας μας: Θα βάλω εμπόδια μπροστά σ’ αυτόν τον λαό. Γονείς και παιδιά μαζί θα σκοντάψουν πάνω τους· γείτονες και φίλοι θα χαθούν.

Να τι λέει ο Πατέρας μας: Κοίτα, ένας στρατός έρχεται από τη γη του βορρά· ένα μεγάλο έθνος ξεσηκώνεται από τα πέρατα της γης. Κρατούν τόξο και δόρυ· είναι σκληροί και δε δείχνουν έλεος. Ο ήχος τους βουίζει σαν τη θάλασσα καθώς καλπάζουν πάνω στα άλογα, παραταγμένοι σε σχηματισμό μάχης εναντίον σου, κόρη της Σιών.

Ακούσαμε την είδηση γι’ αυτούς, και τα χέρια μας κρέμονται παράλυτα. Αγωνία μας έπιασε, πόνος σαν εκείνον της γυναίκας που γεννάει. Μη βγαίνετε στα χωράφια ούτε να βαδίζετε στους δρόμους, γιατί ο εχθρός έχει σπαθί, και ο τρόμος είναι από παντού. Κόρη του λαού μου, ντύσου με πένθιμα ρούχα και κυλίσου στη στάχτη· θρήνησε με πικρό κλάμα σαν για μονάκριβο γιο, γιατί ξαφνικά ο καταστροφέας θα πέσει πάνω μας.

«Σε έκανα δοκιμαστή μετάλλων ανάμεσα στον λαό μου, για να παρατηρείς και να δοκιμάζεις τους δρόμους τους. Είναι όλοι πεισματάρηδες αντάρτες, που τριγυρνούν σκορπίζοντας συκοφαντίες. Είναι χαλκός και σίδερο· όλοι τους φέρονται διεφθαρμένα. Το φυσερό φυσάει με μανία για να κάψει το μολύβι με τη φωτιά, αλλά ο καθαρισμός είναι μάταιος· οι κακοί δεν απομακρύνονται. Τους ονομάζουν απορριμμένο ασήμι, επειδή ο Πατέρας μας τους απέρριψε».