Efa vita pirinty
Boky

Ny Ray no mampitandrina: Mandosira avy any Jerosalema

Jeremia mijery ny fahirano mihamafy ary mandre mpitarika mampanantena fiadanana amin'ny ratra tsy notsaboiny. Raintsika manolotra lalana iray hivoahana: mijanòna eo amin'ny sampanan-dalana, mangataka ny lalana taloha, mandehana eo. Mamaly ny olona fa tsy hanao izany. Antsoiny hoe volafotsy nolavina izy ireo.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–3, 6–9, 11–23, 27–30

Toko 6.

«Mandosira mba hitsoaka, ry zanak’i Benjamina, mialà tao Jerosalema! Tsofy ny trompetra any Tekoa, ary asandrato ny famantarana ambonin’i Beta-hakkeremy, fa misy loza mananontanona avy any avaratra, dia fahasimbana lehibe. Ilay tsara tarehy sy malefaka, dia ny zanakavavin’i Ziona—handringako izy. Ny mpiandry sy ny ondriny no hankeny aminy; hanorina ny lainy manodidina azy izy, samy hiandry ny anjarany avy.»

Miomàna hiady aminy! Andeha isika hanafika amin’ny mitataovovonana! Fa indrisy isika, fa mihena ny andro ary mihalava ny aloky ny hariva. Andeha isika hanafika amin’ny alina ary handrava ny trano mimanda ao aminy!

Fa izao no lazain’ny Rain’ny tafiky ny lanitra: Tapaho ny hazony ary manaova havoana fahirano manohitra an’i Jerosalema. Ity tanàna ity dia tsy maintsy hosazina; tsy misy afa-tsy fampahoriana ao anatiny. «Tahaka ny fantsakana mitazona ny ranony ho vaovao, no itazonany ho vaovao ny faharatsiany. Mihoby ao anatiny ny herisetra sy ny fandringanana; ny aretina sy ny ratra dia eo anatrehako mandrakariva. Mandraisa fampitandremana, ry Jerosalema, fandrao hialako ianao amin’ny fahasorenana ka hataoko tany lao, tany tsy misy mponina.»

Izao no lazain’ny Rain’ny tafiky ny lanitra: Hojinjaina tahaka ny fijinjana tanteraka ny voaloboka ny sisa tavela amin’ny Israely. Avereno mandalo eo ambonin’ny sampany ny tananao, tahaka ny mpanangona voaloboka.

«Iza no hiresahako sy hampitandremako, mba hihaino izy? Voakatona ny sofiny, ka tsy mahare izy. Ny tenin’i Raintsika dia mahasosotra azy; tsy mankasitraka izany izy.

Fa feno ny fahatezerana avy amin’i Raintsika aho; sasatra aho amin’ny fitazonana izany. Alatsaho eo amin’ny zaza any an-dalambe izany, sy eo amin’ny tovolahy miara-mivory; hoentina ny lehilahy mbamin’ny vadiny, ny antitra sy ny be taona indrindra.» Hatolotra ho an’ny hafa ny tranony, ny sahany sy ny vadiny miaraka, fa hojeriko ny tanako hamely ny mponina amin’ny tany, hoy Raintsika. Fa hatramin’ny kely indrindra ka hatramin’ny lehibe indrindra, samy mazoto hahazo tombony tsy ara-drariny; hatramin’ny mpaminany ka hatramin’ny mpisorona, samy manao fitaka. Mamehy ny ratran’ny oloko izy ho toy ny tsy lehibe. “Fiadanana, fiadanana,” hoy izy, kanefa tsy misy fiadanana. Menatra va izy noho ny fanaony mahavetaveta? Tsia, tsy nanana henatra velively izy; tsy fantany akory ny hivaingana. Koa ho lavo eo amin’ny lavo izy; ho latsaka rehefa hosaziko izy, hoy Raintsika.

Izao no lazain’i Raintsika: Mijanona eny amin’ny hantsana ary mijere; mangataha ny lalana fahiny, izay misy ny lalana tsara, ary mandehana eo, dia hahita fitsaharana ho an’ny fanahinareo ianareo. Fa hoy izy: “Tsy handeha eo izahay.” Nanendry mpiambina hiambina anareo Aho ka nanao hoe: “Henoy ny feon’ny trompetra!” Fa hoy izy: “Tsy hihaino izahay.” «Koa henoy, ry firenena; ry vavolombelona, fantaro izay ho tonga aminy. Henoy, ry tany: Mitondra loza amin’ity vahoaka ity Aho, vokatry ny fikasany avy, satria tsy nihaino ny teniko izy ary nandà ny fampianarako. Inona moa ny amiko ny emboka avy any Seba na ny volotara mamy avy any amin’ny tany lavitra? Tsy ekena ny fanatitra dorana ataonareo; tsy mahafaly Ahy ny sorona entinareo.»

Koa izao no lazain’i Raintsika: Hasiako sakana eo anoloan’ity vahoaka ity. Hisafotofoto aminy miaraka ny ray aman-dreny sy ny zanaka; ho levona ny mpiara-monina sy ny namana.

Izao no lazain’i Raintsika: Indro, tafika avy any amin’ny tany avaratra; firenena lehibe mifoha avy any amin’ny faran’ny tany. Mitazona tsipika sy lefona izy; masiaka ary tsy mamindra fo. Mikotroka tahaka ny ranomasina ny feony rehefa mitaingina soavaly izy, voalahatra hiady aminao, ry zanakavavin’i Ziona.

Efa naheno ny tatitra momba azy isika, ka malemy ny tanantsika. Nahazo antsika ny alahelo mafy, fanaintainana tahaka ny an’ny vehivavy marary miteraka. Aza mivoaka any an-tsaha na mandeha eny an-dalana, fa manana sabatra ny fahavalo, ary misy fahatahorana any amin’ny lafiny rehetra. Ry zanakavavin’ny oloko, manaova lamba fisaonana ary mibolisatra ao amin’ny lavenona; mitomania amin’ny fitarainana mangidihidy tahaka ny amin’ny zanaka lahitokana, fa tampoka ny mpandringana dia hanafika antsika.

«Efa nanendry anao ho mpitsapa metaly teo amin’ny oloko Aho, mba hijery sy hitsapa ny lalany. Mpikomy mafy hatoka izy rehetra, mandeha manaparitaka tsaho. Varahina sy vy izy; samy manao ratsy izy rehetra. Mifofofofo mafy ny mpifofo mba handevona ny firaka amin’ny afo, nefa tsy misy ilana ny fandidiana; tsy voaala ny ratsy fanahy. Atao hoe volafotsy nolavina izy, satria nolavin’i Raintsika izy.»